Schooloutfit in zonen09 Theo en Jacob

Tot mijn grote verbazing verkoos Lex voor zijn eerste schooldag zijn dieren Theo hemd boven zijn nieuwe rakettrui. Theohemdjes combineren zich natuurlijk het mooiste met een Jacob broek, ook van zonen09. Deze Jacob heeft een iets groter retrogehalte omdat ik hem maakte uit een zeer donker grijze wollige stof uit de stoffenverkoop van Kapellen. Wat je niet kan zien is dat ik van voor eens een ander zakje naaide. Die met de klep. Deze broek lag al maanden lang klaar. Gemaakt op de groei. Lex vond hem tot tranen toe lelijk, spuuglelijk. Maar gister zag hij het niet als ik hem aan deed en uiteindelijk vond hij hem goed. Die willekeur van kinderen toch!

theo - coucou castorVoor het Theo hemd gebruikte ik deze schattige katoen die ik kocht op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik had er écht lang voor in de rij moeten staan. Nadien had ik een beetje spijt en bleef hij in de kast liggen. Dit hemd is mijn eerste poging tot een kledingstuk met doorlopende print. Poging mislukt, maar ik heb eruit geleerd. Ook voor het eerst een Theo met kamsnaps. Compromis tussen moeder en zoon: hij wou blauwe, ik wou groene. Ik heb me ooit laten vangen met een megabestelling kamsnaps. Want knoopsgaten dat zou echt nooit iets voor mij zijn. Ik naai ze enorm graag waardoor de kamsnaps zijn blijven liggen. Een poging om ze op te maken. Ik zal er ooit wel eens nieuwe kopen, maar dan enkel in maat 20. Maat 16 zoals deze vind ik net wat klein voor vele projecten.

Theo en Jacob - coucou castor

Een theo van zonen09 van soft cactus

De theo van zonen09, wat kan ik er nog meer over vertellen? Buiten dat ik hem geweldig vind en dat ik nog niet alle opties heb gemaakt?

Wel, laten we zeggen dat ik geluk had dat ik nog wat stof over had toen manlief zijn hemd gestikt was. Nochtans had ik maar een 2,5 meter gekocht bij bobby sewing. Genoeg voor 1 mannenhemd. Voor een ander stoft cactus stofje koos ik voor 3,8 meter zodat er een vader-zoon hemd uit kon. Ach dat kon nu ook. Chance! Want zo kan alle aandacht naar zoonlief gaan zonder dat de foute accenten van manlief zullen opvallen.

Voor deze theo maakte ik nog een maatje groter. Met korte mouwen voor de hete zomer die ons te wachten staat. Ps, mijn weerkundige capaciteiten zijn quasi onbestaande. Ik gebruikte bij dit hemd geen paspel meer. Enkel een kleine linkerborstzak. Een zak waar ik heel content van ben, want het printje loopt door. Iets wat ik ook geprobeerd heb bij beide versies in het algemeen. Opnieuw gebruikte ik gele accenten, maar liet ze aan de binnenkant.

En de zoon, die vindt het geweldig, weer zo een hemd zoals papa. Ik vermoed dat ie zelfs de lelijkste print mooi zou vinden als mama het maar heeft gemaakt en papa ook zo een versie heeft. Bij beide hemden heb ik trouwens eventjes in het begin gevloekt. Ik kreeg die stof na de pre-wasbeurt niet meer goed gevouwen.

theo1

Een tweede theo van zonen09

Nadat ik in juni mijn eerste Theo van zonen09 maakte, wist ik dat ik deze nog opnieuw ging maken. De 104 was op de groei gemaakt. Alleen bij een toevallige tussentijdse pasbeurt kwam ik erachter dat het kind al in die 104 gegroeid was. Dus kon ik aan een tweede beginnen.

Omdat ik me volledig liet gaan in de eerste Theo versie met paspel en de hoekjes, besloot ik om deze keer alleen nog de paspel te gebruiken. Een beetje verschil tussen de twee hemden mocht wel. De stof vroeg ook niet om hoekjes. Bij de polkadots kwam dat meer tot zijn recht. Ook de plooi in de rug liet ik achterwege.

