Coucou Castor

Zelfgemaakte fotostempel

Een stempel maken van een bestaand persoon. Dat stond al erg hoog op mijn todo. Een fotostempel of fotorealistische stempel is zo iets onwaarschijnlijk om zelf te maken. De oudste werd op 23 maart 5 jaar. Voor het eerst geeft hij een feestje voor enkele klasgenootjes. Hierbij gaan we de uitdaging aan om de kinderen thuis uit te nodigen. Samen zullen we er een echt piratenfeest van maken. Nog veel themagewijs knutselwerk dus.

Vandaag wat meer uitleg over de uitnodiging. Ik had heel gemakkelijk een template-kaart kunnen gaan kopen om zo de uitnodiging te versturen. Ik had ook heel gemakkelijk iets kunnen tekenen in illustrator en het laten drukken. Al is die kost wat hoger. Ik koos ervoor om eindelijk eens een stempel te maken van mijn eigen kind. Ik wil het ook even graag van mezelf eens testen. Of het hele gezin voor op kaartjes te zetten in plaats van onze namen. Dus het laatste is hier ook nog niet van gezien.

En ik ben zo ongelofelijk blij dat het me van de eerste keer gelukt is. Zowel het snijden als het drukken verliep bij wijze van spreke vlekkeloos. De kunst zit hem in het trekken van de juiste foto. Hierbij probeer je zoveel mogelijk schaduw te vermijden. Uiteindelijk trok ik er eentje met mijn gsm. Het kind zat zelfs nog in zijn pyjama. Dan is het de truc om een manier te vinden om de foto te bewerken volgens de manier die het best bij jouw past. Je kan in photoshop gebruik maken van posterize en threshold. Je kan ook spelen met de belichting. Je kan dit zelfs doen met word via opmaak, kleur of artistieke effecten. Ik koos om het in illustrator te doen via effecten.

Daarna zet je het op transferpapier. Ik deed dat rechtstreeks erop overtekenen vanop het scherm van mijn pc. Maar je kan het ook eerst afdrukken. Overzetten op de stempel, uitsnijden, proefdrukken, verder bijwerken en stempelen. Het klinkt allemaal gemakkelijk en dat was het ook. Deze fotostempel was niet moeilijker dan een andere stempel. Het vraagt gewoon wat meer werk en geschikt materiaal. Ik heb twee weken terug mijn stempelgerief flink uitgebreid. En dat merk je echt wel in de finesse van de stempels. Hoe vaak dat ik al heb gezegd dit had ik met mijn eerste setje niet kunnen verwezenlijken is echt onwaarschijnlijk.

Ik gebruikte een esdee setje met 1 houder en 5 mesjes. Bij iedere stempel moest ik voortdurend van mesje wisselen. Nu kocht ik nog wat meer esdee mesjes en esdee houders voor alle mesjes. En koos ik voor pfeil gutsen om nog verfijnder en ergonomisch te werken. En dan vraag ik mij af waarom ik mij na al die jaren stempelen nog niet eerder heb gepermitteerd om linohouders te kopen. 21,25€ voor 12 houders (nog geen twee euro per stuk) is echt geen geld. Hoe vaak dat ik moest dubbelchecken of ik alle mesjes in de houder had opgeborgen om te vermijden dat de kinderen ze hadden… Om nog maar te zwijgen van hoe de moeite waard die pfeil gutsen wel niet zijn.

Maar dus ik sneed weg wat ik weg moest snijden. Hij kreeg ook een ooglapje en een piratenhoed. Dat ooglapje kwam goed uit. Voor de fotostempel was dat het oog dat het minst mooi getekend was. Van de 5 maakte ik een aparte stempel. Zo kon ik nog wat lino recupereren voor een volgende keer. En al van bij het proefdrukken was ik echt sprakeloos. Zo schoon…

Voor de binnenkant zat ik wat met mijn handen in mijn haar. Ook daar waren wat mogelijkheden. Zou ik alleen de rechterkant of beide delen gebruiken? Ging ik het schrijven of afdrukken en plakken? Zou het wel gaan om dat ook te stempelen? Uiteindelijk ging ik ook de uitdaging aan om het te stempelen om het effect nog wat verder te zetten. Dat viel goed mee qua resultaat. Alleen was het best wel een werkje.

Ik koos voor een heel simplistische tekst in een gratis piraten letterschrift met ruimte voor het adres en de telefoonnummer. Het is in een geheel gemaakt, maar ik heb het wel verknipt naar 3 afzonderlijke stempels. Dit was gemakkelijker om de inkt aan te brengen, maar ook voor het stempelen zelf. Dit geeft meer kansen op vlekken of iets in de foute richting te drukken. Maar het ging verrassend 5 keer goed.

