Mannetjesstempel

Naast kaartjes ontwerpen heb ik ook wel een liefde voor kaartjes verzamelen. Dat deed ik vroeger intensiever dan nu. Nu wordt de verzameling ook regelmatig gebruikt om een kaartje te sturen. Een kaartje dat al geruime tijd in mijn collectie zit is dit verjaardagskaartje van een houten mannetje. Ik kocht het kaartje bij retroloekie.nl. Dat lijkt nu keeponstyling.com te zijn. Tot nu toe te mooi om al te verzenden. Ie staat te blinken in mijn kaartenrekje op mijn naaikamer. Maar ook een te inspirerend kaartje om niets mee te doen. Dus maakte ik er een mannetjesstempel van.

Omdat het kaartje liggend is past de mannetjesstempel ook perfect op een enveloppe. Ik vind dat wel tof dat de enveloppe echt matcht met de inhoud. Ik gutste de mannetjesstempel met Factis lino. En stempelde hem op de enveloppe met Rich Cocoa Memento Dew Drops inkt. Onderaan gebruikte ik ‘dessert sand’ ook een Memento Dew Drops.

 

3 keer de kaptrui uit stof voor doe het zelvers

Afgelopen zomer besloot ik kledij voor Lex te naaien op de groei. Ik maakte een heel deel billie t-shirts met korte en lange mouwen. Die passen ondertussen. In de kerstvakantie maakte ik 3 kaptruien. Ik gebruikte daarvoor het patroon van de kaptrui uit stof voor doe het zelvers. Ik had maat 134-140 al op patroonpapier omdat ik die al eens maakte voor Lars.

Een kaptrui maken gaat redelijk vlot. Dus het bandwerk duurde niet zo heel lang. Ik probeerde toch drie verschillende versies te maken:

  • Een trui uit donkerblauwe velours van Froy en Dind. Voor de voering van de kap gebruikte ik dunne streepjestricot, ook van Froy en Dind.

  • Een werkman kaptrui met sweater van Lanalotta. Voor de voering van de kap gebruikte ik subtiele groene streepjestricot. En voor de boorden gebruikte ik donkergrijze boordstof.

  • De laatste kaptrui maakte ik uit rekbare jacquard van Madeline De Stoffenmadam. Voor de voering van de kap gebruikte ik zwarte tricot.

Een pasbeurt leerde me dat een maat kleiner mogelijk ook nog wel op de groei kan zijn. Ze verdwenen ergens in de kast alvorens ik de tijd vond om ze te fotograferen. Benieuwd wanneer ze uiteindelijk gaan passen.

Geometrische ooievaar: 2 kaartjes en een stempel

Een van mijn eerste kaartjes die ik liet drukken is de geometrische ooievaar als wenskaartje bij een geboorte. Save voor de eerste 100 geboortes, haha! Het is een kaartje dat ik ontwierp als ik nog lerende was. Eerlijk, de ooievaar is geïnspireerd op een reeds bestaande. Maar, ieder lijntje is zelf getekend. En, de lijnkleur, lijndikte, het inkleuren, welke vlakken wel of niet ingekleurd, het lettertype erbij, de plaats, de grootte… is volledig eigen ontwerp.

Omdat het kaartje regelmatig gebruikt wordt, leek me na een aantal geboortes toch wel verstandig om er een stempel bij te maken. Zodat de enveloppe ook gepimpt kan worden. Ik maakte hem uit een restje harde lino en stempelde met Midnight donker blauwe VersaCraft.

Ik vond hem zo leuk dat ik hem ook verwerkte in een geboortekaartje zelf. Een fris kaartje waarbij ik nog iedere ooievaar zelf positioneerde. De achterkant heeft een leuke A-typische indeling.

 

Het Marcel geboortekaartje met een bijpassende stempel

Marcel zag zijn levenslicht in de binnenspeeltuin. Er is een tijd geweest tijdens de zwangerschap dat ik regelmatig met de jongens naar de binnenspeeltuin ben getrokken. Daar maakte ik dan wel eens stempels of ontwierp ik kaartjes. In niet zwangere toestand speel ik mee, maar met een zekere dikte lukt dat niet meer zo vlot. Dus bleef ik zitten en kon ik me nuttig bezig houden. Marcel is een vrolijk nijlpaard. Een beest dat me wel weet te interesseren in de zoo. Ik zag er ooit eentje het water in lopen en eentje met een pelikaan op zijn rug.

Het Marcel geboortekaartje is een kaartje dat Tom ook zeker een kans had willen geven voor het kaartje van onze derde spruit. Helaas voor hem was ik al te ver gevorderd met dat kaartje om het te vervangen door Marcel. Ook Marcel is nog een fictief kaartje met een olifantendracht tot mei 2020. Een nijlpaard is trouwens maar 7 maanden zwanger. Het transparante, het bootje en de drie vissen maken het kaartje wel lichtjes speels. De grijze tinten gaan heel goed samen met het blauw.