Over de stof, die kocht ik tussen massa’s anderen op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik stond daar zo aan te schuiven voor een stof die ik per sé moest hebben. Tussen haakjes die stof heb ik nog altijd. En hoe dichter ik bij de kassa kwam, viel mijn oog op een restje van deze robotstof. Ik bleef ernaar kijken, want dat lapje moest en zou ik hebben. 90 cm schoot er nog over van deze stof, perfect voor een hemd dus.

Ik was al vertrouwd met het Theo patroon. Het stikken ging vlot. Tot de polsboorden, daar ging het mis. Ze kwamen niet goed uit, dus maakte ik ze opnieuw. En dan zette ik de knoopsgaten aan de verkeerde kant. Chance dat ik ze nog niet opengesneden had. De ervaring leert dat een ongeopend knoopsgat nog losgetornd kan worden. Je ziet het, maar in dit geval komt daar een knoop te staan. Dus valt dat al bij al nog mee. Alleen tussen het plan en het uitvoeren ervan zat wel een kleine maand tussen.

theo

theo1

De combinatie met de flashy groene paspel en de oranje knopen zou ik herhalen. Al zou ik de paspel ook enkel in de borstzak durven gebruiken. En het kind, die is blij met zijn robots.

Mooi hemdje

Een jaar geleden gaf ik het ja-woord. In tegenstelling tot de zovele keren dat ik nee zeg. Dat jawoord dat was quasi tussen de soep en de patatten. Alleen de basis van de dingen die bij zo een trouw komen kijken waren geregeld. En dat was dan in mijn ogen tot in de puntjes.

Zo ging ik steevast aan de slag met een hemd voor Lex, ons (bruids-) kindje. Daarvoor had ik twee opties. Of eentje met bussen om het lekker speels te maken. Of eentje met blauw, wit, rood voor het lekker assorti te maken. Wij kozen voor het eerste want daar stond hij ook écht mooi mee.

Toch werd optie twee ook gemaakt. Ook voor een trouw, die van mijn schoonzus dan. Het is volgens hetzelfde patroon als het andere hemdje gemaakt. Uit knippie 1/2013, blouse 9 in maat 86. Eentje dat ondertussen te klein is.

hemd

 

De stof vind ik een jaar later nog steeds heel mooi. Ik kocht die in vermiljoenshop. Het is white ship van Timeless Treasure. Eentje aan 16 euro per meter. Volgens mij betaalde ik toch 17 per meter. Een prijscategorie dat ik niet vaak koop, maar voor dergelijke gelegenheden wel de moeite is. Deze stof werd gebruikt in homemade minicouture. Het is vandaar ook dat ik in de boekenwinkel mijn inspiratie haalde om deze stof te kopen.

Daar waar er de vorige keer een foutje was ontdekt in het patroon van de mouwen is die daar nu preventief uit gehaald. Dit door eerst de mouw aan de panden te zetten en daarna in een ruk de zijnaad en onderarmnaad van de mouw te stikken.

Zonen09, de wedstrijd

In juni kondigde mamasha/ Sharon van zonen09 aan dat er een wedstrijd was. Om een of ander toevallige wijze kwam ik daar op tijd bij uit. Je mocht ofwel een Theo, Ole en/of Lars maken. De foto’s die mocht je doormailen en dan besloot een getallenteerde jury welke winnaars uit de drie categorieen door mochten. Dat laatste dat sprak me wel aan dat een jury beslist. Want vaak heb je zo van die populariteitsstemmen via facebook en dergelijke. Dan was er ook nog een fantastisch prijzenpakket dat ik ook graag had willen winnen.

Had willen winnen, mijn kansen situeerden zich ergens 1/120. Met naar eigen zeggen toch nog steeds beperkte naaiervaring en zonder wedstrijdervaring wist ik dat er andere pareltjes meer voorkeur verdienden. Ik waagde mijn kans met Theo. Ik probeerde een Lars, maar dat mislukte. En op de valreep kreeg ik nog een Ole klaar.

