Coucou Castor

Naamstempels als afscheidscadeautjes bij de onthaalmoeder

In september is het al zover. Dan gaat de jongste zoon Mil al naar school. In februari besloot ik terug voltijds te werken. Hierdoor is Mil naar een tweede onthaalmoeder gegaan op woensdag. Dat betekent dubbel zoveel afscheidscadeautjes. Vandaag laat ik het de naamstempels zien voor op woensdag.

Zijn vriendjes op woensdag kregen nog geen stempels. Daarvoor koos ik voor een naamstempel gecombineerd met een uilstempel, een verwijzing naar de opvang zelf. Ik koos voor 5 verschillende uilontwerpen die ik gaande weg nog naar mijn eigen hand heb gezet. Je kan nooit twee keer dezelfde stempel maken. Echt onmogelijk! Ook al kan je met transferpapier dezelfde afbeelding meermaals op de lino overzetten, toch is iedere stempel uniek.

Verder koos ik verschillende lettertypes. Het kleine verfijnde werk. Een groot contrast met mijn kunde enkele jaren terug. Om u te besparen van 20 verschillende foto’s bundel ik ze graag per lettertype. Ik koos alle lettertypes via 1001 free fonts. Ik tekende ze rechtstreeks van mijn scherm over op transferpapier. Zo hoefde ik al die fonts ook niet per sé te downloaden.

Voor Thor, Tibe en Esther koos ik sensations & qualities by octotype

Voor Mattia en Elize koos ik voor Moonflower by Denise Bentulan

Voor Hanne, Emily, Jasmine en Flynn koos ik voor Rochester by slideshow

Voor Oliver en Viktor koos ik voor Sacramento by Astiymatice on eye typographic institute

Voor Lauren en Niah koos ik voor Eyeline by Jose Alberto Reyes Galvez

Voor George koos ik voor Wheatland by Runes & Fonts, voor Lynn koos ik Yaquote script by Mans Gebräck, voor Magali koos ik voor Remachine script by Mans Gebräck en voor Stan weet ik het niet meer. Volgens mij hoort hij nog bij de eerste reeks. Althans het lijkt er erg op.

Voor Lorre, Levi en Lou koos ik voor Stackyard by Mans Gebräck

 

Geboortestempel voor Mathis

Wanneer ik op babybezoek ga dan geef ik daar uiteraard een zelfgemaakte geboortestempel bij. In het begin van mijn naaiperk waren zelfgemaakte cadeautjes ook eerder zeldzaam. Tegenwoordig is dat niet meer zo. Integendeel! Daar sta je dan met je zoveelste zelfgemaakte cadeautje, de zoveelste in rij. Zelfgemaakte stempels daarentegen, da’s nog origineel. Hoewel ik het ondertussen toch al een keer heb voor gehad dat ze al een naamstempel hadden. Dus bij Mathis had ik ook geboortestempels bij.

En wat versta ik daaronder? Een geboortestempel is een beetje meer moeite doen dan een stempel. Da’s de naam en iets gelinkt met het geboortekaartje zelf. De naam is 9 op 10 in hetzelfde lettertype als dat van het kaartje. Maar deze keer niet. De avond voor het babybezoek plonste ik de zetel in. Dus gutste ik nog de dag zelf. Daar had ik niet zoveel tijd om dat lettertype nog te fotograferen en te verkleinen en eventueel een poging twee te proberen.

Dus koos ik voor iets gemakkelijkers. En dat compenseerde ik dan ook weer met een stempel voor de grote zus Julie. Mathis die had een geboortekaartje in de vorm van een wolk. Ik tekende zelf ongeveer dezelfde vorm.

Ik ben ook altijd blij met stempels als cadeautje. Ik druk die dan op het inpakpapier. Dan heb ik twee vliegen in een klap: het testen van de stempel en origineel inpakpapier. Dat had ik hier op twee manieren kunnen doen. Of een volledig wolken inpakpapier. Of zoals ik het gedaan heb gewoon zo simpel. Da’s dan zo schoon dat het niet zo goed opvalt dat ik alles behalve, maar écht allesbehalve kan in pakken. Weet iemand daar een goede tutorial voor? Of een cursus ofzo?

Zelfgemaakte fotostempel

Een stempel maken van een bestaand persoon. Dat stond al erg hoog op mijn todo. Een fotostempel of fotorealistische stempel is zo iets onwaarschijnlijk om zelf te maken. De oudste werd op 23 maart 5 jaar. Voor het eerst geeft hij een feestje voor enkele klasgenootjes. Hierbij gaan we de uitdaging aan om de kinderen thuis uit te nodigen. Samen zullen we er een echt piratenfeest van maken. Nog veel themagewijs knutselwerk dus.

