Het doopsuiker van drie jaar geleden

Drie jaar geleden kwam mijn lieve zoon Lex ter wereld. Zo fier als een gieter maakte ik tijdens mijn zwangerschap geslachtsneutrale zakjes en poppetjes als doopsuiker. Wie mijn blog al wat langer leest herkent waarschijnlijk deze pittige handenwarmers erin.

doopsuiker

Na een lange zoektocht naar stof heb ik een deel gekocht in Kapellen en een deel in Antwerpen. Ik vond dat destijds echt moeilijk iets geslachtsloos, maar toch iets leuks.

De poppetjes, die ik in het paars en in het bruin maakte. In een massaproductie en met meters teveel aan stof. Het was nog in mijn beginperiode van het naaien. Ik ben er dus nog altijd, gezien mijn gebrek aan technieken toen, heel erg fier op. De zakjes dat was een uitprobeersel qua grootte.

De meter en de peter die ontvingen een uitvergrote versie van zo een pop met een bijhorend voeldoekje. Helaas vind ik daar geen foto van terug.

Voor de presentatie van dit doopsuiker gebruikte ik twee oude pizzadozen, wat oud karton en hetzelfde rode stofje als de sterren. Voor het lekker assorti te maken. Maar eigenlijk ook omdat het last minute-werk was en ik geen kosten wou maken aan de huur of aankoop van zo een speciaal iets om het doopsuiker te presenteren.

Mooi hemdje

Een jaar geleden gaf ik het ja-woord. In tegenstelling tot de zovele keren dat ik nee zeg. Dat jawoord dat was quasi tussen de soep en de patatten. Alleen de basis van de dingen die bij zo een trouw komen kijken waren geregeld. En dat was dan in mijn ogen tot in de puntjes.

Zo ging ik steevast aan de slag met een hemd voor Lex, ons (bruids-) kindje. Daarvoor had ik twee opties. Of eentje met bussen om het lekker speels te maken. Of eentje met blauw, wit, rood voor het lekker assorti te maken. Wij kozen voor het eerste want daar stond hij ook écht mooi mee.

Toch werd optie twee ook gemaakt. Ook voor een trouw, die van mijn schoonzus dan. Het is volgens hetzelfde patroon als het andere hemdje gemaakt. Uit knippie 1/2013, blouse 9 in maat 86. Eentje dat ondertussen te klein is.

hemd

 

De stof vind ik een jaar later nog steeds heel mooi. Ik kocht die in vermiljoenshop. Het is white ship van Timeless Treasure. Eentje aan 16 euro per meter. Volgens mij betaalde ik toch 17 per meter. Een prijscategorie dat ik niet vaak koop, maar voor dergelijke gelegenheden wel de moeite is. Deze stof werd gebruikt in homemade minicouture. Het is vandaar ook dat ik in de boekenwinkel mijn inspiratie haalde om deze stof te kopen.

Daar waar er de vorige keer een foutje was ontdekt in het patroon van de mouwen is die daar nu preventief uit gehaald. Dit door eerst de mouw aan de panden te zetten en daarna in een ruk de zijnaad en onderarmnaad van de mouw te stikken.

Abuelito trui van ottobre 3/2013

In oktober maakte ik de abuelito trui van ottobre. Dit is een katoenen tricot vest dat je kan maken van maat 134 tot en met 170. Het is een cool model omdat je erg kan wisselen in kleuren. En toch ook een vrij bekende klassieker. Een leuke mix van de twee dus. Aangezien ik ook Spaanse les volg kan ik je vertellen dat abuelo en dus ook abuelito ‘opa’ betekent.

trui voorkant

Voor de voorkant gebruikte ik blauwe tricot en zwarte mouwen. Voor de bies gebruikte ik iets fellere boordstof.

trui2

Voor de achterkant gebruikte ik hetzelfde blauw als de voorkant en nog een lap grijs. Met die lap grijs was ik eigenlijk nog van plan om zakken aan de voorkant te zetten. Maar dat wou het neefje waarvoor ik hem maakte niet. Minder werk voor mij dus ik werd akkoord.

