Coucou Castor

Een naamstempel en een a-lijn kleedje

De familie langs vaderskant werd op 8 februari uitgebreid met een meisje, genaamd Marie. Ook voor Marie maakte ik een stempel en een a-lijntje uit het grote singer naaiboek in maat 80. Een patroon steeds weer opnieuw gebruiken is ook belangrijk. Zowel tijdswinst omdat je het niet opnieuw moet tekenen, papierbesparing en andermaal tijdswinst want je moet niet opnieuw uitvissen hoe je het beste aan de slag gaat. Voor de naamstempel van Marie gebruikte ik het lettertype van het kaartje.

Marie heeft ook al een zus Paulien. Voor haar maakte ik ook een naamstempel volgens het lettertype ‘always in my heart’ van 1001 free fonts. Dat komt voor in de meest gebruikte fonts. Als ik het dan al schoon vind en vele anderen dan is het veilig om te kiezen. En het lijkt nog in dezelfde stijl te zitten als het lettertype van Marie.

Voor het A-lijntje van Marie koos ik oorspronkelijk voor polkadots. Dat was lichtjes geïnspireerd op het kaartje waar polkadots op een muntkleurige achtergrond staan. Helaas kwam er een kalkvlek tijdens het strijken. Waardoor ik een andere versie heb gegeven. Even mooi, maar zonder subtiele link. De stof kwam van een fat quarter uit de Veritas.

Borduur-idee: home sweet home

Na de workshop had ik nog meer borduur-ideeën die ik onmiddellijk wou uitwerken. Ik besloot er geen gras over te laten groeien. Ik maakte een cadeautje voor een lieve collega. Ze was toevallig jarig.

Ze woont in een pinterest-geïnspireerd huis. En daar woont een pinterest-geïnspireerd cadeautje bij. Ik koos voor de quote ‘home sweet home’. Ik gebruikte terug twee kleuren (lila en paars) uit mijn vorig borduurwerk. Ik voegde daar nog een ander roos glinsterend roos bij en oud groen garen. Dat groen komt nog uit de naaikist van mijn bomma.

quote borduren - coucou castor

home sweet home - coucou castor

Ook al was ik heel content van mijn ‘home is the nicest word there is’ die ik ook geborduurd had. Toch is deze nog net wat beter gelukt. Mooiere kleurverhoudingen, betere steken, beter in balans. De kracht van kort en bondig. Zo een simpele kleine quote met kleine letters is best wel snel klaar.  De foto’s tonen het maakproces, de achterkant en het resultaat. En zoals Eva V. dat schoon omschreef: “de achterkant is een kunstwerk op zich”. Een achterkant waar ik zelfs heel blij mee ben. Die is zo netjes dat ik het zelfs niet met een andere lap stof of vilt moet bedekken.

Ik gebruikte ecru canvas en een kleine borduurring uit de veritas. Ik heb me laten wijsmaken dat ze af en toe ook borduurringen in de action hebben. Net zoals je jouw borduurwerk ook over een schildersdoek kan hangen. Die optie wil ik zeker ook uitproberen.

Workshop quote borduren

Afgelopen zaterdag volgde ik een workshop ‘quote borduren’ in de Veritas van Olen door Eva V. Ik had er interesse in omdat ik absoluut niet met de hand kan naaien. Als ik knopen naai dan lukt dat wel, maar eerder een beetje slordig. Eva was ook de lesgeefster bij het wandtapijtje weven. Ze overtuigde me onrechtstreeks om me voor deze workshop in te schrijven.

Borduren is zoals inkleuren maar dan op stof. Alez ja dan geloofde ik dat ik het me ook zou lukken. Voor een quote moest ik niet zo heel lang zoeken. ‘Home is the nicest word there is’ van Laura Ingalls Wilder. Een van mijn idolen. Little house on the prairie zal wel wat meer belletjes doen rinkelen.

Hoe ik wou dat het eruit zag was wat langer zoeken. Het lukte me thuis maar niet om het op papier te zetten. Ik kon de werkelijke grootte van de borduurring moeilijk inschatten. Dus ben ik heel dankbaar dat Eva het mooi voor mij heeft getekend.

