Coucou Castor

5 redenen om al jouw stofresten te bewaren

Ik ben een kanjer in het bewaren van stofresten. Af en toe werkt dat op mijn systeem. Ik heb een kleine naaikamer dus geraakt het vrij snel te vol. Gelukkig heb ik meer momenten waarbij ik mezelf gelukkig prijs dat ik die stofresten bewaar. Ook vandaag had ik zo een een halleluljah-momentje. Ik vertel je graag waarom ik al die resten bij hou.

Financieel

Je deed veel moeite om leuke stofjes te zoeken. Je betaalde ze dus kan je ze maar beter gebruiken. Elke centimeter dus.

Ecologisch

Weggooien is zonde. Meer woorden kan ik daar niet aan vuil maken.

Praktisch

De praktische reden zorgde vandaag voor mijn halleluljah-momentje. Ik had bijzonder veel problemen om de draadspanning van mijn overlock terug juist te krijgen. Het is zeer aangenaam om schaamteloos resten te grabbelen en te blijven testen tot die draadspanning helemaal op zijn punt staat. Zonder dat ik daarvoor moet nadenken welk stofje ik het minst mooi vind.

Esthetisch

Oh ja die stofresten leveren nog hele mooie resultaten op. Het meest gemaakte project met stofresten is sowieso mijn eigen pop-patroon. Maar ook kersenpitjes, binnenzakken, mutsen, onderbroeken, lappendekens, de hoekjes bij theo hemden, ritszakjes, vlaggenlijnen… het is nog zo zot niet wat je er allemaal mee kan doen.

En nog eens financieel

Het lijkt alsof je nog veel stof hebt dus ga je misschien minder snel nieuwe stoffen kopen.

Twee warmtekussens uit dubbele restjes

Afgelopen weekend hield ik me bezig met het sorteren van mijn stofresten. Ik vind het moeilijk om stofresten weg te gooien, zelfs de kleinste lapjes want die kunnen bijvoorbeeld ook dienen voor stofknopen. Dus verzamel ik maar en verzamel ik maar. Alleen heb ik tijdelijk weinig plaats om alles te bewaren. Ons appartement moet snel dienen voor een leven met twee kinderen terwijl ons huis nog onder constructie is. De eerste verhuisdozen werden gevuld met zo van die dingen die je niet snel nodig hebt: goed servies – kerstdecoratie – boeken – DVD’s… En nu ook eentje met stofresten.

Ik verdeelde mijn stofresten in drie stapels: wat weg mag, wat in een verhuisdoos mag en wat ik denk dat ik op korte termijn toch nog ga gebruiken. Uit die laatste stapel maakte ik twee warmtekussens. Eentje op vraag van mijn collega en eentje voor eigen gebruik om de inhoud op hittebestendigheid te testen. De warmtekussens werden gevuld met restjes rogge, rijst en kersenpitten.

warmtekussen

Je zal al snel kunnen raden welke ik maakte op vraag en welk kussen ik maakte voor eigen gebruik zeker?! Deze poes die ik nooit of niet meer zou maken werd toch nog een keer gemaakt. Al nam ik mijn voorzorgen: ik speldde immens veel speldjes en ik tekende 1 cm rondom met een verdwijnstift. De stof verschoof dus gelukkig amper. Voor de ene kant gebruikte ik opnieuw rode velours, de andere een dubbele laag geruite katoen. Stiekem vind ik deze versie wat mooier omdat het contrast minder fel is. Voor het tweede kussen nam ik gewoon een langwerpige lap katoen dat ik nog had van het doopsuiker van Lex. Deze werd gevoerd met een lap dat ik nog had van mijn huidig tafellaken.