Coucou Castor

Uitstap naar familiepark Harry Malter op moederdag

De afgelopen weken hebben we hard in de tuin gewerkt. Gisteren hebben we grasmatten gelegd. Dat gras moet nu een kleine twee weken ingroeien. En dus gingen we beter vandaag met de jongens op uitstap. We wilden graag eens een bezoekje brengen aan familiepark Harry Malter in Destelbergen dichtbij Gent. Ik had er gister wat reviews over gelezen waardoor we met lichtjes gemengde gevoelens ernaartoe trokken. Commentaren als zijnde zielig, oubollig, vergane glorie, dringend toe aan renovatie… maar wél leuk voor de kinderen.

We hadden het al verteld aan de kinderen en dus was er geen weg terug. We gingen naar Harry Malter en vandaag was daar de beste dag voor. Via de website op de activiteitenkalender van het voorjaar stond dat moeders er op 14 mei gratis binnen mochten mits vergezeld van een betalend kind. Zo een beetje in de kleine lettertjes, want er werd daar maar weinig reclame voor gemaakt. Aan de kassa zou ik ook de volle pot hebben moeten betalen als ik mijn mond niet had open getrokken. Een beetje spijtig dat ik er zelf achter moest vragen. Maar meer gaan we daarover niet zagen, ik mocht gratis binnen. Mil is nog net kleiner dan 1 meter en dus betaalden we maar 25 euro inkom + 1 euro voor de parking. Een prijs die best oké is.

Harry Malter is een kleinschalig familieparkje. En dat heeft zijn charmes. We zien graag dieren en die waren daar. We hebben het graag dat de speeltuin op maat is van allebei en dat was zeker het geval. We doen ook graag eens iets anders, check! Alles bijeen zijn we eigenlijk in een mini-dierentuin geweest, kinderboerderij, speeltuin, circus en een mini mini pretpark geweest. De kinderen waren enthousiast en wij ook. Maar een absolute topper om terug te keren was het ook niet.

Lex vond de bootjes, de schuifaf en de kikkerattractie het leukste. Mil zijn oogjes fonkelden in het circus en Tom die vond dat ook fijn. En ik was meteen verkocht tussen de maki’s en de kinderboerderij. En ook van de schuifaf die leuke familiekiekjes opleverde. Het familiepark Harry Malter is naar mijn mening niet zo bekend. En dus was het ook hier redelijk rustig. Het circus was ok. Alleen was het er warm en stond de muziek luid.

Over de dieren las ik vaak dat ze ongelukkig in te kleine terreinen lopen. Dat vond ik absoluut niet. Voldoende plaats, in buitenlucht, met afleiding zoals een groot stuk water tot zelfs een ludiek ingekleed stuk voor muizen. We zagen trouwens geiten, zwijntjes, kippen, herten, stokstaartjes, stinkdieren, wasberen, kamelen, maki’s, muizen, gordeldieren, stekelvarkens… In een van de reviews stond dat je overal moest bijbetalen. Ook dat gevoel kreeg ik niet. Er zijn een paar betalende mini-draaimolens. Dan spreek ik over een halve euro voor een draaimolen te vullen (niet per kind). Dat vind ik persoonlijk nog een democratische prijs. En 20 cent tot een halve euro voor dieren eten te kunnen geven is ook niet zo abnormaal. En al bij al alle spectaculaire attracties waren ongelimiteerd in de inkom inbegrepen. Ook voor te schminken of eendjes vissen moet je betalen. En ergens spreekt dat voor zich. In ieder geval hebben onze jongens niet vervelend gedaan om het feit dat we al die betalende dingen niet hebben gedaan.

Kortom we zijn blij dat we geweest zijn 🙂 En aan alle mama’s nog een gelukkige moederdag!

Uitstap naar speelpark klein zwitersland

“Een avontuurlijk en gezellig dagje uit voor het hele gezin” En of! Sinds ik op zoek was naar een Nederlandse camping voor mij en de jongens hou ik vakantieveilingen.be in de gaten. Best spannend dat bieden op daguitstappen, etentjes en vakanties. Het heeft me tot nu toe al enkele goede deals opgeleverd en ook nieuwe plaatsen doen ontdekken. Een daarvan is speelpark klein zwitserland in Tegelen, Nederland.

