Coucou Castor

Welkom Alassane, geboortecadeautjes uit ottobre

In mei beviel Jolien van haar vierde kindje, Alassane. Eind augustus was het geboortefeest. Dat gaf me wat extra tijd voor het cadeautje. Ik ben van mening dat je bij de vierde niet meer moet afkomen met babyspullen. Tenzij de drie andere meisjes zouden zijn geweest. Ik maakte voor de oudste zoon twee t-shirts op de groei. Ik gebruikte Béisbol in maat 164 uit ottobre 3/2013. Gewoon een raglan t-shirt. Ik gebruikte streepjestricot en driehoeken van Madeline de stoffenmadam. Twee bijzonder leuke, neutrale en tegelijk stoere stoffen.

Voor de oudste dochter maakte ik Forest Animals in maat 140 uit dezelfde ottobre. Dit is een van de jurken waarvoor ik dit tijdschrift kocht. Zo een mooie jurk. Die stond bijzonder hoog op het lijstje van patronen dat ik wou uitproberen. Toch heb ik 4 jaar geduldig gewacht. Er worden nogal weinig meisjes geboren of ik koos voor iets anders.

Ook deze stof kocht ik bij Madeline de stoffenmadam. Dat is een zinnetje dat ik vaak moet herhalen. Ze hebben dan ook zoveel mooie stoffen. Deze plussen kwamen in verschillende kleuren. Ik heb me sterk moeten bedwingen om andere kleuren niet aan te schaffen. Het is zo leuk om te spelen met bedrukt en effen. Al vanaf bij stap 1 was ik verkocht, de zakken erop naaien. In de taille zit normaal een elastiek. Op het zicht leek dat niet per se nodig dus heb ik dat maar gelaten.

Wist je trouwens dat deze ottobre 3/2013 al bijzonder vaak benut is geweest? Ik maakte al de summer sea (al tig keer), easy piece driekwart tricot broek, fire truck salopette voor een Mariokostuum, Brave fireman Raglan t-shirt voor de kleinere maten (vergeten over te bloggen), de abuelito tricot vest en nu deze twee nog erbij. En ik sta te popelen om ook eens een romper eruit te maken en de polo t-shirt bevalt me ook wel.

Verder stempels voor allen. Daar let ik tegenwoordig wel op om ook de broertjes en/of zusjes van stempels te voorzien.

Problemen met de draadspanning van de overlock oplossen in 3 stappen

Er zijn twee dingen die ik niet zo fijn vind aan naaien: strijken en problemen met mijn machines. Dat strijken daar heb ik mee leren omgaan. Maar als er iets met mijn machine is dan speelt dat echt op mijn humeur. Een naald die breekt of de draad die blijft hangen. Gebroken overlocknaalden en zonder reservenaalden zitten. Een draad van de overlock die knapt of een andere kleur insteken. Dat zijn zo van die dingen waar ik het van krijg. Maar het ergste om te lossen is de draadspanning van mijn overlock. Dat is zo iets waar geduld voor nodig is.

Mijn geduld werd deze keer weer erg op de proef gesteld. Wat ik ook deed het lukte me niet om de draadspanning op te lossen. Het probleem zat hem in zichtbare steken als je de naad open trok. Ik schrijf het neer hoe ik het heb opgelost. In de hoop dat je er minder tijd mee moet verspillen dan dat ik deed.

Hierbij zie je hoe de steken zichtbaar zijn aan de goede kant van de stof. Dat mag is niet de bedoeling.

Hierbij zie je het verschil van de steken aan de verkeerde kant van de stof. De onderste stof met de bolletjes is een voorbeeld hoe het niet moet. Vooral onderaan zie je hoe de lussen van de ondergrijper al bijna naast de rode draad gevormd worden in plaats van mooi aan de rand van de stof zoals de bovenste stof toont.

Maar hoe los je dat nu op?

Inrijgen

Rijg nog eens opnieuw alle draden in. Soms is dat gewoon het probleem. Ja daar kruipt wat tijd in, maar je zal wel tevreden zijn wanneer het daarmee al opgelost is. Test nog eens opnieuw op een lapje.

