Coucou Castor

Inzending 2 MOMM contest

Wie niet waagt, wie niet wint. Dus maakte ik meerdere outfits. T-shirten dat werkt bij mij goed aan de lopende band dus dat deed ik dan ook maar. Laatst in de stoffenstraat in Kasterlee was er een uitverkoop. Toevallig moest ik toen dichtbij zijn voor het werk. Dus combineerde ik dat. Eenmaal aangekomen leek het wat tegen te slaan. Er waren toch meer niet-afgeprijsde stoffen die ik mooi vond dan afgeprijsde. Maar met hier en daar wat kijken zonder al te veel nadenken kon ik toch mijn ding vinden. Ik kocht minionstof voor de ‘not another v-shirt’ uit MOMM.

Was ik fan van deze stof? Neen absoluut niet! Het gaat er een beetje over. Maar weetje de kinderen vinden het schoon en zijn daar gelukkig mee. Het feit dat het aan 5 euro per meter was, deed me dit stofje zonder nadenken kopen. En stiekem, nu het verwerkt is valt het al veel beter mee.

Het patroon van ‘not another v-shirt’ uit MOMM is tof. In die zin dat het goed vooruit gaat omdat de mouwen aangeknipt zijn. Het afwerken van het V-boordje bleef even op zich wachten. Ook al heb ik al verschillende V-hals shirts gemaakt was deze toch weer wat anders. En de pasvorm? Die is nog op de groei. Op zich is het wel een los model wat we thuis niet echt gewoon zijn. Nog even afwachten dus.

Inzending 1 voor MOMM for the win contest

Hier en daar zag ik op social media een naaisel uit ‘matching outfits matching minds’ oftewel MOMM van Eef Theys. Een nieuw naaiboek zelfmaakmode voor moeder en kind. Of andere sympathisanten. Op de cover staat een zalige losse strikjurk. En dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Verder is het een mix tussen basic patronen en wat chiquers met toffe accenten. Met terug actieve verbouwingen werd mijn naaikamer extreem onderbemand. De wedstrijd was voor mij het ideale duwtje in de rug om me terug achter mijn naaimachine te zetten.

Ik begon meteen na het kopen van het MOMM boek met het overtekenen van een paar patronen, kocht een nieuwe lading stof, voorwassen, knippen, nog meer ideeën laten opborrelen en dergelijke. Ik werkte een sweater voor mij af. Die van Lex ook op het halsboordje na. En zo ook al een t-shirt tot de halsboord na. En toen gingen er een paar weken voorbij. Er werd gewerkt in de tuin en we tegelden de living en de gang. Dat was zo vermoeiend. Maar tijd om te bekomen had ik niet want de deadline (middernacht) naderde. Ook wrong het om nadien terwijl alles nog terug een plek moet krijgen al meteen in de naaikamer mijn tijd te spenderen.

De ‘small things sweaters’ waren het eerste afgewerkt dus laat ik ze vandaag ook graag als eerste zien. Ik kocht de stof bij atelier in ’t leerke. Dat is een kleine stoffenwinkel in Lier die gaat verhuizen. En ik wist toen stiekem al dat de meeste stof voor mezelf zou gaan. Geïnspireerd door deze sweater wist ik dat ik zelf een dinosweater nodig had. En hoe cool zou dat zijn als een van de jongens ook zo een trui had.

Het patroon van de trui omvat verschillende mogelijkheden. Ik hield het vrij simpel. En dat is ok zo. Ik combineerde het met zwarte velours. Zo lekker comfy!

Uitstap naar familiepark Harry Malter op moederdag

De afgelopen weken hebben we hard in de tuin gewerkt. Gisteren hebben we grasmatten gelegd. Dat gras moet nu een kleine twee weken ingroeien. En dus gingen we beter vandaag met de jongens op uitstap. We wilden graag eens een bezoekje brengen aan familiepark Harry Malter in Destelbergen dichtbij Gent. Ik had er gister wat reviews over gelezen waardoor we met lichtjes gemengde gevoelens ernaartoe trokken. Commentaren als zijnde zielig, oubollig, vergane glorie, dringend toe aan renovatie… maar wél leuk voor de kinderen.

