Geboortestof van Marie

In het voorjaar 2018 volgde ik een cursus textielprints ontwerpen met photoshop. Ik deed dat om photoshop verder te leren kennen en om prints te ontwerpen (off course). Maar photoshop gaven me toch niet echt de effecten die ik wou. En het werk dat ik maak start eerder vanuit digitaal werk. Ook wel gestempeld werk, maar ook dat begint vaak eerst digitaal. Ik leerde mezelf dan maar prints ontwerpen via illustrator. En zo kon ik het niet laten om ook een stof te maken van het ontwerp van het geboortekaartje van Marie. Tijdens de cursus textielprints werkte ik met een krab die ik getekend en gestempeld had. Die stof liet ik drukken en tegelijkertijd ook de geboortestof van Marie.

Opnieuw een test om te weten of mijn ontwerp wel mooi genoeg was. Ja hoor! Zo mooi… En zo moeilijk om die stof maandenlang verborgen te houden. En ook om me in te houden om er iets mee te maken. Want ja zo een stof om te koesteren en die ook niet al te goedkoop is die moet je doordacht gebruiken. Dus ik naaide er een romper van brindille en twig mee en hield het verder voor bekeken. Afwachtend op het geslacht…

Gelukkig was de zomer dat Marie geboren werd erg warm en heeft ze er veel plezier van gehad. Helaas ook vlug te klein. Ik heb nog genoeg stof over voor een of enkele projecten, maar ik blijf er erg spaarzaam op. Ik wou iets maken dat ze kon aandoen voor haar verjaardag. Die is ondertussen gepasseerd. Hopelijk vind ik snel een gelegenheid om dit super mooi stofje verder te verwerken.

Ook op zoek naar een geboortekaartje met bijhorende stof?

Neem een kijkje bij de geboortekaartjes in de collectie en contacteer me met jouw ideeën.

Zelfstandige in bijberoep, de eerste zes maanden

In januari startte ik als zelfstandige in bijberoep. Oh jongens waar ben ik aan begonnen? In deze blogpost volgt een terugblik op die eerste zes maanden als ondernemer. Dit als vervolg op de terugblik van mijn weg naar zelfstandige in bijberoep.

In januari werkte ik als een zot aan het ombouwen van de blog naar een website. Het nieuwe design stond al sinds september online, maar de blog primeerde nog. Die werd naar de achtergrond verplaatst. In ruil kwamen de pagina’s met meer ontwerpen, met informatie en werkwijzen. Ook maakte ik de ontwerpen van de doopsuikerstickers van de vaste collectie.

Mijn wereld stond twee keer erg kort na elkaar volledig op zijn kop. In januari gaf ik mijn ontslag bij mijn gewone job. Hierdoor pauzeerde ik mijn bijberoep vrijwel meteen. Een nieuwe job vinden primeerde.

In februari stortte mijn wereld in. Mijn broer stierf. Rouwen, regelen, mijn opzeg uitzitten, solliciteren, de kindjes. Het was best pittig. Ik ontwierp de rouwbrief en het rouwprentje. Erg emotioneel om te maken. Ontzettend moeilijk ook qua tijdsdruk terwijl je hoofd er helemaal niet naar staat. Maar het lukte me net op tijd. Achteraf gezien fijn dat ik het gemaakt heb want blijbkaar betekent zo een persoonlijk kaartje voor anderen toch meer dan ik dacht.

In maart werkte ik aan een logo-opdracht. Ik maakte eerder al logo’s, maar nooit eerder als betalende opdracht. Een opdracht die als geroepen kwam want het hielp mijn gedachten verzetten. Ook schreef ik over de andere logo’s in een blogpost. Het rouwproces ging gepaard met enorme vermoeidheid waardoor ik ook niets anders dan dat deed.

In april startte ik in mijn nieuwe job als bemiddelaar bij GTB. Welkom vermoeidheid tot de tweede macht. Rouwen en gigaveel nieuwe info vergaren. Dat was gaan werken en terug slapen, werken, slapen, werken, slapen tot het stilaan beter begon te worden. Deze maand maakte ik een koppelstempel en koppelillustraties.

In mei werkte ik twee nieuwe geboortekaartje af. Het viel me op dat ik steeds enkelvoudige geboortekaartjes ontwierp. Daar bracht ik dus wat verandering in.

In juni lag de focus op de juffenstempels. Zowel die van mijn eigen jongens als op bestelling. Helaas zijn de meesterstempels schaars in omloop.