Vandaag wat meer uitleg over de uitnodiging. Ik had heel gemakkelijk een template-kaart kunnen gaan kopen om zo de uitnodiging te versturen. Ik had ook heel gemakkelijk iets kunnen tekenen in illustrator en het laten drukken. Al is die kost wat hoger. Ik koos ervoor om eindelijk eens een stempel te maken van mijn eigen kind. Ik wil het ook even graag van mezelf eens testen. Of het hele gezin voor op kaartjes te zetten in plaats van onze namen. Dus het laatste is hier ook nog niet van gezien.

En ik ben zo ongelofelijk blij dat het me van de eerste keer gelukt is. Zowel het snijden als het drukken verliep bij wijze van spreke vlekkeloos. De kunst zit hem in het trekken van de juiste foto. Hierbij probeer je zoveel mogelijk schaduw te vermijden. Uiteindelijk trok ik er eentje met mijn gsm. Het kind zat zelfs nog in zijn pyjama. Dan is het de truc om een manier te vinden om de foto te bewerken volgens de manier die het best bij jouw past. Je kan in photoshop gebruik maken van posterize en threshold. Je kan ook spelen met de belichting. Je kan dit zelfs doen met word via opmaak, kleur of artistieke effecten. Ik koos om het in illustrator te doen via effecten.

Daarna zet je het op transferpapier. Ik deed dat rechtstreeks erop overtekenen vanop het scherm van mijn pc. Maar je kan het ook eerst afdrukken. Overzetten op de stempel, uitsnijden, proefdrukken, verder bijwerken en stempelen. Het klinkt allemaal gemakkelijk en dat was het ook. Deze fotostempel was niet moeilijker dan een andere stempel. Het vraagt gewoon wat meer werk en geschikt materiaal. Ik heb twee weken terug mijn stempelgerief flink uitgebreid. En dat merk je echt wel in de finesse van de stempels. Hoe vaak dat ik al heb gezegd dit had ik met mijn eerste setje niet kunnen verwezenlijken is echt onwaarschijnlijk.

Ik gebruikte een esdee setje met 1 houder en 5 mesjes. Bij iedere stempel moest ik voortdurend van mesje wisselen. Nu kocht ik nog wat meer esdee mesjes en esdee houders voor alle mesjes. En koos ik voor pfeil gutsen om nog verfijnder en ergonomisch te werken. En dan vraag ik mij af waarom ik mij na al die jaren stempelen nog niet eerder heb gepermitteerd om linohouders te kopen. 21,25€ voor 12 houders (nog geen twee euro per stuk) is echt geen geld. Hoe vaak dat ik moest dubbelchecken of ik alle mesjes in de houder had opgeborgen om te vermijden dat de kinderen ze hadden… Om nog maar te zwijgen van hoe de moeite waard die pfeil gutsen wel niet zijn.

Maar dus ik sneed weg wat ik weg moest snijden. Hij kreeg ook een ooglapje en een piratenhoed. Dat ooglapje kwam goed uit. Voor de fotostempel was dat het oog dat het minst mooi getekend was. Van de 5 maakte ik een aparte stempel. Zo kon ik nog wat lino recupereren voor een volgende keer. En al van bij het proefdrukken was ik echt sprakeloos. Zo schoon…

Voor de binnenkant zat ik wat met mijn handen in mijn haar. Ook daar waren wat mogelijkheden. Zou ik alleen de rechterkant of beide delen gebruiken? Ging ik het schrijven of afdrukken en plakken? Zou het wel gaan om dat ook te stempelen? Uiteindelijk ging ik ook de uitdaging aan om het te stempelen om het effect nog wat verder te zetten. Dat viel goed mee qua resultaat. Alleen was het best wel een werkje.

Ik koos voor een heel simplistische tekst in een gratis piraten letterschrift met ruimte voor het adres en de telefoonnummer. Het is in een geheel gemaakt, maar ik heb het wel verknipt naar 3 afzonderlijke stempels. Dit was gemakkelijker om de inkt aan te brengen, maar ook voor het stempelen zelf. Dit geeft meer kansen op vlekken of iets in de foute richting te drukken. Maar het ging verrassend 5 keer goed.

