Happy Birtheo

Theo voor mannen bestaat 1 jaar! En er werd nog maar anderhalf hemd van gemaakt, oeps! Ik kocht het patroon nochtans vrij snel. Ook de stof werd vrij snel geknipt. Maar het ging grondig mis waardoor het erg lang bleef liggen op mijn strijkplank. De versteviging bleef aan mijn strijkijzer plakken. Een ideale gelegenheid om mijn boutschoon voor het eerst te gebruiken. Een staafje dat smelt en zo vuiligheid van op het strijkijzer verwijdert. Dat werkte echt goed, maar het gaf een geur af waardoor het brandalarm af ging. Dat was bijzonder verschieten. Ik vond niet direct een manier om het af te zetten en de kleinste lag te slapen.

Daar zakte de moed om er terug aan te beginnen. Maar hemden stikken doe ik oh zo graag! Dus heb ik het verder afgemaakt en ben ik al aan een volgende begonnen. Ik bestelde en ontving ondertussen ook een simflex gauge. Dat is een meetinstrument dat alle knoopsgaten om dezelfde afstand van elkaar zet. Op dit moment is het uitverkocht bij de stoffenkamer. Het kost 20 euro, maar het loont echt wel!

Ik vind echt alle patronen van zonen09 de max. Ik ben ook blij dat het zich ook al een tijdje tot mannen richt. Want mannenpatronen zijn zo wat zeldzaam. Buiten de veelzijdigheid van het patroon, heb ik af en toe ook een teleurgesteld momentje bij het gebruik van deze Theo voor mannen. Ik vind het spijtig dat de foto’s van de instructies van de Theo voor kinderen terugkomen in de handleiding van de mannen. Ook al heb ik het niet meer nodig om de handleiding te volgen toch vind ik dit nogal chaotisch.

Ik was al vertrouwd met de afwerking van de klassieke mouwsplit vanuit Colette Negroni. Ik vond de instructies bij Colette net iets beter, omdat er daar meer op voorhand gestreken wordt in vergelijking met Theo waar je veel moet strijken terwijl het al deels aan de mouw zit.

Deze Theo zit vrij nipt dus ik hoop stiekem dat manlief eerder afvalt dan bij komt. Ik gaf aan de schouders enkele millimeters bij en dat heeft gelukkig geholpen.

Ik kocht de stof in de stoffenverkoop van Kapellen. Het is blauwe katoen met witte ankers aan 7 euro per meter. De knopen komen van de Veritas.

Theo voor mannen - coucou castor

Theo voor mannen - Coucou Castor

Theo voor mannen  - Cocuou castor

 

2 keer een V-hals billie van zonen09

Lars zijn garderobe werd ook aangevuld met twee longsleeves. Die maakte ik voor zijn 9de verjaardag, hiep hiep hoeraa! En die maakte ik van het patroon ‘billie’ van zonen09. Dat patroon werd ook al aardig gebruikt. Enkel de enveloppehals in grotere maten viel wat tegen. Verder is het een zalig patroon. Ik koos voor de V-hals omdat dat echt wel veel gemakkelijker is om aan en uit te trekken. Het vraagt van mij iets meer nauwkeurigheid maar dat mag ook al wel eens.

Ik kocht tijgertricot bij Madeline de stoffenmadam. Het is opvallend hoeveel grijze tricot met print dat ik tegenwoordig al gekocht heb. Het is gewoon dat iedereen daar zo goed mee staat. Bij de positie van de stof dacht ik iets minder goed na. Misschien had ik de V moeten laten uitkomen net onder zo een tijgerhoofd. Ik gebruikte zwarte boordstof en de mouw en zoom werkte ik af met een zigzagsteek.

Billie V-hals zonen09 - coucou castor

billie zonen 09 - coucou castor

Het fijne aan mijn naaiopdracht was dat ik carte blanche had qua stoffenkeuze. Toch fijn als ze je vertrouwen dat het wel mooi zal zijn. Dat zorgde voor heel wat keuzestress. Zowel ik, Lars als mijn moeder moesten het schoon vinden. De volgende was gekocht met enig risico. Ik maakte uit dezelfde reeks al een longsleeve (ook billies van zonen09) voor Lex en Mil (oeps ook nog geen blogpost over geschreven). Nog eens dezelfde had weinig zin. Dus kocht ik er eentje met een hoge schattigheidsfactor. Echt prachtig!

Billie zonen 09 - coucou castor

Komende weken zal er nog wel wat zonen09 volgen. Ik kocht de Theo for men en heb ik die al uitgeknipt klaar liggen.

