Coucou Castor

Een naamstempel en een a-lijn kleedje

De familie langs vaderskant werd op 8 februari uitgebreid met een meisje, genaamd Marie. Ook voor Marie maakte ik een stempel en een a-lijntje uit het grote singer naaiboek in maat 80. Een patroon steeds weer opnieuw gebruiken is ook belangrijk. Zowel tijdswinst omdat je het niet opnieuw moet tekenen, papierbesparing en andermaal tijdswinst want je moet niet opnieuw uitvissen hoe je het beste aan de slag gaat. Voor de naamstempel van Marie gebruikte ik het lettertype van het kaartje.

Marie heeft ook al een zus Paulien. Voor haar maakte ik ook een naamstempel volgens het lettertype ‘always in my heart’ van 1001 free fonts. Dat komt voor in de meest gebruikte fonts. Als ik het dan al schoon vind en vele anderen dan is het veilig om te kiezen. En het lijkt nog in dezelfde stijl te zitten als het lettertype van Marie.

Voor het A-lijntje van Marie koos ik oorspronkelijk voor polkadots. Dat was lichtjes geïnspireerd op het kaartje waar polkadots op een muntkleurige achtergrond staan. Helaas kwam er een kalkvlek tijdens het strijken. Waardoor ik een andere versie heb gegeven. Even mooi, maar zonder subtiele link. De stof kwam van een fat quarter uit de Veritas.

Een kleedje en stempel voor Elina

In januari werd Elina geboren. ‘T eerste kindje van een verre vriendin. Ik besloot er iets voor te maken. Een stempel sowieso, maar ook een kledingstuk voor het kleine meisje. Maar ik ben dat niet zo gewoon meisjeskledij maken. Dus het bleef liggen. De krokus- en de paasvakantie die vlogen voorbij. Schan-da-lig! Ik besloot er toch iets aan te doen. Ik had voor een singerjasje kunnen gaan. Want da’s net zo schattig en handig voor meisjes. Alleen ja waarom had ik dan zo lang gewacht voor iets dat ik al kan. Dus bladerde ik nog eens door het grote singer naaiboek. Weet je, ik heb wel heel wat naaipatronen en knippies en ottobres en LMV’s ondertussen ook. En ik heb al wel eens wat voor meisjes genaaid. Maar dat grote singer naaiboek dat heeft allesbehalve zijn geld al opgebracht. Dus maakte ik het A-lijn jurkje. Een simpel kleedje, zo moeilijk kon dat niet zijn.

En het was ik-weet-niet-hoe-gemakkelijk dus rolde er nog wat exemplaren van onder mijn naaimachine. Zijnaden, beleg, omzomen en drukknopen. Het staat nog moeilijker in de handleiding dan het echt is. Ik maakte een maat 80 en liet Mil het even passen. En ik ben bij deze zo blij dat ik eindelijk eens iets anders dan het babyjasje uit dat boek heb gemaakt. Niet dat ik die jasjes beu ben, maar het is zo een zonde. Zo een dikke, zware boek die zoveel plaats in beslag neemt voor één patroon maar benutten.

En de stof? Die lag al jaren in mijn kast. Ik denk dat ze van het stoffenspektakel kwam. Ik vond ze zo schoon, maar zag het vaak niet voor mijn projecten. Dus heeft de tijd wat moeten rijpen om terug verliefd te worden op de stof. Dat gebeurde vrij snel met dit kleedje.

Voor de stempel gebruikte ik het lettertype clicker script via 1001 free fonts. Ik zette het via transferpapier over op de lino (van de banier) en gutste het in combinatie met esdee en pfeil gutsen. Ik liet manlief het houtje snijden en plakte het vast met tegellijm.

Een babyjasje voor Mathis

Op 23 maart werd de familie langs moederskant nog eens uitgebreid met een jongen, Mathis. Ook voor Mathis maakte ik het babyjasje uit het grote singer naaiboek. Gelukkig had ik twee weken paasvakantie en dus genoeg tijd om rustig te naaien. Ik maakte de kleinste maat, namelijk 6 maanden. Ik gebruikte hiervoor grijze velours uit de stoffenverkoop in Kapellen en mooie tricot van Madeline de stoffenmadam. Die stof gebruikte ik al voor deze schattige longsleeve.