We hadden het al verteld aan de kinderen en dus was er geen weg terug. We gingen naar Harry Malter en vandaag was daar de beste dag voor. Via de website op de activiteitenkalender van het voorjaar stond dat moeders er op 14 mei gratis binnen mochten mits vergezeld van een betalend kind. Zo een beetje in de kleine lettertjes, want er werd daar maar weinig reclame voor gemaakt. Aan de kassa zou ik ook de volle pot hebben moeten betalen als ik mijn mond niet had open getrokken. Een beetje spijtig dat ik er zelf achter moest vragen. Maar meer gaan we daarover niet zagen, ik mocht gratis binnen. Mil is nog net kleiner dan 1 meter en dus betaalden we maar 25 euro inkom + 1 euro voor de parking. Een prijs die best oké is.

Harry Malter is een kleinschalig familieparkje. En dat heeft zijn charmes. We zien graag dieren en die waren daar. We hebben het graag dat de speeltuin op maat is van allebei en dat was zeker het geval. We doen ook graag eens iets anders, check! Alles bijeen zijn we eigenlijk in een mini-dierentuin geweest, kinderboerderij, speeltuin, circus en een mini mini pretpark geweest. De kinderen waren enthousiast en wij ook. Maar een absolute topper om terug te keren was het ook niet.

Lex vond de bootjes, de schuifaf en de kikkerattractie het leukste. Mil zijn oogjes fonkelden in het circus en Tom die vond dat ook fijn. En ik was meteen verkocht tussen de maki’s en de kinderboerderij. En ook van de schuifaf die leuke familiekiekjes opleverde. Het familiepark Harry Malter is naar mijn mening niet zo bekend. En dus was het ook hier redelijk rustig. Het circus was ok. Alleen was het er warm en stond de muziek luid.

Over de dieren las ik vaak dat ze ongelukkig in te kleine terreinen lopen. Dat vond ik absoluut niet. Voldoende plaats, in buitenlucht, met afleiding zoals een groot stuk water tot zelfs een ludiek ingekleed stuk voor muizen. We zagen trouwens geiten, zwijntjes, kippen, herten, stokstaartjes, stinkdieren, wasberen, kamelen, maki’s, muizen, gordeldieren, stekelvarkens… In een van de reviews stond dat je overal moest bijbetalen. Ook dat gevoel kreeg ik niet. Er zijn een paar betalende mini-draaimolens. Dan spreek ik over een halve euro voor een draaimolen te vullen (niet per kind). Dat vind ik persoonlijk nog een democratische prijs. En 20 cent tot een halve euro voor dieren eten te kunnen geven is ook niet zo abnormaal. En al bij al alle spectaculaire attracties waren ongelimiteerd in de inkom inbegrepen. Ook voor te schminken of eendjes vissen moet je betalen. En ergens spreekt dat voor zich. In ieder geval hebben onze jongens niet vervelend gedaan om het feit dat we al die betalende dingen niet hebben gedaan.

Kortom we zijn blij dat we geweest zijn 🙂 En aan alle mama’s nog een gelukkige moederdag!

Een naamstempel en een a-lijn kleedje

De familie langs vaderskant werd op 8 februari uitgebreid met een meisje, genaamd Marie. Ook voor Marie maakte ik een stempel en een a-lijntje uit het grote singer naaiboek in maat 80. Een patroon steeds weer opnieuw gebruiken is ook belangrijk. Zowel tijdswinst omdat je het niet opnieuw moet tekenen, papierbesparing en andermaal tijdswinst want je moet niet opnieuw uitvissen hoe je het beste aan de slag gaat. Voor de naamstempel van Marie gebruikte ik het lettertype van het kaartje.

Marie heeft ook al een zus Paulien. Voor haar maakte ik ook een naamstempel volgens het lettertype ‘always in my heart’ van 1001 free fonts. Dat komt voor in de meest gebruikte fonts. Als ik het dan al schoon vind en vele anderen dan is het veilig om te kiezen. En het lijkt nog in dezelfde stijl te zitten als het lettertype van Marie.