Babycadeau voor Lucía: pamperbroek, billie en een summer sea

Ik keek een beetje uit om Lucía te ontmoeten. Het dochtertje van een collega waarvoor ik op voorhand geboortestempels maakte. Hoe speciaal om op voorhand al eens een geboortekaartje te zien. Ik ging met een voorontwerp aan de slag. Zo bleven geslacht en de naam ook voor mij nog geheim. En dat lukte goed, want ik ging er echt vanuit dat het een jongen ging zijn. Als ik op babybezoek ga is het meestal origineel om een geboortestempel als babycadeau mee te nemen. Deze keer niet dus. Dan maar naaien in de stijl van het kaartje. Het kaartje en de stempels waren van die blaasbloemen, dandelions. Laat het nu net zijn dat de dag ervoor een verse rol stof binnenkwam bij madeline de stoffenmadam.

cadeautjes naaien: pamperbroek, billie, summer sea - coucou castor

Ik ging met een halve meter stof aan de slag. Ik maakte een summersea van ottobre in maat 74. Een pamperbroek in maat 62 gratis patroon via de website van ottobre design. En een billie van zonen 09 in maat 86.  Zo werd heel de lap stof in één keer verwerkt. Met mijn jongens zou ik de stof nooit kopen, maar voor meisjes vind ik het wel echt mooi. Ook van super stevige kwaliteit.

Naamstempel Jules & andermaal een Billie

Ik ga op babybezoek en ik neem mee: Billie & een naamstempel. Voor de volledigheid, we gingen naar een babyborrel. Vroeger was ik niet zo een fan van babyborrels. Maar sinds ik zelf twee kinderen heb rondlopen, vind ik het wel ideaal als anderen een babyborrel organiseren. Korte, gezonde focus op de kleine, terugzien van oude bekenden, lekkere hapjes, kinders amuseren zich, eens een andere setting…

Wat ook ideaal is aan een babyborrel is dat je al eerder iets kan kopen naar eigen zin, geboortelijst volgen, pamperrekening aanspijzen… en dat je dan gewoon nog iets kleins kan maken. Kan ook gewoon bij babybezoek. Maar voor een babyborrel is het me nog meer gepast. Want met lege handen aankomen, wie doet dat nu? Vanaf dat we het leuke robotkaartje toegestuurd kregen, wist ik dat ik hier mee verder ging gaan.

Mijn eerste idee waren twee stempels. Eentje met een robot en eentje met de naam. Sinds ik die van Vic maakte loop ik meer met het idee om geboortestempels te splitsen in een naamstempel en een afbeeldingsstempel. Bij Jules is het uiteindelijk bij een naamstempel gebleven. Deze kan je bewonderen via de facebookpagina. In februari ging ik nog eens op naaiworkshop en ben ik er terug in geslaagd om thuis ook nog eens te naaien. Ja dat heeft even stil gelegen! De stof die ik een tijdje geleden bij Bobby Sewing kocht, die kon ik niet anders dan gebruiken. Ik maakte een billie van zonen09 in maat 86, maar vergelijken met Mil zijn maat vind ik hem toch eerder een 80. Ik maakte de enveloppehals met korte mouwen.

Billie zonen09 - Coucou Castor

Billie zonen09 - Coucou Castor

 

Toch zo zalig, cadeautjes maken in de stijl van een geboortekaartje. Ik was dan ook 100% zeker dat ik ermee iets kon maken, omdat de ouders al een robotbehangpapier hadden gebruikt. Zo cool!

Billie, sailor Billie…

Een dik half jaar terug kocht ik deze stof bij baba baby wear. Natuurlijk met het bijhorende truitje. Ik ben nooit een mieke assortieke tot in zijn letterlijkst geweest. Maar dit kon ik niet weerstaan. Té mooi. Ik kocht het ook omdat het me doet denken aan zijn bootjes geboortekaart. Je weet wel, zoiets als dit. Sindsdien heb ik er wel een zwak voor. Van soft cactus ligt er ook nog zo een stof op ons te wachten.

Baba baby wear was voor mij een onbekende. Ik maakte er al wel twee walvistruien van, maar verder kende ik het niet. Schoon! Net geen 17 euro per meter dat valt nog wel mee. Ik kocht er een meter van en heb er nu nog huge veel van. Als je het allemaal optelt wat je er voor de kinderen uit haalt. Ja dan kan dat wel eens.

Ik maakte een Billie van zonen 09. Nog zo een patroon wat al bijna even lang in de kast ligt. Billie dat is de crème de la crème van de basics. T-shirt met korte of lange mouwen. Met veel opties, maar écht véél opties. Zakje, klep, raglan, ronde hals, v-hals, enveloppehals, met boord, zonder… En oneindig veel maten: 80-176. Iedere maat dan nog eens dubbel ook: standaard en smal.

billie zonen 09 - Coucou Castor

Als deze Billie iets anders was geweest had ik hem vermoedelijk ook gekocht. Billie, dat was mijn hond. Dat gecombineerd met de zaligheid der patronen van zonen 09. Dat kon niet mis gaan. Wél het ging mis, bij een andere versie, maar ik leerde eruit en ging verder. Bij deze dus de sailor billie.