Ik had niet meer voldoende van de schattige beertjes maar wel nog voldoende bijhorende stof. Dus gebruikte ik de beertjes enkel bij de zichtbare delen: de mouwen en de kap. In principe is de jas omkeerbaar, maar  hierdoor dus niet meer zo. Ik ga er toch vanuit dat de velourskant toch 99% van al die babyjasjes de meest populaire buitenkant is. Alez dat was toch mijn ervaring ermee.

Zalig toch, die gele drukknopen?! Ik zie dat wel graag zwart, grijs, wit en geel. Babyproof zonder echt naar de babykleuren te gaan.

Ondertussen ging ik nog wat stof kopen in de stoffenstraat en passeerde ik ook bij de stockverkoop van Froy and Dind. Met andere woorden ik heb weer héél wat meters bij voor nog wat babyjasjes. Ondertussen maakte ik er nog al eentje af, maar die blijft nog een paar maanden geheim…

Een babyjasje uit het grote singer naaiboek voor Dries

In januari werd de familie uitgebreid met een jongetje. Ik ging op babybezoek en ik nam mee, een babyjasje en een handdoek. Ik begon er pas de dag zelf aan. Dus heb ik maar een foto getrokken. Het patroon komt uit het grote singer naaiboek. Dat boek waar ik niet zo content van ben, op dit jasje na.

Het was ondertussen de vierde keer dat ik het babyjasje maakte. Een makkie, maar toch was ik nog niet zo heel goed wakker. Ik speldde de kap over heel de lengte, terwijl dat zo een klein centimetertje minder moet zijn om de overlap mooier te maken. Gelukkig kan het geen kwaad. Ik zette er 3 kleine kamsnaps aan. En daarvoor gebruikte ik voor het eerst mijn instrument om knopen op een gelijke afstand van elkaar te plaatsen.

Babyjasje singer - Coucou castor

Ik gebruikte streepjesvelours die ik kocht bij de uitverkoop van koekepeertje. Die lag daar al minstens een jaar te wachten, als het geen twee gaan zijn. Aan de binnenkant gebuikte ik boeventricot van de stoffenverkoop in Kapellen. Ik was nog begonnen aan een bijpassend broekje, maar het geraakte net niet klaar. Dus deed ik er nog een handdoek bij, zo eentje met een kap. Die had ik nog liggen. Toch gemakkelijk een voorraad babycadeau’s in huis hebben. Al is die nu volledig uitgeput.

Op de enveloppe van het kaartje stempelde ik mijn veel gebruikte tutterstempel. En het geheel was klaar.

Borduur-idee: home sweet home

Na de workshop had ik nog meer borduur-ideeën die ik onmiddellijk wou uitwerken. Ik besloot er geen gras over te laten groeien. Ik maakte een cadeautje voor een lieve collega. Ze was toevallig jarig.

Ze woont in een pinterest-geïnspireerd huis. En daar woont een pinterest-geïnspireerd cadeautje bij. Ik koos voor de quote ‘home sweet home’. Ik gebruikte terug twee kleuren (lila en paars) uit mijn vorig borduurwerk. Ik voegde daar nog een ander roos glinsterend roos bij en oud groen garen. Dat groen komt nog uit de naaikist van mijn bomma.

quote borduren - coucou castor

home sweet home - coucou castor

Ook al was ik heel content van mijn ‘home is the nicest word there is’ die ik ook geborduurd had. Toch is deze nog net wat beter gelukt. Mooiere kleurverhoudingen, betere steken, beter in balans. De kracht van kort en bondig. Zo een simpele kleine quote met kleine letters is best wel snel klaar.  De foto’s tonen het maakproces, de achterkant en het resultaat. En zoals Eva V. dat schoon omschreef: “de achterkant is een kunstwerk op zich”. Een achterkant waar ik zelfs heel blij mee ben. Die is zo netjes dat ik het zelfs niet met een andere lap stof of vilt moet bedekken.

Ik gebruikte ecru canvas en een kleine borduurring uit de veritas. Ik heb me laten wijsmaken dat ze af en toe ook borduurringen in de action hebben. Net zoals je jouw borduurwerk ook over een schildersdoek kan hangen. Die optie wil ik zeker ook uitproberen.

Workshop quote borduren

Afgelopen zaterdag volgde ik een workshop ‘quote borduren’ in de Veritas van Olen door Eva V. Ik had er interesse in omdat ik absoluut niet met de hand kan naaien. Als ik knopen naai dan lukt dat wel, maar eerder een beetje slordig. Eva was ook de lesgeefster bij het wandtapijtje weven. Ze overtuigde me onrechtstreeks om me voor deze workshop in te schrijven.