De handleiding van jouw overlock

Ja hoor die kan nuttig zijn. Want ieder machine is anders. Ik kan geen tutorial neerpennen voor dé overlockmachine. Als je geen zin hebt om te zoeken waar je die hebt gelegd kan je de handleiding waarschijnlijk gratis downloaden. Hierbij alvast een link naar de handleiding van mijn overlock de Lewenstein multilock 700 de.

Analyseer iedere draad

Wanneer je weet wat iedere draad doet, versta je gemakkelijker wat er zal gebeuren als je een knop strakker of losser draait. Hier heb ik moeten teruggrijpen naar de basics. Toen ik mijn overlock kocht, kreeg ik daar twee lessen bij om die te leren gebruiken. Het eerste wat we toen deden was inrijgen in vier verschillende kleuren. Omdat ik al een uur aan het prutsen was zonder resultaat besloot ik dat het tijd was om dat nog eens te doen.

Ik gebruikte een beige draad voor mijn linkernaald, een rode draad voor mijn rechternaald, een groene draad voor de bovengrijper (upper looper) en de zwarte draad is voor de ondergrijper (lower looper).

Bij een juiste spanning zijn de steken van de naalden (beige en rood) gewone steken zoals bij de naaimachine. Mooi gelijkmatig verdeeld, niet te strak en zeker niet te los. Bij de rechternaald (rode draad) stond het te los.

De steken van de grijpers zullen:

  • mooi plat liggen
  • sierlijke lussen maken
  • groen zal bovenaan zichtbaar zijn en zwart zal enkel onderaan zichtbaar zijn
  • de stof zal plat liggen
  • de groene en zwarte lussen verbinden zich mooi aan de rand van de stof

Bij mij krulde de stof om en werden de de twee lussen aan de bovenkant van mijn stof in elkaar geweven. Ik heb het opgelost door veel te draaien aan de instellingen en te kijken waar ik verandering zag. De linkernaald heb ik laten staan op 4. De rechternaald heb ik strakker gezet. Hoe hoger het getal hoe strakker. Ik koos voor 5. Beide draden van de grijpers stonden veel te strak aangezien de stof omkrulde. De bovengrijper heb ik op 2 gezet en de ondergrijper op 3.

Dit heeft voor mij het gewenste effect dat de steek mooi gevormd wordt zowel aan de verkeerde kant van de stof als aan de juiste kant. Dit voorlopig zowel voor katoen als tricot.

Een kort overzicht voor een juiste draadspanning

De linker en rechternaalden: De steken staan te los als ze bruggetjes maken. Ze staan te strak als ze bijna in jouw stof worden getrokken. Als je merkt dat de verticale steken (zoals gewone naaimachinesteken) te los staan zet je het getal van de naalden hoger. Als ze veel te strak staan dan zet je ze lager.

De lussen: wanneer je merkt dat de stof in de steek krult en dat je de lusverbinding (dus de zwarte draad) langs boven kan zien dan zet je de boven- en ondergrijper lager. Als je de merkt dat de lussen erg naast jouw stof worden gemaakt kan je het getal hoger zetten.

Hoeveel hoger of lager? Dat is proberen tot het goed zit.

5 redenen om al jouw stofresten te bewaren

Ik ben een kanjer in het bewaren van stofresten. Af en toe werkt dat op mijn systeem. Ik heb een kleine naaikamer dus geraakt het vrij snel te vol. Gelukkig heb ik meer momenten waarbij ik mezelf gelukkig prijs dat ik die stofresten bewaar. Ook vandaag had ik zo een een halleluljah-momentje. Ik vertel je graag waarom ik al die resten bij hou.

Financieel

Je deed veel moeite om leuke stofjes te zoeken. Je betaalde ze dus kan je ze maar beter gebruiken. Elke centimeter dus.

Ecologisch

Weggooien is zonde. Meer woorden kan ik daar niet aan vuil maken.

Praktisch

De praktische reden zorgde vandaag voor mijn halleluljah-momentje. Ik had bijzonder veel problemen om de draadspanning van mijn overlock terug juist te krijgen. Het is zeer aangenaam om schaamteloos resten te grabbelen en te blijven testen tot die draadspanning helemaal op zijn punt staat. Zonder dat ik daarvoor moet nadenken welk stofje ik het minst mooi vind.