Klein Zwitserland is een bos met leuke speeltuigen, grote glijbanen, een voetenbad, mini-golf, touwenparcours, goochelaar… Kortom genoeg voor een volledige dag plezier met de jongens. Bij de meeste speeltuinen heb je als ouder er zelf niet zoveel aan. Bij deze ben ik geen minuut op een bankje gaan zitten om te kijken naar de kinderen. De verleiding was te groot om mee te spelen.

Vanuit Lier is het een uur en drie kwartier rijden. De inkom met ons vier zou 39,95 euro zijn geweest. Persoonlijk vind ik dat aan de dure kant. Het is het voor een keer wel waard omdat er genoeg te doen is, maar voor een speeltuin ben ik die prijs niet gewoon. Ik was blij dat we er maar 16 euro voor hadden betaald tijdens de veiling. De parking is gratis en we stonden er 10 minuten voor openingstijd als eerste.

Voor Nederlands Limburgs beste uitje te zijn hadden we een bijzonder rustige zondag uitgekozen. Op heel het park liep maar een 150 man rond. Wat ervoor heeft gezorgd dat je nergens hebt moeten wachten tot er iets vrij was. En je eigenlijk het gevoel had dat je er alleen rond liep. Zalig!

Een speeltuin met een vrij nostalgisch gehalte. Van die toestellen van vroeger. En zalig hoge schommels en fantastische glijbanen. Een mooi ingeklede mini-golf die in de prijs inbegrepen zit en een uur lang droge humor van een goochelaar waar ik zelfs enorm mee heb moeten lachen. Perfect voor kinderen vanaf 2 jaar. Minder geschikt voor kruipers. Met de buggy ging het, maar minder geschikt voor rolstoelers.

En vanaf hier laat ik de foto’s voor zich spreken 🙂

 

En nog een leuke blooper van een veel te steile glijbaan:

3 tips om pinterest georganiseerd te gebruiken

In de vakantie hield ik me bezig met het organiseren van mijn boards op pinterest. In een notendop verwijderde ik likes, pins, boards. Ik alfabetiseerde, checkte de weblinks en heb ik alle likes in de juiste boards geplaatst.

  • Likes en pins opkuisen
  • Boards aanpassen
  • URL-check

Likes en pins opkuisen

  • Verwijder de likes die je niet meer zo leuk vindt
  • Plaats alle likes die je wilt behouden in de juiste boards
  • Verwijder ook alle dubbele pins en pins die je niet meer gebruikt
  • Pin it & make it, share it & delete it

Volgens mij had ik zo een 300-tal likes.Ik gebruik ze vaak als ik iets specifiek zoek voor hier en nu iets mee te doen. Bv als ik de jongens wil grimmeren dan zoek ik er een paar die ik leuk vind en laat ze dan kiezen. Of ik like iets en ga er dan vanuit dat ik het nadien wel in het juiste board plaats. Dat gebeurt dan niet. Dus nu heb ik mezelf gedwongen om alles op te kuisen.

Qua pins heb ik er ook heel veel verwijderd. Dat zijn dan pins die ik niet meer inspirerend vind, die ik al gemaakt heb, dubbele of waarvan ik een betere versie heb gevonden.

Pin it & make it, share it & delete it daarmee bedoel ik dat je ook echt aan de slag kan gaan met hetgeen dat je hebt bewaard op jouw boards op pinterest. Als je het hebt gemaakt, laat het dan zien op jouw blog/ instagram/ pinterest en delete de oorspronkelijke pin. Zo vermijd je een overload aan pins.

Boards aanpassen

  • Verwijder de boards waarmee je niets meer zal doen
  • Alfabetiseer/ semi-alfabetiseer de boards

Ik verwijderde twee boards: felt & coucou castor cooking. In het begin van mijn naaitijdperk gebruikte ik wel eens vilt. Dat verwerkt gemakkelijk. Maar na een aantal jaar heb ik nog altijd die lappen vilt die ik toen massaal kocht en doe ik er eigenlijk te weinig mee om er nog actief inspiratie voor op te zoeken. Het board coucou castor cooking daar pinde ik mijn kookblogs op. De foto’s van de posts zijn van mindere kwaliteit dus dan vond ik ze weer te weinig inspirerend voor anderen. Want dat die functie heeft pinterest dan ook weer. Je zoekt zelf inspiratie en inspireert anderen daarmee (bewust/ onbewust).