Ik maakte deze abuelito trui in oktober voor een verjaardag. Maar hij viel wat breed uit in de mouwen en in de zijnaad. Dus hing die een lange tijd over mijn stoel omdat ik weinig zin had om de trui te versmallen. Dit omdat ik dan ook nog de mouwboord en de zoomboord moest lostornen.

Ik ben vrij tevreden van deze trui. Enkel van de knopenboord en de plaatsing van de kamsnaps ben ik niet zo tevreden.

Colette Ceylon, het prachtige eindresultaat

Met een brede lach mag ik jullie vandaag vertellen dat deze Colette Ceylon waar ik de afgelopen tijd aan gewerkt heb helemaal af is. Vandaag geen technische uitleg meer. Het is af en het mag gezien worden!

voorkantachterkant

De werkbeschrijving bestaat uit 23 pagina’s informatie. Inbegrepen zijn een schema over hoe de patroononderdelen op de stof schikken, naadwaarde, uitleg, stappen die terugkomen en opnieuw uitgelegd staan en verduidelijkende tekeningen.

In een notendop moet je volgende stappen volgen:

  • patroon overnemen
  • patroon spelden op de stof
  • stof knippen
  • vlieseline instrijken
  • nepen stikken
  • fronsdraden trekken
  • stukjes omstrijken
  • patroondelen aan elkaar naaien
  • blousegedeelte aan rokgedeelte naaien
  • belegstuk naaien
  • schoudernaad
  • nog meer stukken aan elkaar naaien
  • mouwen inzetten
  • zoom
  • knoopsgaten
  • knopen

Zo moeilijk is dat. Of niet. Want ik ben ervan overtuigd dat dit materie is dat je in de naaischool in je eerste – tweede jaar krijgt. Een bijkomende stap dat ik heb gedaan is het patroon vertalen. Mijn Engels is meer dan voldoende om het niet te vertalen, al heb ik graag zo nog dat extra stukje zekerheid. Het nieuwe voor mij was een soort van dubbele neep stikken. De rest had ik al wel eens gedaan. Het moeilijke voor mij waren de mouwen. Gewoon omdat ik daar hulp voor heb gevraagd om de mouw erin te spelden. Om ze in een keer goed te hebben. Het leuke aan het naaiwerk vond ik eigenlijk de laatste pagina. De blinde zoomsteek op mijn machine gebruiken. Als het op zomen aan komt ben ik meestal lui en naai ik een zeer zichtbaar stiksel. Maar deze keer wou ik het allemaal goed hebben. De knoopsgaten vond ik ook leuk. Dat is gewoon de stappen van de machine volgen. Niks moeilijkers dan al de rest. Of even gemakkelijk als al de rest. En dan de kunst van de knoopsgaten aannaaien heb ik ondertussen ook al wel door. Zeker na het Negroni hemd dat ik voor Tom maakte. Ik zal voortaan echt minder vlug naar kamsnaps grijpen. Enkel als ze qua uitzicht mooier bij het naaiwerk passen.

Het mooiste van het patroon blijft zo het boven-vooraanzicht. De mouwen, de rondingen over de schouder en zo het begin van het knopenstuk. Het minst mooie van het patroon vind ik het gefronst gedeelte vanachter. Dat zal ik een volgende keer zeker wat aanpassen. En die volgende keer die komt er zeker. Voor de rest blijf ik nog steeds fan van mijn stofkeuze: Hanako van Petit Pan. Het is een eerder dun stofje, maar ik heb toch gekozen om er geen voering in te zetten.

