Van de crèche naar zijn eerste schooldag

Vandaag is de grote dag waar sinds een tijdje naar uitgekeken werd en waar ook naar gewerkt werd. Het kind zijn eerste schooldag. Sinds ik in september terug naar school ga, denkt hij ook te pas en te onpas ikke naar school. Vooraleer het zover was, moest hij eerst 2.5 zijn, het zonder pamper kunnen redden en langer wakker blijven.

Daarnaast moest zijn klerenkast worden aangevuld. Met de potjestraining kon het ermee door, maar het kind had geen lange broeken meer. Echt letterlijk alleen maar sponsen shorts en driekwartbroeken. Dus mama mocht ook aan de slag. Vandaar dat je zoveel broeken gaat zien passeren. Maar het is ook mijn droom om dat kind op zijn eerste dag trots naar school te laten gaan in een outfit dat mama gemaakt heeft.

De potjestraining dat ging na de zomervakantie ineens vanzelf. Het kind was enthousiast met de toiletstempel en de bijhorende cars-stickers. Nadien konden we overschakelen op high fives. Want eerlijk gezegd, hij kon toch moeilijk tot zijn achttiende een sticker gaan plakken iedere keer als hij naar het toilet was geweest. Dus sinds september gaat hij in zijn onderbroek naar de crèche. Daar heeft hij nog wel eens een accidentje, maar hij is er klaar voor om naar school te gaan.

Dat langer wakker blijven hebben we getraind door hem 2 dagen in de week tijdens de crèche wakker te houden en dat in het weekend ook wel eens te proberen. Het lukt, al komt het kind doodop thuis. Ik vermoed dat dat op school nog wel zo zal blijven.

En de crèche, daar blikken we alleen maar positief op terug. Toen ik zwanger was, was dat een grote bezorgdheid. Ga ik wel op tijd een goede crèche vinden? Dat kwam nog voor mijn eerste gynaecoloogbezoek in orde. Hij is daar op drie maanden gestart en dat is goed gekomen. Hij heeft er veel gespeeld en geleerd. Met een gerust hart kon ik hem achter laten en hij is er ook met veel plezier naartoe geweest. Soms was het zelfs erger om hem te gaan halen omdat hij nog wel wat wou blijven.

bibieke

Een tijdje geleden maakte ik deze stempel voor de crèche. Vandaag laat ik hem met veel trots zien. Dames, moesten jullie een crèche in Lier zoeken. Contacteer me gerust hierover.

Ben de pilootstempel

Twee maanden geleden kwam een flinke Ben ter wereld. Het eerste kindje van een oud-collega van manlief. Ben, die kreeg zo een schitterend geboortekaartje: een pilootje dat zijn vlieger vast houdt. Een afbeelding die ik ken als strijkapplicatie. Een applicatie uit het overdrukke stoffenspektakel een jaar, anderhalf jaar geleden.

Maar vooral een applicatie waarvan ik me af vroeg of ik daar geen stempel van zou kunnen maken. Onder het motto ‘gaat niet bestaat niet’ begon ik eraan. Ik zocht nog eens de juiste afbeelding via google. Daarna kopieerde ik hem in word. Waarop ik bewerkingen met het licht kon doen. Zo kreeg ik een vereenvoudigde versie van de stempel.

afbeelding bewerkt in drie stappen met word

Er is maar heel weinig materiaal nodig om een pilootstempel te maken. Een afbeelding, lino, snijmessen, placemat en een pen.

Daarna knipte ik de piloot uit en begon ik met de afbeelding over te tekenen op het lapje lino. En dat doe ik lijntje per lijntje rechtstreeks van het getekende exemplaar. Dit deed ik met pen. Dat lukt me niet altijd met pen. Deze keer gelukkig wel!

