Zelfgemaakte fotostempel

Een stempel maken van een bestaand persoon. Dat stond al erg hoog op mijn todo. Een fotostempel of fotorealistische stempel is zo iets onwaarschijnlijk om zelf te maken. De oudste werd op 23 maart 5 jaar. Voor het eerst geeft hij een feestje voor enkele klasgenootjes. Hierbij gaan we de uitdaging aan om de kinderen thuis uit te nodigen. Samen zullen we er een echt piratenfeest van maken. Nog veel themagewijs knutselwerk dus.

Vandaag wat meer uitleg over de uitnodiging. Ik had heel gemakkelijk een template-kaart kunnen gaan kopen om zo de uitnodiging te versturen. Ik had ook heel gemakkelijk iets kunnen tekenen in illustrator en het laten drukken. Al is die kost wat hoger. Ik koos ervoor om eindelijk eens een stempel te maken van mijn eigen kind. Ik wil het ook even graag van mezelf eens testen. Of het hele gezin voor op kaartjes te zetten in plaats van onze namen. Dus het laatste is hier ook nog niet van gezien.

En ik ben zo ongelofelijk blij dat het me van de eerste keer gelukt is. Zowel het snijden als het drukken verliep bij wijze van spreke vlekkeloos. De kunst zit hem in het trekken van de juiste foto. Hierbij probeer je zoveel mogelijk schaduw te vermijden. Uiteindelijk trok ik er eentje met mijn gsm. Het kind zat zelfs nog in zijn pyjama. Dan is het de truc om een manier te vinden om de foto te bewerken volgens de manier die het best bij jouw past. Je kan in photoshop gebruik maken van posterize en threshold. Je kan ook spelen met de belichting. Je kan dit zelfs doen met word via opmaak, kleur of artistieke effecten. Ik koos om het in illustrator te doen via effecten.

Daarna zet je het op transferpapier. Ik deed dat rechtstreeks erop overtekenen vanop het scherm van mijn pc. Maar je kan het ook eerst afdrukken. Overzetten op de stempel, uitsnijden, proefdrukken, verder bijwerken en stempelen. Het klinkt allemaal gemakkelijk en dat was het ook. Deze fotostempel was niet moeilijker dan een andere stempel. Het vraagt gewoon wat meer werk en geschikt materiaal. Ik heb twee weken terug mijn stempelgerief flink uitgebreid. En dat merk je echt wel in de finesse van de stempels. Hoe vaak dat ik al heb gezegd dit had ik met mijn eerste setje niet kunnen verwezenlijken is echt onwaarschijnlijk.

Ik gebruikte een esdee setje met 1 houder en 5 mesjes. Bij iedere stempel moest ik voortdurend van mesje wisselen. Nu kocht ik nog wat meer esdee mesjes en esdee houders voor alle mesjes. En koos ik voor pfeil gutsen om nog verfijnder en ergonomisch te werken. En dan vraag ik mij af waarom ik mij na al die jaren stempelen nog niet eerder heb gepermitteerd om linohouders te kopen. 21,25€ voor 12 houders (nog geen twee euro per stuk) is echt geen geld. Hoe vaak dat ik moest dubbelchecken of ik alle mesjes in de houder had opgeborgen om te vermijden dat de kinderen ze hadden… Om nog maar te zwijgen van hoe de moeite waard die pfeil gutsen wel niet zijn.

Maar dus ik sneed weg wat ik weg moest snijden. Hij kreeg ook een ooglapje en een piratenhoed. Dat ooglapje kwam goed uit. Voor de fotostempel was dat het oog dat het minst mooi getekend was. Van de 5 maakte ik een aparte stempel. Zo kon ik nog wat lino recupereren voor een volgende keer. En al van bij het proefdrukken was ik echt sprakeloos. Zo schoon…

Voor de binnenkant zat ik wat met mijn handen in mijn haar. Ook daar waren wat mogelijkheden. Zou ik alleen de rechterkant of beide delen gebruiken? Ging ik het schrijven of afdrukken en plakken? Zou het wel gaan om dat ook te stempelen? Uiteindelijk ging ik ook de uitdaging aan om het te stempelen om het effect nog wat verder te zetten. Dat viel goed mee qua resultaat. Alleen was het best wel een werkje.

