Geboortestempels van Marie

Het geboortekaartje van Marie werd verstuurd in een gestempelde kraftbruine enveloppe. De geboortestempels, die maakte ik met veel nauwkeurigheid. Op de voorkant staat het bevertje van het geboortekaartje samen met een tekstballon voor het adres. Op de achterkant stempelde ik ons adres.

Ik testte twee tekstballonnen uit. Uiteindelijk koos ik voor de grootste. Omdat er ook stempels zaten bij haar doopsuiker had ik voldoende stempels om tussen te kiezen welke de mooiste bever was. Voor de achterkant gebruikte ik een adresstempel. Eerder deed ik al twee pogingen tot een adresstempel. Onze lange straatnaam ‘Hagenbroeksesteenweg’ vormde een extra uitdaging. Alsook het juiste lettertype daarvoor vinden. Bij een derde poging was het goed.

Ik koost voor chocoladebruine inkt van Versa Craft. Maar ik twijfelde of B-post het adres in een tekstballon wel zou accepteren. Dus verstuurde ik ook een ander kaartjemet soortgelijke stempels erop. Hij deed er even over, maar het kwam goed. Dat was een grote opluchting want al de enveloppes waren toen al gestempeld.

En nadien vervolledigde ik de set geboortestempels met een naamstempel van Marie. Uiteraard in hetzelfde lettertype als het kaartje. De apricot kleur van versacraft sluit ook goed aan bij de kleur van het kaartje.

Het geboortekaartje van Marie

Het geboortekaartje van Marie daar valt nogal veel over te vertellen. Ik begon er op tijd aan. Namelijk net voor ik zwanger was. Ik deed dat uit voorzorg. Tijdens de zwangerschap werkte ik voltijds. Ik ging terug naar school: fotografie en textielprints ontwerpen. En ondertussen deden we terug zware verbouwingen: de zolder met zware balken, isolatie, gyproc en dergelijke toestanden. En legden we ook ons terras. Ik wist dat ik er tijdens de zwangerschap weinig tijd voor zou hebben. Dus net voor de zwangerschap waren de grote lijnen van het geboortekaartje gezet. Enkel de finishing touch kon ik dus geleidelijk aan tijdens de zwangerschap doen. Dat ging dan over millimeterwerk van iets te verplaatsen en bepalen wat er op de achterkant moest komen.

Vooraan op het geboortekaartje staat Marie haar naam met een Bever-indiaantje. Het idee om er een bever erop zetten, dateert al van bij Lex 6 jaar geleden. Toen liet ik Tom een bever ontwerpen omwille van hun achternaam Bevers. Alez toch een poging tot want 6 jaar geleden lukte het toch niet echt. Nu ging dat zo vlot dat ik hem kon stylen tot een indiaantje. Dat indiaantje liet me toe om subtiel te verwijzen naar derde kind met de 3 gekleurde pluimen. De achtergrond is blauw met een spikkeltje in. Het gebruikte lettertype is ‘lemonade stand’. De naam werd onderlijnd met een pijl met een hartje erdoor.

De achterkant is effen blauw. Het lettertype is ‘heading smallcase pro’. Er staat een super toepasselijke quote op: ‘geniet van regen, zon en wind. Geniet van het leven, lief kind!’ Verder de klassieke gegevens: naam, geboortedatum, gewicht, lengte, ouders, broers, meter en peter, bezoekgegevens en de geboortelijst. Aangevuld met dezelfde pijl met het hartje van de voorkant en een tipi om het geheel wat frisser te maken.

Omdat ik sindsdien al veel andere kaartjes maakte, lag de druk voor dit kaartje steeds hoger. Zouden de mensen er een Bever in herkennen? Was het papiertype wel flatterend voor het ontwerp? Matchten de kleuren wel? Waren er ondertussen niet al andere leukere ontwerpen van mijn hand? Nu ik het zelf kon ontwerpen, moest ik dan wel weer voor een geslachtsneutraal kaartje gaan? Daarom besloot ik om een speciale proefdruk te maken. Niet zomaar mijn geld verspillen aan 1 enkel proefdrukkaartje, maar gewoon mijn ontwerp verwerken in een bedankkaart. Ik maakte een print van de bever en zette er een cirkel met bedankt op. De achterkant is een gewoon postkaartje. En deze bruikbare proefdruk werkte geruststellend.