Als alle lijnen er eenmaal opstaan dan begint het snijwerk. En daarna is het al tijd voor de testdruk van deze prachtige pilootstempel.

pilootstempel Ben

Toiletstempel voor potjestraining

In november gaat Lex naar school. Stilletjes begin ik te merken dat hij daar ook klaar voor aan het worden is. Hij kan al langer wakker blijven, begint heel veel woorden te imiteren, speelt geconcentreerder en af en toe lukt het potje al goed. “Is hij al droog” dat is toch een veel gestelde vraag. Wel we zijn daarmee bezig. In het begin was dat zo eens af en toe op het potje gaan. Het potje staat al maandenlang in de living zodat hij er ook gewoon aan wordt. Ook op de crèche heeft hij drie keer per dag de kans om erop te gaan.

De keren dat het goed ging was het vaker de grote boodschap dan de kleine. Wat blijkbaar meestal andersom is. Vanaf het begin klapten we dan, gepaard met een goed zo, flink manneke, waaw pipi of kaka op het potje. Dan zie je dat manneke stralen. Ook als hij goed geprobeerd heeft, maar dat er niks is gekomen blijven we positieve boodschappen meedelen. Enkele keren heb ik hem ook wel eens geforceerd op het potje geduwd. Dat werkt niet, dan komt er sowieso niks.

toiletstempel

Nu, enkele maanden later kunnen we een stapje verder gaan. De pamper zoveel mogelijk uit houden, gepaard met de nodige accidentjes. En zijn we ook overgeschakeld op een echt beloningssysteem mét nog de mondelinge blije aanmoedigingen. Ik maakte een toiletstempel die ik vanboven op een blad zet. Bij iedere keer dat hij iets op zijn potje doet mag Lex een sticker plakken op dat blad. Dat lijkt wel te werken want het manneke ziet zijn autostickers graag.

Préverjaardag van Lex

Op 23 maart wordt Lex al twee jaar. Een dag die ik vorig jaar omwille van het overlijden van mijn bomma amper heb kunnen vieren. Vandaar dat ik er dit jaar meer moeite in wil steken. Omdat ik een werkende moeder ben, gaat hij naar de crèche. Daar krijg je geregeld cadeautjes van kinderen die jarig zijn en die naar school gaan. Boekjes om in te kleuren, snoepjes die mama opeet en dergelijke kleinigheden die een kindje blij kunnen maken. Naar zoiets ben ik ook op zoek gegaan, maar dan ietsje duurzamer.

Mijn grote droom is/ was iets gehaakt te geven voor de verjaardag van Lex. Een amigurumi van het een of het ander. Haken is nogal een tijdrovende bezigheid. Voor een 28 kindjes ook een pijnlijke bezigheid. Als ik te veel op korte tijd moet haken dan doen mijn vingers daar zeer van. Daarom ben ik verder gaan zoeken naar iets wat ik sneller zelf kon maken zonder pijn. Zo kwam ik al snel bij de stempels terecht. Ik maakte al eerder een naamstempel voor Lex zelf. Die ik op de nieuwjaarskaarten heb gebruikt. Stempelen is ook iets dat veel kinderen leuk vinden. Dus waarom niet…

Ik verzamelde alle namen van de kinderen, zocht naar leuke afbeeldingen en kocht de hele banier Mechelen en het magazijn leeg voor lino-plaatjes. Ik leerde letters in spiegelschrift schrijven en zo kon ik eraan beginnen.

caravan en raket stempel

In zo een bende weet je niet echt met wie je kleine speelt. Van deze twee vriendjes van Lex ben ik zeker. Leyten is de enigste waar ik echt een persoonlijke stempel voor heb kunnen maken, omdat die met zijn ouders ook kampeert. De rest is een beetje gokken geweest op geslacht, wat kinderen, anderen en ikzelf mooi vinden. Die van Jens is ook een van mijn favorieten.

Verder maakte ik minons, legomannetjes, beren, taxis, herten… Ik heb ze gestempeld met textielverf op een lapje baalkatoen. Het is allemaal in een soort van tweede proefdruk geweest. Er zitten dus nog wel wat ongelijkheden in. Wat ze met een ook stuk voor stuk uniek maakt.