Esthetisch

Oh ja die stofresten leveren nog hele mooie resultaten op. Het meest gemaakte project met stofresten is sowieso mijn eigen pop-patroon. Maar ook kersenpitjes, binnenzakken, mutsen, onderbroeken, lappendekens, de hoekjes bij theo hemden, ritszakjes, vlaggenlijnen… het is nog zo zot niet wat je er allemaal mee kan doen.

En nog eens financieel

Het lijkt alsof je nog veel stof hebt dus ga je misschien minder snel nieuwe stoffen kopen.

Inzending 2 MOMM contest

Wie niet waagt, wie niet wint. Dus maakte ik meerdere outfits. T-shirten dat werkt bij mij goed aan de lopende band dus dat deed ik dan ook maar. Laatst in de stoffenstraat in Kasterlee was er een uitverkoop. Toevallig moest ik toen dichtbij zijn voor het werk. Dus combineerde ik dat. Eenmaal aangekomen leek het wat tegen te slaan. Er waren toch meer niet-afgeprijsde stoffen die ik mooi vond dan afgeprijsde. Maar met hier en daar wat kijken zonder al te veel nadenken kon ik toch mijn ding vinden. Ik kocht minionstof voor de ‘not another v-shirt’ uit MOMM.

Was ik fan van deze stof? Neen absoluut niet! Het gaat er een beetje over. Maar weetje de kinderen vinden het schoon en zijn daar gelukkig mee. Het feit dat het aan 5 euro per meter was, deed me dit stofje zonder nadenken kopen. En stiekem, nu het verwerkt is valt het al veel beter mee.

Het patroon van ‘not another v-shirt’ uit MOMM is tof. In die zin dat het goed vooruit gaat omdat de mouwen aangeknipt zijn. Het afwerken van het V-boordje bleef even op zich wachten. Ook al heb ik al verschillende V-hals shirts gemaakt was deze toch weer wat anders. En de pasvorm? Die is nog op de groei. Op zich is het wel een los model wat we thuis niet echt gewoon zijn. Nog even afwachten dus.

Inzending 1 voor MOMM for the win contest

Hier en daar zag ik op social media een naaisel uit ‘matching outfits matching minds’ oftewel MOMM van Eef Theys. Een nieuw naaiboek zelfmaakmode voor moeder en kind. Of andere sympathisanten. Op de cover staat een zalige losse strikjurk. En dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Verder is het een mix tussen basic patronen en wat chiquers met toffe accenten. Met terug actieve verbouwingen werd mijn naaikamer extreem onderbemand. De wedstrijd was voor mij het ideale duwtje in de rug om me terug achter mijn naaimachine te zetten.

Ik begon meteen na het kopen van het MOMM boek met het overtekenen van een paar patronen, kocht een nieuwe lading stof, voorwassen, knippen, nog meer ideeën laten opborrelen en dergelijke. Ik werkte een sweater voor mij af. Die van Lex ook op het halsboordje na. En zo ook al een t-shirt tot de halsboord na. En toen gingen er een paar weken voorbij. Er werd gewerkt in de tuin en we tegelden de living en de gang. Dat was zo vermoeiend. Maar tijd om te bekomen had ik niet want de deadline (middernacht) naderde. Ook wrong het om nadien terwijl alles nog terug een plek moet krijgen al meteen in de naaikamer mijn tijd te spenderen.

De ‘small things sweaters’ waren het eerste afgewerkt dus laat ik ze vandaag ook graag als eerste zien. Ik kocht de stof bij atelier in ’t leerke. Dat is een kleine stoffenwinkel in Lier die gaat verhuizen. En ik wist toen stiekem al dat de meeste stof voor mezelf zou gaan. Geïnspireerd door deze sweater wist ik dat ik zelf een dinosweater nodig had. En hoe cool zou dat zijn als een van de jongens ook zo een trui had.

Het patroon van de trui omvat verschillende mogelijkheden. Ik hield het vrij simpel. En dat is ok zo. Ik combineerde het met zwarte velours. Zo lekker comfy!

