The hulk Halloween

Ik maakte al eens carnaval kostuums: Mr potato head, Mr potato junior, Mario en de brandweerman. Maar een halloween kostuum daar waagde ik me nog nooit aan. Een dag en een avond ervoor wist ik dat Lex verkleed kon gaan naar school. Het was geen verplichting, maar het mocht. Nu ja die verplichting die komt vanzelf, want ik stuur mijn kind niet graag gewoon naar school als ik wist dat het mocht. Dus ging ik op zoek naar iets origineels dat weinig tijd in beslag zou nemen. En waarvan ik de materialen al in huis had. Al snel kwam ik uit bij the hulk. Ik liet Lex niet zelf kiezen. In tegendeel, ik zei dit wordt het en hij was akkoord. Oh mama ga jij dat voor mij maken?! Hij kon niet wachten tot het af was.

The hulk diy halloween costume - Coucou castor

Ik kocht een groene longsleeve bij WE en een groene kousenbroek bij Veritas. Ik ging langs de goedkopere winkels, maar er was niets groen te bespeuren. Ik verknipte een veel te groot wit t-shirt. Oh jij maakt het t-shirt helemaal kapot. En ik maakte de broek zelf. Met dezelfde stof als voor het Mariokostuum. Iets van een 2 euro per meter uit het stoffenspektakel lang geleden. De basis van de broek daarvoor gebruikte ik het patroon ‘starman’ uit ottobre 6/2014. Dat is een basis pyjama/ joggingbroek. Ik gebruikte maat 116. Ik liet de zakken en de boorden achterwege. Ik knipte op knielengte en bleef wat gekarteld knippen. En zo werd the hulk vanzelf geboren. Ik heb het niet getimed maar het stond echt snel in elkaar.

Ik ging ervan uit dat Lex the hulk niet zou kennen. Mispoes! Hij kende hem wel dus dat viel nog goed mee ook.

Schooloutfit in zonen09 Theo en Jacob

Tot mijn grote verbazing verkoos Lex voor zijn eerste schooldag zijn dieren Theo hemd boven zijn nieuwe rakettrui. Theohemdjes combineren zich natuurlijk het mooiste met een Jacob broek, ook van zonen09. Deze Jacob heeft een iets groter retrogehalte omdat ik hem maakte uit een zeer donker grijze wollige stof uit de stoffenverkoop van Kapellen. Wat je niet kan zien is dat ik van voor eens een ander zakje naaide. Die met de klep. Deze broek lag al maanden lang klaar. Gemaakt op de groei. Lex vond hem tot tranen toe lelijk, spuuglelijk. Maar gister zag hij het niet als ik hem aan deed en uiteindelijk vond hij hem goed. Die willekeur van kinderen toch!

theo - coucou castorVoor het Theo hemd gebruikte ik deze schattige katoen die ik kocht op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik had er écht lang voor in de rij moeten staan. Nadien had ik een beetje spijt en bleef hij in de kast liggen. Dit hemd is mijn eerste poging tot een kledingstuk met doorlopende print. Poging mislukt, maar ik heb eruit geleerd. Ook voor het eerst een Theo met kamsnaps. Compromis tussen moeder en zoon: hij wou blauwe, ik wou groene. Ik heb me ooit laten vangen met een megabestelling kamsnaps. Want knoopsgaten dat zou echt nooit iets voor mij zijn. Ik naai ze enorm graag waardoor de kamsnaps zijn blijven liggen. Een poging om ze op te maken. Ik zal er ooit wel eens nieuwe kopen, maar dan enkel in maat 20. Maat 16 zoals deze vind ik net wat klein voor vele projecten.

Theo en Jacob - coucou castor

Charles pants van compagnie M

Ik kondigde eerder al aan dat het kind broeken nodig had. Die zag je hier en hier en ook nog eens hier. Dat er veel broeken uit dezelfde stof gingen volgen dat heb ik ook al wel eens verteld. Dit is de voorlaatste.

Ik maakte een charles pants van compagnie M. Stiekem hoopte ik dat ik die broek mocht testen. Dat hoopte ik stiekem bij meerdere van haar patronen als ik al die pattern tours zag passeren. De charles pants is een broek voor jongens én meisjes. Het is niet alleen een broek, maar ook een short en een salopette. Een meer aansluitende broek zonder rits. Ik maakte de broek uit de jeansstof die ik al eerder gebruikte. En ik werkte het af met een restje van deze timeless treasure stof.

