Moneta van Colette Patterns met een kraag

Omschrijf eens jouw eigen stijl. Je kent jezelf wel een beetje. Dus zo moeilijk kan het niet zijn. Daar stond ik dan met mijn mond vol tanden. Ja mijn eigen stijl?! Wat is die nu eigenlijk… Dat ik een fan ben van de patronen van Colette Patterns dat wist ik al. Mijn laatste aankoop moneta is daar het bewijs van. Maar zoiets kan je toch niet omschrijven als jouw eigen stijl.

En dus vat ik het zo samen: ik draag graag jurken. Nog maar sinds ik van straat ben. Ik ben jurken beginnen dragen uit gemakzucht. Gewoon wat grabbelen uit de kast. Met een jurk doe je nooit iets fout.

Ik heb weinig borst dus die laten we dan ook niet zien. Ik heb magere benen en dat staat schoon met een jurk. Een seutebees ook, dus te veel been moet er ook weer niet gezien worden. Jurken zijn gemakkelijk omdat ik niet moet nadenken over boven- en ondercombinatie. Ik draag er ook wel eens een cardigan op.

Katoen of tricot daar ben ik nog niet helemaal over uit. Zo lang werk ik nog niet met tricot, althans niet voor mezelf. Zolang het motief maar mooi is. En daar heb ik het steeds moeilijker mee om het juiste motiefje te vinden. Ik heb graag een kleine, zotte print. Stofjes die ik voor mijn jongens koop zouden vaak ook als keuze voor mezelf kunnen dienen.

Een manier om te ontdekken wat jouw stijl is, is gewoon jouw meest gedragen kledingstuk uit de kast grabbelen. Dat deed ik. Mijn meest gedragen jurk is er eentje van who’s that girl/ wow to go. Ik vermoed ergens van een collectie in 2012. Ik heb dezelfde jurk niet op het internet gevonden, dus maar een foto uit de oude doos.

WTGGewoon een jurk met een kraag, knopenpad en een leuk printje.

Voor de kopie gebruikte ik het Moneta patroon van Colette Patterns. Met hulp van de naaijuf zorgde ik ervoor dat de kraag uit jurk 20 van knipmode 2/2013 eraan past. In principe had ik heel de jurk 20 kunnen gebruiken. Maar mijn ervaring bij knipmode is dat ik vaak nog veel moet innemen. En laat nu net zijn dat die moneta me als gegoten zit. Ik kocht stof bij den boom in Lier. Een winkel waar ik niet al te enthousiast over ben. Rommeliger dan mezelf, maar als je écht goed zoekt vind je wel eens een pareltje.
Moneta - Coucou Castor

Moneta - Coucou Castor

Moneta - Coucou Castor

Moneta - Coucou Castor

Moneta - Coucou Castor

Een rode Colette Moneta

Dat ik een enorme fan ben van Colette Patterns zal ik je al niet meer moeten vertellen. Een der laatste patronen van haar is de moneta jurk. Op het eerste zicht een heel basis tricot kleedje. Toch vind ik het een must have in je zelfgemaakte klerenkast.

  • Slechts basiskennis naaien vereist
  • Weinig stof nodig
  • Veel variatie mogelijk in mouw en kraag
  • Past met ieder stofje en iedere gelegenheid
  • Enorm draagcomfort
  • Snel klaar
  • Enorm duidelijke uitleg

Mijn lijstje is eindeloos waarom ik zo enthousiast ben over dit kleedje. Enige nadeel op dit moment is dat het niet zo geschikt is voor borstvoeding. Ik kocht het patroon in januari bij de uitverkoop van koekepeertje. De stof die haalde ik bij Madeline De Stoffenmadam in Lier. Een kwaliteit om U tegen te zeggen én dat voor 11 euro per meter. En maakte het vrijwel direct. Ook al was ik toen nog hoogzwanger, kon ik vertrouwen op mijn vorige maat van de andere patronen van Colette.