Ik koos oorspronkelijk een grote borduurring, maar afgewerkt heb ik toch voor een kleinere gekozen. Ik gebruikte 3 kleuren DMC garen uit de veritas zelf. Ik stond er wat sceptisch tegenover. Die bundeltjes garen zijn zo dun. Ik dacht dat mijn werk garen zou opslorpen, maar dat viel verrassend goed mee. En zo ging ik aan de slag met het inkleuren.

quote borduren - coucou castor

Home is the nicest word there is - coucou castor

Redelijk blij met mijn eerste resultaat. En ik heb ondertussen al wat voorruitgang geboekt, want deze morgen op de trein ben ik aan mijn derde exemplaar begonnen.

Getest: wandtapijt weven

Deze pin trok mijn aandacht om zelf eens te gaan weven. En deze madam ‘Eva V’ die zorgde dat ik ermee aan de slag kon in het Atelier van Veritas. Als ik het goed onthouden heb organiseert Veritas sinds oktober workshops onder de naam Atelier Veritas. Spotgoedkope workshops om allerlei handwerktechnieken aan te leren. Neem daarbij dat ik in hartje Lier omsingeld wordt door Veritas-winkels die die ateliers organiseren zal je wel verstaan dat ik meteen verkocht was.

wandtapijt weven - coucou castor

Ik ging deze zaterdag naar de Veritas op de Frankrijklei in Antwerpen voor de workshop wandtapijt weven. Ik kwam netjes te vroeg aan. Ik ben zo iemand die lang nodig heeft om te kiezen. In mijn oorspronkelijk pallet zat er donkerblauw, petrol, grijze katoen, lichtgrijze en gele wol. Die gele wol liet ik er gaande weg uit. Ik koos voor:

En zo vertrok ik met weven. Eerst maak je het weefgetouw klaar. Dit was een schilderij zonder het doek met allemaal nageltjes in. Hier trek je de catania haakkatoen rond. Daarna stop je er een karton en een houten stokje tussen. En zo begin je te weven, heen en weer, boven onder boven onder. De rijen worden naar beneden gedrukt met een vork. Het weven ging bij mij nog niet direct goed van de eerste keer. Ik wou een driehoek proberen te weven, maar die kreeg ik niet mooi in vorm. Dus begon ik een stuk terug opnieuw, maar het ging van kwaad naar erger. Ik zette er uiteindelijk de schaar in. Waardoor ik bijna weer helemaal van nul begon. Op dat moment kon ik onder tijdsdruk niet meer al te veel nadenken over wat ik wou. En daar kwam dan ook de keuze om het geel achterwege te laten. Het leuke hieraan zijn de twee stukken strengen onder aan en bijna bovenaan het werk.

wandtapijt weven - coucou castor

Ik ben zeker van plan om zelf mijn eigen weefgetouw te maken en nog wat meer te oefenen met weven. Ik vind dit uitermate geschikt voor alle restjes wol die ik heb. En daar zal ik nog behoorlijk wat mee kunnen weven.

Seed beads kettingen

Zoals ik je bij mijn gele ketting liet weten heb ik eens een ketting gemaakt die uiteindelijk niet zo heel mooi was. Ik heb de kralen opnieuw gebruikt en liet je al de versie zien van een grote ovale gekleurde kraal, een echte eye catcher. Maar ik liet je ook weten dat ik dus nog baguettes van Zahia had. Van die gele en witte. Deze heb ik gebruikt in combinatie met seed beads.

Zie hier een simpele, leuke ketting die gemakkelijk te combineren is. Ik maakte een versie met witte seed beads uit de veritas en gele baguettes. Deze in een versie met twee snoeren.

seed-beads1

Daarna maakte ik een gelijkaardige versie met zwarte seed beads en witte baguettes. Deze keer met drie snoeren. En deze bevalt me het meeste! Black en white een echte must have in je garderobe. Niet per sé deze, in ieder geval toch iets zwarts.

seed-beads2

Moest ik een van beide nog eens opnieuw maken dan zou ik die maken met een S-slot zodat je kan kiezen hoeveel snoeren dat je tegelijk kunt dragen. En dan zou ik ook kunnen switchen van kleuren. Nu bij deze twee kettingen valt het niet echt te combineren zo geel, wit, zwart. Maar ik kan me wel combinaties met paars, roos, zwart of grijs, zilver en turkoois voorstellen die wel te combineren zijn. Misschien is dat laatste toch wel iets om over na te denken.

