Stempels maken na de workshops, 1 jaar later…

Herinner je je deze post nog? Ik ging 3 workshops uittesten om bij te leren. Als ik zelf op mijn werk een vorming geef dan vraag ik mezelf dat wel af “hoeveel blijft ervan hangen?” en “wat blijft toepasbaar op lange termijn”. Als ik zelf iets volg is dat ook hoor. Zo volgde ik workshops die me iets opleverde op dat moment, maar op lange termijn uiteindelijk niets. Bv vilten en weven. Leuk voor even, je probeert het thuis nog eens en dan that’s it. Bij de stempels had ik dat risico ook omdat ik het al kon dat alles erna hetzelfde bleef. Ik analyseerde het na het volgen van de workshops vrij goed. Ik leerde het volgende:

  • Werken met gom
  • Meer kleur
  • Andere inkt
  • Een afdruk van iedere stempel gebundeld bewaren in een boek
  • Gutsen van binnen naar buiten
  • Gutsen met een mes

Wonderbaarlijk bleven alle dingen hangen, behalve het eerste. Ik schafte me een voorraadje gom aan. Heb er wel eens een stempel van gemaakt, maar uiteindelijk zeer beperkt owv de kwaliteit en de beperking van de grootte. De rest heeft mijn stempelwerk een jaar later nog steeds beïnvloed. Tof he!

Ik gebruik meer kleur, als in echt véél meer kleur. Meer dan 50 verschillende tinten. Een dik jaar geleden waren dat er slechts 4. Ik bleef sindsdien ook bij Tsukineko inkt: de versacraft & dew drops. Ik leerde dat de dew drops de beste inkt is om een stempel te testen. Deze laat het minste inktsporen na wat properder is om hem weg te geven bij cadeautjes of volgend jaar om te verkopen. Het boek bleef in gebruik. Vol trots blader ik daar soms in. En die ene keer dat een stempel al weggegeven is nog voor ie in mijn boek gestempeld werd vond ik dat ook echt jammer.

Het gutsen van binnen in het werk naar buiten toe pas ik vooral toe bij het verfijnde werk en bij letters. Ik neem vooraleer ik eraan begin meer de tijd om te analyseren welke stukken het moeilijkste zijn en waar ik begin. En het mes dat ligt steeds binnen handbereik. Hierdoor merk ik verfijning bij letters en bij hoeken. Naast dat mes heb ik  4 gutsen die steeds bij me liggen en anderen afhankelijk van het werk dat ik doe.

Maar ik heb mijn punt nog niet bereikt waar ik met mijn stempels naartoe wil. Een meerkleurenontwerp is nog steeds een ver van mijn bed show. Ook het grotere werk bv een A4 stempel heb ik nog niet uitgeprobeerd. Het werken met een drukpers intrigeert me wel. Verschillende stempels samen die een tafereeltje vormen, meer printmatig mijn stempels gebruiken…

Schapenkoppenstempels

Ik heb me voorgenomen om nog meer te stempelen. Niet dat ik dat te weinig doe, maar gewoon wat bewuster. En daarbij ontbrak me een doodgewone stempel ‘groetjes uit Lier’. Eentje die zowat alle gelegenheden om een kaartje te sturen kan dekken. Buiten vakantie dan. Tenzij dan weer staycation. In zo een bijzondere stad als Lier is een doodgewone stempel dan weer wat saai. Het was even zoeken hoe ik deze stempels zou omschrijven. Het werden de schapenkoppenstempels. Eentje was voldoende. Maar twee is leuker voor de afwisseling.

Het wel gekende ‘Lierke plezierke’ noemt zijn inwoners de schapenkoppen. Ze hadden destijds de keuze tussen schapen of een nieuwe universiteit. Men koos schapen, alez een veemarkt. Te bedenken dat met een universiteit Lier waarschijnlijk anders was uitgegroeid. Parate kennis ondertussen. Na bijna 9 jaar mag dat wel. Die schapenkoppen beginnen trouwens aan populariteit te winnen. Men maakt er al pralines van en koekjes om uw ijsje tussen te pletten. En flessenpost van in de Superette Ninette. En juwelen, frituursnacks, cupcakes… Ook de stad zelf heeft heel wat schapenkoppengeschenkjes.