Een naamstempel en een a-lijn kleedje

De familie langs vaderskant werd op 8 februari uitgebreid met een meisje, genaamd Marie. Ook voor Marie maakte ik een stempel en een a-lijntje uit het grote singer naaiboek in maat 80. Een patroon steeds weer opnieuw gebruiken is ook belangrijk. Zowel tijdswinst omdat je het niet opnieuw moet tekenen, papierbesparing en andermaal tijdswinst want je moet niet opnieuw uitvissen hoe je het beste aan de slag gaat. Voor de naamstempel van Marie gebruikte ik het lettertype van het kaartje.

Marie heeft ook al een zus Paulien. Voor haar maakte ik ook een naamstempel volgens het lettertype ‘always in my heart’ van 1001 free fonts. Dat komt voor in de meest gebruikte fonts. Als ik het dan al schoon vind en vele anderen dan is het veilig om te kiezen. En het lijkt nog in dezelfde stijl te zitten als het lettertype van Marie.

Voor het A-lijntje van Marie koos ik oorspronkelijk voor polkadots. Dat was lichtjes geïnspireerd op het kaartje waar polkadots op een muntkleurige achtergrond staan. Helaas kwam er een kalkvlek tijdens het strijken. Waardoor ik een andere versie heb gegeven. Even mooi, maar zonder subtiele link. De stof kwam van een fat quarter uit de Veritas.

Een kleedje en stempel voor Elina

In januari werd Elina geboren. ‘T eerste kindje van een verre vriendin. Ik besloot er iets voor te maken. Een stempel sowieso, maar ook een kledingstuk voor het kleine meisje. Maar ik ben dat niet zo gewoon meisjeskledij maken. Dus het bleef liggen. De krokus- en de paasvakantie die vlogen voorbij. Schan-da-lig! Ik besloot er toch iets aan te doen. Ik had voor een singerjasje kunnen gaan. Want da’s net zo schattig en handig voor meisjes. Alleen ja waarom had ik dan zo lang gewacht voor iets dat ik al kan. Dus bladerde ik nog eens door het grote singer naaiboek. Weet je, ik heb wel heel wat naaipatronen en knippies en ottobres en LMV’s ondertussen ook. En ik heb al wel eens wat voor meisjes genaaid. Maar dat grote singer naaiboek dat heeft allesbehalve zijn geld al opgebracht. Dus maakte ik het A-lijn jurkje. Een simpel kleedje, zo moeilijk kon dat niet zijn.

En het was ik-weet-niet-hoe-gemakkelijk dus rolde er nog wat exemplaren van onder mijn naaimachine. Zijnaden, beleg, omzomen en drukknopen. Het staat nog moeilijker in de handleiding dan het echt is. Ik maakte een maat 80 en liet Mil het even passen. En ik ben bij deze zo blij dat ik eindelijk eens iets anders dan het babyjasje uit dat boek heb gemaakt. Niet dat ik die jasjes beu ben, maar het is zo een zonde. Zo een dikke, zware boek die zoveel plaats in beslag neemt voor één patroon maar benutten.

En de stof? Die lag al jaren in mijn kast. Ik denk dat ze van het stoffenspektakel kwam. Ik vond ze zo schoon, maar zag het vaak niet voor mijn projecten. Dus heeft de tijd wat moeten rijpen om terug verliefd te worden op de stof. Dat gebeurde vrij snel met dit kleedje.

Voor de stempel gebruikte ik het lettertype clicker script via 1001 free fonts. Ik zette het via transferpapier over op de lino (van de banier) en gutste het in combinatie met esdee en pfeil gutsen. Ik liet manlief het houtje snijden en plakte het vast met tegellijm.

Een babyjasje voor Mathis

Op 23 maart werd de familie langs moederskant nog eens uitgebreid met een jongen, Mathis. Ook voor Mathis maakte ik het babyjasje uit het grote singer naaiboek. Gelukkig had ik twee weken paasvakantie en dus genoeg tijd om rustig te naaien. Ik maakte de kleinste maat, namelijk 6 maanden. Ik gebruikte hiervoor grijze velours uit de stoffenverkoop in Kapellen en mooie tricot van Madeline de stoffenmadam. Die stof gebruikte ik al voor deze schattige longsleeve.