Die Theo van zonen09 daar besloot ik ten volle voor te gaan. Ik had het patroon thuis al liggen en had daar al vaak naar gekeken. Ik besloot om meteen de moeilijkste versie te maken: lange mouwen, hoekjes, echte knopen, paspel. Alles erop en eraan. Ik las in de kleine lettertjes dat er ook punten stonden op kleurengebruik. Ondanks dat mijn kleurenwiel op dat moment spoorloos was, wist ik dat ik met de combinatie blauw – rood niets mis kon doen. Ik gebruikte een polkadotstofje uit Kapellen. Eentje dat ik eigenlijk voor mezelf wou gebruiken voor een hemdje van colette patterns.

Lex heeft momenteel een maat 92, naaimaat is dat dan meestal 98. Toch heeft hij al meer dan genoeg hemdjes dus ik koos voor nog een maat groter, een 104. Natuurlijk past dat nog niet. Dus ik heb al iets om naar uit te kijken. Als hij een enorme groeischeut zou krijgen, kan het nog lukken voor zijn eerste schooldag. Anders voor zijn derde verjaardag.

Dus ik ging aan de slag: het overtekenen, knippen, hoekjes vervolledigen, verstevigen, zakje, paspel, schoudernaden, mouwen, beleg, kraag, zoom, knopen en de mouwboordjes als laatste. Die paspel die had ik ook al heel lang in huis, maar nog nooit mee gewerkt. Het is mooi, maar zoveel extra werk dat ik het niet vaak zal herhalen. Het enige waar ik een beetje de mist mee in ging was de maat. Ik koos voor 104 small, in de veronderstelling dat het kon dienen voor de overgang tussen de twee maatjes. Wel het is echt bedoeld voor de magere kindjes, dat Lex natuurlijk niet is.

theo voorkant

theo detail achterkant

Het colette negroni hemd voor valentijn

Het hemd dat van oorspronkelijk kerst gepromoveerd werd tot valentijnscadeau met een ooh-wij-doen-daar-toch-niet-aan-mee reactie gepaard met ik-heb-niets-voor-u. Het hemd dat ondanks het Engels, de inches en de andere werkwijze verrassend goed geslaagd is. Het hemd dat in het begin niet vooruit ging en dan ineens als groeide als kool.

Ik volg dit jaar de blouse-jurk module in het CVO van Lier. Nu die blouse zag ik niet echt zitten. Ik draag zo een dingen niet echt en ik vond al evenmin een geschikt patroon. Als ik dan iets zou dragen zou het zoiets zijn geweest, maar daar heb ik voorlopig geen patroon van. Als je er een weet, laat gerust een reactie beneden. Dus ging ik heel beleefd aan mijn juffrouw vragen of het iets voor mijn man mocht zijn.

Samen naar de stoffenwinkel van Kapellen en ik liet hem twee stofjes kiezen. Een effen en een met ruitjes. Dat met ruitjes nam ik mee naar de les, maar nam ik ook weer terug mee naar huis. Ik zag het nog niet zitten om ook te knoeien om die ruitjes mooi te laten overlopen. Dat zie ik nog steeds niet zitten trouwens.

Na een berg technieken mocht ik eindelijk aan dat hemd beginnen. In deze volgorde:

(zakkleppen) en zakken

detail van de zak + knopen

De kraag, het knopenbelegdeel, het rugbeleg, de schoudernaden

detail afgewerkte achterkant

De kraag inzetten

detail kraag

Knopenbeleg inzetten, mouwsluiting, de mouw inzetten, polsboord

detail mouwsluiting

Tot slot knoopsgaten en de knopen

detail voorkant

Nu vraag je je waarschijnlijk af waar die zakkleppen zijn. Wel het mocht niet van manlief. Al had ik ze wel gemaakt. Hoe mooi ik het resultaat nu vind, gaande weg ging het wel eens fout. Zo staystitchte ik aan de verkeerde kant, was het enorm wringen om het voeringsgedeelte van het rugbeleg mooi te krijgen, streek ik de mouwsluiting twee keer hetzelfde, was de mouw veel te breed en ging het polsboordje niet op de manier zoals colette het omschrijft.

