Happy Birtheo

Theo voor mannen bestaat 1 jaar! En er werd nog maar anderhalf hemd van gemaakt, oeps! Ik kocht het patroon nochtans vrij snel. Ook de stof werd vrij snel geknipt. Maar het ging grondig mis waardoor het erg lang bleef liggen op mijn strijkplank. De versteviging bleef aan mijn strijkijzer plakken. Een ideale gelegenheid om mijn boutschoon voor het eerst te gebruiken. Een staafje dat smelt en zo vuiligheid van op het strijkijzer verwijdert. Dat werkte echt goed, maar het gaf een geur af waardoor het brandalarm af ging. Dat was bijzonder verschieten. Ik vond niet direct een manier om het af te zetten en de kleinste lag te slapen.

Daar zakte de moed om er terug aan te beginnen. Maar hemden stikken doe ik oh zo graag! Dus heb ik het verder afgemaakt en ben ik al aan een volgende begonnen. Ik bestelde en ontving ondertussen ook een simflex gauge. Dat is een meetinstrument dat alle knoopsgaten om dezelfde afstand van elkaar zet. Op dit moment is het uitverkocht bij de stoffenkamer. Het kost 20 euro, maar het loont echt wel!

Ik vind echt alle patronen van zonen09 de max. Ik ben ook blij dat het zich ook al een tijdje tot mannen richt. Want mannenpatronen zijn zo wat zeldzaam. Buiten de veelzijdigheid van het patroon, heb ik af en toe ook een teleurgesteld momentje bij het gebruik van deze Theo voor mannen. Ik vind het spijtig dat de foto’s van de instructies van de Theo voor kinderen terugkomen in de handleiding van de mannen. Ook al heb ik het niet meer nodig om de handleiding te volgen toch vind ik dit nogal chaotisch.

Ik was al vertrouwd met de afwerking van de klassieke mouwsplit vanuit Colette Negroni. Ik vond de instructies bij Colette net iets beter, omdat er daar meer op voorhand gestreken wordt in vergelijking met Theo waar je veel moet strijken terwijl het al deels aan de mouw zit.

Deze Theo zit vrij nipt dus ik hoop stiekem dat manlief eerder afvalt dan bij komt. Ik gaf aan de schouders enkele millimeters bij en dat heeft gelukkig geholpen.

Ik kocht de stof in de stoffenverkoop van Kapellen. Het is blauwe katoen met witte ankers aan 7 euro per meter. De knopen komen van de Veritas.

Theo voor mannen - coucou castor

Theo voor mannen - Coucou Castor

Theo voor mannen  - Cocuou castor

 

Schooloutfit in zonen09 Theo en Jacob

Tot mijn grote verbazing verkoos Lex voor zijn eerste schooldag zijn dieren Theo hemd boven zijn nieuwe rakettrui. Theohemdjes combineren zich natuurlijk het mooiste met een Jacob broek, ook van zonen09. Deze Jacob heeft een iets groter retrogehalte omdat ik hem maakte uit een zeer donker grijze wollige stof uit de stoffenverkoop van Kapellen. Wat je niet kan zien is dat ik van voor eens een ander zakje naaide. Die met de klep. Deze broek lag al maanden lang klaar. Gemaakt op de groei. Lex vond hem tot tranen toe lelijk, spuuglelijk. Maar gister zag hij het niet als ik hem aan deed en uiteindelijk vond hij hem goed. Die willekeur van kinderen toch!

theo - coucou castorVoor het Theo hemd gebruikte ik deze schattige katoen die ik kocht op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik had er écht lang voor in de rij moeten staan. Nadien had ik een beetje spijt en bleef hij in de kast liggen. Dit hemd is mijn eerste poging tot een kledingstuk met doorlopende print. Poging mislukt, maar ik heb eruit geleerd. Ook voor het eerst een Theo met kamsnaps. Compromis tussen moeder en zoon: hij wou blauwe, ik wou groene. Ik heb me ooit laten vangen met een megabestelling kamsnaps. Want knoopsgaten dat zou echt nooit iets voor mij zijn. Ik naai ze enorm graag waardoor de kamsnaps zijn blijven liggen. Een poging om ze op te maken. Ik zal er ooit wel eens nieuwe kopen, maar dan enkel in maat 20. Maat 16 zoals deze vind ik net wat klein voor vele projecten.

Theo en Jacob - coucou castor

Een theo van zonen09 van soft cactus

De theo van zonen09, wat kan ik er nog meer over vertellen? Buiten dat ik hem geweldig vind en dat ik nog niet alle opties heb gemaakt?

Wel, laten we zeggen dat ik geluk had dat ik nog wat stof over had toen manlief zijn hemd gestikt was. Nochtans had ik maar een 2,5 meter gekocht bij bobby sewing. Genoeg voor 1 mannenhemd. Voor een ander stoft cactus stofje koos ik voor 3,8 meter zodat er een vader-zoon hemd uit kon. Ach dat kon nu ook. Chance! Want zo kan alle aandacht naar zoonlief gaan zonder dat de foute accenten van manlief zullen opvallen.

Voor deze theo maakte ik nog een maatje groter. Met korte mouwen voor de hete zomer die ons te wachten staat. Ps, mijn weerkundige capaciteiten zijn quasi onbestaande. Ik gebruikte bij dit hemd geen paspel meer. Enkel een kleine linkerborstzak. Een zak waar ik heel content van ben, want het printje loopt door. Iets wat ik ook geprobeerd heb bij beide versies in het algemeen. Opnieuw gebruikte ik gele accenten, maar liet ze aan de binnenkant.

