Coucou Castor

Snel klaar gerechten

Toen Mme Zsasza beviel introduceerde ze kraamkost. Gekookt eten in plaats van een cadeau. Ik moet zeggen dat het idee me wel beviel. Ik heb er ook een paar keer gebruik van gemaakt om het te vragen. Alleen bij een tweede/ volgend kind komt er minder bezoek over de vloer. Dus ben ik zelf aan de slag gegaan met gerechten die snel klaar zijn.

Algemene tips: half reeds bereid eten, koken voor meerdere dagen en afwas beperken.

Bijvoorbeeld wok, dat heeft nu alles wat een gerecht moet hebben: veel groenten, een pan afwas en snel klaar. Er is veel afwisseling mogelijk in saus, vlees of vis of zelfs veggie, soorten wokgroenten en soorten noodles of rijst. Op de markt in Lier is er een kraam dichtbij het stadhuis, eerste dubbele rij tegenover snoeys die hele lekkere wokgroenten verkoopt.

Spaghetti met broccoli, gerookte zalm en boursin. Voor twee personen en een kind: 250 gram spaghetti koken. 1 grote broccoli in roosjes snijden en koken. 200 gram gerookte zalm in stukjes snijden. Als de pasta en broccoli gaar zijn, afgieten. En alle ingrediënten mengen samen met de boursin cuisine knoflook en fijne kruiden. Nog heel even alles laten opwarmen en bijkruiden met peper. Dat komt hier zeker twee wekelijks op tafel.

Een andere leuk gerecht is stampot van spruiten, puree, spek en een heel klein beetje tijm en honing. Klassiekers als spinaziepuree met fishsticks (uit de oven). Gebraden kip van de markt met patatjes die je enkel nog moet bakken en gebakken worteltjes met ui.

Gehaktschotel met puree en wortels: 200 gram gehakt bakken, puree maken, wortel- en ajuinschijfjes koken. In een ovenschotel even in de oven op 200 graden zetten in de volgorde gehakt, groenten, puree en paneermeel.

Nog iets dat geweldig leuk was om te doen met babybezoek: het niet thuis laten doorgaan. Op dit moment zitten wij tussen verbouwingen en een inie minie appartement. Het kost me veel energie om alles opgeruimd te krijgen voor als er bezoek komt. Ook al weet je dat het volstrekt normaal is dat er rommel ligt als er kinderen in huis zijn, toch is dat opruimen iets dat je toch keer op keer doet. Wel ik heb bijzonder veel genoten om eens met mijn bezoek naar de zoo te gaan. Vijf vliegen in een klap: je komt je huis eens uit, je moet niet opruimen, grotere kinderen zijn blij, frisse lucht en een gezonde wandeling.

Bevroren mokkachocolademousse

Speciaal voor manlief maakte ik deze bevroren mokkachocolademousse. Hij is een liefhebber van mokka. Koffie, mokkaijs, mokkapudding, mokkakoekjes. Dus ja waarom niet eens mokkachocolademousse proberen. Ik vond het recept in ons kookboek bij het hoofdstuk gebak en dessert. Het feit dat het bevroren is, was voor mij de doorslag om het te maken. Leek me wel eens specialer.

Ik maakte al eens koffiechocolademousse met amaretto. Op voorhand leek het recept in de buurt te komen qua smaakt, maar in realiteit absoluut niet. Hoewel ik nu pas besef dat ik de vorige keer de verkeerde chocolade heb gebruikt. Ik gebruikte melkchocolade in plaats van fondantchocolade. Geen idee wat het verschil is, maar deze keer ging ik receptgewijs op zoek naar fondantchocolade. Ik botste op pure fondantchocolade. Pure choco vind ik niet te (vr-)eten, maar ik kocht het toch. Ik smolt het in de microgolf, want zo au bain-marie is me te veel van het goede.