Voor het A-lijntje van Marie koos ik oorspronkelijk voor polkadots. Dat was lichtjes geïnspireerd op het kaartje waar polkadots op een muntkleurige achtergrond staan. Helaas kwam er een kalkvlek tijdens het strijken. Waardoor ik een andere versie heb gegeven. Even mooi, maar zonder subtiele link. De stof kwam van een fat quarter uit de Veritas.

Uitstap naar speelpark klein zwitersland

“Een avontuurlijk en gezellig dagje uit voor het hele gezin” En of! Sinds ik op zoek was naar een Nederlandse camping voor mij en de jongens hou ik vakantieveilingen.be in de gaten. Best spannend dat bieden op daguitstappen, etentjes en vakanties. Het heeft me tot nu toe al enkele goede deals opgeleverd en ook nieuwe plaatsen doen ontdekken. Een daarvan is speelpark klein zwitserland in Tegelen, Nederland.

Klein Zwitserland is een bos met leuke speeltuigen, grote glijbanen, een voetenbad, mini-golf, touwenparcours, goochelaar… Kortom genoeg voor een volledige dag plezier met de jongens. Bij de meeste speeltuinen heb je als ouder er zelf niet zoveel aan. Bij deze ben ik geen minuut op een bankje gaan zitten om te kijken naar de kinderen. De verleiding was te groot om mee te spelen.

Vanuit Lier is het een uur en drie kwartier rijden. De inkom met ons vier zou 39,95 euro zijn geweest. Persoonlijk vind ik dat aan de dure kant. Het is het voor een keer wel waard omdat er genoeg te doen is, maar voor een speeltuin ben ik die prijs niet gewoon. Ik was blij dat we er maar 16 euro voor hadden betaald tijdens de veiling. De parking is gratis en we stonden er 10 minuten voor openingstijd als eerste.

Voor Nederlands Limburgs beste uitje te zijn hadden we een bijzonder rustige zondag uitgekozen. Op heel het park liep maar een 150 man rond. Wat ervoor heeft gezorgd dat je nergens hebt moeten wachten tot er iets vrij was. En je eigenlijk het gevoel had dat je er alleen rond liep. Zalig!

Een speeltuin met een vrij nostalgisch gehalte. Van die toestellen van vroeger. En zalig hoge schommels en fantastische glijbanen. Een mooi ingeklede mini-golf die in de prijs inbegrepen zit en een uur lang droge humor van een goochelaar waar ik zelfs enorm mee heb moeten lachen. Perfect voor kinderen vanaf 2 jaar. Minder geschikt voor kruipers. Met de buggy ging het, maar minder geschikt voor rolstoelers.

En vanaf hier laat ik de foto’s voor zich spreken 🙂

 

En nog een leuke blooper van een veel te steile glijbaan:

Een kleedje en stempel voor Elina

In januari werd Elina geboren. ‘T eerste kindje van een verre vriendin. Ik besloot er iets voor te maken. Een stempel sowieso, maar ook een kledingstuk voor het kleine meisje. Maar ik ben dat niet zo gewoon meisjeskledij maken. Dus het bleef liggen. De krokus- en de paasvakantie die vlogen voorbij. Schan-da-lig! Ik besloot er toch iets aan te doen. Ik had voor een singerjasje kunnen gaan. Want da’s net zo schattig en handig voor meisjes. Alleen ja waarom had ik dan zo lang gewacht voor iets dat ik al kan. Dus bladerde ik nog eens door het grote singer naaiboek. Weet je, ik heb wel heel wat naaipatronen en knippies en ottobres en LMV’s ondertussen ook. En ik heb al wel eens wat voor meisjes genaaid. Maar dat grote singer naaiboek dat heeft allesbehalve zijn geld al opgebracht. Dus maakte ik het A-lijn jurkje. Een simpel kleedje, zo moeilijk kon dat niet zijn.