Ik koos voor een heel simplistische tekst in een gratis piraten letterschrift met ruimte voor het adres en de telefoonnummer. Het is in een geheel gemaakt, maar ik heb het wel verknipt naar 3 afzonderlijke stempels. Dit was gemakkelijker om de inkt aan te brengen, maar ook voor het stempelen zelf. Dit geeft meer kansen op vlekken of iets in de foute richting te drukken. Maar het ging verrassend 5 keer goed.

 

Tweede verjaardagsstempel

Omdat ik niet wil dat iedereen hetzelfde kaartje krijgt met de verjaardag, of toch niet iedereen binnen hetzelfde gezin, maakte ik nog een tweede verjaardag – stempel. Als je meer wilt weten over de eerste scrol dan heel even naar beneden.

Deze tweede heeft een beetje meer pit vind ik. Omwille van de afwisseling tussen de gedrukte letters en de uitgesneden letters in de banner. In échte stempeltermen noemt dat een negatief stempel. Je krijgt een tekst of een afbeelding door die juist weg te kerven en alles rondom wel te stempelen. Het leuke eraan is dat het volstaat om gewoon een stempel op een papiertje te drukken en er nog wat namen bij op te schrijven zonder extra versiering. Gewoon de simpele, ouderwetse wijze.

Manlief heeft altijd de primeur van wat ik maak. Het voorrecht om iets te zien zonder meer info. Dat gaat zo van kijk eens wat ik vandaag heb gedaan, zonder er iets bij te vertellen. Dat leidt wel eens tot grappige reacties. Oh die stempel is groot! Ah ja dat is de bedoeling, het is voor een kaartje. Aaaaaah.

stempel

Verjaardagsstempel

Verjaardagen en verbouwingen, behalve de drie gemeenschappelijke begin- en eindletters valt er niet veel te combineren. Eind november was het manlief zijn verjaardag. We gingen gewoon werken op kantoor. Hij kreeg een cadeau en ik ging niet naar de naailes omdat hij zich niet goed voelde.

Begin december was het mijn verjaardag. We gingen gewoon werken in het huis. Zo van die jeukende glaswol-isolatie steken. Ik kreeg eten. En de dag nadien voelden we ons beiden kapot. Lang leve de gevolgen van ouderdom!

Toch maakte ik voor de gelegenheid twee grote stempels. Om de verjaardagen van volgend jaar alvast wat op te krikken. Eind november schreef ik me in voor een nieuwe secret santa swap. Eentje om kaartjes te maken voor een ander. Gewoon iets kleins. Nu ja, zelf kaartjes maken dat heb ik nog niet gedaan. Buiten eens een workshop en het coördineren van een huwelijksuitnodiging en een geboorteaankondiging die manlief mocht maken. Dus ja om niet helemaal de mist in te gaan heb ik dan eens geoefend voor verjaardagskaarten.

Vandaag krijg je alvast de eerste stempel te zien. Oh, wat houd ik van kalkpapier! En van washitape én van de achterkant van handgeschept papier.

stempel

stempel

stempel3

 

Een stempel van de sint

Heb jij dat ook, dat de mensen dit jaar al met kerstmis bezig zijn nog voor de sint uit het land is? Midden november staat de kerstboom al. Zo vreemd! Of zo van die reacties ja we gaan hem nu al zetten. We vertrekken nog op vakantie, anders kunnen we er niet veel naar kijken. Is vakantie alleen dan niet voldoende? Wel bij ons komt die kerstboom dit jaar niet. Net zoals vorig jaar trouwens. We hebben er wel eentje in de doos zitten. Alleen de ruimte om hem te zetten ontbreekt. Bij ons, daar wordt aandacht besteed aan de sint. Die goede oude bok uit Turkije, juist ja! En met de zwarte pieten. Jaja, zwart.