Geboortelijst bij Kleine Spruit

Een cliché om te bevestigen: hoe meer kinderen er komen hoe minder bezoek er komt. Feit! We hebben er een tijdje over getwijfeld: een geboortelijst of niet? En waar gingen we die geboortelijst dan leggen? De vorige twee keren deden we dat bij dreambaby. Daar konden we wel wat spullen gebruiken, maar onvoldoende voor een lijst. Tenzij het een meisje werd dan konden er kleren bij op. Maar dan zit je met het probleem van kleren dat er een aankoopverplichting is.

Een tijdje dacht ik dat we een lijst bij Blabloom zouden leggen. Ze hebben een leuk aanbod, ecologisch en een zeer vlotte verzendservice. Maar ook daar weer net niet wegens te weinig wat we écht nog nodig hadden om een lijst mee te kunnen vullen. Dus ging ik een hele andere tour op, een sprong in het onbekende. Ik legde een lijst bij Kleine Spruit, een online geboortelijst met cadeautjes uit alle winkels. Volledig zelf samengesteld dus.

Aangezien we het geslacht niet op voorhand wisten, maakte ik twee lijsten bij Kleine Spruit. Ik dacht dat eerst pas te doen na de geboorte, maar was toch blij dat ik het nog op voorhand had gedaan. Alleen communiceren die twee lijsten niet met elkaar. Het was gemakkelijk geweest om de spullen die je nodig hebt ongeacht het geslacht te kunnen kopiëren van de ene lijst naar de andere. Ook al begon ik zeer laat pas aan de lijst toch liet ik me verrassen door de soldenperiode. Enkel op de meisjeslijst stonden kleren, maar zo goed als alles wat ik uitgekozen had, was ineens niet meer beschikbaar in de juiste maat. Dus moest ik wéér opnieuw kleren zoeken en voorraden checken.

Voordelen bij Kleine Spruit:

  • Gratis
  • Personaliseerbare tekst en look van de lijst
  • Visueel overzicht van de kado’tjes
  • Optie om geld te storten/ het kado aan te kopen
  • Geen aankoopverplichting
  • Een lijst volledig volgens je eigen smaak, goesting, noden
  • Enkel de website doorgeven is voldoende: geen extra logingegevens nodig op het kaartje

Nadelen:

  • Meer werk, zeker bij onbekend geslacht
  • Artikelen kunnen uitverkocht zijn
  • Meer opvolgwerk of iets dat gereserveerd is ook echt betaald is
  • Voor kopers die verschillende kado’s kopen kunnen blijkbaar de betaling niet bundelen omdat ieder artikel een code heeft die je moet vermelden bij de betaling.
  • Geen optie om aan te duiden welke artikels voorkeursartikels zijn

Ook al waren er wat nadelen. Toch ben ik blij dat we de lijst zo hebben samengesteld.

Wat zet je dan bij nummer 3 nog in hemelsnaam op de lijst?

  • Kleertjes
  • Cadeaubonnen
  • Boeken
  • Speelgoed voor binnen en buiten én voor het hele gezin. Niet het cliché babyspeelgoed
  • Overbroekjes
  • Verse tutten & flesspenen
  • Tot zelfs naaipatronen voor 2 schattige meisjeskleedjes

Ik zei het toch, volledig op eigen maat!

Welkom lieve Marie

En dan nu tijd om over ons Marie te schrijven. Marie besloot op 41 weken & 4 dagen te komen. 11 dagen overtijd. I did it again! Bij een derde zolang overtijd gaan was ongezien. Maar ik ben bijzonder blij dat de gynaecoloog me zolang overtijd liet gaan. Dat hij me zelfs niet heeft ingeleid wanneer hij op verlof ging en ik al een dikke week overtijd was. Zo is Marie toch spontaan kunnen komen.