Borduren is zoals inkleuren maar dan op stof. Alez ja dan geloofde ik dat ik het me ook zou lukken. Voor een quote moest ik niet zo heel lang zoeken. ‘Home is the nicest word there is’ van Laura Ingalls Wilder. Een van mijn idolen. Little house on the prairie zal wel wat meer belletjes doen rinkelen.

Hoe ik wou dat het eruit zag was wat langer zoeken. Het lukte me thuis maar niet om het op papier te zetten. Ik kon de werkelijke grootte van de borduurring moeilijk inschatten. Dus ben ik heel dankbaar dat Eva het mooi voor mij heeft getekend.

Ik koos oorspronkelijk een grote borduurring, maar afgewerkt heb ik toch voor een kleinere gekozen. Ik gebruikte 3 kleuren DMC garen uit de veritas zelf. Ik stond er wat sceptisch tegenover. Die bundeltjes garen zijn zo dun. Ik dacht dat mijn werk garen zou opslorpen, maar dat viel verrassend goed mee. En zo ging ik aan de slag met het inkleuren.

quote borduren - coucou castor

Home is the nicest word there is - coucou castor

Redelijk blij met mijn eerste resultaat. En ik heb ondertussen al wat voorruitgang geboekt, want deze morgen op de trein ben ik aan mijn derde exemplaar begonnen.

Happy Birtheo

Theo voor mannen bestaat 1 jaar! En er werd nog maar anderhalf hemd van gemaakt, oeps! Ik kocht het patroon nochtans vrij snel. Ook de stof werd vrij snel geknipt. Maar het ging grondig mis waardoor het erg lang bleef liggen op mijn strijkplank. De versteviging bleef aan mijn strijkijzer plakken. Een ideale gelegenheid om mijn boutschoon voor het eerst te gebruiken. Een staafje dat smelt en zo vuiligheid van op het strijkijzer verwijdert. Dat werkte echt goed, maar het gaf een geur af waardoor het brandalarm af ging. Dat was bijzonder verschieten. Ik vond niet direct een manier om het af te zetten en de kleinste lag te slapen.

Daar zakte de moed om er terug aan te beginnen. Maar hemden stikken doe ik oh zo graag! Dus heb ik het verder afgemaakt en ben ik al aan een volgende begonnen. Ik bestelde en ontving ondertussen ook een simflex gauge. Dat is een meetinstrument dat alle knoopsgaten om dezelfde afstand van elkaar zet. Op dit moment is het uitverkocht bij de stoffenkamer. Het kost 20 euro, maar het loont echt wel!

Ik vind echt alle patronen van zonen09 de max. Ik ben ook blij dat het zich ook al een tijdje tot mannen richt. Want mannenpatronen zijn zo wat zeldzaam. Buiten de veelzijdigheid van het patroon, heb ik af en toe ook een teleurgesteld momentje bij het gebruik van deze Theo voor mannen. Ik vind het spijtig dat de foto’s van de instructies van de Theo voor kinderen terugkomen in de handleiding van de mannen. Ook al heb ik het niet meer nodig om de handleiding te volgen toch vind ik dit nogal chaotisch.

Ik was al vertrouwd met de afwerking van de klassieke mouwsplit vanuit Colette Negroni. Ik vond de instructies bij Colette net iets beter, omdat er daar meer op voorhand gestreken wordt in vergelijking met Theo waar je veel moet strijken terwijl het al deels aan de mouw zit.

Deze Theo zit vrij nipt dus ik hoop stiekem dat manlief eerder afvalt dan bij komt. Ik gaf aan de schouders enkele millimeters bij en dat heeft gelukkig geholpen.

Ik kocht de stof in de stoffenverkoop van Kapellen. Het is blauwe katoen met witte ankers aan 7 euro per meter. De knopen komen van de Veritas.

Theo voor mannen - coucou castor

Theo voor mannen - Coucou Castor

Theo voor mannen  - Cocuou castor

 

2 keer een V-hals billie van zonen09

Lars zijn garderobe werd ook aangevuld met twee longsleeves. Die maakte ik voor zijn 9de verjaardag, hiep hiep hoeraa! En die maakte ik van het patroon ‘billie’ van zonen09. Dat patroon werd ook al aardig gebruikt. Enkel de enveloppehals in grotere maten viel wat tegen. Verder is het een zalig patroon. Ik koos voor de V-hals omdat dat echt wel veel gemakkelijker is om aan en uit te trekken. Het vraagt van mij iets meer nauwkeurigheid maar dat mag ook al wel eens.