Moneta

Moneta

Moneta

Dit is zo een van die kleedjes dat je het hele jaar door kunt dragen. Ik koos de versie met de meest basiskraag gewoon omgezoomd en de korte mouw. In de lente/ herfst met een vestje erover. In de zomer met een leuke hak of zelfs slippers. En in de winter nog met een kousenbroek. En een eindeloze combinatie met accessoires mogelijk. Op deze foto’s draag ik zelfgemaakte oorbellen met facetkralen van Zahia. Ik maakte ze lang geleden toen de winkel in Lier nog bestond. Deze ronde gele facetkraal zit niet meer in hun aanbod.

Een vintage outfit

De eerste maandopdracht waar ik bij sew it up een inzending voor deed was die van april. De vintage maand. Onder enkele strikte regels ging ik aan de slag. Het was voor mij gewoon leuk om nog eens voor mezelf te naaien. Echt uitdagend hoefde het nog niet te zijn. Ik hou wel van een beetje vintage.

Ik koos ervoor om een gekend patroon te combineren met iets nieuws. Alez bijna nieuw. De ginger rok van Colette Patterns was mijn vierde versie ervan. Twee voor mezelf en eentje voor iemand anders. Eentje voor mezelf heb ik nog altijd niet kunnen bloggen omdat ik er op het moment nog niet terug in pas. Die voor iemand anders is ergens in een doos belandt nadat de rits stuk ging bij de pasbeurt. Ik combineerde het met een ander patroon van Colette patterns, de violet blouse.

vintage - coucou castor

Voor de ginger rok gebruikte ik een grijze katoen met een zeer lichte structuur uit de stoffenverkoop van Kapellen. Ik naaide de rok deze keer in een maat groter, maar ik had me toch beter eens opgemeten gehad. Misschien was nog een maatje groter beter geweest. Eerlijkheidshalve moet ik de rok nu echt zeer hoog dragen vooraleer de rist toe gaat.

De blouse daarentegen zit écht goed. Ik kocht de stof ‘navy country flowers’ van riley blake bij de uitverkoop van koekepeertje. Een stof om u tegen te zeggen. Eentje om te koesteren. Ik accentueerde de peter pan kraag met zalmroze paspel. En om het helemaal af te maken ook zalmroze knopen. De knopen kocht ik uiteindelijk ook bij de uitverkoop. Dat leek me op dat moment de enigste winkel die zalmroze knopen verkocht.

Vintage - coucou castor

Kledingstukken met knopen zijn op dit moment wel gegeerd omwille van de borstvoeding. Het ziet er modieuzer uit dan klassieke outfits tijdens borstvoeding. Het is een zeer los model, dus een vetrolletje meer of minder maakt weinig uit. Niet ingestopt, vond ik wel dat het wat verdikt.

Colette Ceylon, het prachtige eindresultaat

Met een brede lach mag ik jullie vandaag vertellen dat deze Colette Ceylon waar ik de afgelopen tijd aan gewerkt heb helemaal af is. Vandaag geen technische uitleg meer. Het is af en het mag gezien worden!

voorkantachterkant

De werkbeschrijving bestaat uit 23 pagina’s informatie. Inbegrepen zijn een schema over hoe de patroononderdelen op de stof schikken, naadwaarde, uitleg, stappen die terugkomen en opnieuw uitgelegd staan en verduidelijkende tekeningen.