Het alfabetiseren dat deed ik dus maar semi. Ik heb alles gealfabetiseerd op twee boards na: coucou castor sewing en coucou castor crafts. Die wil ik graag dat anderen als eerste zien. Mijn zelfgemaakte stempels en juwelen die bewaar ik al in de gewone mapjes stamp it & jewels, jewels. Heel misschien dat ik dat die pins uit die twee mappen ook nog zal verplaatsen.

URL-check

Schaamtevol controleerde ik alle pins die linken naar mijn blog. Als je foutief pint dan zorg je ervoor dat de pins gaan verwijzen naar de startpagina van jouw blog en niet naar het specifieke bericht. Dit is frustrerend voor gebruikers. En het zorgt ervoor dat bezoekers meteen jouw pagina verlaten. Als ze dus niet naar het specifieke bericht linkten, heb ik de url opgezocht en aangepast via pin bewerken.

Nine best of pinterest

Het is geen tip, maar wel een uitdaging. Ga (terug) aan de slag met wat je pint. Eind december maakte ik op instagram mijn nine best en ook de nine worst of 2016. Ik raad je aan om zo jouw 9 beste pins te zoeken en daar iets mee te doen. Of je kiest er eentje uit ieder board. En als je die hebt verwerkt, herhaal het dan opnieuw…

9 best pins - coucou castor

Dit zijn mijn 9 meest inspirerende pins waarmee ik aan de slag wil gaan. Van links naar rechts langs boven te beginnen:

  • 2 patronen van colette patterns die ik al een tijdje heb en graag eens wil naaien
  • schoenen van Chie Mihara
  • kartonnen dino om te knutselen
  • kerstmis versiering om te haken
  • mijn eigen bruidsoorbellen die ik opnieuw wil maken (herwerkt uiteraard, geen letterlijke kopie)
  • weven lijkt me ideaal voor mijn wol te verwerken
  • kippen om te schilderen
  • het ontwerpen van een verjaardagskaart
  • zeefdrukinspiratie Ronald McDonald

Laat zeker een reactie met een link naar jouw pinterest als je die hebt opgekuist of naar jouw 9 meest inspirerende pins als je daarover blogt.

Welkom 2017 zonder voornemens mét plannen

En wat zijn jouw goede voornemens? Dat zal zo wat de meest gestelde vraag zijn de komende twee weken… Wel ik heb geen goede voornemens. En stiekem hoop ik dat jij die ook niet hebt. Voornemens zijn voor mij intenties die er uiteindelijk niet van komen. Of die je niet langer dan januari zal volhouden. Dus ik heb plannen, alleen maar wilde plannen. Die heb ik altijd wel, alleen zo januarimaanden zijn zo de tijd van het jaar dat ik in mijn kaarten laat kijken.

Ik brei verder aan mijn eerste trui. Dat is de skylinetrui van LMV. Die maak ik in maat 104 voor Mil, die is daar nog 2 maten van verwijderd dus ik heb nog wel wat tijd. Ook met haken wil ik een beetje zoals 2015 doen, een paar amigurumi’s ofzo.

Naaien: kinderkleding en kledij voor Tom. Op het moment ben ik wat ontmoedigd om voor mezelf te naaien. Een paar keer te veel tot de conclusie gekomen dat ik serieus tussen maten in val. En dat standaardpatronen zijn gemaakt voor een grotere cupmaat zorgt ook voor extra moeilijkheid.

Illustraties! Dat wil ik ook laten zien. Stempels, zeefdrukken, kaartjes, tekenen en schilderen. Of dat echt blogmaterie zal zijn, kan ik nog niet helemaal inschatten. Eerder voor instragram, denk ik zo.