Ik had niet meer voldoende van de schattige beertjes maar wel nog voldoende bijhorende stof. Dus gebruikte ik de beertjes enkel bij de zichtbare delen: de mouwen en de kap. In principe is de jas omkeerbaar, maar  hierdoor dus niet meer zo. Ik ga er toch vanuit dat de velourskant toch 99% van al die babyjasjes de meest populaire buitenkant is. Alez dat was toch mijn ervaring ermee.

Zalig toch, die gele drukknopen?! Ik zie dat wel graag zwart, grijs, wit en geel. Babyproof zonder echt naar de babykleuren te gaan.

Ondertussen ging ik nog wat stof kopen in de stoffenstraat en passeerde ik ook bij de stockverkoop van Froy and Dind. Met andere woorden ik heb weer héél wat meters bij voor nog wat babyjasjes. Ondertussen maakte ik er nog al eentje af, maar die blijft nog een paar maanden geheim…

Een babyjasje uit het grote singer naaiboek voor Dries

In januari werd de familie uitgebreid met een jongetje. Ik ging op babybezoek en ik nam mee, een babyjasje en een handdoek. Ik begon er pas de dag zelf aan. Dus heb ik maar een foto getrokken. Het patroon komt uit het grote singer naaiboek. Dat boek waar ik niet zo content van ben, op dit jasje na.

Het was ondertussen de vierde keer dat ik het babyjasje maakte. Een makkie, maar toch was ik nog niet zo heel goed wakker. Ik speldde de kap over heel de lengte, terwijl dat zo een klein centimetertje minder moet zijn om de overlap mooier te maken. Gelukkig kan het geen kwaad. Ik zette er 3 kleine kamsnaps aan. En daarvoor gebruikte ik voor het eerst mijn instrument om knopen op een gelijke afstand van elkaar te plaatsen.

Babyjasje singer - Coucou castor

Ik gebruikte streepjesvelours die ik kocht bij de uitverkoop van koekepeertje. Die lag daar al minstens een jaar te wachten, als het geen twee gaan zijn. Aan de binnenkant gebuikte ik boeventricot van de stoffenverkoop in Kapellen. Ik was nog begonnen aan een bijpassend broekje, maar het geraakte net niet klaar. Dus deed ik er nog een handdoek bij, zo eentje met een kap. Die had ik nog liggen. Toch gemakkelijk een voorraad babycadeau’s in huis hebben. Al is die nu volledig uitgeput.

Op de enveloppe van het kaartje stempelde ik mijn veel gebruikte tutterstempel. En het geheel was klaar.

Borduur-idee: home sweet home

Na de workshop had ik nog meer borduur-ideeën die ik onmiddellijk wou uitwerken. Ik besloot er geen gras over te laten groeien. Ik maakte een cadeautje voor een lieve collega. Ze was toevallig jarig.

Ze woont in een pinterest-geïnspireerd huis. En daar woont een pinterest-geïnspireerd cadeautje bij. Ik koos voor de quote ‘home sweet home’. Ik gebruikte terug twee kleuren (lila en paars) uit mijn vorig borduurwerk. Ik voegde daar nog een ander roos glinsterend roos bij en oud groen garen. Dat groen komt nog uit de naaikist van mijn bomma.

quote borduren - coucou castor

home sweet home - coucou castor

Ook al was ik heel content van mijn ‘home is the nicest word there is’ die ik ook geborduurd had. Toch is deze nog net wat beter gelukt. Mooiere kleurverhoudingen, betere steken, beter in balans. De kracht van kort en bondig. Zo een simpele kleine quote met kleine letters is best wel snel klaar.  De foto’s tonen het maakproces, de achterkant en het resultaat. En zoals Eva V. dat schoon omschreef: “de achterkant is een kunstwerk op zich”. Een achterkant waar ik zelfs heel blij mee ben. Die is zo netjes dat ik het zelfs niet met een andere lap stof of vilt moet bedekken.

Ik gebruikte ecru canvas en een kleine borduurring uit de veritas. Ik heb me laten wijsmaken dat ze af en toe ook borduurringen in de action hebben. Net zoals je jouw borduurwerk ook over een schildersdoek kan hangen. Die optie wil ik zeker ook uitproberen.