De schapenkoppenstempels

De eerste schapenkopstempel is ook meteen de grootste, 6 op 6 cm. Een grotere schapenkop, ‘groetjes uit’ in that font folks italic en ‘Lier’ zoals weergegeven op de website van Visit Lier.

De tweede schapenkopstempel is 3 op 5 cm. ‘Groetjes uit’ is geschreven in Adorn Condensed Sans en Lier met de schapenkop zoals weergegeven op de website van stad Lier zelf.

Lier

Lier is een klein, groen stadje te midden van zowat alles. In Lier kan je onder andere bootje varen, mini/ citygolf, zwemmen… Je vindt er de fameuze zimmertoren en het begijnhof. Je eet er Lierse Vlaaikes en kan streekbier consumeren (niet kopen, helaas). Op café kan ik ’t Goed Voorbeeld aanraden. Om te eten Zuster Agnes, De Nieuwe Schapenstal en Bar Muza. Lier is ook de moeite waard om te fotograferen, te wandelen, te fietsen…

Het doopsuiker van Marie

Met de blogpost over het kaartje van Marie gaf ik het al aan dat heel de zwangerschap een drukke periode was. Met het doopsuiker kon ik alle kanten uit gaan. Ik koos de luie kant. Voorheen naaide ik zakjes, poppetjes, stempels, eigen doosjes vouwen, eigen broches met krimpfolie om de zakjes te sluiten. Al die tralalatjes daar stak ik nu geen tijd in. Ik kocht melkzakjes en liet me daardoor verrassen. Ik hoopte dat ik er een stempel op kon drukken en ju. Maar dat ging niet. De inkt bleef er vochtig op.

Dus ontwierp ik een sticker. Nu ja ontwerpen, zoveel ontwerpen was daar niet meer aan. Gewoon een ander formaat, de bever en de achtergrond erin plakken et voila! Ik bestelde de stickers via flyer.be. En was mega trots als ze arriveerden.

Verder maakte ik op het gemak stempels. Voor mij waren dat binnenspeeltuinstempels. Op momenten dat ik niets kon betekenen op zolder trok ik er met de jongens op uit naar de binnenspeeltuin. En daar gutste ik de stempels. Ik gebruikte daarvoor blauwe factis lino en roze speedycarve lino. Ik vond de inktpads in de action. Zonder ze zelf uit te testen stak ik ze erbij.

En Tom en ik kozen ieder een snoepje dat we lekker vonden en geschikt zijn als doopsuiker. Tom koos zuurtjes. Ik koos rode staafjes met witte suiker vanbinnen. De melkzakjes kregen een sticker vooraan en werden gesloten met washitape in de 3 kleuren van de veren.

Voor de presentatie kocht ik een oude bestekkoffer in de kringloopwinkel. Die beklede ik met blauwe stof. Verder maakte ik twee kleine vlaggenlijnen waarop ik de jongensnaam en de meisjesnaam zeefdrukte. Ik hing ze op met een punaise. Et voila, doopsuiker!

Geboortestempels van Marie

Het geboortekaartje van Marie werd verstuurd in een gestempelde kraftbruine enveloppe. De geboortestempels, die maakte ik met veel nauwkeurigheid. Op de voorkant staat het bevertje van het geboortekaartje samen met een tekstballon voor het adres. Op de achterkant stempelde ik ons adres.

Ik testte twee tekstballonnen uit. Uiteindelijk koos ik voor de grootste. Omdat er ook stempels zaten bij haar doopsuiker had ik voldoende stempels om tussen te kiezen welke de mooiste bever was. Voor de achterkant gebruikte ik een adresstempel. Eerder deed ik al twee pogingen tot een adresstempel. Onze lange straatnaam ‘Hagenbroeksesteenweg’ vormde een extra uitdaging. Alsook het juiste lettertype daarvoor vinden. Bij een derde poging was het goed.

Ik koost voor chocoladebruine inkt van Versa Craft. Maar ik twijfelde of B-post het adres in een tekstballon wel zou accepteren. Dus verstuurde ik ook een ander kaartjemet soortgelijke stempels erop. Hij deed er even over, maar het kwam goed. Dat was een grote opluchting want al de enveloppes waren toen al gestempeld.

En nadien vervolledigde ik de set geboortestempels met een naamstempel van Marie. Uiteraard in hetzelfde lettertype als het kaartje. De apricot kleur van versacraft sluit ook goed aan bij de kleur van het kaartje.