Omdat mijn eerste zes maanden nogal niet zo alledaags zijn verlopen, ben ik voorzichtig in de uitspraken wat ik nu van die eerste zes maanden vond.

Een atypische start die de bevestiging geeft dat dit ook enkel maar een bijberoepbedoeling heeft. Ik koos voor een bijberoep omwille van de financiële zekerheid, omwille van het gewoon omdat het kan en omdat het leuk is, niet omdat het moet omdat er centen op tafel moeten komen. De vrijheid om zelf te beslissen wanneer ik er tijd in wil steken of niet. Of het nu de zware momenten zijn zoals de afgelopen maanden of de leuke momenten zoals de zomer op dit moment.

Zelfs nu ik gestart ben, ben ik nog steeds niet alle ‘ja maars’ voorbij. Het blijft zoeken, nadenken, piekeren, hopen en dromen, plannen, ondernemen en ook ter plaatse blijven trappelen.

Hoe kom ik aan klanten? Eerlijk gezegd is dat niet zo evident als het allemaal lijkt. Zeker voor een introvert loop ik op dat vlak soms wel tegen de muur. Het is meer dan alleen wat foto’s en wat hashtags. Nu ik wat bestellingen achter de rug heb zou ik eens dringend moeten investeren in naamkaartjes. Het ontwerp is er al. Alleen de klik maken om de printkosten te investeren. Het uit mijn schulp komen en erover praten is er ook nog niet helemaal. En hoeft ook nog niet…

Wat als het financieel toch niet zo loopt? Van voor de start lagen mijn doelstellingen niet zo zeer op het financiële. Uiteraard wil ik er geen verlies aan overhouden. Die touwtjes heb ik volledig in eigen handen. Maar het hoeft niets te compenseren. Financieel ben ik erop achteruit gegaan door te veranderen van hoofdjob. En zelfs nu hoeft het niets te compenseren. Deze bezigheid mag ooit mijn dag thuis aanvullen tot een voltijds loon, maar het hoeft niet.

Ik wil niet afgaan als een gieter! Bij mijn blogpost over de weg naar zelfstandige in bijberoep schreef ik hierbij het volgende ‘Dat hangt een beetje vast met het financiële. Er ligt geen druk om echt veel bij te verdienen. En dat maakt het afgaan als een gieter al minder makkelijk. Ik denk het drie jaar de tijd te geven. Als ik eind 2019 tot een nuloperatie kom, zal ik wel een dansje placeren. En het verder geleidelijk aan opbouwen. ‘Niets verloren, niets gewonnen maar wel geprobeerd’ is het dus maar in het slechtste geval.‘ Na 6 maanden kan ik het dansje al placeren. Ik ben mijn kosten van de opstart al voorbij en de vaste kosten vooral aan tekensoftware zijn al gecompenseerd tot het einde van het jaar. Dat betekent dat ik kan nadenken over investeren. Zo zullen naamkaartjes waarschijnlijk de eerste stap zijn. Waarschijnlijk kom ik dan op het einde van het jaar alsnog op een nuloperatie, een welbestede nuloperatie weliswaar.

Hou ik dan nog tijd over? Ja! Ik heb nog tijd. Ik zorg nog voor mijn gezin, ga nog mee naar de zwemlessen, ik doe mijn huishouden nog, ik heb al heel wat netflix series ondertussen nog kunnen kijken, we gaan nog op uitstap, plantjes stekken, gewoon eens niets doen… Het lukt nog allemaal. De job dichterbij huis zit daar ook wel voor iets tussen. Hetgeen ik wel merk is dat het moeilijker geworden is om me achter mijn naaimachine te krijgen. Dat is een project van lange adem maar we komen er weer wel.

Het verhaal van de boekhouder. Ik heb me er niet meer mee bezig gehouden. Daar liggen mijn prioriteiten op dit moment ook niet. Misschien binnenkort, misschien doe ik het zonder.

En vadertje staat? Dat wringt nog steeds. Ik kreeg al wel wat facturen waar ik niet zo blij mee was. Maar ja het moet…

Blik ik dan tevreden terug? Jazeker, want desondanks mijn persoonlijke issues heb ik al een aantal leuke opdrachten binnen gekregen. Deze zorgen ervoor dat ik kan investeren in mijn droom. En dat ik kan blijven dromen. Het is wel anders dan ik had gedacht. Bv een logo-opdracht dacht ik dat nog niet voor meteen zou zijn. Waarschijnlijk gehoopt op iets meer geboortekaartjes en geboortestempels.

