Coucou Castor

Een naamstempel en een a-lijn kleedje

De familie langs vaderskant werd op 8 februari uitgebreid met een meisje, genaamd Marie. Ook voor Marie maakte ik een stempel en een a-lijntje uit het grote singer naaiboek in maat 80. Een patroon steeds weer opnieuw gebruiken is ook belangrijk. Zowel tijdswinst omdat je het niet opnieuw moet tekenen, papierbesparing en andermaal tijdswinst want je moet niet opnieuw uitvissen hoe je het beste aan de slag gaat. Voor de naamstempel van Marie gebruikte ik het lettertype van het kaartje.

Marie heeft ook al een zus Paulien. Voor haar maakte ik ook een naamstempel volgens het lettertype ‘always in my heart’ van 1001 free fonts. Dat komt voor in de meest gebruikte fonts. Als ik het dan al schoon vind en vele anderen dan is het veilig om te kiezen. En het lijkt nog in dezelfde stijl te zitten als het lettertype van Marie.

Voor het A-lijntje van Marie koos ik oorspronkelijk voor polkadots. Dat was lichtjes geïnspireerd op het kaartje waar polkadots op een muntkleurige achtergrond staan. Helaas kwam er een kalkvlek tijdens het strijken. Waardoor ik een andere versie heb gegeven. Even mooi, maar zonder subtiele link. De stof kwam van een fat quarter uit de Veritas.

Een kleedje en stempel voor Elina

In januari werd Elina geboren. ‘T eerste kindje van een verre vriendin. Ik besloot er iets voor te maken. Een stempel sowieso, maar ook een kledingstuk voor het kleine meisje. Maar ik ben dat niet zo gewoon meisjeskledij maken. Dus het bleef liggen. De krokus- en de paasvakantie die vlogen voorbij. Schan-da-lig! Ik besloot er toch iets aan te doen. Ik had voor een singerjasje kunnen gaan. Want da’s net zo schattig en handig voor meisjes. Alleen ja waarom had ik dan zo lang gewacht voor iets dat ik al kan. Dus bladerde ik nog eens door het grote singer naaiboek. Weet je, ik heb wel heel wat naaipatronen en knippies en ottobres en LMV’s ondertussen ook. En ik heb al wel eens wat voor meisjes genaaid. Maar dat grote singer naaiboek dat heeft allesbehalve zijn geld al opgebracht. Dus maakte ik het A-lijn jurkje. Een simpel kleedje, zo moeilijk kon dat niet zijn.

En het was ik-weet-niet-hoe-gemakkelijk dus rolde er nog wat exemplaren van onder mijn naaimachine. Zijnaden, beleg, omzomen en drukknopen. Het staat nog moeilijker in de handleiding dan het echt is. Ik maakte een maat 80 en liet Mil het even passen. En ik ben bij deze zo blij dat ik eindelijk eens iets anders dan het babyjasje uit dat boek heb gemaakt. Niet dat ik die jasjes beu ben, maar het is zo een zonde. Zo een dikke, zware boek die zoveel plaats in beslag neemt voor één patroon maar benutten.

En de stof? Die lag al jaren in mijn kast. Ik denk dat ze van het stoffenspektakel kwam. Ik vond ze zo schoon, maar zag het vaak niet voor mijn projecten. Dus heeft de tijd wat moeten rijpen om terug verliefd te worden op de stof. Dat gebeurde vrij snel met dit kleedje.

Voor de stempel gebruikte ik het lettertype clicker script via 1001 free fonts. Ik zette het via transferpapier over op de lino (van de banier) en gutste het in combinatie met esdee en pfeil gutsen. Ik liet manlief het houtje snijden en plakte het vast met tegellijm.