Jules stempels voor de juf

In het midden van het schooljaar maakte ik een cadeautje voor Mil zijn superjuf An. Juf An verving Juf Carine in eerste instantie tot eind december. Dus maakte ik een afscheidscadeautje. Omdat kleine kleutertjes en geheimen nog niet zo goed samen gaan wist Juf An daar al wel van. Het afscheidscadeautje werd een kerstcadeautje. Want juf An kon het hele schooljaar blijven.

Op het einde van het schooljaar heb ik de jongens al een paar jaar geen zelfgemaakte cadeautjes meer laten geven. Bij Lex zijn eerste kleuterklasje stapte ik over op grote bussen verf. En daar ben ik bij gebleven. Gemakkelijk en altijd bruikbaar. Of ze dat nu op school willen gebruiken of thuis…

Juf Carine is destijds de enige geweest die een zelfgemaakt cadeautje heeft gekregen. Ook Jules stempels, maar van een groter formaat.

Basiel geboortekaartje en stempels

Dat ik aan het werken ben aan een collectie geboortekaartjes is ondertussen geen geheim meer. De laatste tijd creëer ik steeds meer geboortekaartjes waarvan ik het gevoel heb dat ze ook voor mijn derde spruit Marie hadden kunnen dienen. Het kaartje van Basiel is er zo eentje. Basiel is trouwens fictief hoor. Dat kan je zien aan de olifantendracht van november 2020 😉

Voor de achterkant van het kaartje van Basiel creëerde ik mijn eigen ruitjespatroon. Wat wilt zeggen dat het zeer gemakkelijk schaalbaar is. De combinatie oranje, zwart, wit en munt werkt uitstekend fris.

Na de eerste dagen van mijn zwangerschapsverlof had ik al alles gedaan dat op de planning stond: doopsuikerzakjes vullen, kuisen, opruimen, eten invriezen, onderbroeken naaien, schilderen en een vloer leggen op zolder. Dat ik terug over tijd zou gaan daar ging ik al wel langer vanuit. Dus had ik weer wat extra tijd. En dus besloot ik om twee stempels te maken van Basiel.

Ik gutste de stempel zoals ie is en eentje met enkel de contouren uit een gom van de Action. Een stempel uit gom was alweer even geleden en ook even wennen.

Best wel schattig die Basiel. Ik gebruikte hem al meermaals. Een keer voor een bedankkaartje voor Mil zijn juf. En heel wat keren om nieuwe inktkleuren uit te testen.

Ik bestelde 36 kleurtjes bij stempelfun.nl. Een combinatie van versacraft en memento dew drops. Beide zijn inkt van Tsukineko.  In totaal 33 nieuwe kleurtjes want 3 kleuren had ik al.

Vakantiestempels Ile d’oléron

Een paar zonnestralen waren voldoende om te beginnen uitkijken naar onze zomervakantie. Ook al valt deze dit jaar voor ons iets later…is het nog een beetje met een bang hart afwachten hoe het gaat gaan met de jongens en een kersverse baby op vakantie. Toch kijken we er al enorm naar uit. Ile d’oléron in Frankrijk is al een paar jaar onze vaste vakantiebestemming en Camping La Cailletière ook de vaste camping. Bij Virgile en Carole is het altijd thuiskomen. Een eiland dat je op je broekzak kent en toch nog steeds plekken kan ontdekken. Zalig is het daar! Omringd door de oceaan hebben we toch nog nooit in al die jaren een typische strandvakantie gehad. Kilometers vreten op de fiets, kleine uitstappen met de jongens en gezellige activiteiten op de camping.

Een jaar geleden maakte ik voor een schoolopdracht een kaart van Ile d’Oléron. Eentje met wegen en al. Een geslaagde opdracht. Het werd een kaart om op de achterkant van een typische postkaart te gebruiken. Alleen de voorkant lukte niet zo goed. Nu de kaartjes al iets vlotter gaan, kreeg ik terug zin om met die kaart van toen aan de slag te gaan. Dus maakte ik opnieuw een vakantiekaartje. Deze keer met de kaart voor op de voorkant. Het kaartje werd in een mum van tijd helemaal mijn ding. Alleen, doe je dat zo zelf je vakantiekaart laten afdrukken? Dus ging ik aan de slag met stempels van de elementen op het kaartje. Vakantiestempels zijn ook tof! Een volledig gestempeld kaartje of een bestempelde enveloppe zijn allemaal mogelijkheden met deze vakantiestempels.

