Coucou Castor

Emily de olifant, gehaakt uit zoomigurumi 4

Eenmaal thuis bleef ik ook nog haken. Ik heb echt véél wol dat te veel plaats in de hobbykamer in beslag neemt. En ik had ook een project waarbij ze een tweede thuis kregen. Deze emily olifant werd gehaakt /gemaakt uit het boek Zoomigurumi 4, samengesteld door Joke Vermeiren. Samengesteld, want het is een bundeling van verschillende ontwerpers.

Het boek bevat patronen voor een tropische vogel, kat, dolfijn, olifant, duif, giraffe, kikker, oerang-oetang, bij, hert, worm, zeepaard, leeuw, paard en een schaap. Ik ben fan van de olifant, duif en de bij.

amigurumi elephant - coucou castor

De olifant is 16 cm groot en moet gehaakt worden met een haaknaald 2,5 mm. Ik maakte er een 3,5 mm van dus is ie net een paar cm groter. In het boek staat die als roze olifant met grijze voeten, sjaal en muts. Ik koos voor een huidskleurige olifant met felroze voeten, sjaal en muts. Een mooie, meisjesachtige combinatie. Die ik nadien even vervloekte omdat ik de huidskleur wol voor iets anders wou gebruiken. Wat een geluk dat het in deze combinatie nog wel echt mooi is.

amigurumi elephant - coucou castor

Het bestaat uit een hoofd en lijf in een geheel, 2 oren, een slurf, 2 armen, 2 poten, een muts en een sjaal. Het haakt vrij vlot en gemakkelijk. Het mooie van deze zoomigurumi reeksen is dat je begint met magische ringen. Ja dat is een gedoe als je nog niet vertrouwd bent daarmee, maar oh zo een beter resultaat. Vanaf nu alleen nog maar magic ringen bij mij. Hoe vaker je dat doet, hoe minder kans dat je het weer gaat verleren.

amigurumi elephant - coucou castor

In het voorbeeld van het boek werden volledig zwarte ogen gebruikt, die had ik niet meer liggen. En werd er nog een pompom gezet op de muts. Dat vond ik onnodig. In de slurf kan je ook nog een stuk pijpenrager steken zodat je de slurf wat krommer kan laten staan. Dat deed ik niet. Ondanks overdreven schattigheidsgehalte van dit patroon, kon deze gehaakte olifant eigenlijk nog beter. De oren vind ik niet dat echt olifantenoren zijn. Er mocht nog net iets meer dumbogehalte in.

amigurumi elephant - coucou castor

Heb je trouwens gezien hoe schattig deze gehaakte olifant al was nog voor er ogen, wenkbrauwen en haren aan zaten?

Fabriqué en France 5: Bastiaan de big uit zoomigurumi

Ik kwam terug van Frankrijk en ik bracht mee: Bastiaan de big uit zoomigurumi, samengesteld door Joke Vermeiren. Naast schattige huisdieren haken nam ik twee zoomigurumi boeken mee op vakantie. Deze bezit ik zelf niet, maar leende ik in de bibliotheek. Qua handwerkboeken ben ik ook wel fan van uitlenen bij de bib. Geldbesparing – plaatsbesparing – afwisseling. Voila! Alleen soms (vaak, vaker, vaakst) te vlug retourneren.

In Zoomigurumi zijn er 15 patronen te vinden: konijn, toekan, vos, hond, muis, tijger, aap, pony, eend, beer, ezel, big, eland, kat en een maki. Ik ben fan van de hond, tijger, aap, eend, ezel, big en de kat. De kat maakte ik ook in Frankrijk. De tijger kon ik niet maken wegens gebrek aan oranje.

Zoomigurumi patronen zijn verbluffend met details, foto’s en instructies om patroondelen aan elkaar te bevestigen. Bastiaan de Big is 12 cm groot met een 2,5 mm. Het bestaat uit hoofd, pootjes en lijfje in een geheel, armen, oren, snuit en een tuinbroek.

zoomigurumi pig - coucou castor

Ik volgde het patroon, met twee kleine afwijkingen in de tuinbroek. De tuinbroek wordt gehaakt uit een kleur. Mijn restje groen volstond net niet voor het laatste bandje. Dus trok ik wat los en haakte ik de laatste rij van de voorste flap en beide bandjes in het donkerblauw. De op het punt van de schouderriempjes aan de tuinbroek staan twee knoopjes. Wel ik vond het al goed zo, zeker met die kleurverandering. In het boek zijn er 3 versies gemaakt met steeds andere kleurencombinaties van tuinbroek en knoopjes. Super!

zoomigurumi pig - coucou castor

Nota aan patroonontwerpers: er wordt te weinig aandacht besteedt aan het tonen van de achterkant van haakwerk. Nota aan mezelf: volgende keer de tuinbroek recht trekken als je dan toch de achterkant laat zien 😉 In het echt is ie recht hoor!