Het enige moeilijke vond ik het eiwit onder het chocolademengsel spatelen. Ik vond dat het zich maar niet mengde omdat die fondant zo plakkerig was. Dus ik was heel blij dat het 4 uur in de diepvries mocht. Anders had de chocolademousse misschien wat problemen gehad om op te stijven.

mokkachocomousse

Uit de diepvries was het volgens manlief zoals een ijsje dat al een beetje aan het smelten was. Natuurlijk was het niet de bedoeling dat het echte ijs was. Een dag later heb ik een portie gegeten die na de diepvries in de koelkast heeft gestaan. Ik vond het wel een lekkere stevige mokkachocomousse. Met de slagroom erbij merkte ik niet echt dat het met donkere chocolade was gemaakt. Opmerking van de andere proevers: toch best in kleinere porties doen. Nu had ik 6 potjes, misschien dat er dat wel 10 hadden mogen zijn.

Biscuit en met slagroom en vers fruit

Na een redelijk geslaagde mokkabiscuit besloot ik dat het tijd was om een échte klassieke biscuit te maken, eentje met fruit en slagroom en chocoladeschilfers. De kers op de taart zonder kers dan toch. Bij mijn schoonmoeder ontleende ik een bakvorm van 20 cm doorsnede zodat het deeg de juiste dikte zou hebben.  Ik heb ernaar gezocht in de delhaize, hema en in de blokker, maar eentje van 20 cm heb ik niet direct gevonden.

Ik maakte een keer het beslag en vond dat dit te dun was voor de standaard biscuit die ik in gedachte had. Dus maakte ik nog een keer het beslag. Achteraf gebleken had ik dat niet moeten doen, want mannekes wat was dat beslag niet te (vr-)eten. Veel te hard, niet de luchtige koek die ik verwacht had. Volgens de critici: hoe die biscuit heeft in de oven gestaan? Geen zelfrijzende bloem? Niets van bakpoeder? Niet dus! Manlief: “het komt nochtans uit een zeer bekend kookboek.” Ik gebruikte het recept van de biscuit met slagroom en vers fruit uit de laatste versie van ons kookboek. Staan er daar wel meerdere biscuits in. Dus ben ik gaan vergelijken. Er zijn er dezelfde, er zijn er met zelfrijzende bloem, er zijn er met bakpoeder. Dus ik denk dat de makers van ons kookboek hier ook maar wat gegokt hebben of gewoon voor ieder wat wils een paar van die recepten geschreven.

Qua uitzicht ben ik wel trots op de cake. Het heeft mooie verjaardagsfoto’s opgeleverd. Een fijne en op termijn grappige herinnering. Alleen is deze biscuit niet voor herhaling vatbaar.

biscuit

Koek- koekjes – koekjesfestijn

Hiep hiep hoera voor mijn papa! Zoals aangekondigd gaat mei een culinaire maand zijn. Zo laat ik je vandaag zien welke nieuwe koekjes ik nog maakte. Mijn kookboeken stopte ik in januari al in verhuisboeken. Enkel ons kookboek hield ik nog even bij. Daar overliep ik het hele hoofdstuk gebak en dessert voor Lex zijn verjaardagsfeest. Ik maakte een klassieke appelcake, shortbread (mislukt), sesamkoekjes met pistachenootjes, boterkoekjes, biscuit met slagroom en vers fruit (mislukt) en bevroren mokkachocomousse.

Vandaag richt ik me op de koekjes! Koekjes zijn plezante starters als je bezoek op de koffie en vlaai krijgt. Sommigen hebben al honger als ze aankomen en dat maakt het wachten wat gezelliger. Ik maakte shortbread, maar die mislukte omdat ik niet wist hoe groot de springvorm moest zijn. Ik heb alleen een kleintje. Deed er 2/3de van het beslag in, maar het bleef na lang bakken nog steeds wat ‘rauw’. Volgens wikipedia leek het recept sowieso gedoemd te zijn om te mislukken omdat de verhoudingen suiker – boter – bloem volgens een klassiek recept niet kloppen.