Dus Marie kwam spontaan en ze kwam bijzonder snel. Een bevalling waarbij ik ook zelf kon vaststellen dat het een meisje was in plaats van een vroedvrouw die eerst vraagt hoe het noemt om dan zelf terug te moeten vragen wat het geworden is. Marie stelde het direct goed. Al merkte ik dat de schrik na Mil zijn voedingsproblemen er nog in zat. Ik had prachtige vroedvrouwen waar ik zelfs bij een derde nog bijzonder veel van geleerd heb. Thuis greep ik eerder dan gepland al naar de kolf: voor de stuwing, voor de controle en voor een voorraadje… Ik had nog geen ervaring met een zomerkindje. Een kind dat om het uur drinkt is even verschieten. Het lag aan de warmte, niet aan de productie.

En thuis had ik alle luxe. Twee begripvolle, liefdevolle jongens. Manlief die met alles hielp. Ik stemde toe op vroedvrouwen aan huis. En tekende in op kraamzorg. In het begin vond ik dat vermoeiend zo vreemden in huis hebben. Gewoon aanwezigheid van anderen, ook al trokken ze vlot hun plan. Maar al snel was ik blij dat ik het werk niet moest verrichten dat zij deden: koken, strijken en de badkamer kuisen.

De eerste weken waren vermoeiend omwille van de warmte. De warmte die me ook toelieten om niets te doen en dus meer te genieten…

Over het geslacht werd veel gespeculeerd. We wisten opnieuw van niets. Heel de wereld ging uit van een meisje. Ik ging uit van een jongen. Dat leek nu eenmaal vertrouwder, praktischer en lekker stoer. Nu Marie er is valt dat allemaal op zijn plaats. En weet dat klein, goedlachs & aandachtig meisje me veel vlugger te ontroeren dan dat de jongens dat deden.

Maar mannekes wat heeft de buitenwereld er een mening over. Hoeveel vreemden dat er iets over kwijt willen. Precies alsof het hebben van een jongen en een meisje enkel en alleen werelds geluk brengt. En hoe cliché het kleurenpallet van de mensen is: al wat geen roos draagt is een jongen. Punt!

Mannetjesstempel

Naast kaartjes ontwerpen heb ik ook wel een liefde voor kaartjes verzamelen. Dat deed ik vroeger intensiever dan nu. Nu wordt de verzameling ook regelmatig gebruikt om een kaartje te sturen. Een kaartje dat al geruime tijd in mijn collectie zit is dit verjaardagskaartje van een houten mannetje. Ik kocht het kaartje bij retroloekie.nl. Dat lijkt nu keeponstyling.com te zijn. Tot nu toe te mooi om al te verzenden. Ie staat te blinken in mijn kaartenrekje op mijn naaikamer. Maar ook een te inspirerend kaartje om niets mee te doen. Dus maakte ik er een mannetjesstempel van.

Omdat het kaartje liggend is past de mannetjesstempel ook perfect op een enveloppe. Ik vind dat wel tof dat de enveloppe echt matcht met de inhoud. Ik gutste de mannetjesstempel met Factis lino. En stempelde hem op de enveloppe met Rich Cocoa Memento Dew Drops inkt. Onderaan gebruikte ik ‘dessert sand’ ook een Memento Dew Drops.

 

3 keer de kaptrui uit stof voor doe het zelvers

Afgelopen zomer besloot ik kledij voor Lex te naaien op de groei. Ik maakte een heel deel billie t-shirts met korte en lange mouwen. Die passen ondertussen. In de kerstvakantie maakte ik 3 kaptruien. Ik gebruikte daarvoor het patroon van de kaptrui uit stof voor doe het zelvers. Ik had maat 134-140 al op patroonpapier omdat ik die al eens maakte voor Lars.

