2 matras covers voor de leeshoek (tutorial)

Het idee om mijn eigen matras cover te maken spookte al een tijdje door mijn hoofd. Een puppy op komst en een lege plaats in mijn living brachten daar snel verandering in. Op een zondag vond ik heel erg veel tijd en ging ermee aan de slag gaan. Ik maakte twee matras covers in 8 uur tijd. Nee, bij mij niet zo van die ongeloofwaardige klaar in 1-2 uur projecten.

En nog eerlijker, het kiezen van de stof daar deed ik langer over dan 8 uur. Oeps! Het is wel opvallend hoe bijna zeldzaam katoen is geworden in webshops. Ik volgde de tutorial van straight grain en gebruikte onbewust dezelfde matras, maar dan een maat groter. Ik kocht de Vyssa matras bij Ikea, eerder dan ik een tutorial opzocht. En die past perfect tussen de zetel en de mini boekenkast. Ik kocht er twee. Dat is én mooier én dat zit gewoon beter.

Ik gebruikte diepblauwe seashore shelly en roeste blowballs van Soft Cactus. Die eerste had ik nog liggen. Ik kocht die bij Madeline de stoffenmadam omdat ik er een voering van een toekomstige jas in zag. De tweede kocht ik bij de stoffenverkoop in Kapellen om met deze te combineren. Het was niet per se het kleurenpallet waarnaar ik op zoek was, maar ik was de eerste al gewoon als tijdelijke oplossing. De combinatie is nog niet 100% perfect, maar dat komt nog wel.

Benodigdheden per matras cover

  • 1 matras
  • 1 matrasbeschermer (eventueel, maar wel aan te raden)
  • 2,1 meter stof
  • 5 meter paspel
  • 1 (blinde) rits van minstens 75 cm
  • naaigaren

Werkwijze matras cover

Bereken de benodigde panden. De matras is 1 m 60 op 70 cm op 7 cm. Je hebt grote lappen nodig: even groot als de matras + 2 cm (=1 cm naad aan iedere zijde) dus 162 op 72 cm. Je hebt een lang stuk nodig voor de hoogte van 2 lange zijdes en een korte zijde van de matras. Hiervoor heb ik lappen van 9 cm in de stofbreedte gemaakt en die aan elkaar gezet tot het lang genoeg was. Een laatste paar panden heb je nodig om de rits in te zetten. Deze heb ik in een kort pand gezet. Dit is (7/2)+2 =9 op 72 cm zodat de rits netjes in het midden kan.

Deze werkwijze is haalbaar, gemakkelijker. Maar mijn suggestie is om een langere rits te nemen, bv 80 cm. Zo loopt die nog 5 cm aan iedere lange zijde door waardoor de opening wat groter is. De lappen heb ik gescheurd. Dit is zeer nauwkeurig, recht en super snel.

Rond de hoeken van de grote panden af

Matras Cover - Coucou Castor

Zet de paspel aan een van de grote panden en stik bv op 7 mm 

Matras Cover - Coucou Castor

Zet de rits in, let er eventueel op dat de print doorloopt. Kies bij voorkeur een blinde rits

Matras Cover - Coucou Castor

Naai de smalle lappen aan elkaar & daarna aan het pand met de paspel. Laat je leiden door het eerdere stiksel en stik daar 3 mm naast. Gebruik bij voorkeur een blinde ritsvoet. Bij de eerste matras deed ik dat niet. Bij de tweede wel en ik merk wel het verschil. Veel nauwkeuriger en sneller. 

Matras Cover - Coucou Castor

Dat ziet er alvast zo uit. Ook hier zie je dat ik niet veel aandacht heb gestoken in het laten doorlopen van de print. 

Matras Cover - Coucou Castor

Herhaal alles nog een keer. Die matras heeft in veelvoud meer effect. Paspel is misschien afschrikwekkend. Maar het is écht zoveel mooier. 

Matras Cover - Coucou Castor

Dit is echt ideaal voor de poes om op te slapen, voor de kinderen om op te spelen, boeken voor te lezen, voor ons om languit tv te kijken…. En zo heb je ook al een matras voor als er ooit vriendjes blijven slapen. 

Matras Cover - Coucou Castor

 

 

Berlin Beat op mijn manier

Zelfs wie mijn blog niet zo vaak leest zal het wel opgevallen zijn dat ik wat minder schrijf en een tijdje niet genaaid heb. Dat minder schrijven zal zo wel wat blijven. Het is niet de kwantiteit die telt. Met het naaien heb ik wel de draad opgepikt, letterlijk. Ik had daarvoor een workshop nodig om terug die goesting te krijgen. En ook de nood te voelen dat er kledingstukken ontbreken in alle klerenkasten. Ik volgde een workshop van Eva (by eva maria) bij Madeline de stoffenmadam. En ik naaide een Berlin Beat bomberjacket.

