Kleine projecten hier en daar

In 2017 werd er al aardig wat geknutseld. Het gaat om kleine projecten die op zichzelf te miniem zijn om een blogpost in beslag te nemen. Ik geef ze hier vandaag toch graag een plaats.

Ik maakte een K3 regenboogjurk voor mijn broer. Dit deed ik aan de hand van een eenvoudige damesjurk uit knipmode special maart 2013 en met behulp van textielverf. Het was moeilijk om in te schatten hoe het patroon op een man zou vallen. Het viel wel mee, maar was toch lichtjes aan de aansluitende kant.

 

Lex ging naar een verjaardagsfeestje van een meisje uit zijn klas. Ik wist niet wat kopen laat staan om iets zelf te maken. Dus koos ik ervoor om enkel het inpakpapier te bestempelen. Dat deed ik aan de hand van mijn schattige beerstempel. Deze gebruikte ik al eerder, maar kwam toch minder tot zijn recht. Ik gebruikte andere inkt en een inktroller. Ik hou echt wel van die kleine projecten waarbij je toch iets zelf gemaakt geeft en ook weer niet.

 

Een van mijn collega’s kampt met een burn-out. In een reorganiserend bedrijf werd ik hier al meermaals mee geconfronteerd. Tijd voor een opkikkertje. Ik kocht kikkersnoepjes. Oorspronkelijk zou ik die in een glazen pot hebben gestoken en zou er alleen een gehaakte kop op komen. Maar bij gebruik aan een mooie pot koos ik voor een pralinedoos & een volledige kikker. Het patroon komt uit dit boek “schattige huisdieren haken” van Brigitte Read. En stilletjes aan heb ik bijna alle projecten hieruit gehaakt.

 

Een andere collega koos voor een andere functie. Ook dat komt in een grote en reorganiserend bedrijf wel vaker voor. We gaven haar een dubbele boodschap. De confituur die JAM-mer dat je weg gaat moet voorstellen en een gehaakt klavertje voor de succeswensen in de nieuwe functie. Het haakpatroon komt uit “100 bloemen om te haken en te breien” van Lesley Stanfield.

 

Een collega van Tom werd samen met zijn vrouw 30 jaar. En dat werd gevierd. Hij kwam de avond van het feest nog tot de conclusie dat hij nog een cadeau moest vinden. Ik had nog een mand liggen en ging boodschappen doen. Alleen was mijn mand veel te klein voor de inhoud. Dus toverde ik een kartonnen doos om tot een bestempelde voedselkorf. Ik ben absoluut geen inpakwonder. En vrees ook niet dat ik dat ooit ga worden. Omdat ik niet wist of het me mooi ging lukken besloot ik om pas achteraf te stempelen. Hierdoor zie je de structuur van het karton wel. Op de voorkant van de enveloppe van het verjaardagskaartje kwam ook nog een verjaardagsstempel die ik eerder al gebruikte.

 

En ook bij verjaardagen van de schoonfamilie werd er gestempeld op de enveloppes.