Colette Ceylon, het prachtige eindresultaat

Met een brede lach mag ik jullie vandaag vertellen dat deze Colette Ceylon waar ik de afgelopen tijd aan gewerkt heb helemaal af is. Vandaag geen technische uitleg meer. Het is af en het mag gezien worden!

voorkantachterkant

De werkbeschrijving bestaat uit 23 pagina’s informatie. Inbegrepen zijn een schema over hoe de patroononderdelen op de stof schikken, naadwaarde, uitleg, stappen die terugkomen en opnieuw uitgelegd staan en verduidelijkende tekeningen.

In een notendop moet je volgende stappen volgen:

  • patroon overnemen
  • patroon spelden op de stof
  • stof knippen
  • vlieseline instrijken
  • nepen stikken
  • fronsdraden trekken
  • stukjes omstrijken
  • patroondelen aan elkaar naaien
  • blousegedeelte aan rokgedeelte naaien
  • belegstuk naaien
  • schoudernaad
  • nog meer stukken aan elkaar naaien
  • mouwen inzetten
  • zoom
  • knoopsgaten
  • knopen

Zo moeilijk is dat. Of niet. Want ik ben ervan overtuigd dat dit materie is dat je in de naaischool in je eerste – tweede jaar krijgt. Een bijkomende stap dat ik heb gedaan is het patroon vertalen. Mijn Engels is meer dan voldoende om het niet te vertalen, al heb ik graag zo nog dat extra stukje zekerheid. Het nieuwe voor mij was een soort van dubbele neep stikken. De rest had ik al wel eens gedaan. Het moeilijke voor mij waren de mouwen. Gewoon omdat ik daar hulp voor heb gevraagd om de mouw erin te spelden. Om ze in een keer goed te hebben. Het leuke aan het naaiwerk vond ik eigenlijk de laatste pagina. De blinde zoomsteek op mijn machine gebruiken. Als het op zomen aan komt ben ik meestal lui en naai ik een zeer zichtbaar stiksel. Maar deze keer wou ik het allemaal goed hebben. De knoopsgaten vond ik ook leuk. Dat is gewoon de stappen van de machine volgen. Niks moeilijkers dan al de rest. Of even gemakkelijk als al de rest. En dan de kunst van de knoopsgaten aannaaien heb ik ondertussen ook al wel door. Zeker na het Negroni hemd dat ik voor Tom maakte. Ik zal voortaan echt minder vlug naar kamsnaps grijpen. Enkel als ze qua uitzicht mooier bij het naaiwerk passen.

Het mooiste van het patroon blijft zo het boven-vooraanzicht. De mouwen, de rondingen over de schouder en zo het begin van het knopenstuk. Het minst mooie van het patroon vind ik het gefronst gedeelte vanachter. Dat zal ik een volgende keer zeker wat aanpassen. En die volgende keer die komt er zeker. Voor de rest blijf ik nog steeds fan van mijn stofkeuze: Hanako van Petit Pan. Het is een eerder dun stofje, maar ik heb toch gekozen om er geen voering in te zetten.