Het mario carnavalskostuum sneak peek

Vandaag is eindelijk de dag aangebroken dat carnaval begint. Een heugelijke dag waar ik zelf al een tijdje naar uit kijk. Zelf ben ik geen fuifbeest, maar alle kindjes op de crèche en op school behoren vandaag verkleed te komen. Herinner je nog mijn Mr Potato Head creatie van vorig jaar? Het A-lijn kleedje met opgestikt gezicht en flappende oren. Bij zo een projecten exact een jaar later valt het me wel erg op hoezeer mijn naaicompetenties erop vooruit zijn gegaan. Ik vond dat toen wel oh-zo-mooi, zeker omdat er een volwassen versie van was. Maar op het einde van de dag vroegen ze me toch als wat hij verkleed was. Beetje genant. Dus dit jaar moest het beter. Wie kent Mario niet?

voorkant

Het Mario kostuum dat was al enkele weken klaar. Helaas ben ik enthousiaster dan Lex zelf. Steeds als ik het probeer aan te doen, trekt hij het terug uit. De pet die heb ik wat laten liggen. Nog nooit gemaakt zoiets. Hoe moest ik daaraan beginnen zonder patroon? Gisteravond nog vlug in elkaar kunnen steken, op een uurtje voor wat het maar moest zijn na dat uur.

Met veel trots alvast een voorsmaakje. Technische uitleg volgt later nog, als de ‘kater’ van carnaval is uitgezweet.

 

pet

kaptrui stof voor doe het zelvers

Vooraleer ik wat meer vertel over de kaptrui uit stof voor doe het zelvers (SVDHZ) moet er eerst een verjaardagsliedje gezongen worden.

HIEP HIEP HOERA Lars, jij wordt vandaag 6 jaar!

Dat werd gister gevierd met een feestje & cadeautjes. Ik maakte een bruikbaar cadeau: een trui. Toen ik er eentje aan het naaien was, ging dat zo vlot dat hij er nog een tweede bovenop kreeg.

Voor de blauwe trui heb ik stevige tricot gekocht bij Bobby Sewing in Mortsel. Ook de strijkapplicatie en de boordstof kocht ik daar.

Ik had de stof, nu moest ik nog op zoek gaan naar een patroon. Niet zo geheel gemakkelijk, zo bleek. In de knippies en ottobres die ik nog had liggen stond niets in maat 122 of het was met een rits. en dat wilde ik graag vermijden. Dus ging ik een nieuwe knippie kopen. In de knippie had ik een mooi alternatief, maar nog geen kaptrui zoals ik zocht. De ottobre was natuurlijk al uitverkocht. Dus ging ik de boekenwinkel binnen. Daar botste ik op het boek SVDHZ. Het leek me wel ok dus kocht ik het.

Op een avond was het patroon overgetekend en uitgeknipt. Op een andere voormiddag stond de trui al in elkaar. Even twijfelde ik om de kap in een andere stof te voeren. Ik dacht dat ik dit eigenlijk nog nergens had gezien, dus wist ik niet goed of het wel normaal zou zijn. Tot ik in mijn eigen kast ging kijken. Lagen daar toch niet twee kaptruien met een anders gevoerde kap. Oepsie, het had wel gemogen. Het zwart van de boordstof en de strijkapplicatie maakt het wel stoer. Omdat het zo vlug ging maakte ik nog een tweede trui. Deze stof had ik eens on line gekocht bij kleurenmix. Toen ik het thuis aankreeg was ik teleurgesteld. Ik vond afbeeldingen wat te groot. Zeker voor Lex zag ik me er niet meteen iets voor gebruiken. Voor een grotere trui als deze was het natuurlijk wel ideaal. Ik besloot opnieuw zwarte boordstof te gebruiken omdat het in de afbeeldingen terug komt. Voor een leuk effect koos ik voor een gele voering van de kap.

Blauwe kaptrui met zwarte boord en strijkapplicatie

grijze kaptrui met vrachtwagens, zwarte boordstof en een gele gevoerde kap

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omdat herhaling de beste leerkunst is besloot ik nog wat truien te maken.

kaptrui1 kaptrui2

 

 

 

Summer sea tricot broek ottobre 3/2013: vervolg!