In het verleden maakte ik al wel eens twee nijlpaardstempels die ik schonk voor het goede doel. Een nieuwe stempel van een nijlpaard zag ik zeker wel zitten. Gewoon leuk om wat random stempels te hebben voor verschillende gelegenheden enveloppes/ inpakpapier op te fleuren. En dus gutste ik de contouren van Marcel zijn hoofd uit gom van de Action. En stempelde hem met de kleur ‘cool gray’ van VersaCraft.

7 nieuwe hondenstempels

In het begin als ik stempels maakte kopieerde ik wel eens het werk van een ander om er zelf een stempel van te maken. Copycat, ik pleit schuldig! Dat is niet ok en toch ben ik er ergens ook niet rouwig om. Het heeft me geholpen om te oefenen. Je kent het wel net zoals leren schrijven met zo van die blaadjes met lijnen. Die stempels van toen die zagen er niet uit. Soit ze hebben geleid tot betere resultaten met meer creativiteit. Ik maakte eind vorig jaar fotostempels van honden. 7 hondenstempels in een keer. Erover bloggen duurde helaas wat langer…

van links naar rechts van boven naar onder:

Nelson de mops

Ook al verwarren mijn eigen kinderen een mops met onze franse bulldog kan ik toch nog niet zeggen dat ik fan ben van een mops (sorry Nele en Toon). En toch om er een stempel van te maken was ie best cool. Zalig om te kunnen spelen met zwarte vlakken afwisselend met wat lijntjes.

Boris de Cane Corso

Echt zo een kanjer van een hond daar wou ik graag een volledige stempel van maken.

Joya de Dwergpincher

Dat is twee keer dezelfde hond. Ik kon niet kiezen, dat gebeurt wel vaker. Schattig om ook de wenkbrauwen mee te nemen.

Nash de Vubara

Die was verrassend moeilijker dan ik dacht om juist uit te tekenen. Toch ben ik wel blij met het resultaat door meer te spelen met vlakken dan met lijnen.

Yuma de Zwitserse Herder

Ik ben meer bekend met de Duitse. Bij Yuma probeerde ik eerst het volledige lijf te tekenen maar daarmee botste ik op gekke verhoudingen.

Cavelier King Charles Spaniel

Die is ook een schatje. Die had ik eerst ook zo meer met zwarte vlakken voor ogen. Maar tijdens het gutsen heb ik me vergist. En dat is niet erg want hij is nu zo schattig.

En wat vinden jullie van de hondenstempels? Een favorietje?

De 5 meest storende zaken in mijn naaikamer aangepakt

Er zijn 5 dingen in mijn naaikamer waaraan ik me ergerde. En ik nam eindelijk eens de tijd om er wat aan te doen.

1. De stofschaar

Ik moet behoorlijk vaak zoeken naar mijn stofschaar. Dat komt omdat ik vaak mijn stof in een andere ruimte knip. Of omdat ik ze ook gebruik voor garen door te knippen. Ook ligt ze wel eens op de strijkplank terwijl ik net achter mijn machine zit. Dus ik kocht een nieuwe schaar. Mijn eerste schaar kreeg ik bij mijn naaimachine. Echt een goede. Deze is van Prym en kocht ik in de Veritas. Hopelijk ook een goede. Hetzelfde scenario is ook van toepassing op de lintmeter.

2. De draadkleuren op mijn spoeltjes

Als mijn spoeltje op is tijdens het naaien ben ik vaak te lui om een nieuw spoeltje op te winden in de kleur waarmee ik aan het naaien was. Dus neem ik vaak een spoeltje dat nog klaar voor gebruik is in een andere kleur. Ik nam de moeite om alle spoeltjes eens te vullen. En zo zag ik dat er in mijn spoelendoos nog wel wat ruimte was. Dus kocht ik er nog wat die ik dan ook meteen opspoelde.

3. Mijn gigantische stofvoorraad

In het appartement naaide ik in de living en dan had ik een kleine voorraad. In het huis heb ik een naaikamer met een grote kast. Netjes gesorteerd tricot, katoen en effen stoffen. Ieder op een aparte plank. Een tijdje kocht ik stof zonder te naaien. Nu neemt mijn stof al een extra plank in beslag.

De 3 out 1 in methode die werkt bij mij niet echt. De stoffenwinkel buiten komen met een stofje dat is zoals een kind bij een taart zetten maar het mag er niet van eten. Daarbij geraakt meestal de stof niet op met het eerste project.

Ik heb nog stof liggen van de allereerste keer dat ik stof ging kopen. Zeg nu zelf, dat is not done.