Een logo voor Crea Freja

Francy van Crea Freja contacteerde me voor een logo wanneer ik mijn bijberoep nog aan het opstarten was. Geduldig wachtte ze af tot ik er helemaal klaar voor was. Dat gaf me de tijd om Francy haar werk beter te leren kennen en de ideetjes voor een logo te laten rijpen.

Bij het maken van een logo zijn er steevast een aantal dingen die ik doe. Ik leer de klant kennen. Aan de hand van het werk dat ze doen, website, social media en een vragenlijst. Ook maak ik notities in een boekje met alles wat in me op komt. Wat ik wil onthouden van de vragenlijst en waar de klant naartoe wil. Daarna maak ik een moodboard. Deze omvat inspiratie in de ruime zin en stel ik een kleurenpallet samen. Dit doe ik met oog voor detail. Roos en groen zijn niet zomaar roos en groen. Dat zijn tientallen combinaties die mogelijks van pas komen.

Crea Freja maakt prachtige kleren en laat zich helemaal gaan met retouchewerk. Een creatieve madame die meer dan dat doet ook. Een wereldje dat aansluit bij de mijne. En toch kon ik lekker uit mijn comfortzone gaan. Er was al een logo wat het uitdagender maakt om dat los te laten, maar toch in het achterhoofd te houden.

Voorontwerpen

Ik maakte 5 voorontwerpen. Over alle 5 voorontwerpen kreeg ik feedback. Dat gaf me de nodige informatie om het voorontwerp in de juiste richting te krijgen. Dankzij de creativiteit van Francy werden twee voorontwerpen gecombineerd tot het uiteindelijke logo. Van het logo werden in de aanpassingsronde nog verschillende kleurenvarianten en lettertypes uitgeprobeerd.

Twee overgebleven voorontwerpen

Het logo

Het werd een fris logo met een katoenplant. Terug naar de krachtige roots van haar creaties. De ingekleurde letters verwijzen naar kleine lapjes stof alsook naar de gekleurde speldenkoppen.

Logo Crea Freja

Op zoek naar een logo?

Neem gerust een kijkje bij de werkwijze. Ik help je graag verder met een uniek ontwerp dat helemaal jouw bedrijf/ activiteit uitstraalt.

Professionele ontwerpen in huisstijl

In april nam ik afscheid van mijn werk. Na bijna 9 jaar werken zat mijn tijd erop. Hoogtes en dieptes, lachen en huilen, lief en leed, houvast en verandering, komen en gaan…

Ik begon op deze werkplek als afgestudeerd meisje. Net zoals ikzelf veranderde de organisatie van een kleine, huiselijke vzw naar een grote overheidspartner. Eentje die groeide en professioneler werd. Gaandeweg evolueerde de huisstijl van het felrode prisma naar inburgeringsgroen. In een tijd waar ik rapporten mocht schrijven, probeerde ik ze naar mijn hand te zetten. Meer en andere gegevens én in de huisstijl.

Soms maak je iets en verdwijnt het in de vuilnisbak. Op het laatste haalde ik voldoening uit het afleveren van producten en professionele ontwerpen waar men iets aan kan hebben op lange termijn, ook al verdwijnt mijn inzet in de anonimiteit der nummertjes ex-werknemers.

4 professionele ontwerpen

Professionele ontwerpen in huisstijl van mijn hand:

  • Een provinciale cijferkaart
  • Digitalisering van een onleesbaar schema
  • Visualisatie van twee ingewikkelde procedures

Op zoek naar een professioneel ontwerp?

Neem dan contact op voor een vrijblijvende offerte op maat.

Een logo voor Gezinsopvang Peggy

Ik mocht een logo maken voor mijn lieve onthaalmoeder – Gezinsopvang Peggy. Liefst iets met een meisje en een jongetje. En verder mocht ik mijn creativiteit loslaten. Daar hou ik echt wel van.

Zo gezegd zo gedaan. Ik dacht na over spelende kinderen, speelgoed, lachende gezichtjes in de naam, een bijtje als knipoog naar haar vorige opvang Bibieke. Ik besloot het simpeler en persoonlijker aan te pakken.