Fabriqué en France 4: de pijlstaartinktvis

Ik kwam terug van vakantie en ik bracht mee: een pijlstaartinktvis. Met wat wol, haakbenodigdheden en 3 haakboeken vertrok ik naar mijn île d’oléron. Ik kan gerust mijn zeggen, want ik ken het eiland door en door. Het voelt daar echt als thuiskomen. Geïnspireerd door de omgeving (omsingeld door de oceaan) koos ik voor de pijlstaartinktvis.

pijlstaartinktvis - coucou castor

De pijlstaartinktvis vind je op bladzijde 53 van het boek schattige huisdieren haken van Brigitte Read. Ik zit ondertussen aan 5/35. De kleur van de pijlstaartinktvis past zich aan zijn omgeving aan. Dat had ik beter wat bewuster op voorhand gekozen. Door deze pijlstaartinktvis in het oranje te maken, werden mijn keuzemogelijkheden voor volgende projecten echt aanzienlijk beperkter. Echt bijna overal zat wel iets oranje in. En mijn bolletje was zo klein.

Ik had voornamelijk resten wol mee en een aantal volledige bollen. En blijkbaar bezit ik weinig oranje wol. Want ook bij thuiskomst blijkt dat ik geen oranje wol meer heb. Bij verschillende projecten was het vaak spannend of ik wel genoeg wol zou bij hebben. Bij een project sloeg dat tegen, net niet genoeg.

Ook voor deze pijlstaartinktvis koos ik ervoor om de ogen er gewoon op te borduren. Het is een iets of wat raar beest, maar ach hij zal wel een tweede thuis vinden. In het boek zijn de foto’s trouwens net iets mooier aangekleed. Als ik dat zou doen zijn we pas december vooraleer ik alles heb laten zien.

 

Fabriqué en France 3: het vogelbekdier

Ik ging op vakantie en ik nam mee: mijn haakgerief. Volgens mij is de intro: “ik kwam terug van vakantie en ik bracht mee: een vogelbekdier” ook wel gepast. Ook eentje uit het boek “schattige huisdieren haken, 35 leuke knuffelvriendjes om zelf te maken” van Brigitte Read. Met maar 3 boeken was dit wel het boek met de meeste mogelijke projecten. Dus ja, het zal wel voor zich spreken dat je nog een tijdje zoet zal zijn met projecten vanuit deze boek.

Het leuke aan deze boek zijn onder andere de gemakkelijke instructies, de vele foto’s én bij ieder dier begint het met een alinea weetjes over het dier zelf. Geciteerd uit het boek: “het vogelbekdier is een uniek beest dat leeft in de rivieren en stromen van Oost-Australië. Toen hij pas was ontdekt, dachten mensen die zijn foto bekeken dat het om bedrog ging. Hij ziet er misschien wat wonderlijk uit met zijn eendensnavel, beverstaart en giftige spoor aan zijn achterpoot, maar heeft veel karakter.” Juist om die schattige snavel en mini beverstaart heb ik gekozen om het vogelbekdier te maken.

Amigurumi Vogelbekdier - Coucou Castor

Beperkt met de bollen wol die ik niet lang voor het vertrek bij mekaar grabbelde koos ik hier voor een net iets donkerdere versie dan het voorbeeld uit het boek. In het echt blijkt het dier ook net iets donkerder, dus dat was nog een goede keuze. En ook hier naaide ik de ogen er zelf op, in plaats van veiligheidsogen van 5 mm.

Amigurumi vogelbekdier - Coucou Castor

Ook deze is net wat kleiner dan de geschatte 20 cm. Leuk he?!

 

Fabriqué en France 2: de Afrikaanse landslak

Ik ging op vakantie en ik nam mee: mijn haakgerief. Echt bijna iedere dag een beetje haken. Mijn kinderen die spelen redelijk zelfstandig. Dat betekende haaktijd voor mij: af en toe ’s morgens, een keer zelfs een hele namiddag op het strand en vele avonden als ze al sliepen. Ik koos opnieuw voor het boek schattige huisdieren haken, 35 leuke knuffelvriendjes om zelf te maken van Brigitte Read. Deze keer voor de Afrikaanse landslak.

Crochet snail - Coucou castor

Die koos ik omwille van zijn eenvoud. Een worst en twee cirkels. Ik maakte eerst het lijf. Dat viel veel kleiner uit dan de geschatte ca. 25 cm voltooide maat. Dus paste ik het huisje ook aan, ik deed minder toeren en naaide de twee huisdelen met een meer zichtbare rand aan elkaar.