4. Mijn bijna even grote voorraad ongebruikte patronen

Oh lieve help! Ik betrapte mezelf laatst in de zoektocht naar een patroon dat ik eigenlijk zoiets al had liggen. Ik zocht een patroon voor een mannenshort. Terwijl er in de LMV’s af en toe wel verschijnen én terwijl ik de Jedediah short van Thread Theory heb liggen. Oepsie!

Of verschillende patronen van Colette patterns die ik even niet durf te maken omdat er al zoveel kledingstukken voor mezelf mislukten.

En van die boeken die ik kocht die dan tegen sloegen. Wetende dat je er waarschijnlijk toch niets meer uit gaat maken.

5. Mijn machines

Mijn machines die stonden al een tijdje stil. Tijdsgebrek was daar de grootste reden voor. Een drukke voltijdse job en de verbouwing van de zolder eisten zijn tol. En als ik tijd had dan nodigen mijn machines me niet echt uit om me erachter te zetten. Ik kocht mijn singer nu ongeveer 7 a 8 jaar geleden. Ik wist nog niet of ik naaien wel leuk zou vinden dus ik kocht het goedkoopste model. Mijn singertje voldoet niet meer zo aan hetgeen ik ermee wil doen. En maakt te veel lawaai om te naaien in de naaikamer die naast de slaapkamer van de jongens ligt.

En dan is er nog dat verdomde overlockmachine. Die kocht ik pas 2-3 jaar later. En om eerlijk te zijn ook het goedkoopste model, een Lewenstein. Al die machines doen hetzelfde dus wist ik veel. Hij deed prima zijn werk tot ik steeds meer problemen kreeg met de draadspanning. Ik deed een inspanning om ieder knopje te leren kennen. Maar de laatste tijd ging het steeds vaker mis. Gewoon tijdens mijn werkstuk had meneertje Lewenstein er ineens geen zin meer in.

Dé aanpak

De schaar die kocht ik al. Ook zelfs een klein draadschaartje kwam erbij.

En probleem 2 en 3 kunnen gelukkig samen opgelost worden. Ik deed eerst thuis de extreem grote kuis. Zo kon ik zonder schaamte extra veel naaitijd nemen. Het naaien van de onderbroeken voor Tom en voor Lex zorgde ervoor dat heel wat restjes weggewerkt werden. En ik merk ook dat ik meer moeite doe om een kleur te wisselen met het nieuwe naaimachine. Gewoon omdat het sneller opgespoeld en ingeregen is. Als het spoeltje op is, spoel ik hem ook meteen terug op. Ook bij babycadeautjes en de spring rompers voor de jongens heb ik er moeite in gestoken om stof te gebruiken die ik nog had liggen. Ik hoop naar een voorraad terug te keren waarbij de extra plank om mijn stof kwijt te kunnen niet meer nodig is.

Het probleem van de niet gebruikte patronen: Ik deed al een aanzet door het patroon van de onderbroeken van Tom te gebruiken. Ook de spring & summer romper van Brindille & Twig waren al een goede aanzet om het gebruik van nieuwe patronen niet zo zeer te vrezen. Als mijn lijf volledig herstelt is van de bevalling wil ik toch zeker nog wel een poging doen om de colette patterns terug een kans te geven. Daar ik de solden heb gemist en te kritisch ben op kledij in de winkel lijkt zelf gemaakt toch nog niet zo slecht. Ook al mislukt er hier en daar wel iets voor mezelf. En verder plan ik wel nog de patronenbladen te bekijken om de knoop door te hakken om er misschien toch wat weg te doen.

Ik leerde mijn overlock net iets beter kennen en bracht hem in december op onderhoud. Sindsdien heeft hij af en toe nog kuren met het knappen van een draad. Maar verder doet die weer even zijn ding.

Mijn singertje verving ik door een Brother. Ik ging eigenlijk voor een Pfaff omdat ik dat kende van de naailes. Alleen deed ik deze keer wel moeite om mijn opties te bekijken en te zoeken naar een machine dat betaalbaar aan mijn noden voldeed. Het is een machine met veel potentieel. Alleen moet je er wat mee leren werken. En dat gaat geleidelijk aan zeer goed.

Tweemaal een Spring Romper van Brindille en Twig

De jongens hebben me de afgelopen maanden de oren van mijn kop gezaagd om een zelfgemaakte salopette. Ik maakte er ooit een voor Lex en een als verkleedpak. Ook voor Mil maakte ik er al wel eens eentje. Maar ondertussen werd het tijd voor een nieuwe. Spijtig genoeg vind je niet zo heel veel patronen van jongens salopettes op Lex zijn maat. De spring romper die ik een tijd geleden kocht ging van newborn tot maat 5-6 jaar. Met zijn 6 jaar wist ik dat het waarschijnlijk zeer nipt ging zijn voor Lex. Maar ik waagde mijn kans.

