Zelfgemaakte fietstassen onderwaterfiets

We kochten een onderwaterfiets... Een wat?! Een speciale ouder-kind tandem. Handig met het naaimachine maakte ik er ook zelf fietstassen voor. Het hoe en het wat en waarom lees je hier:

Onderwaterfiets

Ik heb het geluk dat ik de kinderen nog net op school kan afzetten om dan vliegensvlug naar het station te fietsen. Welgeteld 6 minuten tussen dat de school open gaat en mijn trein vertrekt. Zo zette ik vorig schooljaar Lex zijn fiets buiten de school neer en zat Mil in het stoeltje. Tom ging dan ’s avonds die fiets ophalen. Want de school en de naschoolse opvang zijn niet op dezelfde plaats.

Dit schooljaar heeft Lex een grotere fiets waardoor dat niet meer zo evident is. Ook Mil kan al volledig zelf fietsen waardoor het spijtig is om in het stoeltje te zitten. We gebruikten de fietskar terug met Marie. Super handig om de bagage daar bij in te smijten. Zelfs Mil zijn fiets als hij onderweg moe is. Zo een twee a drie weken voordat ik terug ging werken zag ik ineens een probleem. Geraakte ik nog wel in 6 minuten met de fietskar aan het station? Hoe zou ik Lex naar school vervoeren zolang Marie het hangmatje in de fietskar zit? Zou de combi Lex en Mil én de fietskar niet te zwaar zijn om voorruit te trappen?

Even dachten we na over een bakfiets, eigenlijk specifiek over een Gazelle Cabby. Budgettair ok, zou vlot rijden, maar we twijfelden of het nog wel voor Lex zou kunnen. Hij is al wel bijna 7. Die zou misschien nog wel achterop in een stoeltje kunnen, maar dan opnieuw wisten we niet goed of het niet te zwaar ging worden. Ik ben dan wel een fervente fietser, het blijft een groot extra gewicht erop. Tweedehands nog wel te vinden, maar we kregen niet direct reactie. Fietsenhandels in de buurt hebben hem niet zomaar staan. En laten bestellen zonder hem uit te testen zag ik niet zitten. 

Met het aantal kinderen raadden ze al eerder een elektrische bakfiets aan. Hello prijskaartje! En niet zo praktisch om snel aan het station kwijt te kunnen. Ook niet goed voor de batterij om dan buiten onoverdekt te staan. Ik wil héél graag een elektrische fiets, maar niet voor een tijdelijke fiets van een 8-10 tal jaar. 

Een longtail cargobike werd ook overwogen. Een fiets waar achteraan meerdere kindjes op kunnen. Met fietsstoelen of met een soort langwerpig kussen en baren. Uitgesloten om gemakkelijk te vinden. En ook geen korte termijn oplossing voor Marie nog in haar babyperiode. 

Uiteindelijk werd het een onderwaterfiets. Dat is een ouder-kind tandem waarbij er nog extra kinderen op geraken. Afhankelijk van de versie 3 tot 4 kinderen. We kochten een versie waarbij er 1 kind mee kan trappen, eentje nog op een extra fietszadel bij de ouder kan zitten en nog eentje achterop kan. Die had heel wat voordelen:

  • Het mee kunnen trappen, maar ook kunnen uitrusten indien nodig
  • De meeste kinderen vooraan hebben wat gemakkelijker communiceert
  • Het niet alleen te moeten trappen en toch niet elektrisch te moeten gaan
  • Het meer een gewone fiets te hebben als er geen kinderen bij zijn
  • Het compactere van geen bak te hebben
  • De oplossing ook op langere termijn

Nadelen tegenover een bakfiets:

  • Als het regent worden de kinderen ook nat
  • Minder ruimte voor bagage
  • Toch meer eerder voor gebruik met 2 kinderen dan 3 (hoewel je ook bakfietsen voor 2 kinderen hebt)

Het weer, goh ja daar moet je mee leren omgaan. Je hebt ook bakfietsen zonder regenhoes. Of keren dat je ermee onderweg zal zijn dat je die hoes niet bij hebt. De bagage daar kan je ook creatief mee omgaan: een boekentas aan het kleine stuur vooraan, eentje op de rug bij het fietsende kind. De rest aan het stuur of mijn rug. Grote fietszakken was mijn eerste geniale idee. Maar met het fietsstoeltje schiet er nog weinig plaats over. Ook al heeft deze fiets een langere bagagedrager. 