Crochet snail - Coucou Castor

In het boek worden op de voelsprieten nog twee kralen genaaid. Ik vond het goed zo. De Afrikaanse landslak is wel een toepasselijk project geweest. In onze tuin zitten ongelofelijk veel slakken. Als we de sleutel van ons huis kregen was de tuin een jungle. Slakkenparadijs. De jungle werd direct aangepakt, maar de slakken bleven in hun paradijs, vochtige grond met een paar pogingen tot groenten kweken.

Fabriqué en france 6: schildpad uit schattige huisdieren haken

Ik ging naar Frankrijk en ik adopteerde met tegenzin een schildpad. Deze schildpad uit schattige huisdieren haken van Brigitte Read is een tegenvaller. Hij is toch niet zo schattig als het voorbeeld uit het boek. Het patroon bestaat uit een schild, onderkant lijf, 4 poten, kop, binnenkant bek en een kaak.

Huisdieren haken - Coucou Castor

Het wordt gehaakt in 3 verschillende kleuren: licht groen, donkergroen en roze in haaknaald 3,5 mm. Voor het schild is het leuk dat je op een gegeven moment in de achterlus moet haken waardoor die ribbels ontstaan. De poten zijn gewoon poten alleen heb ik de achterpoten net iets te dicht bij de voorpoten gezet. Daar leerde ik mee leven. Hetgeen me het meest stoorde is de binnenkant bek en de kaak. Daar klopt iets niet. Je hebt zo een groot stuk binnenkant bek dat volledig roze is waaronder een iniminie groen stukje kaak tegen moet. Totaal niet in verhouding waardoor je aan de onderkant veel roze binnenkant bek kan zien.

Huisdieren haken - coucou castor

Als de poten al niet zo slecht zouden zijn geweest, zou ik de kaak nog wel hebben hersteld. Maar ja het zij nu zo. Ondertussen zitten we aan 6/35 uitgeteste patronen uit dit boek, waarvan enkel deze dus echt ontevreden van. Nog veel schattige huisdieren over om te haken.

huisdieren haken - coucou castor

Fabriqué en France 1: de walvis

Ik ging naar Frankrijk en ik nam mee: mijn haakgerief. Na twee jaar niet op reis te gaan, werd het tijd om er drie dubbeldik van te genieten. En dat deed ik door te spelen met de kinderen, te rusten, lopen, fietsen, lezen… én met haken. Ik nam nogal eens mijn haakgerief mee naar vakantie zonder al te veel resultaat. Deze keer had ik beet.

Amigurumi Whale - Coucou Castor

Ik begon al eens aan de walvis uit het boek “schattige huisdieren haken, 35 leuke knuffelvriendjes om zelf te maken” van Brigitte Read. Maar maakte hem nooit af, en gooide het zelfs weg. Zonde, want deze walvis is best wel leuk. Het werd gehaakt met een haaknaald van 3,5mm, met blauwe wol van de zeeman. Ik deed twee aanpassingen.

Amigurumi Whale

  • Het lijf bestaat uit een apart bovenlijf en apart onderlijf. Wel ik haakte gewoon door. Het zegt om eerst het bovenlijf te maken dat net iets meer rijen heeft. Het onderlijf is net hetzelfde als het bovenlijf, maar dan maar tot en met toer 6. Wel vanaf het bovenlijf haakte ik verder van toer 6 naar toer 1. Daar waar ik normaal moest meerderen als ik het volgens de instructies deed, minderde ik. Toch veel properder zonder extra naaiwerk en draadjes instoppen.
  • Dan waren er nog de grote veiligheidsogen van 15mm. Die borduurde ik met zwart garen. Alez, wat je borduren kan noemen.

Amigurumi Whale - Coucou Castor

Het boek van Brigitte Read heb ik al lang. Helaas door het naaitijdperk wat verder in mijn kast belandt. Ik maakte er  eens een koe van. 2/35 dus.

21 Gino Boekenleggers

Wist je dat mijn knutselliefde begon met haken? Dat de naailiefde het heeft overgenomen zal al wel duidelijk zijn. En toch geniet ik heel erg veel van haken. Zeker als activiteit voor onderweg, bv op de trein. Het maakt onder andere vertragingen of gangzitten draaglijker. Met de verhuis werd ik nog maar eens geconfronteerd met hoeveel bollen wol ik wel niet heb liggen. Daar moest dringend iets aan gebeuren. De vraag om boekenleggers te maken voor een verhalenvakantie uit mijn dorp waar ik opgegroeid ben bracht daar verandering in.