Ook maakte ik sesamkoekjes met pistachenootjes. Ik heb veel moeite moeten doen om (betaalbare) ongezouten pistachenootjes te vinden. Uiteindelijk kocht ik ze bij de olijvenman op de markt in een té grote portie. Eerste en laatste keer denk ik dat ik de ongezouten versie koop, want ik zie me de overschot niet oppeuzelen. Normaal gezien moesten de pistachenootjes aan de onderkant komen en de sesamzaadjes aan de bovenkant. Na drie koekjes besloot ik om het in zijn geheel in het beslag te mengen. Zo plakkerig! Deze koekjes zijn wel even wennen omdat ze niet de traditionele zoetere koekjes zijn.

sesamkoekjes

En ik bakte ook boterkoekjes. Eerlijk gezegd weet ik niet waarom ze het boterkoekjes noemen, want er zit evenveel boter in als in de meeste koekjes. Er zijn versies met okkernoten en met amandelen. Laten we zeggen dat beide even lekker zijn. Of dat het best meer gehakte noten hadden mogen zijn. Deze koekjes maak je door deeg te bestrijken met eigeel of koffie en daarna met suiker en daarna een noot. In mijn eerste portie vergat ik de extra suiker. Toegegeven deze zonder extra suiker zijn het lekkerst!

boterkoekjes

Restjes van de feestdagen

Nu de feestdagen toch echt officieel zijn gaan liggen, kan ik laten zien welke kleinigheden ik heb gemaakt. De feestdagen die werden bescheiden gevierd. Dit houdt in dat er 3 familiebezoeken waren. De andere officiële dagen zoals kerstavond – oudejaarsavond – nieuwjaarsdag werden in de bouw gespendeerd. En ’s avonds werd er dan gemakkelijk eten geconsumeerd. Mét hier en daar een beetje extra voor de ontspanning.

Zoals een tartaar van tomaten – olijven en feta

tartaar

Een ajuinsoep met een deksel van bladerdeeg: hét geheim om iedere soep een feestelijkere toets te geven. Kook gewoon de soep zoals je anders zou koken, doe het in een kom, leg er wat bladerdeeg over en zet het een kwartier of iets langer in de oven. Fantastisch!

soep

Mokkabiscuit: buiten dat mijn bakvorm kleiner had moeten zijn was dit ook een geslaagd dessert. En die slagroom dat was een beetje een mislukte poging werken met de spuitzak

dessert

Alle recepten komen uit ons kookboek (de vernieuwde versie).

Nu de feestdagen – de goede voornemens en whatever zijn gepasseerd kan ik hier ook wat nieuws uit de doeken doen. In januari zal ik me wat focussen op de restjes: afwerken van wat onafgewerkt bleef liggen. In februari kondig ik de maand van het ondergoed aan. In maart die van het doopsuiker. In april die van de baby. In mei de culinaire verrassingen en in juni de heropbouw van mama’s klerenkast (onder voorbehoud van voldoende verlies van de zwangerschapskilo’s).

Mijn eerste mamzelervaring

Gezien mijn categorie koken, zal het wel geen geheim zijn dat ik graag kook. Ondanks dat mijn liefde door de maag gaat, heb ik eigenlijk een redelijk minimale keuken. Gewoon een vuur, een combi-oven, geen afwasmachine (in ons toekomstig huis alle geluk wel), wat potten en pannen… Gewoon de basis. Hier en daar een beetje tupperware waar ik echt content van ben.

En sinds kort twee hebbedingetjes. Omwille van een cadeautje moest ik een bestelling doen via mamzel. Ik had de site al wel eens gezien, maar nog niets van gekocht. Nu er iets gekocht moest worden, stond die winkel op het punt te verhuizen. De verzending duurde iets langer dan normaal, maar het budget was lager om gratis verzending te genieten. Dat kon ik moeilijk links laten liggen. Dus permitteerde ik me twee keukenhulpjes aan te schaffen.

Ik kocht er de Yolkfish, een siliconen vis waarmee je het eigeel van het eiwit kan snijden. Op de site vind je een video dat de werkwijze demonstreert. Eerst twijfelde ik wat of het wel zou werken. Een collega maakte de bedenking of je het wel proper zou krijgen. Blijkbaar is de techniek ook doenbaar met een fles, dus geloofde ik dat het wel zou werken. Mijn eerste vier pogingen mislukten. Vanaf toen is het goed beginnen lukken. Het gaat net iets minder vlot dan op de video, maar de missie is wel geslaagd: verschillende eieren na elkaar scheiden zonder na ieder ei mijn handen te moeten spoelen.