En het was ik-weet-niet-hoe-gemakkelijk dus rolde er nog wat exemplaren van onder mijn naaimachine. Zijnaden, beleg, omzomen en drukknopen. Het staat nog moeilijker in de handleiding dan het echt is. Ik maakte een maat 80 en liet Mil het even passen. En ik ben bij deze zo blij dat ik eindelijk eens iets anders dan het babyjasje uit dat boek heb gemaakt. Niet dat ik die jasjes beu ben, maar het is zo een zonde. Zo een dikke, zware boek die zoveel plaats in beslag neemt voor één patroon maar benutten.

En de stof? Die lag al jaren in mijn kast. Ik denk dat ze van het stoffenspektakel kwam. Ik vond ze zo schoon, maar zag het vaak niet voor mijn projecten. Dus heeft de tijd wat moeten rijpen om terug verliefd te worden op de stof. Dat gebeurde vrij snel met dit kleedje.

Voor de stempel gebruikte ik het lettertype clicker script via 1001 free fonts. Ik zette het via transferpapier over op de lino (van de banier) en gutste het in combinatie met esdee en pfeil gutsen. Ik liet manlief het houtje snijden en plakte het vast met tegellijm.

Geboortestempel voor Mathis

Wanneer ik op babybezoek ga dan geef ik daar uiteraard een zelfgemaakte geboortestempel bij. In het begin van mijn naaiperk waren zelfgemaakte cadeautjes ook eerder zeldzaam. Tegenwoordig is dat niet meer zo. Integendeel! Daar sta je dan met je zoveelste zelfgemaakte cadeautje, de zoveelste in rij. Zelfgemaakte stempels daarentegen, da’s nog origineel. Hoewel ik het ondertussen toch al een keer heb voor gehad dat ze al een naamstempel hadden. Dus bij Mathis had ik ook geboortestempels bij.

En wat versta ik daaronder? Een geboortestempel is een beetje meer moeite doen dan een stempel. Da’s de naam en iets gelinkt met het geboortekaartje zelf. De naam is 9 op 10 in hetzelfde lettertype als dat van het kaartje. Maar deze keer niet. De avond voor het babybezoek plonste ik de zetel in. Dus gutste ik nog de dag zelf. Daar had ik niet zoveel tijd om dat lettertype nog te fotograferen en te verkleinen en eventueel een poging twee te proberen.

Dus koos ik voor iets gemakkelijkers. En dat compenseerde ik dan ook weer met een stempel voor de grote zus Julie. Mathis die had een geboortekaartje in de vorm van een wolk. Ik tekende zelf ongeveer dezelfde vorm.

Ik ben ook altijd blij met stempels als cadeautje. Ik druk die dan op het inpakpapier. Dan heb ik twee vliegen in een klap: het testen van de stempel en origineel inpakpapier. Dat had ik hier op twee manieren kunnen doen. Of een volledig wolken inpakpapier. Of zoals ik het gedaan heb gewoon zo simpel. Da’s dan zo schoon dat het niet zo goed opvalt dat ik alles behalve, maar écht allesbehalve kan in pakken. Weet iemand daar een goede tutorial voor? Of een cursus ofzo?

Een babyjasje voor Mathis

Op 23 maart werd de familie langs moederskant nog eens uitgebreid met een jongen, Mathis. Ook voor Mathis maakte ik het babyjasje uit het grote singer naaiboek. Gelukkig had ik twee weken paasvakantie en dus genoeg tijd om rustig te naaien. Ik maakte de kleinste maat, namelijk 6 maanden. Ik gebruikte hiervoor grijze velours uit de stoffenverkoop in Kapellen en mooie tricot van Madeline de stoffenmadam. Die stof gebruikte ik al voor deze schattige longsleeve.

Ik had niet meer voldoende van de schattige beertjes maar wel nog voldoende bijhorende stof. Dus gebruikte ik de beertjes enkel bij de zichtbare delen: de mouwen en de kap. In principe is de jas omkeerbaar, maar  hierdoor dus niet meer zo. Ik ga er toch vanuit dat de velourskant toch 99% van al die babyjasjes de meest populaire buitenkant is. Alez dat was toch mijn ervaring ermee.