En de zoon, die vindt het geweldig, weer zo een hemd zoals papa. Ik vermoed dat ie zelfs de lelijkste print mooi zou vinden als mama het maar heeft gemaakt en papa ook zo een versie heeft. Bij beide hemden heb ik trouwens eventjes in het begin gevloekt. Ik kreeg die stof na de pre-wasbeurt niet meer goed gevouwen.

theo1

Een tweede theo van zonen09

Nadat ik in juni mijn eerste Theo van zonen09 maakte, wist ik dat ik deze nog opnieuw ging maken. De 104 was op de groei gemaakt. Alleen bij een toevallige tussentijdse pasbeurt kwam ik erachter dat het kind al in die 104 gegroeid was. Dus kon ik aan een tweede beginnen.

Omdat ik me volledig liet gaan in de eerste Theo versie met paspel en de hoekjes, besloot ik om deze keer alleen nog de paspel te gebruiken. Een beetje verschil tussen de twee hemden mocht wel. De stof vroeg ook niet om hoekjes. Bij de polkadots kwam dat meer tot zijn recht. Ook de plooi in de rug liet ik achterwege.

Over de stof, die kocht ik tussen massa’s anderen op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik stond daar zo aan te schuiven voor een stof die ik per sé moest hebben. Tussen haakjes die stof heb ik nog altijd. En hoe dichter ik bij de kassa kwam, viel mijn oog op een restje van deze robotstof. Ik bleef ernaar kijken, want dat lapje moest en zou ik hebben. 90 cm schoot er nog over van deze stof, perfect voor een hemd dus.

Ik was al vertrouwd met het Theo patroon. Het stikken ging vlot. Tot de polsboorden, daar ging het mis. Ze kwamen niet goed uit, dus maakte ik ze opnieuw. En dan zette ik de knoopsgaten aan de verkeerde kant. Chance dat ik ze nog niet opengesneden had. De ervaring leert dat een ongeopend knoopsgat nog losgetornd kan worden. Je ziet het, maar in dit geval komt daar een knoop te staan. Dus valt dat al bij al nog mee. Alleen tussen het plan en het uitvoeren ervan zat wel een kleine maand tussen.

theo

theo1

De combinatie met de flashy groene paspel en de oranje knopen zou ik herhalen. Al zou ik de paspel ook enkel in de borstzak durven gebruiken. En het kind, die is blij met zijn robots.

Zonen09, de wedstrijd

In juni kondigde mamasha/ Sharon van zonen09 aan dat er een wedstrijd was. Om een of ander toevallige wijze kwam ik daar op tijd bij uit. Je mocht ofwel een Theo, Ole en/of Lars maken. De foto’s die mocht je doormailen en dan besloot een getallenteerde jury welke winnaars uit de drie categorieen door mochten. Dat laatste dat sprak me wel aan dat een jury beslist. Want vaak heb je zo van die populariteitsstemmen via facebook en dergelijke. Dan was er ook nog een fantastisch prijzenpakket dat ik ook graag had willen winnen.

Had willen winnen, mijn kansen situeerden zich ergens 1/120. Met naar eigen zeggen toch nog steeds beperkte naaiervaring en zonder wedstrijdervaring wist ik dat er andere pareltjes meer voorkeur verdienden. Ik waagde mijn kans met Theo. Ik probeerde een Lars, maar dat mislukte. En op de valreep kreeg ik nog een Ole klaar.

Die Theo van zonen09 daar besloot ik ten volle voor te gaan. Ik had het patroon thuis al liggen en had daar al vaak naar gekeken. Ik besloot om meteen de moeilijkste versie te maken: lange mouwen, hoekjes, echte knopen, paspel. Alles erop en eraan. Ik las in de kleine lettertjes dat er ook punten stonden op kleurengebruik. Ondanks dat mijn kleurenwiel op dat moment spoorloos was, wist ik dat ik met de combinatie blauw – rood niets mis kon doen. Ik gebruikte een polkadotstofje uit Kapellen. Eentje dat ik eigenlijk voor mezelf wou gebruiken voor een hemdje van colette patterns.

Lex heeft momenteel een maat 92, naaimaat is dat dan meestal 98. Toch heeft hij al meer dan genoeg hemdjes dus ik koos voor nog een maat groter, een 104. Natuurlijk past dat nog niet. Dus ik heb al iets om naar uit te kijken. Als hij een enorme groeischeut zou krijgen, kan het nog lukken voor zijn eerste schooldag. Anders voor zijn derde verjaardag.

Dus ik ging aan de slag: het overtekenen, knippen, hoekjes vervolledigen, verstevigen, zakje, paspel, schoudernaden, mouwen, beleg, kraag, zoom, knopen en de mouwboordjes als laatste. Die paspel die had ik ook al heel lang in huis, maar nog nooit mee gewerkt. Het is mooi, maar zoveel extra werk dat ik het niet vaak zal herhalen. Het enige waar ik een beetje de mist mee in ging was de maat. Ik koos voor 104 small, in de veronderstelling dat het kon dienen voor de overgang tussen de twee maatjes. Wel het is echt bedoeld voor de magere kindjes, dat Lex natuurlijk niet is.

theo voorkant

theo detail achterkant