Mijn tweede mamezl-aankoop was de Pulke, een siliconen kippenbout waarmee je fijne kruiden kan laten meekoken in soep/ sauzen zonder nadien te moeten gaan zoeken in die hete pot waar dat ene blaadje laurier is gebleven of erger nog waar die kleine kruidnagels zich verstoppen. De Pulke spreekt voor zich. Het was wel net iets groter dan ik had verwacht. Tof dat het ook in dezelfde kleur en materiaal is als de yolkfish, ondanks dat ze niet van hetzelfde merk zijn.

De ham-champignon kroket

Om mij culinair wat meer uitdaging en swung te geven, nam ik mezelf voor om een creatieve todo te maken voor 2014. Dat kondigde ik al wel eens aan. Die todo bestond uit naaien, haken, juwelen, breien en koken. Ondertussen is daar al veel creatiefs uit verdwenen. Vooral omdat ik het maakte, maar ook twee zaken verdwenen omdat ze ineens dit jaar niet meer van toepassing waren. Het enige dat nog echt op de lijst is blijven staan zijn de culinaire dingen. Ondanks dat ik al wel wat maakte ook. Een schoonzus van mij die maakt zelf lekkere kaaskroketten. En ik maak graag tapas. Dus combineerde ik de twee om een lekkere ham-champignon kroket te maken.

Nu ja één kroket werden 12 kroketten. Een artisanale kroket maken vereist geduld. Die ingrediënten moeten gesneden worden, gebakken, afgekoeld, gerold en nog eens afgekoeld en dan gebakken worden om er vervolgens op te blazen. En pas dan kan je ervan smullen. Dus ik begon er lekker ’s morgens aan om ’s middags te smullen.

Voor de juiste hoeveelheid ingrediënten en de juiste baktijden en temperaturen verwijs ik je graag naar het grote boek met hapjes.

Bak de ui in een ruime hoeveelheid boter

ui

Voeg de champignons toe

champignon

Laat het bruin worden met bloem

bloem

Laat het mengsel heel geleidelijk de melk en bouillon opnemen

melk

Roer het tot het lekker dik wordt en meng de ham en peper erdoor

ham

2 uur later kan je van een eetlepel een kroket maken : wentel het door bloem, ei en paneermeel

rollen

Afkoelen – bakken – blazen en smullen!

kroket

De ontdekking van vandaag: als men in recepten spreekt over broodkruim dan kan dat ook slaan op paneermeel. Waarschijnlijk wisten jullie dat, maar ik dus niet. De ham-champignon kroket smaakt voor mij lekker. Ik vond de hamsmaak feller. Manlief de champignon, omdat hij dit niet zo graag lust. En toch vond hij de kroket ook nog wel ok. Het gaf ergens ook een associatie met prei/kaas. En het ging vlot binnen bij de tweejarige in huis. Ok, gefrituurd is ongezond, maar het kind ziet niet wat hij eigenlijk heeft opgegeten. Ik ben zeer blij dat ze allemaal gelukt zijn en niet open barstte. Ik heb ze gebakken in de frietketel in plaats van een pot met olijfolie. Voor mij passen ze uitstekend bij een tapasavond, maar als echt eten weet ik het niet goed waar ik het moet plaatsen. Het is kroket, maar zonder patat. Het is groente, maar ook vlees en toch van beide niet genoeg.

Mustard Dill Dressing

Als er een ding is dat ik deze zomer heb geleerd is het wel salades maken. Manlief eet dat graag. Ik eigenlijk minder. Tot ik na zovele jaren ontdekte dat hij niet per sé bedoelde dat salade  sla moet bevatten. Ik lach wel eens met sla “dat is voor konijnen”. De reden waarom ik weinig sla eet is omdat het gemakkelijk tussen mijn tanden blijft zitten, maar ook omdat een krop veel te veel is voor een gezin met twee volwassenen en een kind net zoveel groenten eet als een ander kind van zijn leeftijd. Maar sinds we beide de juiste definitie van salade hanteren, ben ik verkocht.

