Wasbaar luieren vanaf week 2

Bij Mil startten we met wasbaar luieren op een paar maanden. Dat kwam omdat we voordien met verbouwen en verhuizen zaten. En ook omdat ik Tom nog wat moest overtuigen. Bij Lex woonden we nog op een mini appartement en hadden we er de plaats niet voor. Bij Marie moest daar niet meer over gepraat worden. Natuurlijk gingen we opnieuw wasbaar luieren. Bij de geboorte gebruikten we de pampers die we van het ziekenhuis kregen. Tom moest al de jongens en al de rest meesleuren. Een emmer vieze luiers ging daar niet meer bij. Ook de eerste stoelgang is nogal donker en plakkerig. We zouden starten als die pak pampers op was.

Stiekem kochten we nog zo een pak. Het was thuis even zoeken tussen slaap inhalen, nieuw evenwicht in aandacht voor de jongens en de voeding. In week 2 startten we wel met wasbaar luieren. Al zat ik wel met mijn handen in mijn haar want de all in ones van Totsbots waren veel te groot. Die starten vanaf 4 kg en geven en enorme poep. Verder had ik ook nog strikluiers maar ook dat leek gigantisch met een inlegger erin. Tot ik er meer over las. De strikluiers hoeven geen inlegger voor een newborn. En dus waren we vertrokken.

Ook vroeg ik raad aan een vriendin en mocht ik nog wat mini pampers van haar lenen ook. Super om nog andere systemen te leren kennen. Eerlijk gezegd, moest ik de pampers opnieuw kopen zou ik véél meer research erover doen. Misschien dat we er ook nog wat gaan bij aan schaffen want met de all in ones van Totsbots hadden we bij Mil regelmatig lekken.

Ik lees vaak verhalen van moeders met pasgeboren baby’s die beweren met wasbaar luieren maar twee keer te wassen. Ik geloof er niets van… Bij iedere voeding haar pamper verversen zorgt ervoor dat de pampers erdoor vliegen en de emmer dus gemakkelijk vol geraakt. Om de dag wassen is het ritme dat ik al even aanhoud. Ik blijf enthousiast over de strikluiers. Die zijn goedkoop, schattig en zijn bijzonder snel droog. Enige nadeel is dat het soms een uitdaging is om de pamper te strikken vanaf dat ze wat beweeglijker zijn.

Op vakantie zouden we wegwerpluiers gebruiken. Die hadden we al in huis gehaald. De twee weken ervoor had ik het er echt moeilijk mee. Moesten we ze nog niet in huis hebben gehaald zou ik waarschijnlijk ook wasbaar op vakantie hebben gedaan. Eenmaal op vakantie besefte ik wel dat het zo ook wel ok was. Terug thuis hadden we nog een paar pampers over van de vakantie. En opnieuw was ik blij om die nog een dag of twee te kunnen gebruiken zodat ik de tijd kon nemen om het huishouden weer helemaal op orde te brengen.

Met welke systemen heb ik ondertussen ervaring?

  • Diana strikluiers
  • Disana & Popolini wollen overbroekjes
  • Overbroekjes van totsbots, rumparooz, popolini & blümchen
  • Allerlei wasbare inleggers: katoenen, bamboo, tetradoeken & fleece
  • All in ones totsbots
  • Imse Vimse all in ones
  • Close pop-in
  • Piriuki nachtluier
  • Totsbots voorgevormd

Waar kocht ik wasbare luiers?

  • Blabloom
  • Klein spook
  • Dreambaby
  • Spulletjes voor spruitjes

De clichés voorbij?!

Hoewel de laatste jaren steeds meer jonge gezinnen kiezen voor wasbaar luieren blijft het taboe toch nog groot. De meeste mensen vinden het vies. Zouden hun wasmachine na iedere wasbeurt met wasbare luiers nog eens leeg willen opzetten. Enzoverder… Een ander klassiek argument is het water van al die wasbeurten. Dat zou ook niet zo milieuvriendelijk zijn.