charles

charles

Ik kocht het patroon on line en liet het in het groot afdrukken bij de drukkerij. Daar vroegen ze me of ik het in kleur wou. Wél neen, het lukt me echt wel om die lijntjes te ontrafelen. Een kleurenversie zou me op zijn minst 20 euro gekost hebben. Het patroon wijst zichzelf uit. Het enige dat ik iets te snel heb willen doen zijn de knoopsgaten. Waardoor de voering gewoon opengeknipte gaten zijn in plaats van mee verwerkt in het knoopsgat met de jeansbroek. Het enigste minieme nadeel van dit patroon is dat ik denk dat ze er in de kleuterschool iets minder blij mee zijn om het kind zijn broek na een toiletbeurt terug aan te doen met zulke grote knopen.

charles

charles

 

Salopette uit ottobre 1/2013

Nu ik het vorige week toch over de robotstof had, kan ik daar maar beter over verder gaan. Uit die lap van 90 cm knipte ik het hemd. En bleef ik nog met een restje zitten. Zoals gewoonlijk, want bij alles blijf je nog met restjes zitten. Een restje dat ik besloot om te verwerken in de voering van mijn volgende project: de salopette uit ottobre 1/2013.

Salopettes vind je precies weinig in de winkel. Of ze vallen me niet erg op. Toch vind ik dat eigenlijk wel praktische kledingstukken voor kinderen. Vooral speels, maar ook gemakkelijk om te maken omdat er geen rits in hoeft. In afwachting van de publicatie van charles pants van compagnie M. besloot ik om toch al een salopette te maken.

De stof dateert ook van een stoffenspektakel. Mijn eerste stoffenspektakel. Die van mei 2013. Ik kocht daar 3 meter stof met een jeanslook aan 2 euro per meter. Een beginnersfout want zo spotgoedkoop denk ik dat ik ze niet meer ga kopen. Als ik daarbij mag aankondigen: ik besloot dat het nog goedkoper kon. Natuurlijk betaalde ik de prijs. Dat afpingelen dat durf ik niet. Ik maakte in een ruk 3 broeken uit deze stof. Door de drie patronen gezamenlijk te spelden heb ik me nog vele centimeters stof kunnen besparen. Ik gebruikte hierdoor slechts een lap van 1 meter 65 voor twee broeken en deze salopette. Als mijn wiskunde nog lukt, is dat 1 euro 30 cent per broek qua stof. Nu kan je wel denken what the …. 3 broeken uit dezelfde stof. Ja, daar twijfelde ik ook even aan. Het zijn 3 compleet verschillende modellen, dus ik hoop dat het wel gaat meevallen om altijd dezelfde stof te dragen.

Terug naar deze van ottobre.

Ik begon met de zakken. Die vind ik redelijk groot, maar goed, zo is het model.

salopet

Daarna met middenvoor en middenachter aan elkaar te zetten en het een sierstiksel te geven.

Ook de binnenbeennaad kon al. Als ik het juist interpreteer in het patroon dan had ik dit eerst kunnen doen en daarna middenvoor en co.

salopet

Vervolgens prutste ik aan de schouderbanden. Dat naaien en keren dat werkt bij mij niet echt. Dus streek ik het om en stikte ik het zo op elkaar.

salopet

Dan werd het tijd voor de voering.

Vervolgens de elastiek, zijnaden, zoom, knoopsgaten en de knopen.

salopet

salopet4

Over het eindresultaat: het is een salopette en het lijkt op het model zoals het behoorde te zijn. Voor de prijs ga ik niet sukkelen. Toch ga ik deze niet meer herhalen in een andere maat. Ik hou iets meer van de getailleerde versies. Het combineert zich gelukkig wel mooi met die tweede theoversie. Zeker voor het kind dat het hemd en een stuk van de binnenkant er hetzelfde uit zien. Robotjes aan de binnenkant heeft geholpen om hem enthousiast te krijgen voor de salopette zelf.

Een tweede theo van zonen09

Nadat ik in juni mijn eerste Theo van zonen09 maakte, wist ik dat ik deze nog opnieuw ging maken. De 104 was op de groei gemaakt. Alleen bij een toevallige tussentijdse pasbeurt kwam ik erachter dat het kind al in die 104 gegroeid was. Dus kon ik aan een tweede beginnen.

Omdat ik me volledig liet gaan in de eerste Theo versie met paspel en de hoekjes, besloot ik om deze keer alleen nog de paspel te gebruiken. Een beetje verschil tussen de twee hemden mocht wel. De stof vroeg ook niet om hoekjes. Bij de polkadots kwam dat meer tot zijn recht. Ook de plooi in de rug liet ik achterwege.

Over de stof, die kocht ik tussen massa’s anderen op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik stond daar zo aan te schuiven voor een stof die ik per sé moest hebben. Tussen haakjes die stof heb ik nog altijd. En hoe dichter ik bij de kassa kwam, viel mijn oog op een restje van deze robotstof. Ik bleef ernaar kijken, want dat lapje moest en zou ik hebben. 90 cm schoot er nog over van deze stof, perfect voor een hemd dus.

