Amigurumi’s volgens het patroon van Annie Obaachan

Drie en een half jaar geleden toen mijn wereld nog kinderloos en een groentje op het werk was. En daterend uit het tijdperk dat mijn competenties zich nog beperkten tot beginnend haken, heb ik eens drie schattige amigurumi’s gehaakt. Vriendjes van dit varkentje. Ze komen uit hetzelfde boek “amigurumi gehaakte dieren” van Annie Obaachan. En wat ik van dat boek vond, dat staat in die blogpost te lezen.

Het varkentje dat blijft nog altijd man favoriet. Maar deze drie zijn ook een vermelding waard.

Amigurumi 1: een mister bean achtige beer, schattig en fragiel

beer

Amigurumi 2: een gekleurde olifant

olifant

Amigurumi 3: het schattig konijntje

konijn

Een schattig konijn met grote tanden van vilt. Met speciale wol die al wat gekruld is, zo met dikkere stukken wol. Eentje voor mijn broertje, maar het verdween in de kast van mijn moeder.

Valt het je op dat alle drie de amigurumi’s zo van die opgeplakte ogen hebben? Die kwamen uit een pakket in de hema. Dat zou ik nu dus niet meer doen. Die komen toch bij de eerste aanraking los. Als je van plan bent amigurumi’s te haken, investeer je best in schroefogen.

Gehaakt varkentje

Heb je nog altijd geen haakkriebels gekregen? bij mij werkt het zeer aanstekelijk met de nadruk op steke. Eerst kon ik alleen nog maar haken. Daarna kwam de naailes erbij en vond ik alleen nog maar tijd voor te naaien. Ik ben daarom heel blij dat ik nog eens wat kan haken en ik ga nog  verder voorbeeldjes maken. Ik besef ook goed dat hier een beetje variatie geen kwaad kan. Wist je zelfs dat je ook variatie kan steken in het haken?! Dju he nog niet volledig verlost van het haken.

Ik ben ook een tijdje zot geweest van amigurumi. Ami-gu-ru-mi: japanse gehaakte knuffeldieren. Een boek dat ik hier veel voor gebruikt heb is “Amigurumi gehaakte dieren” van Annie Obaachan. Mijn eerste amigurumi was een schot in de roos. Zo schoon dat ik het van de eerste keer vond. De rest volgde, al weet ik zelf niet goed wat je allemaal met die amigurumi’s als volwassene moet doen. Mijn broertje heeft er ooit eens gekregen en mijn moeder vond dat dan ook schoon voor in de living, maar daar hield het dan ook bij op.

Over dit boek heb ik gemengde gevoelens. Een evenwicht in tekst, illustratie en schema’s. Ik heb het gedaan aan de hand van de geschreven werkwijzes. Het cirkelvorming patroon is niets voor mij. Het toffe aan dit boek is dat de beesten dus werkelijk eruit gaan zien zoals in het boek zelf. Het boek doet een poging om andere voorbeeldjes aan te reiken of geeft je wat uitleg om zelf je eigen amigurumi te ontwerpen. Helaas lukt dat nog niet zo goed. Het laatste hoofdstuk is een amigurumigalerij met allemaal foto’s van voorbeelden van bloggers. Soms zijn die voorbeeldjes zo schoon dat je ze zelf wil maken. Het nadeel is dat die bloglinks jaren later niet meer bestaan als de blog wordt stopgezet. Zo wil ik heeeeeel graag het supermanbeertje van op de omslag maken, maar is het jammer genoeg zo een voorbeeldje van een blogger. Zo schoon dat ik het als optie voor het doopsuiker van Lex had gezien.

Ach ja, het treuren is voor mij al lang voorbij als je mijn onderstaand gehaakt varkentje ziet. Mijn allereerste amigurumi, geloof je het? By the way het wordt getoond op het allermooiste retrostofke dat ik ooit ben tegengekomen.