Die summer sea die is zo leuk dat ik hem vermenigvuldigde. Ik vind het broekje zo leuk om te maken. Die combinaties zijn eindeloos. Eindelijk kan ik eens al die tricot stoffen verwerken die al een tijdje in mijn kast lagen. Heb je de werkbeschrijving gemist, check het vorige bericht

broek met sterrenstofStof: stoffenverkoop in Kapellen

Boordstof: Nekkertex in Mechelen

Patroon: Summer sea maat 62

broek met strepen: grijs, blauw, groen

 Stof: gekocht tijdens het stoffenspektakel in Mechelen een langere tijd terug

Boordstof: het stoffenhuis in Bree

Patroon: summer sea maat 68

broek met gereedschap

 Stof: kleurenmix

Boordstof: Nekkertex

Patroon: summer sea maat 68

Summer sea tricot broek ottobre 3/2013

Sinds vorige donderdag ben ik de uitdaging aangegaan om te werken met tricot/ jersey. Een lange tijd durfde ik niet naar die stofjes kijken. Daarna kocht ik er een aantal op het stoffenspektakel en een aantal on line. Behalve een keer voor een voeldoekje, een pamperzak en een cape voor een kersenpit deed ik daar niks kwalitatiefs mee. Ook nu in de naailes hoorden we ‘jersey, nee dat is absoluut voor volgend jaar!”. Dat kan dus niet wachten tot volgend jaar. Moedig ging ik donderdag rap even naar het naaicafé.

Ik wou eigenlijk een pyjama maken die ik al eens maakte, maar dan zonder fouten en mét jersey. Ik besloot het toch maar te houden op een broek met één bolletje qua moelijkheidsgraad. Kon niet misgaan dus. Ik maakte ‘easy piece’ uit ottobre 3/2013. Een tijdschrift waar ik nog geen ervaring mee heb. Ik maakte de easy piece in maat 92. De stof, een miskoop, die toch door de broek tot zijn recht komt. Omdat ik er zo enthousiast van werd heb ik thuis de summer sea gemaakt uit hetzelfde tijdschrift. Een juist iets anders patroon, maar het komt op hetzelfde neer.

geknipte onderdelenIk knipte de stof en de boordstof. Ik leerde om voor patronen die ik vaker zal gebruiken direct naadwaarde aan het patroon bij te tekenen. Het duurde even vooraleer ik door had dat het wel echt de bedoeling was om maar een pijp te hebben.

deels overlockt, deels gespeld

Ik vouw de stof: het rechtse stuk op het linkse stuk met de goede kanten op elkaar. Waar de speldjes steken, die lijn heb ik overlockt. Dit is de middenachernaad. Voor de tailleband en de pijpboord overlockte ik de kanten die evenwijdig lopen met de lange strepen van de tailleband. Ook met de goede kanten op elkaar.

binnenbeennaadDe tailleband en de pijpboorden zijn nu al omgekeerd. De kruisnaad is gestikt. Nu worden de binnenbeennaden ook in een vloeiende lijn overlockt.

details binnnenbeennaadDit is een iets gedetailleerde weergave. De middenachternaad is goed zichtbaar. De binnenbeennaden worden mooi op elkaar gelegd en overlockt.

tailleband

De stof blijft binnenstebuiten. De tailleband wordt erin geschoven. De twee losse kanten liggen op het uiteinde van de stof. Het dubbelgevouwen gedeelte van de tailleband steekt dus een stuk in de stof. Beide delen worden met 4 punten op eenzelfde afstand van elkaar op de stof gespeld. En deze worden dan samen overlockt. Hetzelfde ook voor de pijpboorden.

broekEn de broek die is al klaar. Mooi hé! Bijna even snel klaar als dat je het hier kan lezen. Voor het eerst ook iets volledig afgewerkt met de overlock, zonder een naaimachine aan te raken.