En zo gutste ik een hele reeks vakantiestempels: de contouren van het eiland, de naam Ile d’Oléron zelf, Fort Boyard, Phare de Chassiron, Phare de Cotinière, mosselen, een fiets, ijsje, krab en een zandkasteel. Ik gutste ze met Pfeil en Essdee gutsten en met blauwe Factis lino.

Geboortestempels en een summersea broekje

Op 28/11 werd Mats geboren. Het eerste kindje van vrienden. Voor Mats had ik de eer om op voorhand al geboortestempels te maken. Ik maakte twee stempels van de katten die op het geboortekaartje gingen staan. Dat nam ik heel serieus. Ik maakte een stempel twee keer om het nog beter te maken. Omdat er heel veel details in de lijntjes zitten heb ik voor deze stempels ook bijzonder veel gebruik gemaakt van een snijmes ipv de gutsen.

Het resultaat mag er best wel zijn 🙂

In maart gingen we naar de babyborrel. Wanneer we iets van een geboortelijst kopen vind ik het meestal toch nog wat ongemakkelijk om met lege handen aan te komen. Hoewel die met twee kinderen eigenlijk nooit leeg zijn… Dus maak ik meestal nog iets.

Deze keer was dat heel last minute en vrij basic een summersea broekje uit ottobre 3/2013 met een stofje van Froy en Dind.

En natuurlijk ook een naamstempel in het lettertype van het kaartje.

De wondere wereld van de prints

Eerlijk gezegd, het nieuwe naaimachine staat evenveel stof te vreten als het oude machine. Dat komt omdat ik me even concentreer op prints. Van stempels maken, ging ik over naar het ontwerpen van kaartjes naar een cursus in het ontwerpen van stoffen. Om zo weer terug naar mijn naaimachine te kunnen keren. Iets zoals de perfect circle of life en hoe alles toch weer netjes terug bij elkaar komt.

Aangezien de wereld bij mij wel een keer op zijn kop durft te staan, verloopt het ook niet altijd in dezelfde volgorde. Een voorbeeldje: Ik ontwierp een geboortekaartje met een krab. Hiervan ging ik stempels maken. Om daarna met dezelfde krab te werken in stofdesign.

Het geboortekaartje

Ik maakte een vrij eenvoudig kaartje met een solide achtergrond, een lettertype en een krab. Weinig verschillende kleuren, zonder tralala. Op de achterkant herhaalde ik de krab, de naam met nog basistekst in een simpel lettertype. De krab kwam vanzelf tot leven op de trein tussen Turnhout en Lier. Zeemansinspiratie is nooit ver weg als je weet dat we ieder jaar op ons eiland in Frankrijk op vakantie gaan.

De stempels

Voor les 2 van de cursus textielprints moesten we eigen ingescand werk meenemen. Ik teken alleen maar in Illustrator. Ik gaf de brui aan de tekenles. Dus op papier daar zat ik even met mijn handen in mijn haar. Stempelen leek me het veiligste idee. Kwam goed uit dat ik net nieuwe lino had besteld die ik graag wou uitproberen. Voor grotere stempels werk ik of met lino uit de banier of met speedycarve. Via Loes van Oosten leerde ik Factis lino kennen. Hetzelfde als speedycarve, maar blauw en net iets goedkoper. Omdat de Factis lino me zo goed beviel bleef ik maar stempelen. Ik maakte 2 versies van de krab (enkel de lijnen en enkel gekleurde vlakken), 2 versies zeewier (idem) en golfjes. De krabben zijn 9 op 12 cm, het zeeweer is 5 op 9 cm en de golfjes zijn 2 op 4 cm.

De textielprint

Normaal moet je dan het werk van de stempels inscannen, bewerken en van daaruit verwerken in een patroon. Als eerste oefening ging ik verder op mijn illustrator krab. Die zette ik in een halfdrop repeat en gaf ik een leuke achtergrondkleur. De achtergrondkleur is trouwens net iets lichter dan die van het kaartje.