Workshops! Niets liever dan hier en daar iets bijleren. Voor het moment denk ik veritasworkshops eens uit te proberen. 15 euro per workshop op voorwaarde dat je veritasmateriaal gebruikt. Nu ik niet meer midden in het centrum woon, koop ik er veel minder. Maar het blijft wel een nuttige winkel met degelijk materiaal aan een betaalbare prijs. Dus ja waarom ook niet?!

En moest ik toch gedwongen zijn om goede voornemens te maken: veel rommel maken en het creatief proces laten voorgaan op het huishouden. Ja hoor, echt!

 

2016 in een kort overzicht

Ook al heb ik net een maand radiostilte op de blog achter de rug heb, schreef ik maar liefst 36 blogs in 2016. Als ik erop terugblik was het vooral een heel druk jaar. Maar echt een heel druk jaar. Dat kwam door een nieuwe functie op het werk. Ook werd er nog aardig wat verbouwd. Er werden 6 kamers geschilderd. De achterbouw hebben we van tegels voorzien en ook de wc werd geïnstalleerd. Creatief ging ik ook weer wat stapjes verder. Ik maakte er hieronder een overzicht van.

In het begin van 2016 werden er heel wat stempels gemaakt, vooral geboortestempels. Daar hoorden ook geboortekado’s bij. Rond de zomer stonden de projecten voor De Vloeter centraal. Dat waren dan de poppen van eigen patroon, de haaksels van op vakantie en weer heel wat stempels. Dat was zoveel om het afzonderlijk te bloggen. En nu op het einde van 2016 werden er weer wat kledingstukken gemaakt. Maar ook dat ging zo snel dat ik er amper de tijd voor heb genomen om het op de blog te zetten.

Zo maakte ik bijvoorbeeld 14 billies van zonen09. Na een paar billies te bloggen valt er nog weinig te vertellen over dat patroon. Dat maakt het moeilijker om te bloggen dus liet ik er al een aantal zien op facebook of instagram. Ook maakte ik deze week nog 3 kerstkado’s, maar ik vergat mijn fototoestel. En zo gaat dat verder waardoor er creaties de blog ontlopen.

2016 is ook het jaar geweest om de draad terug op te nemen en ook het jaar om weer wat nieuwe technieken te leren. Ik ging terug haken en recent ging ik terug aan de slag met breien. Maar net dat stapje verder: een patroon lezen, een kledingstuk maken. Dat gaat dan weer zo traag dat ik vrees dat de trui pas eind 2017 de blog zal halen. Ik startte met tekenles, zeefdrukken en illustreren op de computer.

Je zal dus wel kunnen volgen dat het moeilijk is om hoogtepunten uit een druk jaar te kiezen. Hierbij mijn poging:

Natuurlijk zijn er ook de bloopers:

Hoe blik jij terug op jouw 2016? Maakte jij een soortgelijk overzicht? Laat dan zeker jouw link achter in een reactie.

4 jaar in blogland

Ik vertoef sinds vandaag 4 jaar in blogland. Mijn blog-verjaardagen heb ik nog niet echt in de kijker gezet. Ik verschiet er zelfs van dat het al vier jaar is. Ik denk niet dat ik een doel had opgesteld wat ik hiermee wou bereiken. Maar als ik terug blik zou ik zeker mijn doel hebben bereikt. Ik heb écht enorm veel bijgeleerd en heb de moed nog niet opgegeven. That’s it… Voor mij maakt het allemaal niet zo uit hoeveel volgers of hoeveel likes. Al praat ik tegen mezelf, dat gaat ook.

Maar in die vier jaar zijn er hier en daar wat dingen gebeurd en ik zal er zeker een paar vergeten:

  • Ik leerde beter naaien. Van oefenstiksels op papier tot vlaggenlijnen tot een aantal zeer mooie kledingstukken
  • Ik overwon tricotvrees & durfde ook een overlockmachine te gebruiken. Best wel angstaanjagend zo een machine dat de stof ook knipt. En nu droom ik van een coverlock.
  • Ik leerde breien en leerde het nog eens opnieuw (want ik vergat het ook in de tussentijd). Ook al kan ik maar een omslagdoek/ sjaal/ muts maken. Dat is ook breien.
  • Ik kan een magic ring haken. Volgens mij vond ik mijn eigen manier om dat te doen, maar het werkt én ik plan het vanaf nu steeds te doen.
  • Ik leerde stempels maken en dat gaat steeds verfijnder door transferpapier. Ook keek ik al eens naar zachtere lino dan die ik nu gebruik. Bij veel kerven krijg ik pijn in mijn pols en worden mijn vingers tamelijk gevoelloos.
  • Ik kan juwelen maken. Dat doe ik al een tijdje niet meer zo intensief als eerst, omdat het een vrij dure hobby is. Maar het gerief ligt er nog en ik heb het nog wel in de vingers.
  • Ik heb al een jaar een eigen naaikamer. Al zou ik het een knutselkamer moeten noemen. Die eigen ruimte is nog steeds wennen. Ik maak het zo graag rommelig. De ruimte werd deze maand geschilderd, van plinten voorzien & he-le-maal opnieuw gesorteerd ingeladen.

Verder kreeg ik nog een kind, kocht en verbouwde ik een huis. Ik creëerde een mini dierentuin met een poes, een konijn en een hond. Ik kan een mondje Spaans praten en trek al iets betere foto’s. Ik veranderde van functie. Ik ging opnieuw lezen. Veranderde wel eens van kapsel. Heb mijn voeten in het huwelijksbootje gezet. Wat wil een mens nog meer?

Maar genoeg terug geblikt. Die blogverjaardag. Ik heb het mij al eens afgevraagd of ik eens een give-away moest organiseren? ja, nee, ja, maar hoe, dan toch maar niet. Zoiets was het. Ondertussen heb vele facebook-, pinterest- en instagramvolgers erbij. Die kwamen allemaal spontaan, niet omdat er hier iets te rapen valt. Meer hoeft dat niet te zijn. Dus allemaal bedankt om toch maar steeds met lege handen naar huis te gaan. Ik hoop dat het minstens één keer lichtjes inspirerend was. Ik zou jullie in de bloemetjes kunnen zetten, maar echte kenners weten dat ik echt niet graag bloemen krijg. Dus zie ik er ook niet veel in om ze weg te geven.

Mieke pop patroon - coucou castor

Een cadeautje voor iedereen: ik ontwierp zelf het Patroon Mieke Pop – coucou castor en dat mag je vanaf nu gewoon gratis gebruiken. Stap voor stap foto-instructies volgen nog. Al is het heel simpel

Je naait een voorkant van het hoofd aan de voorkant van het lijfje, zelfde voor de achterkant. Je voorziet de pop van vilt haar of nadien met garen. Je naait de armen en benen per twee panden aan elkaar. Je keert ze om, vult ze en steekt ze tussen de twee lagen van het lijfje. Je naait rondom en laat een keergat. Je keert, vult de pop, naait het keergat dicht en voorzie de pop van een gezicht.

Mieke pop patroon - Coucou castor

Hopelijk ben je er iets mee. Foto’s ervan zijn zeker welkom via info@coucoucastor.be. Moest je er zelf over bloggen zou ik het fijn vinden dat je naar Coucou Castor linkt. Af en toe doe ik eens iets creatiefs voor een goed doel. Dat deed ik deze zomer opnieuw. Ik naaide een aantal poppen die verkocht worden ten voordele van de bewoners van de Vloeter St. Oda. Nooit gedacht dat ik poppen naaien leuk zou vinden, maar het is écht uitstekend voor mijn reuze berg reststofjes.

Mieke pop patroon - coucou castor

Ben je zelf niet zo creatief of kom je wat tijd te kort? Laat hieronder gerust een reactie voor vrijdag 2 september 20u00. Die reactie dat mag eender wat zijn, mopjes zijn leuk, iets inspirerend… Ik drink wel eens thee en aan het zakje hangt soms een vraag:

  • Wanneer vind je iemand oud?
  • Als je de hele dag een gerecht zou mogen eten, wat is dat dan?
  • Welke landen heb je allemaal bezocht?

Misschien win je wel een pop of stempel naar keuze. Het is toegestaan mij te volgen via social media of het bericht te delen, maar zeker geen vereiste.