Een kaptrui maken gaat redelijk vlot. Dus het bandwerk duurde niet zo heel lang. Ik probeerde toch drie verschillende versies te maken:

  • Een trui uit donkerblauwe velours van Froy en Dind. Voor de voering van de kap gebruikte ik dunne streepjestricot, ook van Froy en Dind.

  • Een werkman kaptrui met sweater van Lanalotta. Voor de voering van de kap gebruikte ik subtiele groene streepjestricot. En voor de boorden gebruikte ik donkergrijze boordstof.

  • De laatste kaptrui maakte ik uit rekbare jacquard van Madeline De Stoffenmadam. Voor de voering van de kap gebruikte ik zwarte tricot.

Een pasbeurt leerde me dat een maat kleiner mogelijk ook nog wel op de groei kan zijn. Ze verdwenen ergens in de kast alvorens ik de tijd vond om ze te fotograferen. Benieuwd wanneer ze uiteindelijk gaan passen.

Geometrische ooievaar: 2 kaartjes en een stempel

Een van mijn eerste kaartjes die ik liet drukken is de geometrische ooievaar als wenskaartje bij een geboorte. Save voor de eerste 100 geboortes, haha! Het is een kaartje dat ik ontwierp als ik nog lerende was. Eerlijk, de ooievaar is geïnspireerd op een reeds bestaande. Maar, ieder lijntje is zelf getekend. En, de lijnkleur, lijndikte, het inkleuren, welke vlakken wel of niet ingekleurd, het lettertype erbij, de plaats, de grootte… is volledig eigen ontwerp.

Omdat het kaartje regelmatig gebruikt wordt, leek me na een aantal geboortes toch wel verstandig om er een stempel bij te maken. Zodat de enveloppe ook gepimpt kan worden. Ik maakte hem uit een restje harde lino en stempelde met Midnight donker blauwe VersaCraft.

Ik vond hem zo leuk dat ik hem ook verwerkte in een geboortekaartje zelf. Een fris kaartje waarbij ik nog iedere ooievaar zelf positioneerde. De achterkant heeft een leuke A-typische indeling.

 

Het Marcel geboortekaartje met een bijpassende stempel

Marcel zag zijn levenslicht in de binnenspeeltuin. Er is een tijd geweest tijdens de zwangerschap dat ik regelmatig met de jongens naar de binnenspeeltuin ben getrokken. Daar maakte ik dan wel eens stempels of ontwierp ik kaartjes. In niet zwangere toestand speel ik mee, maar met een zekere dikte lukt dat niet meer zo vlot. Dus bleef ik zitten en kon ik me nuttig bezig houden. Marcel is een vrolijk nijlpaard. Een beest dat me wel weet te interesseren in de zoo. Ik zag er ooit eentje het water in lopen en eentje met een pelikaan op zijn rug.

Het Marcel geboortekaartje is een kaartje dat Tom ook zeker een kans had willen geven voor het kaartje van onze derde spruit. Helaas voor hem was ik al te ver gevorderd met dat kaartje om het te vervangen door Marcel. Ook Marcel is nog een fictief kaartje met een olifantendracht tot mei 2020. Een nijlpaard is trouwens maar 7 maanden zwanger. Het transparante, het bootje en de drie vissen maken het kaartje wel lichtjes speels. De grijze tinten gaan heel goed samen met het blauw.

In het verleden maakte ik al wel eens twee nijlpaardstempels die ik schonk voor het goede doel. Een nieuwe stempel van een nijlpaard zag ik zeker wel zitten. Gewoon leuk om wat random stempels te hebben voor verschillende gelegenheden enveloppes/ inpakpapier op te fleuren. En dus gutste ik de contouren van Marcel zijn hoofd uit gom van de Action. En stempelde hem met de kleur ‘cool gray’ van VersaCraft.