 

Biscuit en met slagroom en vers fruit

Na een redelijk geslaagde mokkabiscuit besloot ik dat het tijd was om een échte klassieke biscuit te maken, eentje met fruit en slagroom en chocoladeschilfers. De kers op de taart zonder kers dan toch. Bij mijn schoonmoeder ontleende ik een bakvorm van 20 cm doorsnede zodat het deeg de juiste dikte zou hebben.  Ik heb ernaar gezocht in de delhaize, hema en in de blokker, maar eentje van 20 cm heb ik niet direct gevonden.

Ik maakte een keer het beslag en vond dat dit te dun was voor de standaard biscuit die ik in gedachte had. Dus maakte ik nog een keer het beslag. Achteraf gebleken had ik dat niet moeten doen, want mannekes wat was dat beslag niet te (vr-)eten. Veel te hard, niet de luchtige koek die ik verwacht had. Volgens de critici: hoe die biscuit heeft in de oven gestaan? Geen zelfrijzende bloem? Niets van bakpoeder? Niet dus! Manlief: “het komt nochtans uit een zeer bekend kookboek.” Ik gebruikte het recept van de biscuit met slagroom en vers fruit uit de laatste versie van ons kookboek. Staan er daar wel meerdere biscuits in. Dus ben ik gaan vergelijken. Er zijn er dezelfde, er zijn er met zelfrijzende bloem, er zijn er met bakpoeder. Dus ik denk dat de makers van ons kookboek hier ook maar wat gegokt hebben of gewoon voor ieder wat wils een paar van die recepten geschreven.

Qua uitzicht ben ik wel trots op de cake. Het heeft mooie verjaardagsfoto’s opgeleverd. Een fijne en op termijn grappige herinnering. Alleen is deze biscuit niet voor herhaling vatbaar.

biscuit

Tweede verjaardagsstempel

Omdat ik niet wil dat iedereen hetzelfde kaartje krijgt met de verjaardag, of toch niet iedereen binnen hetzelfde gezin, maakte ik nog een tweede verjaardag – stempel. Als je meer wilt weten over de eerste scrol dan heel even naar beneden.

Deze tweede heeft een beetje meer pit vind ik. Omwille van de afwisseling tussen de gedrukte letters en de uitgesneden letters in de banner. In échte stempeltermen noemt dat een negatief stempel. Je krijgt een tekst of een afbeelding door die juist weg te kerven en alles rondom wel te stempelen. Het leuke eraan is dat het volstaat om gewoon een stempel op een papiertje te drukken en er nog wat namen bij op te schrijven zonder extra versiering. Gewoon de simpele, ouderwetse wijze.

Manlief heeft altijd de primeur van wat ik maak. Het voorrecht om iets te zien zonder meer info. Dat gaat zo van kijk eens wat ik vandaag heb gedaan, zonder er iets bij te vertellen. Dat leidt wel eens tot grappige reacties. Oh die stempel is groot! Ah ja dat is de bedoeling, het is voor een kaartje. Aaaaaah.

stempel

Verjaardagsstempel

Verjaardagen en verbouwingen, behalve de drie gemeenschappelijke begin- en eindletters valt er niet veel te combineren. Eind november was het manlief zijn verjaardag. We gingen gewoon werken op kantoor. Hij kreeg een cadeau en ik ging niet naar de naailes omdat hij zich niet goed voelde.

Begin december was het mijn verjaardag. We gingen gewoon werken in het huis. Zo van die jeukende glaswol-isolatie steken. Ik kreeg eten. En de dag nadien voelden we ons beiden kapot. Lang leve de gevolgen van ouderdom!

Toch maakte ik voor de gelegenheid twee grote stempels. Om de verjaardagen van volgend jaar alvast wat op te krikken. Eind november schreef ik me in voor een nieuwe secret santa swap. Eentje om kaartjes te maken voor een ander. Gewoon iets kleins. Nu ja, zelf kaartjes maken dat heb ik nog niet gedaan. Buiten eens een workshop en het coördineren van een huwelijksuitnodiging en een geboorteaankondiging die manlief mocht maken. Dus ja om niet helemaal de mist in te gaan heb ik dan eens geoefend voor verjaardagskaarten.