In een notendop moet je volgende stappen volgen:

  • patroon overnemen
  • patroon spelden op de stof
  • stof knippen
  • vlieseline instrijken
  • nepen stikken
  • fronsdraden trekken
  • stukjes omstrijken
  • patroondelen aan elkaar naaien
  • blousegedeelte aan rokgedeelte naaien
  • belegstuk naaien
  • schoudernaad
  • nog meer stukken aan elkaar naaien
  • mouwen inzetten
  • zoom
  • knoopsgaten
  • knopen

Zo moeilijk is dat. Of niet. Want ik ben ervan overtuigd dat dit materie is dat je in de naaischool in je eerste – tweede jaar krijgt. Een bijkomende stap dat ik heb gedaan is het patroon vertalen. Mijn Engels is meer dan voldoende om het niet te vertalen, al heb ik graag zo nog dat extra stukje zekerheid. Het nieuwe voor mij was een soort van dubbele neep stikken. De rest had ik al wel eens gedaan. Het moeilijke voor mij waren de mouwen. Gewoon omdat ik daar hulp voor heb gevraagd om de mouw erin te spelden. Om ze in een keer goed te hebben. Het leuke aan het naaiwerk vond ik eigenlijk de laatste pagina. De blinde zoomsteek op mijn machine gebruiken. Als het op zomen aan komt ben ik meestal lui en naai ik een zeer zichtbaar stiksel. Maar deze keer wou ik het allemaal goed hebben. De knoopsgaten vond ik ook leuk. Dat is gewoon de stappen van de machine volgen. Niks moeilijkers dan al de rest. Of even gemakkelijk als al de rest. En dan de kunst van de knoopsgaten aannaaien heb ik ondertussen ook al wel door. Zeker na het Negroni hemd dat ik voor Tom maakte. Ik zal voortaan echt minder vlug naar kamsnaps grijpen. Enkel als ze qua uitzicht mooier bij het naaiwerk passen.

Het mooiste van het patroon blijft zo het boven-vooraanzicht. De mouwen, de rondingen over de schouder en zo het begin van het knopenstuk. Het minst mooie van het patroon vind ik het gefronst gedeelte vanachter. Dat zal ik een volgende keer zeker wat aanpassen. En die volgende keer die komt er zeker. Voor de rest blijf ik nog steeds fan van mijn stofkeuze: Hanako van Petit Pan. Het is een eerder dun stofje, maar ik heb toch gekozen om er geen voering in te zetten.

Het colette negroni hemd voor valentijn

Het hemd dat van oorspronkelijk kerst gepromoveerd werd tot valentijnscadeau met een ooh-wij-doen-daar-toch-niet-aan-mee reactie gepaard met ik-heb-niets-voor-u. Het hemd dat ondanks het Engels, de inches en de andere werkwijze verrassend goed geslaagd is. Het hemd dat in het begin niet vooruit ging en dan ineens als groeide als kool.

Ik volg dit jaar de blouse-jurk module in het CVO van Lier. Nu die blouse zag ik niet echt zitten. Ik draag zo een dingen niet echt en ik vond al evenmin een geschikt patroon. Als ik dan iets zou dragen zou het zoiets zijn geweest, maar daar heb ik voorlopig geen patroon van. Als je er een weet, laat gerust een reactie beneden. Dus ging ik heel beleefd aan mijn juffrouw vragen of het iets voor mijn man mocht zijn.

Samen naar de stoffenwinkel van Kapellen en ik liet hem twee stofjes kiezen. Een effen en een met ruitjes. Dat met ruitjes nam ik mee naar de les, maar nam ik ook weer terug mee naar huis. Ik zag het nog niet zitten om ook te knoeien om die ruitjes mooi te laten overlopen. Dat zie ik nog steeds niet zitten trouwens.

Na een berg technieken mocht ik eindelijk aan dat hemd beginnen. In deze volgorde:

(zakkleppen) en zakken

detail van de zak + knopen

De kraag, het knopenbelegdeel, het rugbeleg, de schoudernaden

detail afgewerkte achterkant

De kraag inzetten

detail kraag

Knopenbeleg inzetten, mouwsluiting, de mouw inzetten, polsboord

detail mouwsluiting

Tot slot knoopsgaten en de knopen

detail voorkant

Nu vraag je je waarschijnlijk af waar die zakkleppen zijn. Wel het mocht niet van manlief. Al had ik ze wel gemaakt. Hoe mooi ik het resultaat nu vind, gaande weg ging het wel eens fout. Zo staystitchte ik aan de verkeerde kant, was het enorm wringen om het voeringsgedeelte van het rugbeleg mooi te krijgen, streek ik de mouwsluiting twee keer hetzelfde, was de mouw veel te breed en ging het polsboordje niet op de manier zoals colette het omschrijft.