En zo maakte ik een spring romper voor Lex. Ik gebruikte hiervoor stof die ik al eens gebruikte voor een kleedje voor mezelf. Een lange sportieve jurk uit La Maison Victor jan/feb 2017. Geen idee hoeveel meter ik er ooit van kocht, maar ik had er nog heel wat van over. Het werd een versie die enkel deze zomer mee gaat gaan.

Hij poseert trouwens met een zelf gemaakte Billie van zonen 09. Vorig jaar maakte ik er een aantal op de groei voor hem. Helaas is dat ondertussen niet meer op de groei. Maar de zoveelste Billie daar valt nog amper iets over te vertellen, buiten het feit dat de stof gekocht werd bij Madeline De Stoffenmadam. Al val ik daarmee ook veel in herhaling.

Voor Mil maakte ik een speelsere versie in maat 3-4 jaar. Ik gebruikte hiervoor streepjestricot van Madeline De stoffenmadam. Zie je wel dat ik ook hier mee in herhaling val.

Summer romper 87 van Brindille en Twig

In juni gingen we bij Anne & Jente op bezoek in hun nieuw huis. Omdat Anne een tweede keer zwanger is voorzag ik ook een cadeautje voor de kleine in spé. Ze verwacht(t)en eind juli een tweede jongen. Dus maakte ik een zomers jongenspakje uit een restje ridderstof. Ik gebruikte een ander patroon van Brindille & Twig, namelijk de summer romper 87. Die lijkt heel erg op de spring romper. Alleen heeft deze geen zakjes en is het meer een romper dan een salopette. Een nog gemakkelijkere, nog snellere versie. En even schattig.

Ik kocht de stof lang geleden bij de stoffenstraat in Kasterlee. En combineerde ze deze keer met zwarte bandjes en zwarte kamsnaps. Gewoon basic & een stoere versie van de summer romper 87.

Eind juli werd midden juli. Deze romper werd voor een schattig blond mannetje Cyriel gemaakt.

Jules stempels voor de juf

In het midden van het schooljaar maakte ik een cadeautje voor Mil zijn superjuf An. Juf An verving Juf Carine in eerste instantie tot eind december. Dus maakte ik een afscheidscadeautje. Omdat kleine kleutertjes en geheimen nog niet zo goed samen gaan wist Juf An daar al wel van. Het afscheidscadeautje werd een kerstcadeautje. Want juf An kon het hele schooljaar blijven.

Op het einde van het schooljaar heb ik de jongens al een paar jaar geen zelfgemaakte cadeautjes meer laten geven. Bij Lex zijn eerste kleuterklasje stapte ik over op grote bussen verf. En daar ben ik bij gebleven. Gemakkelijk en altijd bruikbaar. Of ze dat nu op school willen gebruiken of thuis…

Juf Carine is destijds de enige geweest die een zelfgemaakt cadeautje heeft gekregen. Ook Jules stempels, maar van een groter formaat.

Basiel geboortekaartje en stempels

Dat ik aan het werken ben aan een collectie geboortekaartjes is ondertussen geen geheim meer. De laatste tijd creëer ik steeds meer geboortekaartjes waarvan ik het gevoel heb dat ze ook voor mijn derde spruit Marie hadden kunnen dienen. Het kaartje van Basiel is er zo eentje. Basiel is trouwens fictief hoor. Dat kan je zien aan de olifantendracht van november 2020 😉

Voor de achterkant van het kaartje van Basiel creëerde ik mijn eigen ruitjespatroon. Wat wilt zeggen dat het zeer gemakkelijk schaalbaar is. De combinatie oranje, zwart, wit en munt werkt uitstekend fris.

Na de eerste dagen van mijn zwangerschapsverlof had ik al alles gedaan dat op de planning stond: doopsuikerzakjes vullen, kuisen, opruimen, eten invriezen, onderbroeken naaien, schilderen en een vloer leggen op zolder. Dat ik terug over tijd zou gaan daar ging ik al wel langer vanuit. Dus had ik weer wat extra tijd. En dus besloot ik om twee stempels te maken van Basiel.

Ik gutste de stempel zoals ie is en eentje met enkel de contouren uit een gom van de Action. Een stempel uit gom was alweer even geleden en ook even wennen.

Best wel schattig die Basiel. Ik gebruikte hem al meermaals. Een keer voor een bedankkaartje voor Mil zijn juf. En heel wat keren om nieuwe inktkleuren uit te testen.

Ik bestelde 36 kleurtjes bij stempelfun.nl. Een combinatie van versacraft en memento dew drops. Beide zijn inkt van Tsukineko.  In totaal 33 nieuwe kleurtjes want 3 kleuren had ik al.