Ik was al vertrouwd met het Theo patroon. Het stikken ging vlot. Tot de polsboorden, daar ging het mis. Ze kwamen niet goed uit, dus maakte ik ze opnieuw. En dan zette ik de knoopsgaten aan de verkeerde kant. Chance dat ik ze nog niet opengesneden had. De ervaring leert dat een ongeopend knoopsgat nog losgetornd kan worden. Je ziet het, maar in dit geval komt daar een knoop te staan. Dus valt dat al bij al nog mee. Alleen tussen het plan en het uitvoeren ervan zat wel een kleine maand tussen.

theo

theo1

De combinatie met de flashy groene paspel en de oranje knopen zou ik herhalen. Al zou ik de paspel ook enkel in de borstzak durven gebruiken. En het kind, die is blij met zijn robots.

Het mario carnavalskostuum sneak peek

Vandaag is eindelijk de dag aangebroken dat carnaval begint. Een heugelijke dag waar ik zelf al een tijdje naar uit kijk. Zelf ben ik geen fuifbeest, maar alle kindjes op de crèche en op school behoren vandaag verkleed te komen. Herinner je nog mijn Mr Potato Head creatie van vorig jaar? Het A-lijn kleedje met opgestikt gezicht en flappende oren. Bij zo een projecten exact een jaar later valt het me wel erg op hoezeer mijn naaicompetenties erop vooruit zijn gegaan. Ik vond dat toen wel oh-zo-mooi, zeker omdat er een volwassen versie van was. Maar op het einde van de dag vroegen ze me toch als wat hij verkleed was. Beetje genant. Dus dit jaar moest het beter. Wie kent Mario niet?

voorkant

Het Mario kostuum dat was al enkele weken klaar. Helaas ben ik enthousiaster dan Lex zelf. Steeds als ik het probeer aan te doen, trekt hij het terug uit. De pet die heb ik wat laten liggen. Nog nooit gemaakt zoiets. Hoe moest ik daaraan beginnen zonder patroon? Gisteravond nog vlug in elkaar kunnen steken, op een uurtje voor wat het maar moest zijn na dat uur.

Met veel trots alvast een voorsmaakje. Technische uitleg volgt later nog, als de ‘kater’ van carnaval is uitgezweet.

 

pet

Colette ginger: de grijs bruine versie

Na een maand dat mijn naaimachine bijna mijn grootste vijand werd, heb ik de vrede met het machine der machines terug gevonden. Het is zo lief geweest om er een afgewerkte versie van Colette Peony en wel twee volledig afgewerkte Colette Gingers te produceren. Met een beetje hulp van mij.

Omdat de Peony dus eerder volledig afgewerkt was heb ik me daardoor een beetje laten leiden. Bij Peony denk ik dat ik vertrokken ben vanuit een te grote maat. Waardoor ik heb liggen sukkelen met het mooi passend te maken. Daarom ben ik bij Ginger vertrokken vanuit een kleinere maat in de veronderstelling dat de anderhalve naadwaarde 1 cm die mee in het patroon zit ook aangepast kan worden naar 1 cm. Gevolg: nu is het wel écht passend, nog net op het comfortabele randje, maar wel een motivatie voor dat ene kilo’tje van te lekker eten eraf te doen.

Wegens het te grote enthousiasme van het naaiproces dat goed verliep en eigenlijk ook omdat het zo goed staat uitgelegd in het patroon heb ik geen foto’s van de making of.

ginger close up

Ik ben zo een grote voorstander van deze rok omdat die gemakkelijk en snel klaar was, alles stap voor stap staat uitgelegd, variaties geeft om dus meerdere keren bijna dezelfde maar toch een helemaal andere rok te maken. Er zitten geen nepen in, hoewel me dat ook al goed lukt. Er staat mooi uitgelegd hoe je een blinde rits ook mooi langs de binnenkant afwerkt. En ook omdat ik echt het gevoel heb dat je deze niet in de winkel vindt en dat het ook niet uit een random naaitijdschrift komt dat de maand erop hetzelfde patroon met juist een verschillend detail publiceert.

Ik had het patroon al lang op mijn verlanglijstje staan. Ik kocht het op het laatste stoffenspektakel van Mechelen. En zo blijkt, had ik het daar niet gekocht zou ik het misschien van manlief hebben gekregen voor mijn verjaardag. Alleen was hij zo slim om dan ook niks te kopen, omdat ik het al had. Oepsie.

Deze bruin grijze stof lijkt me een dunne wol te zijn. 100% zeker ben ik niet omdat die al een tijdje in mijn kast ligt. In ieder geval komt het uit de stoffenverkoop van Kapellen voor een aangename prijs. Ik kwam met een metertje toe voor een maat 2. Enkel de zoom die had nog net iets beter gekund door gebruik te maken van een onzichtbare naad, maar ik koos de luie weg.

colette ginger rok