Maar het eigenlijke printje waarmee ik echt een stof van wil maken zijn waarschijnlijk een combi van de krabben, het zeewier en de golfjes. Tof he!

3x een workshop uitgetest

Ik leer graag bij. Veel meer valt daar niet over te vertellen. Ook op gebied van stempels maken valt er nog meer bij te leren. Dus ging ik driemaal op workshop. Ik deed dat bij de fantastische Stefanie van Salut Stefanie, Luus van 1 stamp a day en Marijn van made by Marijn. Ik vertel graag over de workshops in de volgorde van wanneer ik ze gevolgd heb. En dit zonder al hun geheimen te verklappen zodat je misschien ook zin krijgt om een workshop te volgen.

De workshop van Stefanie van Salut Stefanie

Ze maakt geweldige geboortekaartjes, super gedetailleerde logostempels, grappige dierenprints, meerkleurendesigns en zoveel meer. Bij haar begon de workshop met een persoonlijke intro over haarzelf, hoe het allemaal begon om zo naadloos over te gaan tot het gutsen van onze stempels. Ik kan zeggen dat ik best veel van haar leerde. Het hoe begin je eraan dat kan ik al. Maar er ontbrak me nog wat materiaalkennis of thans daar ben ik nog zoekende in: wat voor soort lino bestaat er nog, welke gutsen gebruiken andere, andere inkt, nieuwsgierigheid naar papiersoort…

Welke stempels gemaakt?

  • Een coucou castor stempels volgens het lettertype van het nieuwe logo
  • Een stempel van mijn hond pippa
  • Een piepklein brandweerwagentje
  • Een toekan van het geboortekaartje van Aaron.

Wat veranderde er na de workshop?

  • Voor fijner werk dat niet te groot is snij ik nu ook af en toe eens stempels van gom.
  • Ik gebruik veel meer kleuren. Voorheen had ik alleen zwart, blauw, groen en rood. Blijkt dat ik bruin en lichtblauw best mooi vind.
  • Ik schakelde over op Tsukineko inkt: VersaCraft en Dew Drop
  • En ik druk al mijn stempels in een boek. Zo heb ik eindelijk eens een overzicht van mijn stempels.

De workshop van Luus van 1 stamp a day

Ze maakt fantastisch gedetailleerd werk. Ze heeft een grappige stijl die goed tot uiting komt in hoofdzakelijk zwarte druk. Ze maakt mooie portretten zowel van mens als dier. En daarbij laat zo ook vaak de originele foto zien. Het straffe is dat ze nog maar 2 jaar stempels maakt.

Ik kon kennis maken met een iets andere lino die me best wel beviel. Maar ook hier werd er hoofdzakelijk gewerkt met gom. Ik leerde waarom ik het best aan de binnenkant van een stempel begin te gutsen. Iets wat ik meestal andersom deed.

Welke stempels gemaakt?

  • Mijn papa zijn kraan
  • Een leeuw volgens een foto die ik trok op vakantie
  • Een peer
  • Twee huisjesstempels
  • Fort Boyard van onze favoriete vakantiebestemming
  • Een cacaoboon ongeveer volgens het logo van Wele’s Chocolade

Wat veranderde er na de workshop?

  • Ik begin meestal te gutsen langs de binnenkant

De workshop van Marijn van made by Marijn

Haar werk was ik nog niet zo lang vertrouwd mee. Ze maakt vooral veel juf- en meesterstempels met zeer mooie quasi perfecte letters en afbeeldingen. Daarnaast maakt ze ook super mooie foto’s. Ik ging hiervoor tot bij haar thuis. Ook eens leuk. Het grappige was dat ik omsingeld werd door allemaal juffen. Die ook hun eigen juf stempel maakte. Ik koos ervoor om nog een laatste workshop te volgen met focus op de letters.

Bij Marijn werd ik geïnspireerd door haar zelf gemaakt houtje die net wat verder ging dan gewoon een blok. En ook hier werd weer gewerkt met gom, van de Action. Dat moet ik er ook bij zeggen. Iedereen verkiest dezelfde winkel.

Welke stempels gemaakt?

  • Een poging tot mijn eigen adresstempel.
  • Een Jules de klaspop van het instapklasje

Wat veranderde er na de workshop?

  • Ik gebruik wel eens een mes in plaats van een guts om hoekjes fijner te krijgen