Sinterklaas heeft altijd al wel een rol gespeeld. Buiten de jaarlijkse cadeautjes of ik nu stout ben of niet, word ik dan samen met die oude man ook een jaartje ouder. Alleen met zelf moeder te worden heb je meer deugd van hoe de kinderen daarnaartoe leven, meer dan dat je je eigen verjaardag zou moeten vieren. Dit jaar heb ik de indruk dat het voor het eerst bewust beleefd wordt. Het is gelukt hem een simpel liedje aan te leren. Hij kent klaasje en zwarte piet. Over braaf zijn en cadeautjes.

Gisteravond hebben we voor het eerst zijn schoen gezet. Snoep promoten we niet graag en mandarijntjes lust hij niet. Dus hebben we zijn schoen gevuld met een klein speelgoedje. En van de gelegenheid gebruik gemaakt om de échte cadeau van de sint ook al maar in te pakken. sint

Het werd ingepakt met kraftpapier, op dit moment mijn favoriet. Kraftpapier is goedkoop, neutraal en geschikt voor alles. Met een beetje washitape of een stempel kan je het helemaal aanpassen voor de gelegenheid waarvoor het moet dienen. Bij deze de sintstempel dus.

sint2

Préverjaardag van Lex

Op 23 maart wordt Lex al twee jaar. Een dag die ik vorig jaar omwille van het overlijden van mijn bomma amper heb kunnen vieren. Vandaar dat ik er dit jaar meer moeite in wil steken. Omdat ik een werkende moeder ben, gaat hij naar de crèche. Daar krijg je geregeld cadeautjes van kinderen die jarig zijn en die naar school gaan. Boekjes om in te kleuren, snoepjes die mama opeet en dergelijke kleinigheden die een kindje blij kunnen maken. Naar zoiets ben ik ook op zoek gegaan, maar dan ietsje duurzamer.

Mijn grote droom is/ was iets gehaakt te geven voor de verjaardag van Lex. Een amigurumi van het een of het ander. Haken is nogal een tijdrovende bezigheid. Voor een 28 kindjes ook een pijnlijke bezigheid. Als ik te veel op korte tijd moet haken dan doen mijn vingers daar zeer van. Daarom ben ik verder gaan zoeken naar iets wat ik sneller zelf kon maken zonder pijn. Zo kwam ik al snel bij de stempels terecht. Ik maakte al eerder een naamstempel voor Lex zelf. Die ik op de nieuwjaarskaarten heb gebruikt. Stempelen is ook iets dat veel kinderen leuk vinden. Dus waarom niet…

Ik verzamelde alle namen van de kinderen, zocht naar leuke afbeeldingen en kocht de hele banier Mechelen en het magazijn leeg voor lino-plaatjes. Ik leerde letters in spiegelschrift schrijven en zo kon ik eraan beginnen.

caravan en raket stempel

In zo een bende weet je niet echt met wie je kleine speelt. Van deze twee vriendjes van Lex ben ik zeker. Leyten is de enigste waar ik echt een persoonlijke stempel voor heb kunnen maken, omdat die met zijn ouders ook kampeert. De rest is een beetje gokken geweest op geslacht, wat kinderen, anderen en ikzelf mooi vinden. Die van Jens is ook een van mijn favorieten.

Verder maakte ik minons, legomannetjes, beren, taxis, herten… Ik heb ze gestempeld met textielverf op een lapje baalkatoen. Het is allemaal in een soort van tweede proefdruk geweest. Er zitten dus nog wel wat ongelijkheden in. Wat ze met een ook stuk voor stuk uniek maakt.