Fabriqué en France 5: Bastiaan de big uit zoomigurumi

Ik kwam terug van Frankrijk en ik bracht mee: Bastiaan de big uit zoomigurumi, samengesteld door Joke Vermeiren. Naast schattige huisdieren haken nam ik twee zoomigurumi boeken mee op vakantie. Deze bezit ik zelf niet, maar leende ik in de bibliotheek. Qua handwerkboeken ben ik ook wel fan van uitlenen bij de bib. Geldbesparing – plaatsbesparing – afwisseling. Voila! Alleen soms (vaak, vaker, vaakst) te vlug retourneren.

In Zoomigurumi zijn er 15 patronen te vinden: konijn, toekan, vos, hond, muis, tijger, aap, pony, eend, beer, ezel, big, eland, kat en een maki. Ik ben fan van de hond, tijger, aap, eend, ezel, big en de kat. De kat maakte ik ook in Frankrijk. De tijger kon ik niet maken wegens gebrek aan oranje.

Zoomigurumi patronen zijn verbluffend met details, foto’s en instructies om patroondelen aan elkaar te bevestigen. Bastiaan de Big is 12 cm groot met een 2,5 mm. Het bestaat uit hoofd, pootjes en lijfje in een geheel, armen, oren, snuit en een tuinbroek.

zoomigurumi pig - coucou castor

Ik volgde het patroon, met twee kleine afwijkingen in de tuinbroek. De tuinbroek wordt gehaakt uit een kleur. Mijn restje groen volstond net niet voor het laatste bandje. Dus trok ik wat los en haakte ik de laatste rij van de voorste flap en beide bandjes in het donkerblauw. De op het punt van de schouderriempjes aan de tuinbroek staan twee knoopjes. Wel ik vond het al goed zo, zeker met die kleurverandering. In het boek zijn er 3 versies gemaakt met steeds andere kleurencombinaties van tuinbroek en knoopjes. Super!

zoomigurumi pig - coucou castor

Nota aan patroonontwerpers: er wordt te weinig aandacht besteedt aan het tonen van de achterkant van haakwerk. Nota aan mezelf: volgende keer de tuinbroek recht trekken als je dan toch de achterkant laat zien ;) In het echt is ie recht hoor!

Vilten spaarvarken

Deze spaarvarkentjes heb ik al een tijdje geleden gemaakt. Alleen dit weekend was het het laatste belangrijke moment om ze te geven aan de (voor-) laatste jarige. Ik heb ze voor Lars gemaakt. Die werd gister 5 jaar. Omdat ik ze zo leuk vond had ik er veel meer gemaakt en hebben anderen deze ook al gekregen. Ik heb er nog eentje over :) Een spaarvarken van vilt, zo simpel en toch zo leuk.

Het idee heb ik van pinterest gehaald. Daar vond ik een site waar ze worden verkocht aan 19 dollar voor 4 spaarvarkens. Ik tekende een gelijkaardig varkentje en ging stap voor stap aan de slag. Ik maakte een mix van hand- en machinewerk.

uitgeknipte varkentjes en een opgespeld patroon

Opspelden en uitknippen

Je hebt in dezelfde kleur steeds een voor-
en een achterkant.

eerste stap van een knoopsgat

Knoopsgat

Een knoopsgat maken heb ik zeer lang uit-
gesteld. Maar eigenlijk is het zeer simpel en
snel. Naai eerst het bovenste lange been van
het knoopsgat.

Lange knoopsgaten voor de briefjes. En kleine
gaatjes voor de centjes. Een richtlijn:
het muntstuk + 4mm.

eerste been knoopsgat

Eerste been knoopsgat

Zo ziet dat eruit. En nu is het simpel:
een kort beentje naar onder. Opnieuw een
groot been naar de beginkant en daarna een
kort been terug. Ps tijdens het naaien moet je
nooit gaan kijken om dit been zo te zien
want dat komt nooit meer goed!

een afgewerkt spaarvarken

Een randje rondom het spaarvarken

Leg nu de twee delen op elkaar en naai er met
de hand een randje rond. Op het voorbeeld van
de site was dit ook machinaal gedaan, misschien
dat ik dit ook eens ga doen.

 

3 spaarvarkens

Nog varkentjes

Eenmaal gevuld zien ze er nog beter uit.
En er kan best wel wat in.

Gehaakt varkentje

Heb je nog altijd geen haakkriebels gekregen? bij mij werkt het zeer aanstekelijk met de nadruk op steke. Eerst kon ik alleen nog maar haken. Daarna kwam de naailes erbij en vond ik alleen nog maar tijd voor te naaien. Ik ben daarom heel blij dat ik nog eens wat kan haken en ik ga nog  verder voorbeeldjes maken. Ik besef ook goed dat hier een beetje variatie geen kwaad kan. Wist je zelfs dat je ook variatie kan steken in het haken?! Dju he nog niet volledig verlost van het haken.

Ik ben ook een tijdje zot geweest van amigurumi. Ami-gu-ru-mi: japanse gehaakte knuffeldieren. Een boek dat ik hier veel voor gebruikt heb is “Amigurumi gehaakte dieren” van Annie Obaachan. Mijn eerste amigurumi was een schot in de roos. Zo schoon dat ik het van de eerste keer vond. De rest volgde, al weet ik zelf niet goed wat je allemaal met die amigurumi’s als volwassene moet doen. Mijn broertje heeft er ooit eens gekregen en mijn moeder vond dat dan ook schoon voor in de living, maar daar hield het dan ook bij op.

Over dit boek heb ik gemengde gevoelens. Een evenwicht in tekst, illustratie en schema’s. Ik heb het gedaan aan de hand van de geschreven werkwijzes. Het cirkelvorming patroon is niets voor mij. Het toffe aan dit boek is dat de beesten dus werkelijk eruit gaan zien zoals in het boek zelf. Het boek doet een poging om andere voorbeeldjes aan te reiken of geeft je wat uitleg om zelf je eigen amigurumi te ontwerpen. Helaas lukt dat nog niet zo goed. Het laatste hoofdstuk is een amigurumigalerij met allemaal foto’s van voorbeelden van bloggers. Soms zijn die voorbeeldjes zo schoon dat je ze zelf wil maken. Het nadeel is dat die bloglinks jaren later niet meer bestaan als de blog wordt stopgezet. Zo wil ik heeeeeel graag het supermanbeertje van op de omslag maken, maar is het jammer genoeg zo een voorbeeldje van een blogger. Zo schoon dat ik het als optie voor het doopsuiker van Lex had gezien.

Ach ja, het treuren is voor mij al lang voorbij als je mijn onderstaand gehaakt varkentje ziet. Mijn allereerste amigurumi, geloof je het? By the way het wordt getoond op het allermooiste retrostofke dat ik ooit ben tegengekomen.