‘Eerder voor 2 kinderen dan 3’ dat was een berekend risico. Het extra zadeltje lieten we achterwege. Dit zou niet zo handig zijn qua reflexen in het verkeer. De periode dat de onderwaterfiets voor 3 kinderen wordt gebruikt is kort. We vermoeden dat Lex binnen 2 jaar alleen naar school zal fietsen. Daarbij komt kijken dat de grootste afstand toch maar met 2 kinderen wordt gedaan. De onthaalmoeder is maar 2 straten verder. Dat kan best wel even in de draagdoek. Ondertussen zit ze al te lachen in het stoeltje.

Het moeilijke voor een andere fiets vond ik het tijdelijke aspect van deze fiets. Kinderen groeien als kolen en binnen 8-10 jaar komt de tijd dat ze allemaal zelf naar school zullen gaan. Dan blijft de leuke mogelijkheid om er een bak vooraan op te zetten. Met 3 kinderen blijf je sowieso wel met bagage zitten en boodschappen. Dus hopelijk kunnen we nadien ook nog vele jaren verder met onze prachtige rode fiets. 

En dan kwam weer het andere moeilijke, waar die onderwaterfiets kopen? Tweedehands hadden we er eentje op het oog, maar werd aan iemand anders verkocht. Op onderwaterfiets.nl vind je heel gemakkelijk de verkooppunten. Een beetje rondbellen gaf me heel wat antwoorden op al mijn vragen. Maar leerde me ook dat velen zo geen model hebben staan. Een levertermijn van 6-8 weken lijkt perfect normaal, maar niet ideaal als je binnen een paar dagen weer moest gaan werken. We vonden onze onderwaterfiets bij fietskarinfo.be. Hier kregen we een duidelijk beeld over de voor- en nadelen van de fiets, een antwoord op al onze vragen, een binnenshuis testrit, een geweldige service waarbij we ook rustig de tijd konden nemen om de juiste keuze te maken. En we vertrokken met een rijklare fiets. 

Schoten-Lier was onze échte testrit terug naar huis. Voldoende kilometers om op het einde van de rit de fiets helemaal onder de knie te hebben. Ondertussen wordt de fiets dagelijks gebruikt. Ook op momenten dat we best allemaal op een eigen fiets kunnen fietsen. En wordt er aardig gezeurd als het ene kind twee keer na elkaar vooraan mag fietsen. Ja zo enthousiast zijn we allemaal over de fiets. 

En ja hoor Tom kon de kinderen afzetten met de auto, ze zouden naar de voorschoolse opvang kunnen, we zouden deels te voet kunnen gaan, Lex zou kunnen steppen… Maar ik ben van het fietsprincipe: zo hebben ze veel meer beweging en leren ze veel meer over het verkeer. Te voet/ per step is goed voor in de zomer, maar niet op regenachtige/ koude dagen of dagen waarbij het even snel moet gaan. Daarvoor is de afstand te groot.

Het kriebelde om toch zelfgemaakte fietstassen te voorzien voor deze fiets. Dus ik ging met de vouwmeter alles opmeten. Ik bestudeerde bestaande fietstassen & ik maakte een papieren miniatuurversie om de opbouw beter te kunnen uitpuzzelen. Et voila! Zelfgemaakte fietstassen.

Ik kocht donkerblauwe oilskin en zwarte tassenband bij Madame De Stoffenmadam in Lier. Ik gebruikte zwarte biais die ik nog had liggen van de Veritas. Ik kocht sluitingen in de Veritas. En ik gebruikte een katoenen gebloemde stof als voering uit eigen voorraad. Eentje die ik al jaren had liggen. Om te vermijden dat de fietstas onderaan doorhangt als er iets in ligt gebruikte ik een blokje hout.

Er zitten hier en daar wat onbedoelde plooitjes in, maar het is bruikbaar en toch nog best mooi ook. Zelfgemaakt & zelf ontworpen. Niet al te groot, maar toch functioneel voor bv naar de bib/ zwemles, een deel van de boodschappen van de markt, picknick…

ps: dit blogbericht is geschreven uit puur enthousiasme en liefde voor deze fiets. Er kwam geen sponsoring aan te pas. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.