Jurk 10 uit knippie 3/2012

Een jurk, dat vraagt voor nog een jurk. Wat zou dat slecht voor mij zijn geweest moest Lex een meisje zijn. Kleedjes raken op zich wel sneller klaar dan andere babykleding. Het patroon komt uit knippie 3/2012. Hetzelfde boekje als waar ik de mislukte broek/ bermuda uit maakte.

knopenjurk

Deze jurk ging wel veel beter. Op de armsgaten na dat was opnieuw moeilijk. Dus ik knipte de stof en ik naaide:

  • het zakje
  • de schoudernaden
  • de hals met een biais dat helemaal naar de achterkant wordt gestreken in plaats van zichtbaar erop gestikt
  • een biais langs binnen voor de knopen
  • fronsen van het kleedje voor en achter + boven en onderkant aan elkaar
  • de zijnaden (deze werden een klein beetje aangepast)
  • de zoom ook met een biais langs binnen

Tot slot de armen. Ik rolde het om op 0,5 cm en nog eens op 0,5 cm en daarna werd het op 1mm vast gestikt. Zeker en vast lijkt me dat niet de beste keuze.

Voor de knoopjes gebruikte ik kamsnaps. Dit om een gepruts met knoopsgaten en knopen naaien te vermijden, ondanks dat ik het wel kan. En voor moeders gemak. Zeg nu zelf drukknopen zijn toch veel gemakkelijker dan knopen door een knoopsgat te wringen.

Zelfgemaakte superbeer kersenpit

Ken je dat, zo van die kleine cadeautjes die je of nog snel wil zoeken of nog snel wil maken? Wat geef je aan een zwangere collega/familielid/vriendin/whatever… die dat aan haar rust begint dat je succes wil wensen? Een kersenpit is het antwoord! Dat is zowel voor, tijdens als na de bevalling nuttig.

Die succes is in de vorm van je bent/ wordt een supermama. Super-kersenpit, superbeer met kersenpitjes. Voila zo simpel is dat. Het patroon heb ik helemaal zelf getekend. Woehoeee!

En daarom deel ik graag mijn werkwijze:

patroon beer

 

Teken een patroon en knip dat uit op de stof. Aangezien het een kersenpit is koos ik voor twee lagen stof, dus knip het vier keer. Dit zijn twee voorkanten en twee achterkanten. Aangezien je het patroon zelf tekent, teken meteen in het patroon ook naadwaarde.

beer met masker

 

Teken op de stof een gezichtje en een masker met een permanente stift. Ik heb hier even getwijfeld om dat ook van stof of vilt te maken, maar dit leek me de gemakkelijkste en snelste manier.

beer rondom naaienSpeldt alle kanten op elkaar en stik het helemaal rond. Laat nog een gaatje om het werk te keren. Leg een laagje van de binnenstof. Leg daar een laagje van de buitenstof op met de goede kant naar boven. Leg daar nog een laagje buitenstof op met de slechte kant naar boven. Leg daar nog een laagje binnenstof op. Omdat het om binnenstof gaat die je toch niet ziet maakt het niet uit welke kant eerst ligt. Ik gaf knipjes bij de bochten

beer vullen met kersenpitKeer het werk, zorg dat alle benen, armen en oren goed zitten. Vul het met kersenpitjes en naai het keergat met de hand dicht.

cape met biais opgespeldMaak de cape voor de superbeer. De cape bij mij is van jersey gemaakt. Een hele goede aankoop uit de stoffenverkoop in Kapellen een klein jaar geleden ondertussen. Ik deed een test en jersey mag in de microgolfoven. Dus je moet de cape niet altijd afnemen. Ik legde de twee goede kanten op elkaar. Stikte de drie zijden rondom en keerde het werk. Het keergat daar komt de biais over zoals je hier kan zien. Valt het je al op dat het roos van de beer en het blauwe van de biais matchen met de kleuren van de cape?

kersenpit afgewerktZo de kersenpit, ook wel bekend onder zijn naam superbeer is klaar!