 

Kleine projecten hier en daar

In 2017 werd er al aardig wat geknutseld. Het gaat om kleine projecten die op zichzelf te miniem zijn om een blogpost in beslag te nemen. Ik geef ze hier vandaag toch graag een plaats.

Ik maakte een K3 regenboogjurk voor mijn broer. Dit deed ik aan de hand van een eenvoudige damesjurk uit knipmode special maart 2013 en met behulp van textielverf. Het was moeilijk om in te schatten hoe het patroon op een man zou vallen. Het viel wel mee, maar was toch lichtjes aan de aansluitende kant.

 

Lex ging naar een verjaardagsfeestje van een meisje uit zijn klas. Ik wist niet wat kopen laat staan om iets zelf te maken. Dus koos ik ervoor om enkel het inpakpapier te bestempelen. Dat deed ik aan de hand van mijn schattige beerstempel. Deze gebruikte ik al eerder, maar kwam toch minder tot zijn recht. Ik gebruikte andere inkt en een inktroller. Ik hou echt wel van die kleine projecten waarbij je toch iets zelf gemaakt geeft en ook weer niet.

 

Een van mijn collega’s kampt met een burn-out. In een reorganiserend bedrijf werd ik hier al meermaals mee geconfronteerd. Tijd voor een opkikkertje. Ik kocht kikkersnoepjes. Oorspronkelijk zou ik die in een glazen pot hebben gestoken en zou er alleen een gehaakte kop op komen. Maar bij gebruik aan een mooie pot koos ik voor een pralinedoos & een volledige kikker. Het patroon komt uit dit boek “schattige huisdieren haken” van Brigitte Read. En stilletjes aan heb ik bijna alle projecten hieruit gehaakt.

 

Een andere collega koos voor een andere functie. Ook dat komt in een grote en reorganiserend bedrijf wel vaker voor. We gaven haar een dubbele boodschap. De confituur die JAM-mer dat je weg gaat moet voorstellen en een gehaakt klavertje voor de succeswensen in de nieuwe functie. Het haakpatroon komt uit “100 bloemen om te haken en te breien” van Lesley Stanfield.

 

Een collega van Tom werd samen met zijn vrouw 30 jaar. En dat werd gevierd. Hij kwam de avond van het feest nog tot de conclusie dat hij nog een cadeau moest vinden. Ik had nog een mand liggen en ging boodschappen doen. Alleen was mijn mand veel te klein voor de inhoud. Dus toverde ik een kartonnen doos om tot een bestempelde voedselkorf. Ik ben absoluut geen inpakwonder. En vrees ook niet dat ik dat ooit ga worden. Omdat ik niet wist of het me mooi ging lukken besloot ik om pas achteraf te stempelen. Hierdoor zie je de structuur van het karton wel. Op de voorkant van de enveloppe van het verjaardagskaartje kwam ook nog een verjaardagsstempel die ik eerder al gebruikte.

 

En ook bij verjaardagen van de schoonfamilie werd er gestempeld op de enveloppes.

 

Een babyjasje uit het grote singer naaiboek voor Dries

In januari werd de familie uitgebreid met een jongetje. Ik ging op babybezoek en ik nam mee, een babyjasje en een handdoek. Ik begon er pas de dag zelf aan. Dus heb ik maar een foto getrokken. Het patroon komt uit het grote singer naaiboek. Dat boek waar ik niet zo content van ben, op dit jasje na.

Het was ondertussen de vierde keer dat ik het babyjasje maakte. Een makkie, maar toch was ik nog niet zo heel goed wakker. Ik speldde de kap over heel de lengte, terwijl dat zo een klein centimetertje minder moet zijn om de overlap mooier te maken. Gelukkig kan het geen kwaad. Ik zette er 3 kleine kamsnaps aan. En daarvoor gebruikte ik voor het eerst mijn instrument om knopen op een gelijke afstand van elkaar te plaatsen.

Babyjasje singer - Coucou castor

Ik gebruikte streepjesvelours die ik kocht bij de uitverkoop van koekepeertje. Die lag daar al minstens een jaar te wachten, als het geen twee gaan zijn. Aan de binnenkant gebuikte ik boeventricot van de stoffenverkoop in Kapellen. Ik was nog begonnen aan een bijpassend broekje, maar het geraakte net niet klaar. Dus deed ik er nog een handdoek bij, zo eentje met een kap. Die had ik nog liggen. Toch gemakkelijk een voorraad babycadeau’s in huis hebben. Al is die nu volledig uitgeput.