Zalig toch, die gele drukknopen?! Ik zie dat wel graag zwart, grijs, wit en geel. Babyproof zonder echt naar de babykleuren te gaan.

Ondertussen ging ik nog wat stof kopen in de stoffenstraat en passeerde ik ook bij de stockverkoop van Froy and Dind. Met andere woorden ik heb weer héél wat meters bij voor nog wat babyjasjes. Ondertussen maakte ik er nog al eentje af, maar die blijft nog een paar maanden geheim…

Stempels van de goodiebags van het piratenfeest

Na de geslaagde piraten uitnodiging had ik zin om nog meer stempels te maken. Voor ieder kind dat naar het feestje kwam, gutste ik twee stempels: een naamstempel en een afbeelding. Via de website fontspace.com koos ik twee piratenlettertypes uit: twee namen werden gestempeld in ‘freebooter’ en de twee andere namen in ‘stoertebeker’.  De lettertypes verschillen niet zo heel veel van elkaar. Het kwam gewoon beter uit voor de namen zelf.

Verder koos ik een anker, een vrouwelijke en mannelijke piraat en een schip als afbeeldingen voor de stempels. Oorspronkelijk voorzag ik een zeemeermin voor het tweede meisje maar de stempel kwam niet zo goed tot zijn recht. En uiteindelijk vond ik het dan ook weer niet meer zo zeer bij het thema passen. Ze werden de ochtend van het feestje zelf nog gemaakt. Dus heel veel tijd om nog van afbeeldingen te veranderen had ik niet.

Ik stempelde een proefdruk op de zakjes. Ik ben grote fan van kraftpapier hiervoor. De zakjes werden nog aangevuld met een koek en een schatkistje met snoepjes.

Voor de rest van het feestje werd het minimalistisch ingevuld. Een gezonde mix tussen gekocht en geknutseld. Less is more en dat werkt bij kleine kinderen echt. Een gouden tip voor verjaardagsfeesten met kleine kinderen: voorzie niets want het loopt gegarandeerd niet zoals je gepland. Het is vrij moeilijk om verschillende kinderen geconcentreerd te entertainen, te forceren in iets waar ze misschien geen zin in hebben. Zo hadden we verkleedkledij voorzien, maar niet ieder kind verkleedt zich graag.

Themastempels: het kippenhok

In maart kwam de klaspop nog eens weekendje logeren. In januari was Rikki ook al eens gekomen met het thema winter. Helaas was dat in een druk en sneeuwvrij weekend. Dus wou ik het deze keer wat meer themagewijs aanpakken. Ik besloot wat stempels te maken rond het thema kippenhok. Het was moeilijk om me maar te beperken tot een paar themastempels. Er zijn zoveel mooie kippen en kuikentjes te vinden. Om maar te zwijgen over de discussie welke het mooiste is en welke volgens Lex een kip of een haan is. Er zijn twee afbeeldingen gebruikt van Dick Bruna. Net voor zijn overlijden had ik verschillende boeken in huis gehaald. Ik hou echt van deze stijl. Hoe dat je toch zoveel details in zo een eenvoud kan steken…

Ik sneed ze opnieuw uit met gebruik van gemengd materiaal: esdee gutsen en pfeil gutsen. Hierbij zie je mijn hele mooie verzameling. Op vlak van gutsen kan ik bevestigen dat het gemakkelijk is om daarvan te wisselen. Op vlak van lino lukt het me moeilijker om de lino die ik sinds het prille begin gebruik los te laten. Het is iets of wat hardere lino. Andere varianten die ik al gebruikt heb snijden als boter, maar ik blijf toch altijd terug grijpen op die vertrouwde lino.

Ik tekende de afbeeldingen rechtstreeks vanop mijn laptop over op het transferpapier. Omdat het heel kleine themastempels zijn kon ik de meerderheid overzetten op piepkleine restjes lino van andere werken. Ik bewaar dus echt alles he…

En zo maakte ik op een voormiddag 8 stempels volgens het thema kippenhok. Daar hoorden dus kippen, kuikens, hanen, een ei en uiteraard een kippenhok bij…