Deze kettingen zijn redelijk budgetvriendelijk: als ik me niet vergis een 4 euro voor zo een buisje in de veritas. Als je dit ook bij zahia koopt is het 8 euro. Meer, maar ik kan het wel aanraden omdat het veel mooiere kleuren zijn. Voor zo een baguette denk ik iets van een 3 a 4 euro.

haken: sjaal en armwarmers

Sinds september ga ik terug met de trein werken. Een rit van een kwartiertje, soms moet ik wat verder en dan wordt het al gauw een half uur. De meeste mensen die zitten te zitten op de trein. Ja logisch toch. Anderen die lezen, praten, werken, studeren, vloeken op vertraging. Ik besteed mijn treintijd nuttig met haken. Naaien overheerst wel eens dus ben ik bijzonder blij dat ik op de trein kan haken.

Waar ik nog blijer van wordt is als het voor iemand anders is. Bij deze, gelukkige verjaardag Tamara! Zij krijgt van haar toffe collega’s deze sjaal, armwarmers en bijhorende broche (gemaakt door mama uil) en een met liefde gemaakte cake.

Dus deze sjaal en armwarmers werden gehaakt uit drie bollen wol uit de veritas. Ik had die nog liggen en moet helaas ook toegeven dat die niet meer te koop is op het moment bij veritas. Wat wel zeer jammer is want het is echt wel mooie, fijne wol! Het werd gehaakt met haaknaald 2, in het midden van de armwarmers zelfs met haaknaald 1,5.

Armwarmers

randje armwarmers

 

Voor het patroon maakte ik gebruik van de sultansteek uit ‘haken! alle steken verzameld” van Betty Barnden. Ooh zo een mooie steek! Concreet voor de armwarmers haakte ik 70 lossen. In de tweede rij een stokje vanaf de derde losse + nog 66 stokjes. Voor de derde rij 3 lossen en nog 67 stokjes.

start na randje armwarmersDaarna rij 1 van de sultansteek: bestaande uit stokjes en lossen

sjaal3

 

Vervolgens rij 2 van de sultansteek: bestaande uit stokjes

helft armwarmersNa 3 keer volledig rij 1 tot en met 4 van de sultansteek te doen ben ik overgeschakeld op haaknaald 1,5.

duimgat

 

Ik ben nog een beetje aan het haken gebleven tot het tijd werd voor het duimgat. Hier heb ik gewoon twee keer 4 stokjes van rij 2 vervangen door 8 lossen. Daarna terug verder gegaan. Bij de volgende rij heb ik dan weer terug twee keer 2 steken van rij 3 gezet.

Met een ruime halve bol kwam ik toe voor twee armwarmers. De twee kanten heb ik dicht gehaakt met vasten.

De sjaal

De sjaal is niet zomaar een sjaal. Het is een ronde sjaal, colsjaal… Het beestje heeft een naam. Het is ook meteen de eerste ronde sjaal die ik ooit heb gemaakt. Ik haakte het als een normale sjaal. Misschien een beetje breder als gewoonlijk en ook niet zo lang als een gewone sjaal. Gelukkig bleek dit een ideale lengte te zijn want mijn 2,5 bollen waren op.

Raad eens hoeveel rijen dat ik heb moeten doen om tot deze sjaal te komen? Ik vroeg dat ook aan manlief. Hij antwoordde 22 000. Ik vroeg het hem nog eens en hij zei minstens 500. Het zijn er 175. Goed voor een breedte van 22 cm en een lengte van 122 cm. De uiteindes werden ook aan elkaar gehaakt met lossen. Daar moet ik een volgende keer nog eens goed over nadenken op een manier om een zo min mogelijke overgang te zien.

eindresultaat sjaal en armwarmers

 

 

Sewing Machine Day

Vandaag is het de dag van de naaimachine. En dat wordt ook gevierd!

Op de volgende site kan je zien hoe dat de steek eigenlijk genaaid wordt: http://home.howstuffworks.com/sewing-machine1.htm

Speciaal op deze dag ben ik bezig met een stoffen baby voelboekje en deed ik voor de allereerste keer mijn eigen gemaakte wikkelrok van mme ZsaZsa aan. Foto’s volgen wel eens een keer…

Wat je op Sewing Machine Day nog had kunnen doen is naar de veritas gaan, want daar loopt een actie. Je kan er met knoopjes betalen. 120 jaar veritas veritas knopen  eigenlijk krijg je met 10 knopen en 1 euro een kado, maar zo had ik het in een oogwenk in de etalage van Lier niet begrepen.