Een bomberjacket dat is écht al lang geleden dat ik het droeg. Had het recenter geweest had ik hem misschien nooit gemaakt. Ik kende haar blog, maar haar boek eerlijk gezegd niet. Urban style voor tieners. Ja, in die fase zit ik nog niet. Ik ben blij dat ik de berlin beat eruit gekozen heb, maar meer dan dat ga ik er toch niet mee doen. Helaas ben ik geen fan van boeken zonder matentabel. Daar begrijp ik niets van. Zéker in de naaiwereld waar alles begint met “meten is weten”. Een bomberjacket is alles behalve een getailleerd jasje, maar je moet wel kunnen inschatten of schouders genoeg plaats hebben/ heupen erin passen.

Dus ga ik de beelden iets meer laten spreken als mijn woorden. Het is een bruikbare jas die op zijn mooiste is als je hem open laat hangen. Daar heb ik een tijdje mee gewrongen gezeten. Waarom de moeite doen om een rits erin te zetten als die toch niet dicht mag. Ach ja ooit zal ik het misschien begrijpen zeker?

Ik gebruikte een Engelse scheerwol. Zeer ruw materiaal, dus moest ik hem van binnen dubbelen. Dat deed ik met soft cactus. Ik ben super blij met de gele accenten. Van mij had de hoofdrits ook nog geel mogen zijn, maar in die lengte was het niet hetzelfde geel.

Berlin Beat by Coucou Castor

Berlin Beat by Coucou Castor

Berlin Beat by Coucou Castor

Berlin Beat by Coucou Castor

Dekentje en geboortestempels voor Vic

Als ik in december nog in de oude winkel van Madeline de stoffenmadam stond te kijken naar de nieuwe collectie van soft cactus zag ik een dekentje in deze polar party licht turquoize. Lang moest ik ook niet nadenken naar wie het dekentje ging gaan. Mijn collega Freuke was op dat moment hoogzwanger. Ik wist het geslacht niet dus vond ik turquoize nog wel neutraal. Vic werd geboren op 27 januari. Zijn kaartje bevestigde mijn winterse stofkeuze. Met deze eskimo moest ik iets doen richting een geboortestempel.

Timing is meestal niet echt mijn grote vriend. De stof werd netjes voorgewassen en al gestreken en deels gespeld. Maar zo bleef het liggen tot de dag van het babybezoek. De geboortestempels daar begon ik ook pas de dag zelf mee. Maar het resultaat is super. Meestal maak ik een zo goed mogelijke kopie. Deze keer heb ik het lichtjes aangepast.

dekentje soft cactus - coucou castor

Voor het dekentje gebruikte ik soft cactus katoen samen met teddy fleece. Eerlijk, ik maakte nog nooit een genaaid dekentje. Veel strijkwerk, amai! Op 1 cm en dan nog eens op 3 cm. Voor de hoeken daar zag ik in blogland nogal veel enthousiasme voor cozette-dekentjes. Wel ik heb het een beetje gevoelsmatig gevouwen en dat werkte ook.

dekentje - coucou castor

dekentje - coucou castor

Voor de stempel wou ik een eskimo met de naam in het lettertype van het kaartje en een iglo. Ik gebruikte daarvoor deze tekening. Ik liet de kleding donker en paste het kapsel aan naar het kapsel van het geboortekaartje. Een volgende keer zou ik de naam en de eskimo ook nog apart durven maken. Zodat het kind later ook zijn naam kan stempelen zonder steeds een eskimo te moeten gebruiken.

geboortestempel eskimo & iglo - Coucou castor

Een theo van zonen09 van soft cactus

De theo van zonen09, wat kan ik er nog meer over vertellen? Buiten dat ik hem geweldig vind en dat ik nog niet alle opties heb gemaakt?

Wel, laten we zeggen dat ik geluk had dat ik nog wat stof over had toen manlief zijn hemd gestikt was. Nochtans had ik maar een 2,5 meter gekocht bij bobby sewing. Genoeg voor 1 mannenhemd. Voor een ander stoft cactus stofje koos ik voor 3,8 meter zodat er een vader-zoon hemd uit kon. Ach dat kon nu ook. Chance! Want zo kan alle aandacht naar zoonlief gaan zonder dat de foute accenten van manlief zullen opvallen.

Voor deze theo maakte ik nog een maatje groter. Met korte mouwen voor de hete zomer die ons te wachten staat. Ps, mijn weerkundige capaciteiten zijn quasi onbestaande. Ik gebruikte bij dit hemd geen paspel meer. Enkel een kleine linkerborstzak. Een zak waar ik heel content van ben, want het printje loopt door. Iets wat ik ook geprobeerd heb bij beide versies in het algemeen. Opnieuw gebruikte ik gele accenten, maar liet ze aan de binnenkant.

En de zoon, die vindt het geweldig, weer zo een hemd zoals papa. Ik vermoed dat ie zelfs de lelijkste print mooi zou vinden als mama het maar heeft gemaakt en papa ook zo een versie heeft. Bij beide hemden heb ik trouwens eventjes in het begin gevloekt. Ik kreeg die stof na de pre-wasbeurt niet meer goed gevouwen.

theo1