Het einde van het bijberoep

Twee jaar geleden maakte ik de sprong van blog naar bijberoep. Ik nam me voor om het twee jaar te proberen en daarna de balans te maken. Het eerste jaar (2019) was op privévlak zo uitputtend dat ik weinig energie in mijn bijberoep stak. Toch mocht ik een kaartje, logo en enkele stempels verwezenlijken. En lagen mijn stempels in een echte bakstenen winkel.

Het tweedejaar (2020) mocht ik ook een logo ontwerpen, maar haakte de klant af. Ik verkocht enkele stempels en kaartjes. Opnieuw lagen mijn ontwerpen in een bakstenen winkel. Mocht ook een super toffe stempelworkshop geven. Een tweede stond ook al gepland maar werd geannuleerd door corona. Jep, alles werd geannuleerd door corona. Alle bruisende ideeën werden opgeborgen.

Ik naaide massa’s mondmaskers. Voor de zorg, voor de crèche, voor onszelf, voor de verkoop. Thuiswerken in combinatie met 3 jonge kinderen voltijds thuis én de mondmaskerfabriek eiste zijn tol. Hello vermoeidheid!

Desondanks blik ik zeer tevreden terug. Met 62 bestellingen kende ik een groei om trots op te zijn. Toch verdween de goesting, de drive, de passie, de focus op mijn corebusiness. Het idee dat ondernemen in 2021 nog steeds niet hetzelfde zou zijn deed me de boeken toe doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.