Op de enveloppe van het kaartje stempelde ik mijn veel gebruikte tutterstempel. En het geheel was klaar.

8 Jules klaspopstempels

Ongepland liet ik de blog even links liggen. Afgelopen jaar heb ik veel dingen tegelijk gedaan zonder dat de blog eronder kwam te lijden. In juni werd dat eventjes onmogelijk. Beetje bij beetje kan ik mijn laatste creaties laten zien. Vandaag eentje om de spits mee af te bijten. Eentje waar ik serieus voor stond te popelen om ze te laten zien: wél 8 stempels van Jules, de klaspop uit het kleuteronderwijs.

In juni studeerde ik twee keer af: vierde jaar naailes, derde jaar Spaans. Het grote moment suprême was Lex zijn laatste schooldag van het instapklasje. Ik heb er lang over nagedacht. Moet dat kind wel iets aan zijn juf geven? En wat moet dat dan wel niet zijn? De clichécadeaus waar de juf misschien 28 andere exemplaren van krijgt? Hier en daar ging ik eens horen, wat geef jij of aan een andere kleuterjuf wat wordt er gedaan. Ook aan Lex vroeg ik advies. Hij wou graag snoepjes geven om ze dan zelf op te eten.

Ik probeerde te bedenken wat ze in de klas kunnen gebruiken. Dan sprong Jules in mijn hoofd. Mijn eerste idee was om andere kleertjes te maken voor die pop. Lap, ik weet de maten niet. Dus ben ik maar aan het stempelen gegaan.

Lex had twee juffen. Zijn echte juf Carine. En de laatste twee maanden een vervangingsjuf Nathalie. Ik maakte vier stempels voor ieder.

Jules

Voor Juf Carine 4 emotie-jules, omdat ik merkte dat hij daar sinds na de paasvakantie wel mee bezig was.

  • Verdrietige Jules
  • Boze Jules
  • Bange Jules
  • Blije Jules

Voor Juf Nathalie 4 ‘lerende’ Jules.

  • Jules met een brief
  • Jules die moet luisteren
  • Jules die zijn neusje snuit
  • Jules die lekker heeft gegeten/ honger heeft

Foto’s zullen helaas nog niet op en top zijn. Materiaal van het fototoestel zitten nog in een verhuisdoos.

Het doopsuiker

Voor het doopsuiker beperkte ik me tot drie soorten:

presentatieboot

– kraftpapieren zakjes met zure beertjes

– stoffen zakjes met broche en perziksnoep

– zelf gevouwen doosjes met een stempel

Beiden zijn we geen liefhebber van snoep. Waar we ook snel over akkoord waren was dat ik het opnieuw zelf mocht maken maar dat ik er niet te veel werk mee mocht hebben. Daarom combineerde ik kraftpapieren zakjes met de andere twee. Ik heb lang gezocht naar kraftpapieren zakjes zonder venster, helaas niet gevonden. Ik kocht ze in de ava, bestempelde ze met een bootstempel en plakte het zakje toe met muntkleurige washitape.

De stoffen zakjes zijn de meest basic zakjes om te naaien. Ik zocht ook heel lang naar stevige donkere muntkleurige stof. Ook deze bleek moeilijk te vinden. Hetgeen ik kocht was wol, wat het moeilijk strijkbaar maakte. De snoep werd in een aparte plastic zak erin gedaan. Op het zakje werd een krimpfoliebroche gespeld. Met die krimpfolie heb ik staan vloeken. Het duurde wel een tijdje eer ik de juiste graden had gevonden. Het moest véél warmer dan op de verpakking stond. Ik heb maar een basic oven met een kapot licht. Dus stond ik er met een zaklamp bootje per bootje apart in de oven te steken. Helaas vond ik ook geen vernis die mijn inkt niet deed uitlopen. Met een lijmpistool bevestigde ik er een broche aan.

krimpfolie

Met de bestempelde kraftpapieren zakken kreeg ik ook bijzonder veel zin om gewoon stempels cadeau te doen. Ik had toch al een schrijnwerker nodig voor de presentatieboot, dus wat houten blokken erbij moest ook nog wel lukken. Ik zocht naar kleinere doosjes in het bruin van kraftpapier, helaas niet te vinden. Dus besloot ik zelf doosjes te vouwen aan de hand van een mal. Dit lukte me, al is met het transport naar het ziekenhuis gebleken dat je dit toch best doet met karton in plaats van met kraftpapier-inpakpapier.