Logo Groepsopvang Peggy

Ik ging aan de slag met de kleuren van de landelijke kinderopvang waaraan Gezinsopvang Peggy verbonden is. Ik zocht een speels lettertype en bepaalde zorgvuldig welke letter in welke kleur kwam. En ik tekende een kindje. Niet zomaar een kindje. Ik gebruikte een oude kinderfoto van haarzelf. Eentje waar je haar jongste zoon ook in herkent. Een ontwerp dat dus voor een jongetje en een meisje kon dienen.

Logostempel Gezinsopvang Peggy

Van dit fris logo mocht ik ook een grote stempel maken. Voor het eerst ook eentje waarbij ik de afdruk stempelde op het hout. Dank je wel Peggy voor de leuke opdracht!

Op zoek naar een logo?

Neem gerust een kijkje bij de werkwijze. Ik help je graag verder met een uniek ontwerp dat helemaal jouw bedrijf/ activiteit uitstraalt.

Een logo voor Madame Stof

Dezer dagen werk ik aan een logo-opdracht. Een super leuke opdracht van een hele creatieve dame. Een opdracht die me deed beseffen dat mijn andere logo’s nog niet op de blog terecht gekomen waren. Ik bracht er verandering in door een blogpost te schrijven over de 4 groepslogo’s. Mijn allereerste experiment met een logo op maat was namelijk dit logo. Het logo van Madame Stof.

Ik volgde de blog van Madame Stof, de blog van Inge al een tijdje. Ze kan bijzonder goed naaien. Daar ik meestal maar kinderkleding naai, zijn de naaisels voor volwassenen best wel inspirerend voor mij. Ze trekt zich niets aan van huidige trends, van populaire stoffen of van patronen die de spuigaten uitlopen. Ze doet haar eigen ding. En dat is geweldig!

Ik mocht voor haar een logo maken. En ik kreeg daarvoor carte blanche. Dat had ik niet zien aankomen. Zoveel vertrouwen, een kans die ik met beide handen aangreep.

Madame stof dat zijn stoere naaisels. Dat is voor mij een beeld vormen van wie de madame erachter is. Ik vond inspiratie bij de tattoo van haar dochtertje. En ik ging aan de slag met een foto van een blogpost. Et voila zo toverde ik Madame Stof om tot dit geweldige logo.

Een eerste versie was nog een beetje feller geschminkt, iets braver haar, iets poppy-achtiger. Met de juiste feedback zat het er boenk op. Zalig toch?!

Op zoek naar een logo?

Neem gerust een kijkje bij de werkwijze. Ik help je graag verder met een uniek ontwerp dat helemaal jouw bedrijf/ activiteit uitstraalt.

4 groepslogo’s kinderopvang

Eind vorig jaar deed ik een oproep naar testpubliek voor een logo op maat. Net zoals ik met de geboortekaartjes deed. Aan testpubliek geen gebrek. Ik maakte een logo voor Madame Stof, eentje voor mijn onthaalmoeder Gezinsopvang Peggy en 4 groepslogo’s voor kinderopvang De Petteflet. De boekhouder kon daar allesbehalve mee lachen. De boekhouder en ik stonden niet op dezelfde golflengte.

Ik ben van het principe dat ik pas iets wil aanbieden als ik zeker ben dat het binnen mijn mogelijkheden ligt en dat ik het ook graag doe. Vandaar dat ik ermee experimenteerde. De 4 groepslogo’s waren niet per sé hetgeen waar ik naar op zoek was als logo-opdracht. De Petteflet had namelijk al een recent logo. Een leuk logo trouwens. Toch sprak de opdracht me enorm aan: 4 creaties, 4 kleuren volgens het reeds bestaande logo, 4 keer een groepslogo binnen dezelfde stijl, een doelgroep die me ligt. De max toch?! Ook mijn kinderen gaan naar een naschoolse opvang. In de vakantie werken ze ook met groepen. Dat hielp om me in te leven in de opdracht.

Ik werkte 1 thema vluchtig uit om de gewenste stijl af te toetsen. Na feedback werkte ik ze alle vier af binnen de gekozen stijl. De logo’s kregen hun groepsbenaming in een gekleurd vak. De kleur van hun groep. Die heeft steeds een groot aandeel op de voorgrond en volledig op de achtergrond. En zo maakte ik een logo voor de kabouters, de reuzen, de sloebers en de kids. Ik transporteerde ze in verschillende bestandstypes. En als kers op de taart ook als kleurplaat.

Voor de twee grootste groepen werd er zelfs een stemming gehouden. Daar werkte ik op vraag ook een versie met een mannetje uit. Leuk toch dat ze daar ook zelf bij betrokken werden!