Ik kocht tijgertricot bij Madeline de stoffenmadam. Het is opvallend hoeveel grijze tricot met print dat ik tegenwoordig al gekocht heb. Het is gewoon dat iedereen daar zo goed mee staat. Bij de positie van de stof dacht ik iets minder goed na. Misschien had ik de V moeten laten uitkomen net onder zo een tijgerhoofd. Ik gebruikte zwarte boordstof en de mouw en zoom werkte ik af met een zigzagsteek.

Billie V-hals zonen09 - coucou castor

billie zonen 09 - coucou castor

Het fijne aan mijn naaiopdracht was dat ik carte blanche had qua stoffenkeuze. Toch fijn als ze je vertrouwen dat het wel mooi zal zijn. Dat zorgde voor heel wat keuzestress. Zowel ik, Lars als mijn moeder moesten het schoon vinden. De volgende was gekocht met enig risico. Ik maakte uit dezelfde reeks al een longsleeve (ook billies van zonen09) voor Lex en Mil (oeps ook nog geen blogpost over geschreven). Nog eens dezelfde had weinig zin. Dus kocht ik er eentje met een hoge schattigheidsfactor. Echt prachtig!

Billie zonen 09 - coucou castor

Komende weken zal er nog wel wat zonen09 volgen. Ik kocht de Theo for men en heb ik die al uitgeknipt klaar liggen.

Kaptrui SVDHZ vervolg

Omdat bandwerk het beste vooruit gaat besloot ik nog een kaptrui voor Lars te maken. Het kind had twee truien nodig en ik had niet meer zo heel veel tijd om patronen te kiezen. Het blijft me verbazen dat verschillende stoffen een totaal andere trui geven. Ik gebruikte opnieuw het patroon van de kaptrui SVDHZ. Ik heb even getwijfeld om de versie met de kraag te gebruiken. Dat had ook mooi geweest, al was ik benieuwd naar de voering van de kap als ik de averechtse kant van mijn stof zou gebruiken.

Kaptrui SVDHZ - couou castor

Ik gebruikte gebreide stof die ik kocht bij Madeline De stoffenmadam. Deze stof heeft een licht paarse schijn en veel spikkels. Ik gebruikte blauwe boordstof die overeenkwam met een van die spikkels. Het is de eerste keer dat ik gebreide stof gebruikte. Ik had gedacht dat dat weer een andere moeilijkheidsgraad zou hebben dan tricot. Verkeerd gedacht! Alleen om aan te trekken merk je wel dat deze kaptrui SVDHZ wat minder mee rekt.

SVDHZ kaptrui - coucou castor

SVDHZ - coucou castor

SVDHZ - coucou castor

Schoon he!

Ik nam mijn overlock mee naar Vliermaal om de truien daar af te werken. Een volgende keer zou ik misschien de keuze maken tussen eenzelfde kleur boordstof als de kapvoering ofwel een zelfde kleur kapvoering als de boordstof.

Kaptrui SVDHZ

Voor Lars maakte ik in het eerder prille begin van mijn naaitijdperk ook al 2 kaptruien uit stof voor doe het zelfvers (SVDHZ). Dat was 3 jaar geleden. Eigenlijk naai ik nu al 5 jaar. Die twee van Lars die zijn vrij goed gebleven heb ik in de loop der tijd gemerkt. Ik maakte een eerst versie in de pandastof. Ik maakte daar een bomberjacket voor Lex van. En dat vond mijn moeder wel schoon. Gelukkig had ik nog voldoende stof voor eentje voor Lars. Oorspronkelijk zou ik dat gedaan hebben voor Mil. Misschien dat dat nog komt.

Kaptrui SVDHZ - coucou castor

Ik maakte maat 134-140 op gevoel, de laatste maat uit het boek ZVDHZ en die heeft nog voldoende ruimte. Met het boek heb ik echt nog niets anders gedaan dan kaptruien. Super veel valt er niet te vertellen over een basic patroon. Je naait de schoudernaden, de mouwen, de zijnaden, de kap 2 keer, de kap aan de hals, de mouwboorden en de zoomboord. Et voila. Ik maakte deze versie zonder al te veel tralala. Dat wilt zeggen pandastof (uit stoffenverkoop Kapellen), zwarte tricot voering van de kap en zwarte boorden.

Kaptrui SVDHZ - coucou castor