Het doopsuiker van drie jaar geleden

Drie jaar geleden kwam mijn lieve zoon Lex ter wereld. Zo fier als een gieter maakte ik tijdens mijn zwangerschap geslachtsneutrale zakjes en poppetjes als doopsuiker. Wie mijn blog al wat langer leest herkent waarschijnlijk deze pittige handenwarmers erin.

doopsuiker

Na een lange zoektocht naar stof heb ik een deel gekocht in Kapellen en een deel in Antwerpen. Ik vond dat destijds echt moeilijk iets geslachtsloos, maar toch iets leuks.

De poppetjes, die ik in het paars en in het bruin maakte. In een massaproductie en met meters teveel aan stof. Het was nog in mijn beginperiode van het naaien. Ik ben er dus nog altijd, gezien mijn gebrek aan technieken toen, heel erg fier op. De zakjes dat was een uitprobeersel qua grootte.

De meter en de peter die ontvingen een uitvergrote versie van zo een pop met een bijhorend voeldoekje. Helaas vind ik daar geen foto van terug.

Voor de presentatie van dit doopsuiker gebruikte ik twee oude pizzadozen, wat oud karton en hetzelfde rode stofje als de sterren. Voor het lekker assorti te maken. Maar eigenlijk ook omdat het last minute-werk was en ik geen kosten wou maken aan de huur of aankoop van zo een speciaal iets om het doopsuiker te presenteren.

Tweede verjaardagsstempel

Omdat ik niet wil dat iedereen hetzelfde kaartje krijgt met de verjaardag, of toch niet iedereen binnen hetzelfde gezin, maakte ik nog een tweede verjaardag – stempel. Als je meer wilt weten over de eerste scrol dan heel even naar beneden.

Deze tweede heeft een beetje meer pit vind ik. Omwille van de afwisseling tussen de gedrukte letters en de uitgesneden letters in de banner. In échte stempeltermen noemt dat een negatief stempel. Je krijgt een tekst of een afbeelding door die juist weg te kerven en alles rondom wel te stempelen. Het leuke eraan is dat het volstaat om gewoon een stempel op een papiertje te drukken en er nog wat namen bij op te schrijven zonder extra versiering. Gewoon de simpele, ouderwetse wijze.

Manlief heeft altijd de primeur van wat ik maak. Het voorrecht om iets te zien zonder meer info. Dat gaat zo van kijk eens wat ik vandaag heb gedaan, zonder er iets bij te vertellen. Dat leidt wel eens tot grappige reacties. Oh die stempel is groot! Ah ja dat is de bedoeling, het is voor een kaartje. Aaaaaah.

stempel

Verjaardagsstempel

Verjaardagen en verbouwingen, behalve de drie gemeenschappelijke begin- en eindletters valt er niet veel te combineren. Eind november was het manlief zijn verjaardag. We gingen gewoon werken op kantoor. Hij kreeg een cadeau en ik ging niet naar de naailes omdat hij zich niet goed voelde.

Begin december was het mijn verjaardag. We gingen gewoon werken in het huis. Zo van die jeukende glaswol-isolatie steken. Ik kreeg eten. En de dag nadien voelden we ons beiden kapot. Lang leve de gevolgen van ouderdom!

Toch maakte ik voor de gelegenheid twee grote stempels. Om de verjaardagen van volgend jaar alvast wat op te krikken. Eind november schreef ik me in voor een nieuwe secret santa swap. Eentje om kaartjes te maken voor een ander. Gewoon iets kleins. Nu ja, zelf kaartjes maken dat heb ik nog niet gedaan. Buiten eens een workshop en het coördineren van een huwelijksuitnodiging en een geboorteaankondiging die manlief mocht maken. Dus ja om niet helemaal de mist in te gaan heb ik dan eens geoefend voor verjaardagskaarten.

Vandaag krijg je alvast de eerste stempel te zien. Oh, wat houd ik van kalkpapier! En van washitape én van de achterkant van handgeschept papier.

stempel

stempel

stempel3

 

dino-top uit knippie

In mei werd Roos geboren. Het eerste kindje van vrienden. Wegens een groot gebrek aan tijd, andere mooie werkjes en grote verbouwingswerken heb ik het nog niet eerder kunnen posten. De geboorte van Roos werd aangekondigd met een dino-kaartje. En dat verdiende voor mij een dino-cadeautje. Ik ben niet zo een voorstander van kleren als cadeau in kleine maatjes, alleen deze keer ging het niet anders. Mijn lapje stof was te beperkt om iets groot uit te maken.