Tijdens de laatste soldendag ben ik in Lier op stap gegaan. Voor de verandering eens helemaal voor mezelf. Onder andere kocht ik mustard dill dressing van oil & vinegar. Een flesje van 4,95 euro voor 250 ml culinair genot. Een flesje dat ik op een dikke week, twee weken volledig zelf heb opgebruikt.

boterham

Het past verrassend goed bij een stomme boterham met kaas. En een even stomme boterham met kaas en gekookt ei. Maar ook enorm goed tussen panini met kaas en champignon/ tomaat/ gedroogde tomaat.

pastasalade

En de dressing past ook goed waarvoor het behoort te dienen als dressing bij salade: bv pasta met ei, rucola, jonge kaas, tomaat en gegrilde zalm.

Mosselen met curry

In de zomer eet ik normaal veel mosselen. ‘Normaal’ onder tijden dat we op vakantie gaan. Deze zomer was mijn mosselconsumptie redelijk beperkt. Ik had er wel eens goesting in, maar dan was er nog voldoende ander eten in de frigo. Of ik wou het op restaurant wel eens, maar kreeg het niet over mijn hart omdat het té duur wordt aangerekend. Dus at ik het een keer toen het voor me werd gemaakt, vers van de Nederlandse zee. En ik at het ook eens nadat ik het zelf klaarmaakte.

Als ik mosselen maak durf ik wel eens mosselen met curry te maken. Een der favorieten. Voor mij gaat mosselen ook niet gepaard met frieten. Eigenlijk mosselen alleen volstaat voor mij. Wat ik er ook bij eet, mijn portie mosselen is sowieso groter dan het bijgerecht. Ik maakte het deze keer met ui, wortel en selder, met mosselkruiden en wijn, met spaghetti en met veel currysaus. Daarbij liet ik me nog inspireren om zelf een mosselsaus te maken. Nu ja met die currysaus is dat eigenlijk niet nodig, maar ik was wel benieuwd naar het zelf fabriceren van mosselsaus.

mosselen

Mosselsaus is iets dat wij, als we mosselen eten, in nogal grote porties consumeren. Dus het zelf kunnen maken interesseerde me wel. Tijdens de zomer lees ik ook meer tijdschriften. Meer, is een kwestie waar ik niet veel moeite voor moet doen. Aangezien ik in niet-zomertijden geen tijdschriften koop. Op uitzonderlijke gevallen na als ik zéér lang onderweg ben. Deze zomer heb ik me laten verleiden door libelle lekker! te kopen.

mosselsaus

In de libelle lekker van augustus 2014 stond op pagina 80 de tip van Ilse dus een recept voor mosselsaus te maken met mosselvocht, mosterd en citroenmayonaise. Ik paste dit aan naar het mosselvocht, gewone mayonaise en een even grote portie mustard dill dressing van oil & vinegar samen met wat gemalen peper. Dit gaf een verrassend zoet sausje dat goed bij de mosselen past.

 

Milkshake in twee smaken: banaan en koffie

Op het verjaardagsfeestje van Lex presenteerde ik de gasten twee soorten milkshake. Ik kan me nog herinneren dat er vroeger weleens verse banenmilkshake in de frigo stond. Ik denk dat het met drinkbare yoghurt was. Deze milkshake maakte ik met ijs en melk.

Bananenmilkhake

ingrediënten bananenmilkshake

Deze bestaat uit vanilleijs, vanillesuiker, melk en geplette banaan.

bananenmilkshake

Bij gebrek aan een blender mixte ik met de klopmixer in mijn grootste soepketel. Lekker schuimig en met nog wat brokken banaan.

Koffiemilkshake

koffiemilkshake

Deze bestaat uit mokkaijs, melk, room en koffie.

koffiemilkshakes

Speciaal voor manlief een gladde koffie versie daarvan. Zelf vond ik dat ook nog wel ok, ondanks dat ik meer een theedrinker ben.

Beiden uit ons kookboek gehaald. De vernieuwde versie, voor de oude versie heb ik het nog niet nagekeken. Iets voor af en toe te herhalen, maar geen hoogvliegers. Hoeft ook niet want daar zitten wel wat calorieën in. Ook voor de gasten een niet zo gemakkelijk ‘product’ om mensen te laten verleiden in plaats van cake of taart.