Het 52 boekenproject

Vroeger las ik heel veel, maar sinds lange tijd lukte het me niet om nog maar een boek te lezen. Hoogstens enkele pagina’s en ik werd al moe. Ik vond het tijd om daar verandering in te brengen. Dus stelde ik mezelf een doel: 52 boeken in een heel jaar lezen. Iedere week een boek dus. Dat lukte vrij goed. Tot er een verbouwing en een zwangerschap en bevalling tussen kwam. Een jaar werd net geen twee jaar, maar I did it! Ik las 52 boeken van wel 52 verschillende schrijvers. Blijkbaar 53 zelfs, want als ik mijn lijstje overloop staat zelfs een van de beste boeken er niet tussen.

Soms vond ik het een hele opgave, maar vaak vond ik het leuk en ontspannend. Het lukt me nu weer om gewoon een boek te lezen. Ik heb boeken in de bibliotheek meestal bewust gekozen op hun beperkte omvang. Maar sommige kanjers heb ik toch overwonnen. Nu ik 53 nieuwe schrijvers ken, kan ik eindelijk eens een tweede boek lezen van een schrijver die ik super vond.

Must read top 10:

  • 12 jaar slaaf – Northrup
  • De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een ikeakast – Puertolas
  • Eddies wondere wereld – crauwels
  • Miranda van frituur miranda – Vlaminck
  • Het marktplaatsmeisje – Vis
  • Niemand weet dat ik een mens ben – Mortier
  • Het avontuur van iks en ei – Campert
  • De jongen die nooit heeft bestaan – Sjon
  • Hotel rendez-vous – Reusens
  • Dagboek van Marie – Feryn

Goede top 10:

  • De kamer – Karlsson
  • Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten – Verhulst
  • Achter het station – Camenisch
  • 3 slechte schaatsers – Krabbé
  • 7 maandagen met montalbano – Camilleri
  • Instect – Castillon
  • Laura – Barcelo
  • De droom van Aziz – Adam
  • X & Y – Treur
  • De sumoworstelaar die niet dik kon worden – Schmitt

Over de goede boeken: verrassend waren de kanjers ook de beste. 12 jaar slaaf daarvan had ik eerst de film gezien. Het zit hem in de details.

De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een ikeakast sprak me aan puur op basis van de titel werd mijn enthousiasme opgewekt. Wat een humor bij iedere verhaalwending. Hier is er een verfilming op komst. En ik zal zeker op de eerste rij zitten.

En Eddies wondere wereld, onvoorstelbaar!

Snel klaar project: sloffen

Ik heb mezelf een paar sloffen gemaakt voor als er bezoek komt, dat ik rap nog iets aan mijn voeten kan trekken. Ik ben een warmbloedig persoon, zeker als het op mijn voeten aan komt. Van februari tot oktober is bij mij het teenslippersseizoen geopend. Laatst in december ook nog, maar ja dan verklaren ze u helemaal voor zot. Ik draag geen sloffen. Nu we vloerverwarming hebben, is de winter ook niet een reden om ze in huis te halen.

Op mijn sokken hoef ik ook niet te vertrouwen want gegarandeerd heeft die dikke teen een gat. Dus goedkope zelfgemaakte sloffen zijn het geworden. Sloffen die redelijk snel klaar waren. Redelijk, want ze mislukten in de nepleren versie.

Sloffen - Coucou castor

Hier vond ik een turorial voor een maat 37. Ik paste het op het gevoel aan naar maat 40. Uiteindelijk werd het rode dikke vilt. Een grappig, iets of wat lelijk paar. Maar goed genoeg om mijn blote voeten tijdelijk te verbergen.

Sloffen - Coucou castor

Merry X-mas & een gelukkig 2016! En alvast een vrolijk pasen…

Borstvoeding voor de tweede keer

Een ding was me snel duidelijk, geen twee kinderen zijn hetzelfde. Een zwangerschap die nog langer duurde dan de eerste, een inleiding, stoelgang in het vruchtwater, een navelstreng die rond de hals zat, 510 gram extra… En vooral een compleet andere borstvoeding. Op dat laatste had ik me niet voorbereid.