giftbox

stempels

Secret Santa Swap

Vorig jaar deed ik mee met mijn allereerste secret santa swap. Eentje op facebook. Toch bleef ik een beetje gewrongen ermee achter. Ik kreeg weinig imput van wat ik mocht maken. Van die carte blanche ben ik nooit bekomen. Vond de ontvanger het wel echt mooi? Een ding is zeker, het was wel een volwaardig cadeautje. En wat een heerlijke pyjama kreeg Lex ervoor in de plaats. Dit jaar zou ik er geen tijd voor hebben. Werken – studeren – zwanger wezen – verbouwen. Daar heb ik mijn handen al mee vol. Tot ik een editie van een secret santa swap zag waar ik geen nee op kon zeggen. Deze van Tess.

Drie kaartjes maken dat moest me wel lukken. Dus ik mailde haar dat ik het leuk vond om zo een stressvrije swap te doen. En ze antwoordde: “kon ik maar van alles een stressvrije versie van organiseren”

Wie wilt dat nu niet?

En zo kreeg ik drie adressen van andere blogschrijfsters doorgestuurd. Drie blogs die voor mij onbekend waren. Ook leuk he, nieuwe blogs ontdekken. Ontdekken jullie mee?

Zoals aangekondigd met de verjaardagsstempels, stempelde ik dus ook wenskaarten. De kerstmannen zijn schattig. De armen en buikband waren de moeilijkste stukken. Het lettertype van de happy new year stempel vind ik za-l-ig. Weer zo een stempel dat niet echt iets extra nodig heeft. Enkel de R kon nog een beetje beter denk ik. En bij een andere stak ik een ballon met de boodschap: een knallend 2015 toegewenst. En dat is exact wat ik jullie ook wens. Een bijzonder, fijn, tof, spannend, creatief, heerlijk en knallend 2015!

kaart

 

Tweede verjaardagsstempel

Omdat ik niet wil dat iedereen hetzelfde kaartje krijgt met de verjaardag, of toch niet iedereen binnen hetzelfde gezin, maakte ik nog een tweede verjaardag – stempel. Als je meer wilt weten over de eerste scrol dan heel even naar beneden.

Deze tweede heeft een beetje meer pit vind ik. Omwille van de afwisseling tussen de gedrukte letters en de uitgesneden letters in de banner. In échte stempeltermen noemt dat een negatief stempel. Je krijgt een tekst of een afbeelding door die juist weg te kerven en alles rondom wel te stempelen. Het leuke eraan is dat het volstaat om gewoon een stempel op een papiertje te drukken en er nog wat namen bij op te schrijven zonder extra versiering. Gewoon de simpele, ouderwetse wijze.

Manlief heeft altijd de primeur van wat ik maak. Het voorrecht om iets te zien zonder meer info. Dat gaat zo van kijk eens wat ik vandaag heb gedaan, zonder er iets bij te vertellen. Dat leidt wel eens tot grappige reacties. Oh die stempel is groot! Ah ja dat is de bedoeling, het is voor een kaartje. Aaaaaah.

stempel

Verjaardagsstempel

Verjaardagen en verbouwingen, behalve de drie gemeenschappelijke begin- en eindletters valt er niet veel te combineren. Eind november was het manlief zijn verjaardag. We gingen gewoon werken op kantoor. Hij kreeg een cadeau en ik ging niet naar de naailes omdat hij zich niet goed voelde.

Begin december was het mijn verjaardag. We gingen gewoon werken in het huis. Zo van die jeukende glaswol-isolatie steken. Ik kreeg eten. En de dag nadien voelden we ons beiden kapot. Lang leve de gevolgen van ouderdom!

Toch maakte ik voor de gelegenheid twee grote stempels. Om de verjaardagen van volgend jaar alvast wat op te krikken. Eind november schreef ik me in voor een nieuwe secret santa swap. Eentje om kaartjes te maken voor een ander. Gewoon iets kleins. Nu ja, zelf kaartjes maken dat heb ik nog niet gedaan. Buiten eens een workshop en het coördineren van een huwelijksuitnodiging en een geboorteaankondiging die manlief mocht maken. Dus ja om niet helemaal de mist in te gaan heb ik dan eens geoefend voor verjaardagskaarten.

Vandaag krijg je alvast de eerste stempel te zien. Oh, wat houd ik van kalkpapier! En van washitape én van de achterkant van handgeschept papier.

stempel

stempel

stempel3