4 groepslogo’s voor De Petteflet

Op zoek naar een logo?

Neem gerust een kijkje bij de werkwijze. Ik help je graag verder met een uniek ontwerp dat helemaal jouw bedrijf/ activiteit uitstraalt.

Zelfgemaakte fietstassen onderwaterfiets

We kochten een onderwaterfiets... Een wat?! Een speciale ouder-kind tandem. Handig met het naaimachine maakte ik er ook zelf fietstassen voor. Het hoe en het wat en waarom lees je hier:

Onderwaterfiets

Ik heb het geluk dat ik de kinderen nog net op school kan afzetten om dan vliegensvlug naar het station te fietsen. Welgeteld 6 minuten tussen dat de school open gaat en mijn trein vertrekt. Zo zette ik vorig schooljaar Lex zijn fiets buiten de school neer en zat Mil in het stoeltje. Tom ging dan ’s avonds die fiets ophalen. Want de school en de naschoolse opvang zijn niet op dezelfde plaats.

Dit schooljaar heeft Lex een grotere fiets waardoor dat niet meer zo evident is. Ook Mil kan al volledig zelf fietsen waardoor het spijtig is om in het stoeltje te zitten. We gebruikten de fietskar terug met Marie. Super handig om de bagage daar bij in te smijten. Zelfs Mil zijn fiets als hij onderweg moe is. Zo een twee a drie weken voordat ik terug ging werken zag ik ineens een probleem. Geraakte ik nog wel in 6 minuten met de fietskar aan het station? Hoe zou ik Lex naar school vervoeren zolang Marie het hangmatje in de fietskar zit? Zou de combi Lex en Mil én de fietskar niet te zwaar zijn om voorruit te trappen?

Even dachten we na over een bakfiets, eigenlijk specifiek over een Gazelle Cabby. Budgettair ok, zou vlot rijden, maar we twijfelden of het nog wel voor Lex zou kunnen. Hij is al wel bijna 7. Die zou misschien nog wel achterop in een stoeltje kunnen, maar dan opnieuw wisten we niet goed of het niet te zwaar ging worden. Ik ben dan wel een fervente fietser, het blijft een groot extra gewicht erop. Tweedehands nog wel te vinden, maar we kregen niet direct reactie. Fietsenhandels in de buurt hebben hem niet zomaar staan. En laten bestellen zonder hem uit te testen zag ik niet zitten. 

Met het aantal kinderen raadden ze al eerder een elektrische bakfiets aan. Hello prijskaartje! En niet zo praktisch om snel aan het station kwijt te kunnen. Ook niet goed voor de batterij om dan buiten onoverdekt te staan. Ik wil héél graag een elektrische fiets, maar niet voor een tijdelijke fiets van een 8-10 tal jaar. 

Een longtail cargobike werd ook overwogen. Een fiets waar achteraan meerdere kindjes op kunnen. Met fietsstoelen of met een soort langwerpig kussen en baren. Uitgesloten om gemakkelijk te vinden. En ook geen korte termijn oplossing voor Marie nog in haar babyperiode. 

Uiteindelijk werd het een onderwaterfiets. Dat is een ouder-kind tandem waarbij er nog extra kinderen op geraken. Afhankelijk van de versie 3 tot 4 kinderen. We kochten een versie waarbij er 1 kind mee kan trappen, eentje nog op een extra fietszadel bij de ouder kan zitten en nog eentje achterop kan. Die had heel wat voordelen:

  • Het mee kunnen trappen, maar ook kunnen uitrusten indien nodig
  • De meeste kinderen vooraan hebben wat gemakkelijker communiceert
  • Het niet alleen te moeten trappen en toch niet elektrisch te moeten gaan
  • Het meer een gewone fiets te hebben als er geen kinderen bij zijn
  • Het compactere van geen bak te hebben
  • De oplossing ook op langere termijn

Nadelen tegenover een bakfiets:

  • Als het regent worden de kinderen ook nat
  • Minder ruimte voor bagage
  • Toch meer eerder voor gebruik met 2 kinderen dan 3 (hoewel je ook bakfietsen voor 2 kinderen hebt)

Het weer, goh ja daar moet je mee leren omgaan. Je hebt ook bakfietsen zonder regenhoes. Of keren dat je ermee onderweg zal zijn dat je die hoes niet bij hebt. De bagage daar kan je ook creatief mee omgaan: een boekentas aan het kleine stuur vooraan, eentje op de rug bij het fietsende kind. De rest aan het stuur of mijn rug. Grote fietszakken was mijn eerste geniale idee. Maar met het fietsstoeltje schiet er nog weinig plaats over. Ook al heeft deze fiets een langere bagagedrager. 