Bij Lex wist ik het op voorhand niet goed wat ik ging doen met de borstvoeding. Ik wou het wel proberen, maar echt helemaal zag ik het toch niet zitten. Tot hij er was en alles fantastisch verliep. Zo handig om altijd de melk bij te hebben. Zo een zaligheid om dat kind aan de borst te hebben. Het enige dat ik nodig had was een tepelhoedje. Ik hield het 11 maanden vol. Omdat dat zo goed ging, was ik daar tijdens Mil’s zwangerschap niet meer mee bezig. Ik ging borstvoeding geven.

Dat ik al eens borstvoeding had gegeven hielp me in het ziekenhuis om rustig te blijven. Iedere keer weer op het belletje duwen voor hulp vond ik niet erg. In het ziekenhuis had Mil twee uitersten. Of hij was te slaperig of hij was veel te hevig/ ongeduldig. Het lukte van geen kanten. Hij viel af en al gauw gaven we de melk met een spuit en daarna zat ik al in het ziekenhuis te kolven. Had het aan kinderarts nummer drie gelegen was ik overgeschakeld op flesvoeding. Bij die gedachte werd het me emotioneel te veel. Daar liep de kinderarts onbegripvol de kamer uit.

Thuis moest ik maar een vroedvrouw nemen. Hij moest wat op kracht komen en kalmeren en dan zou het wel lukken. Dus moest ik een week alleen maar kolven. Die week werden verschillende weken. Een gewone fles dat lukte niet, eentje van het ziekenhuis dat ging (al ging het te snel) en dan moest ik er een van Medela proberen. Een systeem waarbij hij moet zuigen zoals aan de borst. Handig zodat hij het niet verleerd, maar zo tijdrovend. Van een handkolf ging ik deze keer naar een elektrische. En was het budgettair geen verschil zou ik een dubbele elektrische hebben gepakt. Ook borstvoedingsthee en homeopatische middelen werden ingeschakeld.

borstvoeding

Ondertussen is dit wat ik nodig heb om de borstvoeding keer na keer te laten lukken:

  • Sterilisator
  • Flessenwarmer
  • Kolf
  • Papfles van het ziekenhuis
  • Medela papfles
  • Borstvoedingsthee
  • Bewaarpotjes om extra melk in te vriezen
  • Tepelhoedjes
  • Borstvoedingsdoek
  • Isoleertas voor onderweg
  • Aangepaste kledij: borstvoedingsbh, tshirt, compressen, tepelzalf
  • Veel water, slaap, geduld, pogingen om het toch natuurlijk te laten verlopen, (een vroedvrouw), een wekker, een schrift om iedere voeding getimed in op te schrijven…

Het doopsuiker van drie jaar geleden

Drie jaar geleden kwam mijn lieve zoon Lex ter wereld. Zo fier als een gieter maakte ik tijdens mijn zwangerschap geslachtsneutrale zakjes en poppetjes als doopsuiker. Wie mijn blog al wat langer leest herkent waarschijnlijk deze pittige handenwarmers erin.

doopsuiker

Na een lange zoektocht naar stof heb ik een deel gekocht in Kapellen en een deel in Antwerpen. Ik vond dat destijds echt moeilijk iets geslachtsloos, maar toch iets leuks.

De poppetjes, die ik in het paars en in het bruin maakte. In een massaproductie en met meters teveel aan stof. Het was nog in mijn beginperiode van het naaien. Ik ben er dus nog altijd, gezien mijn gebrek aan technieken toen, heel erg fier op. De zakjes dat was een uitprobeersel qua grootte.

De meter en de peter die ontvingen een uitvergrote versie van zo een pop met een bijhorend voeldoekje. Helaas vind ik daar geen foto van terug.

Voor de presentatie van dit doopsuiker gebruikte ik twee oude pizzadozen, wat oud karton en hetzelfde rode stofje als de sterren. Voor het lekker assorti te maken. Maar eigenlijk ook omdat het last minute-werk was en ik geen kosten wou maken aan de huur of aankoop van zo een speciaal iets om het doopsuiker te presenteren.