Vandaag krijg je alvast de eerste stempel te zien. Oh, wat houd ik van kalkpapier! En van washitape én van de achterkant van handgeschept papier.

stempel

stempel

stempel3

 

Een stempel van de sint

Heb jij dat ook, dat de mensen dit jaar al met kerstmis bezig zijn nog voor de sint uit het land is? Midden november staat de kerstboom al. Zo vreemd! Of zo van die reacties ja we gaan hem nu al zetten. We vertrekken nog op vakantie, anders kunnen we er niet veel naar kijken. Is vakantie alleen dan niet voldoende? Wel bij ons komt die kerstboom dit jaar niet. Net zoals vorig jaar trouwens. We hebben er wel eentje in de doos zitten. Alleen de ruimte om hem te zetten ontbreekt. Bij ons, daar wordt aandacht besteed aan de sint. Die goede oude bok uit Turkije, juist ja! En met de zwarte pieten. Jaja, zwart.

Sinterklaas heeft altijd al wel een rol gespeeld. Buiten de jaarlijkse cadeautjes of ik nu stout ben of niet, word ik dan samen met die oude man ook een jaartje ouder. Alleen met zelf moeder te worden heb je meer deugd van hoe de kinderen daarnaartoe leven, meer dan dat je je eigen verjaardag zou moeten vieren. Dit jaar heb ik de indruk dat het voor het eerst bewust beleefd wordt. Het is gelukt hem een simpel liedje aan te leren. Hij kent klaasje en zwarte piet. Over braaf zijn en cadeautjes.

Gisteravond hebben we voor het eerst zijn schoen gezet. Snoep promoten we niet graag en mandarijntjes lust hij niet. Dus hebben we zijn schoen gevuld met een klein speelgoedje. En van de gelegenheid gebruik gemaakt om de échte cadeau van de sint ook al maar in te pakken. sint

Het werd ingepakt met kraftpapier, op dit moment mijn favoriet. Kraftpapier is goedkoop, neutraal en geschikt voor alles. Met een beetje washitape of een stempel kan je het helemaal aanpassen voor de gelegenheid waarvoor het moet dienen. Bij deze de sintstempel dus.

sint2

Milkshake in twee smaken: banaan en koffie

Op het verjaardagsfeestje van Lex presenteerde ik de gasten twee soorten milkshake. Ik kan me nog herinneren dat er vroeger weleens verse banenmilkshake in de frigo stond. Ik denk dat het met drinkbare yoghurt was. Deze milkshake maakte ik met ijs en melk.

Bananenmilkhake

ingrediënten bananenmilkshake

Deze bestaat uit vanilleijs, vanillesuiker, melk en geplette banaan.

bananenmilkshake

Bij gebrek aan een blender mixte ik met de klopmixer in mijn grootste soepketel. Lekker schuimig en met nog wat brokken banaan.

Koffiemilkshake

koffiemilkshake

Deze bestaat uit mokkaijs, melk, room en koffie.

koffiemilkshakes

Speciaal voor manlief een gladde koffie versie daarvan. Zelf vond ik dat ook nog wel ok, ondanks dat ik meer een theedrinker ben.

Beiden uit ons kookboek gehaald. De vernieuwde versie, voor de oude versie heb ik het nog niet nagekeken. Iets voor af en toe te herhalen, maar geen hoogvliegers. Hoeft ook niet want daar zitten wel wat calorieën in. Ook voor de gasten een niet zo gemakkelijk ‘product’ om mensen te laten verleiden in plaats van cake of taart.

Petit beurre taart volgens ons kookboek

Opgelet, als je een liefhebber bent van petit beurre en weinig intentie hebt om deze taart zelf eens te maken dan wil ik je aanraden om deze blogpost niet te lezen. Het kan namelijk jouw goesting in dit recept doen verminderen tot verdwijnen. Zoals dat laatste bij mij het geval was. Ik was geen grote liefhebber en zal het nu nooit meer eten. Ondanks dat dit recept smaakt hoe petit beurre moet smaken.

Voor dit recept heb je petit beurre koekjes nodig, koffie, boter, bloemsuiker en een ei. Decoratief heb je ook nog nood aan hagelslag en smarties. Voor de juiste verhoudingen verwijs ik je graag door naar de vernieuwde versie van ons kookboek. Die met de paarse flap met witloof.

PB1

Je begint met een laag koekjes. In de boek spreekt met van 3 op 3, ik deed het 3 op 4 omdat dit voor mijn bakvorm beter uitkwam. En zoals je kan zien gebruikte ik niet de absolute echte petit beurre.