Laten we zeggen dat een ton afval aan wegwerpluiers per kind nog viezer is. Nu spoelt alles gewoon weg. Bij vaste voeding gaat het grootste gedeelte gewoon in het toilet. En ja, als kinderen groter zijn en in hun broek plassen/ kakken dan wassen we dat toch ook uit…

Al dat werk?! Heb je daar dan nog tijd voor? Ik weet niet hoe het met anderen zit, maar een wasmachine is best vlug opgezet. Net zoals wat pampers ophangen en wegleggen. Kwestie van een paar minuutjes. Aan wegwerpluiers heb je ook werk: je moet ze kopen, de voorraad in de gaten houden en weggooien/ naar het containerpark brengen.

Kinderen zijn er vlugger zindelijk door. Werk- en tijdsbesparend, hoera ;)!

3 soorten borstkolven met elkaar vergeleken

Bij Mil schreef ik er al eens een blogpost over. Vandaag terug opnieuw over borstvoeding en borstkolven, maar dan met weer een kindje extra ervaring. Lex kreeg 11 maanden borstvoeding. Dat werd verlengd naar een jaar, want toen Mil geboren werd had ik bijzonder veel melk. Waardoor Lex nog ruim een maand gekolfde melk in zijn flesjes kreeg. Bij Mil ben ik 9 maanden aan het kolven geweest. Hij heeft het 10 maanden gekregen. Maar ook zijn tijd wordt ondertussen al 3 maanden verlengd. Want ook bij Marie zit ik met te veel melk. Bij Mil doe ik ondertussen choco in mijn gekolfde melk en zo merkt hij er niets van.

Bij Lex had ik enkel een handkolf. Die werkte goed voor op het werk onder de middag af te kolven en als hij wat langer doorsliep voor ’s morgens de druk eraf te laten. Bij Mil moest ik voltijds kolven en dus kocht ik een elektrische kolf. Een enkelzijdige. Met de verbouwing was dat toen een budgettaire keuze. Ik heb die kolf heel snel in de winkel moeten grabbelen als ik uit het ziekenhuis kwam. Wist ik veel dat ik voltijds moest blijven kolven. Maar ik wist het toen al wel: had ik maar geïnvesteerd in een dubbelzijdige elektrische kolf.

Bij Marie gebruikte ik terug die elektrische kolf om tussenin te kolven wanneer mijn borsten vol zaten of ’s nachts na de langere nachtvoeding. Beide kolven gingen mee op reis. De handkolf voor in de auto onderweg. En de elektrische voor de gewone voedingen. En daar begaf mijn elektrische kolf het. Er gebeurde niets speciaals en er lijkt ook geen gatje in de slang te zitten. Volgens mij is de batterij gewoon op. Ik kolfde dan ook wel 9 maanden fulltime en de kolf werd nadien ook al wel uitgeleend. Vervelend dat het op reis gebeurde omdat ik niet meteen een andere kon kopen. Toch kon ik met de handkolf ook wel even verder.

Deze keer deed ik meer moeite om te kiezen welke kolf ik wou. En dat wist ik al vrij snel. Een dubbele freestyle van Medela. Ik had een beetje schrik om over te schakelen van Philips naar Medela. Want als die me niet zou bevallen dan was dat wel een dure miskoop. Al na de eerste kolfbeurt was ik verkocht. Ik schrijf dit blogbericht uit mijn eigen enthousiasme (er wordt hier niets gesponsord). Als je kiest voor borstvoeding en overweegt om een kolf te kopen: onthou dan dat je borstmelk al gratis is. Als je weet dat poedermelk tussen de 12 – 20 euro ongeveer per doos kost dan heb je de kolf al vrij snel terug verdiend. Ik wou dat ik dat besefte bij mijn eerste zwangerschap.