7 nieuwe hondenstempels

In het begin als ik stempels maakte kopieerde ik wel eens het werk van een ander om er zelf een stempel van te maken. Copycat, ik pleit schuldig! Dat is niet ok en toch ben ik er ergens ook niet rouwig om. Het heeft me geholpen om te oefenen. Je kent het wel net zoals leren schrijven met zo van die blaadjes met lijnen. Die stempels van toen die zagen er niet uit. Soit ze hebben geleid tot betere resultaten met meer creativiteit. Ik maakte eind vorig jaar fotostempels van honden. 7 hondenstempels in een keer. Erover bloggen duurde helaas wat langer…

van links naar rechts van boven naar onder:

Nelson de mops

Ook al verwarren mijn eigen kinderen een mops met onze franse bulldog kan ik toch nog niet zeggen dat ik fan ben van een mops (sorry Nele en Toon). En toch om er een stempel van te maken was ie best cool. Zalig om te kunnen spelen met zwarte vlakken afwisselend met wat lijntjes.

Boris de Cane Corso

Echt zo een kanjer van een hond daar wou ik graag een volledige stempel van maken.

Joya de Dwergpincher

Dat is twee keer dezelfde hond. Ik kon niet kiezen, dat gebeurt wel vaker. Schattig om ook de wenkbrauwen mee te nemen.

Nash de Vubara

Die was verrassend moeilijker dan ik dacht om juist uit te tekenen. Toch ben ik wel blij met het resultaat door meer te spelen met vlakken dan met lijnen.

Yuma de Zwitserse Herder

Ik ben meer bekend met de Duitse. Bij Yuma probeerde ik eerst het volledige lijf te tekenen maar daarmee botste ik op gekke verhoudingen.

Cavelier King Charles Spaniel

Die is ook een schatje. Die had ik eerst ook zo meer met zwarte vlakken voor ogen. Maar tijdens het gutsen heb ik me vergist. En dat is niet erg want hij is nu zo schattig.

En wat vinden jullie van de hondenstempels? Een favorietje?

De 5 meest storende zaken in mijn naaikamer aangepakt

Er zijn 5 dingen in mijn naaikamer waaraan ik me ergerde. En ik nam eindelijk eens de tijd om er wat aan te doen.

1. De stofschaar

Ik moet behoorlijk vaak zoeken naar mijn stofschaar. Dat komt omdat ik vaak mijn stof in een andere ruimte knip. Of omdat ik ze ook gebruik voor garen door te knippen. Ook ligt ze wel eens op de strijkplank terwijl ik net achter mijn machine zit. Dus ik kocht een nieuwe schaar. Mijn eerste schaar kreeg ik bij mijn naaimachine. Echt een goede. Deze is van Prym en kocht ik in de Veritas. Hopelijk ook een goede. Hetzelfde scenario is ook van toepassing op de lintmeter.

2. De draadkleuren op mijn spoeltjes

Als mijn spoeltje op is tijdens het naaien ben ik vaak te lui om een nieuw spoeltje op te winden in de kleur waarmee ik aan het naaien was. Dus neem ik vaak een spoeltje dat nog klaar voor gebruik is in een andere kleur. Ik nam de moeite om alle spoeltjes eens te vullen. En zo zag ik dat er in mijn spoelendoos nog wel wat ruimte was. Dus kocht ik er nog wat die ik dan ook meteen opspoelde.

3. Mijn gigantische stofvoorraad

In het appartement naaide ik in de living en dan had ik een kleine voorraad. In het huis heb ik een naaikamer met een grote kast. Netjes gesorteerd tricot, katoen en effen stoffen. Ieder op een aparte plank. Een tijdje kocht ik stof zonder te naaien. Nu neemt mijn stof al een extra plank in beslag.

De 3 out 1 in methode die werkt bij mij niet echt. De stoffenwinkel buiten komen met een stofje dat is zoals een kind bij een taart zetten maar het mag er niet van eten. Daarbij geraakt meestal de stof niet op met het eerste project.

Ik heb nog stof liggen van de allereerste keer dat ik stof ging kopen. Zeg nu zelf, dat is not done.