Billie zonen 09 - coucou castor

Sailor Billie is gemaakt in maat 86. Voor mijn eenjarige peuter is dit nu het moment om het te dragen. Hij heeft korte mouwen met een donkerblauwe boordstof. Het is een enveloppehals. Naast de raglanoptie, dé reden waarom ik dit patroon heb gekocht. Gedaan met die dikke kop en het gevecht om dat door zijn zelfgemaakte shirts te krijgen. Woehoe, lang leve sailor billie!

Billie zonen 09 - coucou castor

Schooloutfit in zonen09 Theo en Jacob

Tot mijn grote verbazing verkoos Lex voor zijn eerste schooldag zijn dieren Theo hemd boven zijn nieuwe rakettrui. Theohemdjes combineren zich natuurlijk het mooiste met een Jacob broek, ook van zonen09. Deze Jacob heeft een iets groter retrogehalte omdat ik hem maakte uit een zeer donker grijze wollige stof uit de stoffenverkoop van Kapellen. Wat je niet kan zien is dat ik van voor eens een ander zakje naaide. Die met de klep. Deze broek lag al maanden lang klaar. Gemaakt op de groei. Lex vond hem tot tranen toe lelijk, spuuglelijk. Maar gister zag hij het niet als ik hem aan deed en uiteindelijk vond hij hem goed. Die willekeur van kinderen toch!

theo - coucou castorVoor het Theo hemd gebruikte ik deze schattige katoen die ik kocht op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik had er écht lang voor in de rij moeten staan. Nadien had ik een beetje spijt en bleef hij in de kast liggen. Dit hemd is mijn eerste poging tot een kledingstuk met doorlopende print. Poging mislukt, maar ik heb eruit geleerd. Ook voor het eerst een Theo met kamsnaps. Compromis tussen moeder en zoon: hij wou blauwe, ik wou groene. Ik heb me ooit laten vangen met een megabestelling kamsnaps. Want knoopsgaten dat zou echt nooit iets voor mij zijn. Ik naai ze enorm graag waardoor de kamsnaps zijn blijven liggen. Een poging om ze op te maken. Ik zal er ooit wel eens nieuwe kopen, maar dan enkel in maat 20. Maat 16 zoals deze vind ik net wat klein voor vele projecten.

Theo en Jacob - coucou castor

Een theo van zonen09 van soft cactus

De theo van zonen09, wat kan ik er nog meer over vertellen? Buiten dat ik hem geweldig vind en dat ik nog niet alle opties heb gemaakt?

Wel, laten we zeggen dat ik geluk had dat ik nog wat stof over had toen manlief zijn hemd gestikt was. Nochtans had ik maar een 2,5 meter gekocht bij bobby sewing. Genoeg voor 1 mannenhemd. Voor een ander stoft cactus stofje koos ik voor 3,8 meter zodat er een vader-zoon hemd uit kon. Ach dat kon nu ook. Chance! Want zo kan alle aandacht naar zoonlief gaan zonder dat de foute accenten van manlief zullen opvallen.

Voor deze theo maakte ik nog een maatje groter. Met korte mouwen voor de hete zomer die ons te wachten staat. Ps, mijn weerkundige capaciteiten zijn quasi onbestaande. Ik gebruikte bij dit hemd geen paspel meer. Enkel een kleine linkerborstzak. Een zak waar ik heel content van ben, want het printje loopt door. Iets wat ik ook geprobeerd heb bij beide versies in het algemeen. Opnieuw gebruikte ik gele accenten, maar liet ze aan de binnenkant.

En de zoon, die vindt het geweldig, weer zo een hemd zoals papa. Ik vermoed dat ie zelfs de lelijkste print mooi zou vinden als mama het maar heeft gemaakt en papa ook zo een versie heeft. Bij beide hemden heb ik trouwens eventjes in het begin gevloekt. Ik kreeg die stof na de pre-wasbeurt niet meer goed gevouwen.

theo1

Jacob de tweede van zonen 09

Gelijk met jacob 1 maakte ik jacob broek nummer twee. Ik kan het niet voldoende benadrukken dat ik die marathon moest doen omdat het kind het echt nodig had. Ik naaide het direct erna, omdat herhaling de beste leeroefening is.