Maar weet je de in mijn ogen moeilijkste onderdelen gingen wel vlot: de kraag en de knoopsgaten en het handnaaien van de knopen. Want knopen naaien is niet een van mijn specialiteiten, maar ik vroeg nog eens om uitleg en ik vind ze allemaal even goed en professioneel gelukt. En die knopen die vind ik trouwens heel speciaal. Het zijn knopen van de veritas. Heb er lang over getwijfeld, zelfs nadat ik ze gekocht had. Maar met het eindresultaat ben ik heel blij dat ik die gepakt heb. Ze zijn 15 mm, dat is iets groter en ook dikker dan een normale knoop voor een hemd. Voor het voorpand heb je normaal maar 5 knopen nodig + 2 voor de zakkleppen. 5 lijkt wat weinig, 6 leek mij beter, de naaileerkracht zei 7 en die ben ik maar gevolgd. Ik had ze net een 7,5 mm eerder moeten laten beginnen, maar een schoonheidsfoutje mag he.

Colette ginger: de grijs bruine versie

Na een maand dat mijn naaimachine bijna mijn grootste vijand werd, heb ik de vrede met het machine der machines terug gevonden. Het is zo lief geweest om er een afgewerkte versie van Colette Peony en wel twee volledig afgewerkte Colette Gingers te produceren. Met een beetje hulp van mij.

Omdat de Peony dus eerder volledig afgewerkt was heb ik me daardoor een beetje laten leiden. Bij Peony denk ik dat ik vertrokken ben vanuit een te grote maat. Waardoor ik heb liggen sukkelen met het mooi passend te maken. Daarom ben ik bij Ginger vertrokken vanuit een kleinere maat in de veronderstelling dat de anderhalve naadwaarde 1 cm die mee in het patroon zit ook aangepast kan worden naar 1 cm. Gevolg: nu is het wel écht passend, nog net op het comfortabele randje, maar wel een motivatie voor dat ene kilo’tje van te lekker eten eraf te doen.

Wegens het te grote enthousiasme van het naaiproces dat goed verliep en eigenlijk ook omdat het zo goed staat uitgelegd in het patroon heb ik geen foto’s van de making of.

ginger close up

Ik ben zo een grote voorstander van deze rok omdat die gemakkelijk en snel klaar was, alles stap voor stap staat uitgelegd, variaties geeft om dus meerdere keren bijna dezelfde maar toch een helemaal andere rok te maken. Er zitten geen nepen in, hoewel me dat ook al goed lukt. Er staat mooi uitgelegd hoe je een blinde rits ook mooi langs de binnenkant afwerkt. En ook omdat ik echt het gevoel heb dat je deze niet in de winkel vindt en dat het ook niet uit een random naaitijdschrift komt dat de maand erop hetzelfde patroon met juist een verschillend detail publiceert.

Ik had het patroon al lang op mijn verlanglijstje staan. Ik kocht het op het laatste stoffenspektakel van Mechelen. En zo blijkt, had ik het daar niet gekocht zou ik het misschien van manlief hebben gekregen voor mijn verjaardag. Alleen was hij zo slim om dan ook niks te kopen, omdat ik het al had. Oepsie.

Deze bruin grijze stof lijkt me een dunne wol te zijn. 100% zeker ben ik niet omdat die al een tijdje in mijn kast ligt. In ieder geval komt het uit de stoffenverkoop van Kapellen voor een aangename prijs. Ik kwam met een metertje toe voor een maat 2. Enkel de zoom die had nog net iets beter gekund door gebruik te maken van een onzichtbare naad, maar ik koos de luie weg.

colette ginger rok