Maar liefst 21 boekenleggers. Meer dan voldoende om de haakmicrobe terug te pakken te krijgen. Maar ook meer dan voldoende om af en toe eens goed bij te vloeken. In een maand tijd moesten ze klaar zijn. Dat werd op den duur een ware race tegen de tijd. Met veel dank aan Tom & Erika om mee de delen aan elkaar te zetten.

Ik haakte dus 21 Gino boekenleggers uit het boek ‘gelukspoppetjes en hangers haken’ van Annemarie Arts. Van haar heb ik babycadeautjes haken in mijn bezit. En na koosje het konijn ben ik zeker eens van plan om iets uit dat boekje te maken. Gino Giraf

Gino is een giraf die bestaat uit een lijfje, een kop, twee horens, twee oren, een snuit, haren en twee oogjes. Mijn eerste bezorgdheid was dat er nogal veel onderdelen aan een kleine kop komen. Al bij al viel het nog goed mee. Het enige dat ik achterwege liet was de geborduurde mond op de snuit. Ik maakte Gino hoofdzakelijk met gele universa garen of gele natura garen van DMC en bruine harige brazilia van Schachenmayr smc. Ik gebruikte haaknaald 2.

Gino Giraf - Coucou Castor

Gino Giraf - Coucou Castor

Gino Giraf - Coucou Castor

En wat vond ik nu van het patroon?

  • Het gemakkelijkste: het lijfje
  • Het schattigste: de snuit
  • Het vervelendste: de haren bevestigen aan de kop
  • Het snelste: de horens
  • Het minste werk: de ogen, want die heeft Erika er allemaal knoopjesgewijs aan gezet

Het patroon was duidelijk. De magic ring was in het begin het minst favoriet. Maar zo onmisbaar. Na zovele keren kan ik hem nu gelukkig zonder beschrijving.

Amigurumi’s volgens het patroon van Annie Obaachan

Drie en een half jaar geleden toen mijn wereld nog kinderloos en een groentje op het werk was. En daterend uit het tijdperk dat mijn competenties zich nog beperkten tot beginnend haken, heb ik eens drie schattige amigurumi’s gehaakt. Vriendjes van dit varkentje. Ze komen uit hetzelfde boek “amigurumi gehaakte dieren” van Annie Obaachan. En wat ik van dat boek vond, dat staat in die blogpost te lezen.

Het varkentje dat blijft nog altijd man favoriet. Maar deze drie zijn ook een vermelding waard.

Amigurumi 1: een mister bean achtige beer, schattig en fragiel

beer

Amigurumi 2: een gekleurde olifant

olifant

Amigurumi 3: het schattig konijntje

konijn

Een schattig konijn met grote tanden van vilt. Met speciale wol die al wat gekruld is, zo met dikkere stukken wol. Eentje voor mijn broertje, maar het verdween in de kast van mijn moeder.

Valt het je op dat alle drie de amigurumi’s zo van die opgeplakte ogen hebben? Die kwamen uit een pakket in de hema. Dat zou ik nu dus niet meer doen. Die komen toch bij de eerste aanraking los. Als je van plan bent amigurumi’s te haken, investeer je best in schroefogen.

Gehaakte deken uit de oude doos

Ik ben eens gaan snuffelen in mijn fotomapjes. Daar ben ik verrassend genoeg nog veel afgemaakte projecten tegen gekomen die ik nog niet heb laten zien. Een hele leuke vond ik deze gehaakte deken. Mijn tweede gehaakte deken ooit. Ik maakte hem voor de verjaardag van de dochter van een vriendin. Mijn toenmalige collega. Ik moet zeggen dat wel veel collega’s zo een deken zagen zitten.

Ik herinner me nog dat het serieus tegen de klok in werken was. Op het randje van bloed, zweet en tranen, maar dan pijn aan mijn vingers, zweet en een stresstraantje. Omdat ik het aan elkaar zetten van de lapjes zeer verkeerd had ingeschat. Ik weet nog dat Tom me heeft moeten helpen, zachtjes uitgedrukt tegen zijn goesting. Het zijn klassieke granny squares in alle kleuren die je maar kan bedenken. En als ik me het goed herinner met alleen maar unieke kleurencombinaties. Steeds met een wit randje.

deken

De resterende lapjes die ik daar nog van had heb ik gebruikt voor een huwelijkscadeau op te vrolijken. Maar ook daar ben ik in tijdsnood gekomen. Volgens mij omdat ik het te laat had voorgesteld dat ik wou helpen het te verpakken of dat ik het in te pakken cadeau op zich te laat gekregen had, waardoor dat ik dit niet meer netjes met doorzichtige plastiek heb kunnen inpakken. Oepsie, dat kan ik nu toch gelukkig al allemaal beter. Of toch net iets beter inschatten qua tijd.

cadeau