Berlin Beat op mijn manier

Zelfs wie mijn blog niet zo vaak leest zal het wel opgevallen zijn dat ik wat minder schrijf en een tijdje niet genaaid heb. Dat minder schrijven zal zo wel wat blijven. Het is niet de kwantiteit die telt. Met het naaien heb ik wel de draad opgepikt, letterlijk. Ik had daarvoor een workshop nodig om terug die goesting te krijgen. En ook de nood te voelen dat er kledingstukken ontbreken in alle klerenkasten. Ik volgde een workshop van Eva (by eva maria) bij Madeline de stoffenmadam. En ik naaide een Berlin Beat bomberjacket.

Een bomberjacket dat is écht al lang geleden dat ik het droeg. Had het recenter geweest had ik hem misschien nooit gemaakt. Ik kende haar blog, maar haar boek eerlijk gezegd niet. Urban style voor tieners. Ja, in die fase zit ik nog niet. Ik ben blij dat ik de berlin beat eruit gekozen heb, maar meer dan dat ga ik er toch niet mee doen. Helaas ben ik geen fan van boeken zonder matentabel. Daar begrijp ik niets van. Zéker in de naaiwereld waar alles begint met “meten is weten”. Een bomberjacket is alles behalve een getailleerd jasje, maar je moet wel kunnen inschatten of schouders genoeg plaats hebben/ heupen erin passen.

Dus ga ik de beelden iets meer laten spreken als mijn woorden. Het is een bruikbare jas die op zijn mooiste is als je hem open laat hangen. Daar heb ik een tijdje mee gewrongen gezeten. Waarom de moeite doen om een rits erin te zetten als die toch niet dicht mag. Ach ja ooit zal ik het misschien begrijpen zeker?

Ik gebruikte een Engelse scheerwol. Zeer ruw materiaal, dus moest ik hem van binnen dubbelen. Dat deed ik met soft cactus. Ik ben super blij met de gele accenten. Van mij had de hoofdrits ook nog geel mogen zijn, maar in die lengte was het niet hetzelfde geel.

Berlin Beat by Coucou Castor

Berlin Beat by Coucou Castor

Berlin Beat by Coucou Castor

Berlin Beat by Coucou Castor