De broek is quasi hetzelfde, behalve hier en daar een klein verschil. Ik liet deze broek 1 cm langer. Ik naaide hem in een donker blauwe katoen. Eentje dat je kan herkennen van mijn mislukte bermuda in de tijd dat naaien nog wat meer voor beginners was. Ook liet ik die nepgulp achterwege, waarom doen alsof als we hem niet nodig hebben.

jacob

Deze versie is even leuk. Iets soberder, maar wel stijlvol. In mijn volgende versie in een grotere maat zal ik eens de plooizakken proberen. Of eentje met een rits. Voor mezelf maakte ik eens twee broeken met rits, nadien zijn het allemaal broeken zonder rits geworden. Toch eens terug uit die comfy-zone stappen. En die jacob, onder de naaisters wordt die wel herkend. De keren dat het kind het niet zelf zegt ‘mama naaien’, wordt het herkend ooh dat is dé jacob broek. Jaja, dat klopt.

jacob

Jacob zonen 09

Vandaag laat ik je mijn eerste jacob-broek zien. Een van de zovele broeken dat het kind ineens nodig had. Ik maakte deze broek uit een fel petrol blauwe stof. De stof kocht ik rond juni 2013 in Kapellen. Toen ik nog dacht dat ik zelf een kleed kon maken dat moest dienen voor mijn eigen trouw. In theorie kon dat, omdat ik niet dat typische lange witte kleed moest hebben. In de praktijk werkte het niet. Ik maakte het kleed. Alleen was de stof veel te zwaar voor een zomers model en maakte de kleur me nogal bleek. Ook matchte dat niet met het kostuum van manlief, want ja dat heb ik op voorhand gezien, kuch mee gekozen.

Dus bleef het liggen, werd het niet gedragen, zelfs niet voor niet-trouw gebonden gelegenheden. En knipte ik het in stukjes voor zoonlief. Voor een broek is de stof goed stevig, maar ook lekker zacht. Aangezien kinderen goed wat kleur mogen dragen, komt het hier mooi tot zijn recht.

De jacob maakte ik in maat 92. De instructies bij deze zonen 09 zijn net zoals bij Charlie en Theo heel duidelijk. Bij Ole maakte ik wel eens een foutje en bij Lars moet je echt wakker zijn. Voor Jacob kan je eerst de randen overlocken en daarna beginnen stikken. Logischer wijze de zakken – de vouw – binnen en buitenbeennaden en de tailleband.

jacob

Ik maakte hem met een valse gulp. Misschien deed ik daar iets bij mis, soms komt ie nogal open te staan. Dus deed ik er enkele draadjes in om hem op zijn plaats te houden.

De broek is echt fantastisch! Eentje die veel gedragen wordt. Ik heb een tijdje gewacht om het met zoonlief te fotograferen, maar dat lukt gewoon niet. Dan zit die in de was, dan komt het al vuil terug van school… Gelukkig heb ik nog een stijlvolle donkerblauwe versie die wel al gefotografeerd is met model.

Een tweede theo van zonen09

Nadat ik in juni mijn eerste Theo van zonen09 maakte, wist ik dat ik deze nog opnieuw ging maken. De 104 was op de groei gemaakt. Alleen bij een toevallige tussentijdse pasbeurt kwam ik erachter dat het kind al in die 104 gegroeid was. Dus kon ik aan een tweede beginnen.

Omdat ik me volledig liet gaan in de eerste Theo versie met paspel en de hoekjes, besloot ik om deze keer alleen nog de paspel te gebruiken. Een beetje verschil tussen de twee hemden mocht wel. De stof vroeg ook niet om hoekjes. Bij de polkadots kwam dat meer tot zijn recht. Ook de plooi in de rug liet ik achterwege.

Over de stof, die kocht ik tussen massa’s anderen op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik stond daar zo aan te schuiven voor een stof die ik per sé moest hebben. Tussen haakjes die stof heb ik nog altijd. En hoe dichter ik bij de kassa kwam, viel mijn oog op een restje van deze robotstof. Ik bleef ernaar kijken, want dat lapje moest en zou ik hebben. 90 cm schoot er nog over van deze stof, perfect voor een hemd dus.

Ik was al vertrouwd met het Theo patroon. Het stikken ging vlot. Tot de polsboorden, daar ging het mis. Ze kwamen niet goed uit, dus maakte ik ze opnieuw. En dan zette ik de knoopsgaten aan de verkeerde kant. Chance dat ik ze nog niet opengesneden had. De ervaring leert dat een ongeopend knoopsgat nog losgetornd kan worden. Je ziet het, maar in dit geval komt daar een knoop te staan. Dus valt dat al bij al nog mee. Alleen tussen het plan en het uitvoeren ervan zat wel een kleine maand tussen.

theo

theo1

De combinatie met de flashy groene paspel en de oranje knopen zou ik herhalen. Al zou ik de paspel ook enkel in de borstzak durven gebruiken. En het kind, die is blij met zijn robots.