‘Eerder voor 2 kinderen dan 3’ dat was een berekend risico. Het extra zadeltje lieten we achterwege. Dit zou niet zo handig zijn qua reflexen in het verkeer. De periode dat de onderwaterfiets voor 3 kinderen wordt gebruikt is kort. We vermoeden dat Lex binnen 2 jaar alleen naar school zal fietsen. Daarbij komt kijken dat de grootste afstand toch maar met 2 kinderen wordt gedaan. De onthaalmoeder is maar 2 straten verder. Dat kan best wel even in de draagdoek. Ondertussen zit ze al te lachen in het stoeltje.

Het moeilijke voor een andere fiets vond ik het tijdelijke aspect van deze fiets. Kinderen groeien als kolen en binnen 8-10 jaar komt de tijd dat ze allemaal zelf naar school zullen gaan. Dan blijft de leuke mogelijkheid om er een bak vooraan op te zetten. Met 3 kinderen blijf je sowieso wel met bagage zitten en boodschappen. Dus hopelijk kunnen we nadien ook nog vele jaren verder met onze prachtige rode fiets. 

En dan kwam weer het andere moeilijke, waar die onderwaterfiets kopen? Tweedehands hadden we er eentje op het oog, maar werd aan iemand anders verkocht. Op onderwaterfiets.nl vind je heel gemakkelijk de verkooppunten. Een beetje rondbellen gaf me heel wat antwoorden op al mijn vragen. Maar leerde me ook dat velen zo geen model hebben staan. Een levertermijn van 6-8 weken lijkt perfect normaal, maar niet ideaal als je binnen een paar dagen weer moest gaan werken. We vonden onze onderwaterfiets bij fietskarinfo.be. Hier kregen we een duidelijk beeld over de voor- en nadelen van de fiets, een antwoord op al onze vragen, een binnenshuis testrit, een geweldige service waarbij we ook rustig de tijd konden nemen om de juiste keuze te maken. En we vertrokken met een rijklare fiets. 

Schoten-Lier was onze échte testrit terug naar huis. Voldoende kilometers om op het einde van de rit de fiets helemaal onder de knie te hebben. Ondertussen wordt de fiets dagelijks gebruikt. Ook op momenten dat we best allemaal op een eigen fiets kunnen fietsen. En wordt er aardig gezeurd als het ene kind twee keer na elkaar vooraan mag fietsen. Ja zo enthousiast zijn we allemaal over de fiets. 

En ja hoor Tom kon de kinderen afzetten met de auto, ze zouden naar de voorschoolse opvang kunnen, we zouden deels te voet kunnen gaan, Lex zou kunnen steppen… Maar ik ben van het fietsprincipe: zo hebben ze veel meer beweging en leren ze veel meer over het verkeer. Te voet/ per step is goed voor in de zomer, maar niet op regenachtige/ koude dagen of dagen waarbij het even snel moet gaan. Daarvoor is de afstand te groot.

Het kriebelde om toch zelfgemaakte fietstassen te voorzien voor deze fiets. Dus ik ging met de vouwmeter alles opmeten. Ik bestudeerde bestaande fietstassen & ik maakte een papieren miniatuurversie om de opbouw beter te kunnen uitpuzzelen. Et voila! Zelfgemaakte fietstassen.

Ik kocht donkerblauwe oilskin en zwarte tassenband bij Madame De Stoffenmadam in Lier. Ik gebruikte zwarte biais die ik nog had liggen van de Veritas. Ik kocht sluitingen in de Veritas. En ik gebruikte een katoenen gebloemde stof als voering uit eigen voorraad. Eentje die ik al jaren had liggen. Om te vermijden dat de fietstas onderaan doorhangt als er iets in ligt gebruikte ik een blokje hout.

Er zitten hier en daar wat onbedoelde plooitjes in, maar het is bruikbaar en toch nog best mooi ook. Zelfgemaakt & zelf ontworpen. Niet al te groot, maar toch functioneel voor bv naar de bib/ zwemles, een deel van de boodschappen van de markt, picknick…

ps: dit blogbericht is geschreven uit puur enthousiasme en liefde voor deze fiets. Er kwam geen sponsoring aan te pas.