PB2

Daarna smeer je een stuk botermengsel op de koekjes. En daar verdween mijn eetlust. Te bedenken dat dit dessert dat ik ooit eetbaar vond gewoon echt boter is en niet petit beurre wordt genoemd omwille van de koekjes.

PB3

Daarna sop je de koekjes heel vlug in koffie. Een beetje op zijn tiramisugewijs.

PB4

Dan worden vorige twee stappen herhaald tot de koekjes op zijn en er nog een beetje boter over blijft. De rest van de boter mag bovenop komen. Dat kan je dan afwerken met verkruimelde koek of met choco. Ik gebruikte een soort van hagelslag. Een miskoop bij de albert heijn. Miskoop omdat ik eigenlijk chocoladedruppels nodig had voor iets anders. Voor dit was het redelijk geschikt.

PB5

En dan het leukste op het laatste, de versiering! Ik vond het zeer fijn om dit met smarties de doen. Als je goed kijkt zie je dat steeds dezelfde volgorde van kleuren is gebruikt. Als je dit wilt namaken dan raad ik je aan om de letters in verschillende kleuren te doen. Ik heb zeven buisjes smarties moeten open doen om tot het juiste aantal blauw te komen. Met als gevolg dat ik dus van de rest nog veel over had.

PB6

Scooter stempel voor Lucas

Nog een hele leuke stempel is deze scooterstempel van Lucas. De inspiratie voor deze stempel vond ik bij voertuigen en bij een stof van de Veritas. Zij die naaien en af en toe naar de Veritas gaan kennen die scooterstof wel van vorig seizoen. Dat vond  ik leuk. Heb er al wel eens hemden van zien passeren dat ik dacht zoiets wil ik ook. Maar dan met een stempel.

Zoals je al wel kon zien was de verfverdeling bij vorige stempels altijd redelijk ongelijk. Daar heb ik een oplossing voor gevonden. Althans voor op papier te stempelen toch want ik heb nog geen idee of deze inkt ook wasbestendig is. Eerst gebruikte ik Textil plus van de banier. Voor deze scooter stempel gebruikte ik een stempelkussen van Pelikan uit de Ava. Een wereld van verschil he!

lucas

De meneertjesstempel voor Jesse en Miel

Een der favoriete stempels die ik tot het bijna allerlaatste heb bewaard. De meneertjesstempel. Zo een soort van circusdirigent/berenstempel. Sowieso een monsieurke met een Frans accent met een vrouw met een baret. Qua vorm een beetje hetzelfde als de schattige berenstempel. Oren, een hoofd, uitgesneden armen, een donker lijfje en uitgesneden benen. Een mooi evenwicht tussen verfijnd gedeelte en een groter oppervlakte van inkt. Maar het uitzicht is wel een wereld van verschil. Hoewel ze wel allebei tot een der mooiste stempels behoren. Toch van deze reeks, want ik ben ervan overtuigd dat ik nog altijd een beginneling ben op het vlak van stempels. Ok ik heb er nu nog maar een dertigtal in totaal gemaakt. Meer dan de gemiddelde Vlaming vermoedelijk. Maar toch ben ik nog te vaak bezig met afbeeldingen gevonden van hét internet. Dat stukje zelf ontworpen stempels van A tot Z ontbreekt nog.

meneerkes

Ook hier een duidelijk verschil tussen beide meneertjesstempels. Het hoedje van Miel is meer een bolvormig hoekje. De snuit ervan staat lager en is ook een beetje verfijnder. Jesse heeft een kleiner hoofd, twee meer opvallende zakken in zijn lijfje, grotere armen en langere benen. De naam van Miel komt net iets mooier uit dan die van Jesse.

Schattige berenstempels voor Finn en Tiebe

Een van mijn favoriete stempels uit deze reeks zijn deze twee schattige berenstempels. Een beer heeft een hoog knuffelgehalte. Gewoon door de teddyberen die de meeste wel hebben liggen. Daarom ben ik ervan overtuigd dat een beer altijd goed is. Ook voor meisjes trouwens. Ook hier weer is het zeer duidelijk dat twee exacte stempels zeer moeilijk te maken valt.

beertjes

De snuit van Finn is duidelijk kleiner dan die van Tiebe. De beentjes van Tiebe’s berenstempel zijn ook iets korter. Het lijfje van Finn is iets breder. De linkeroor van Tiebe is iets ronder. En ga zo maar door. Als je er echt goed naar kijkt toch veel van die kleine accenten die onbewust veranderen door een minibeweging die anders is of net iets meer of minder kracht erop gezet tijdens het kerven.