4. Mijn bijna even grote voorraad ongebruikte patronen

Oh lieve help! Ik betrapte mezelf laatst in de zoektocht naar een patroon dat ik eigenlijk zoiets al had liggen. Ik zocht een patroon voor een mannenshort. Terwijl er in de LMV’s af en toe wel verschijnen én terwijl ik de Jedediah short van Thread Theory heb liggen. Oepsie!

Of verschillende patronen van Colette patterns die ik even niet durf te maken omdat er al zoveel kledingstukken voor mezelf mislukten.

En van die boeken die ik kocht die dan tegen sloegen. Wetende dat je er waarschijnlijk toch niets meer uit gaat maken.

5. Mijn machines

Mijn machines die stonden al een tijdje stil. Tijdsgebrek was daar de grootste reden voor. Een drukke voltijdse job en de verbouwing van de zolder eisten zijn tol. En als ik tijd had dan nodigen mijn machines me niet echt uit om me erachter te zetten. Ik kocht mijn singer nu ongeveer 7 a 8 jaar geleden. Ik wist nog niet of ik naaien wel leuk zou vinden dus ik kocht het goedkoopste model. Mijn singertje voldoet niet meer zo aan hetgeen ik ermee wil doen. En maakt te veel lawaai om te naaien in de naaikamer die naast de slaapkamer van de jongens ligt.

En dan is er nog dat verdomde overlockmachine. Die kocht ik pas 2-3 jaar later. En om eerlijk te zijn ook het goedkoopste model, een Lewenstein. Al die machines doen hetzelfde dus wist ik veel. Hij deed prima zijn werk tot ik steeds meer problemen kreeg met de draadspanning. Ik deed een inspanning om ieder knopje te leren kennen. Maar de laatste tijd ging het steeds vaker mis. Gewoon tijdens mijn werkstuk had meneertje Lewenstein er ineens geen zin meer in.

Dé aanpak

De schaar die kocht ik al. Ook zelfs een klein draadschaartje kwam erbij.

En probleem 2 en 3 kunnen gelukkig samen opgelost worden. Ik deed eerst thuis de extreem grote kuis. Zo kon ik zonder schaamte extra veel naaitijd nemen. Het naaien van de onderbroeken voor Tom en voor Lex zorgde ervoor dat heel wat restjes weggewerkt werden. En ik merk ook dat ik meer moeite doe om een kleur te wisselen met het nieuwe naaimachine. Gewoon omdat het sneller opgespoeld en ingeregen is. Als het spoeltje op is, spoel ik hem ook meteen terug op. Ook bij babycadeautjes en de spring rompers voor de jongens heb ik er moeite in gestoken om stof te gebruiken die ik nog had liggen. Ik hoop naar een voorraad terug te keren waarbij de extra plank om mijn stof kwijt te kunnen niet meer nodig is.

Het probleem van de niet gebruikte patronen: Ik deed al een aanzet door het patroon van de onderbroeken van Tom te gebruiken. Ook de spring & summer romper van Brindille & Twig waren al een goede aanzet om het gebruik van nieuwe patronen niet zo zeer te vrezen. Als mijn lijf volledig herstelt is van de bevalling wil ik toch zeker nog wel een poging doen om de colette patterns terug een kans te geven. Daar ik de solden heb gemist en te kritisch ben op kledij in de winkel lijkt zelf gemaakt toch nog niet zo slecht. Ook al mislukt er hier en daar wel iets voor mezelf. En verder plan ik wel nog de patronenbladen te bekijken om de knoop door te hakken om er misschien toch wat weg te doen.

Ik leerde mijn overlock net iets beter kennen en bracht hem in december op onderhoud. Sindsdien heeft hij af en toe nog kuren met het knappen van een draad. Maar verder doet die weer even zijn ding.

Mijn singertje verving ik door een Brother. Ik ging eigenlijk voor een Pfaff omdat ik dat kende van de naailes. Alleen deed ik deze keer wel moeite om mijn opties te bekijken en te zoeken naar een machine dat betaalbaar aan mijn noden voldeed. Het is een machine met veel potentieel. Alleen moet je er wat mee leren werken. En dat gaat geleidelijk aan zeer goed.