Een tijd geleden kreeg ik een bon van de banier cadeau van mijn collega’s. Daar kocht ik lapjes stof van. Onder andere dit stofje. 45-55 cm dat is echt piepklein om iets uit te krijgen, maar het is gelukt voor top 2 uit knippie 3/2012.

Enkel de rits vanachter kreeg kamsnaps die er maar net op pasten. Ik was zo gefixeert over het topje uit die stof te krijgen dat ik eventjes de draad kwijt was wat betreft het netjes wegwerken van een rits. Die kamsnaps hadden dus beter kleine, platte drukknopen geweest. Ik ben iets te enthousiast geweest toen ik die kamsnaps kocht met tang. Daar was zo een fantastische actie dat ik zoveel kleurtjes kon kiezen tegen zo een democratische prijs. Al had ik beter de kat uit de boom gekeken.

De foto’s tonen het eindresultaat langs de voor- en achterkant. Enkel de zoom en de knopen werden niet vermeld bij mijn werkwijze.

dinotop5

dintop6

Ben de pilootstempel

Twee maanden geleden kwam een flinke Ben ter wereld. Het eerste kindje van een oud-collega van manlief. Ben, die kreeg zo een schitterend geboortekaartje: een pilootje dat zijn vlieger vast houdt. Een afbeelding die ik ken als strijkapplicatie. Een applicatie uit het overdrukke stoffenspektakel een jaar, anderhalf jaar geleden.

Maar vooral een applicatie waarvan ik me af vroeg of ik daar geen stempel van zou kunnen maken. Onder het motto ‘gaat niet bestaat niet’ begon ik eraan. Ik zocht nog eens de juiste afbeelding via google. Daarna kopieerde ik hem in word. Waarop ik bewerkingen met het licht kon doen. Zo kreeg ik een vereenvoudigde versie van de stempel.

afbeelding bewerkt in drie stappen met word

Er is maar heel weinig materiaal nodig om een pilootstempel te maken. Een afbeelding, lino, snijmessen, placemat en een pen.

Daarna knipte ik de piloot uit en begon ik met de afbeelding over te tekenen op het lapje lino. En dat doe ik lijntje per lijntje rechtstreeks van het getekende exemplaar. Dit deed ik met pen. Dat lukt me niet altijd met pen. Deze keer gelukkig wel!

Als alle lijnen er eenmaal opstaan dan begint het snijwerk. En daarna is het al tijd voor de testdruk van deze prachtige pilootstempel.

pilootstempel Ben

Toiletstempel voor potjestraining

In november gaat Lex naar school. Stilletjes begin ik te merken dat hij daar ook klaar voor aan het worden is. Hij kan al langer wakker blijven, begint heel veel woorden te imiteren, speelt geconcentreerder en af en toe lukt het potje al goed. “Is hij al droog” dat is toch een veel gestelde vraag. Wel we zijn daarmee bezig. In het begin was dat zo eens af en toe op het potje gaan. Het potje staat al maandenlang in de living zodat hij er ook gewoon aan wordt. Ook op de crèche heeft hij drie keer per dag de kans om erop te gaan.

De keren dat het goed ging was het vaker de grote boodschap dan de kleine. Wat blijkbaar meestal andersom is. Vanaf het begin klapten we dan, gepaard met een goed zo, flink manneke, waaw pipi of kaka op het potje. Dan zie je dat manneke stralen. Ook als hij goed geprobeerd heeft, maar dat er niks is gekomen blijven we positieve boodschappen meedelen. Enkele keren heb ik hem ook wel eens geforceerd op het potje geduwd. Dat werkt niet, dan komt er sowieso niks.

toiletstempel

Nu, enkele maanden later kunnen we een stapje verder gaan. De pamper zoveel mogelijk uit houden, gepaard met de nodige accidentjes. En zijn we ook overgeschakeld op een echt beloningssysteem mét nog de mondelinge blije aanmoedigingen. Ik maakte een toiletstempel die ik vanboven op een blad zet. Bij iedere keer dat hij iets op zijn potje doet mag Lex een sticker plakken op dat blad. Dat lijkt wel te werken want het manneke ziet zijn autostickers graag.