Maar weet je de in mijn ogen moeilijkste onderdelen gingen wel vlot: de kraag en de knoopsgaten en het handnaaien van de knopen. Want knopen naaien is niet een van mijn specialiteiten, maar ik vroeg nog eens om uitleg en ik vind ze allemaal even goed en professioneel gelukt. En die knopen die vind ik trouwens heel speciaal. Het zijn knopen van de veritas. Heb er lang over getwijfeld, zelfs nadat ik ze gekocht had. Maar met het eindresultaat ben ik heel blij dat ik die gepakt heb. Ze zijn 15 mm, dat is iets groter en ook dikker dan een normale knoop voor een hemd. Voor het voorpand heb je normaal maar 5 knopen nodig + 2 voor de zakkleppen. 5 lijkt wat weinig, 6 leek mij beter, de naaileerkracht zei 7 en die ben ik maar gevolgd. Ik had ze net een 7,5 mm eerder moeten laten beginnen, maar een schoonheidsfoutje mag he.

Speels hemd voor jongens uit knippie

Zoals ik eerder al vermelde over de trouw daar ben ik nog lang niet over uitgepraat. Vandaag een van mijn meest favoriete zaken van de trouw: de kledij van het bruidskindje, Lex natuurlijk. Daar was geen twijfel over. Dat zou een zelfgemaakt hemd zijn.

Voor dat hemd had ik twee stoffen in gedachte. Een lichtblauw met volkswagenbusjes voor het mooi, speels en jongensachtig effect. En een blauw, rood, witte stof voor het meest assortie met ons te zijn. Enerzijds wegens tijdsgebrek, anderzijds omdat jongens jongens moeten blijven werd het die eerste stof.

 

De stof van de busjes kwam uit de stoffenverkoop in Kapellen. Ik kocht een metertje. Ik had die eerder al gezien op het stoffenspektakel in Mechelen maar daar kocht ik alleen een donkerblauwe versie in jersey.

Het patroon komt uit knippie 1/2013. Het is bloes 9 in maat 86. Ik koos ervoor om het zakje niet erop te stikken. Voor en achter zaten daar normaal nog passen. Zo van die stukjes patroon die je aan elkaar moet zetten om dan zo een mega schoon sierstiksel te hebben. Aangezien het louter esthetisch was en voor meer precisiewerk zorgde heb ik die eruit gelaten. Geen seconde spijt van! Zo een stofje als deze heeft dat ook echt niet nodig. Dat is op zijn mooist bij een effen stof. En misschien ook bij meer ervaring met hemdjes naaien. Drukknopen in plaats van knopen en knoopsgaten.

Voor de start tot bijna het einde van het productieproces van het hemd koos ik voor een veilige optie: een naaicafé. Mijn eerste ervaring ermee. Ik koos voor stitch & co in Mechelen. Ik leerde er een logische werkwijze en meteen een alternatieve wijze voor een volgende keer. De kraag werd eerst in orde gemaakt om er later aan te zetten. Aan een kant zit vlieseline.

kraag

 

De panden werden aan elkaar gezet. Zelfs overlockt en afgestikt. Aan de knopen werd ook een randje aangezet om dat schoon af te werken. Dat deed ik in het paars, omdat ik dat bij had. Geen echte bewuste keuze. Dat randje dat zette ik thuis al meteen enthousiast vast met een stiksel aan beide kanten op 1-2mm. Om er dan weer later in het naaicafé achter te komen dat het nog niet vast mocht: de kraag moest er nog tussen. Ook de zoom werd al afgewerkt.

panden aan elkaar zetten

Daarna werden de mouwen erin gezet. Daar werd een foutje in het patroon ontdekt. De mouwen waren 1 cm groter dan het armsgat. Hier heb ik het meeste hulp voor gevraagd want dat was alleen echt onmogelijk. Als die erin stond kon de zoom van de mouw ook afgewerkt worden.

ingezette mouwen

 

Daarna nog de kraag erin zetten en knopen. Voor de knopen kon ik eindelijk eens kiezen voor de kamsnaps die ik eerder aankocht in veeeeel kleurtjes.

afgewerkt hemd

Op de trouw werd het hemdje gecombineerd met een donkerblauwe korte broek en blauwe camperschoenen. Uiteraard hebben jongens nog geen keuzeprobleem dus kan het met alles gecombineerd worden. En Lex, die is ook heel content want die gaat wel op zoek naar dat hemd om aan te doen. Of toen ik het gebruikte als voorbeeld voor het tweede hemd af te maken, lachte hij er ook wel mooi naar.

Privacy Voorkeuren