Probeer te wachten met het aanschaffen van een kolf tot na de bevalling. Gun je de tijd om te ontdekken hoe bij jou de borstvoeding in elkaar zit en welke kolfnoden je hebt (frequentie en plaatsen waar je wilt kolven). Kijk, vergelijk en vraag raad!

Mijn ervaring met borstkolven? Een handkolf en een elektrische enkelzijdige kolf van Philips en de freestyle dubbele elektrische kolf van Medela. Ik vertel je graag wat ik van de drie systemen vind.

De handkolf van Philips

De handkolf is mijn trouwe partner geweest bij Lex. Het lukte om met de handkolf het te veel aan melk weg te kolven en tijdens de middagpauze een flesje te voorzien. Toen de handkolf mijn enige kolf was merkte ik op het werk wel dat de hoeveelheid gekolfde melk sneller verminderde dan dat ik nadien kolfde met de elektrische kolf. De handkolf bleef mijn vriend bij Mil. Ik gebruikte hem nog als we ergens naartoe gingen. En bij Marie ging ie ook mee op reis. De handkolf is klein, goedkoop en gemakkelijk. En heeft zijn geld volledig opgebracht omdat ie al gebruikt wordt bij het derde kind. Maar stimuleert iets minder…

De enkelzijdige elektrische kolf van Philips

Deze was mijn vriend bij Mil. Ik redde er 9 maanden voltijds kolven mee. Hij werkt met een toeschietmodus en in drie standen. Ik schakelde steeds over op de hardste stand. Hij werkt op elektriciteit en als het echt moet op batterijen ook. Je kan kolven met de masserende borstschilden, maar evengoed zonder werkt dat ook. Deze kolf is ook redelijk compact, relatief goedkoop en gemakkelijk. Maar maakt wat lawaai…

De dubbele freestyle van Medela

Mannekes, wat een kolf! Daar Philips een gekend betrouwbaar merk is voor allerlei huishoud/ elektra is Medela helemaal gespecialiseerd in borstvoeding. En dat merk je wel qua verfijning. Ik koos de freestyle in plaats van de swing omdat ik véél kolf en ook op verplaatsing. Bij Medela geen masserende borstschilden. Eerlijk gezegd, ik mis ze hier ook niet. Ze zijn er in verschillende maten. Het houdt dus rekening met verschillende soorten borsten. Een toeschietmodus met meerdere standen en véél meer kolfstanden dan Philips, 9! De toeschietmodus springt automatisch over op kolven na 2 minuten of je kan het manueel doen. Er zit een geheugenknop bij, maar die heb ik nog niet gebruikt. Qua instellingen kolf ik meer op gevoel: hoe lang de laatste voeding geleden is, hoe snel de melk erin gaat of ik vind dat het meer vooruit moet gaan of afhankelijk van Marie als ze al eerst aan de borst heeft gelegen of niet… Wel vind ik de timer bijzonder nuttig. Zeker als ik later terug ga werken om in de gaten te houden dat ik mijn pauze niet te lang maak. Ook de plaatjes om de flessen in vast te klikken na het kolven vind ik gemakkelijk zodat de 2 flessen zeker niet omgestoten worden. De kolf kan zowel enkel als dubbel gebruikt worden. De slang om de stukken te verbinden met de motor is ook steviger en heeft verbindingsstukken aan het uiteinde om gemakkelijk in de kolf en de motor te klikken. Maakt ook lawaai, maar minder. En de batterij kan ook lang zonder elektriciteit mee. 3 uur om precies te zijn, wat voor mij best lang is omdat een kolfbeurt voorlopig maar tussen de 5-10 minuten in beslag neemt. Hierdoor heb ik eigenlijk geen aparte handkolf meer nodig. Dubbelzijdig kolven geeft meer productie en dat merk ik. Met de handkolf kolfde ik een 100 ml, enkelzijdig 180 ml en met deze 250 ml en meer. Ook al is het gemakkelijk om alle stukken in elkaar te zetten, toch steeds met de nodige aandacht dat alles écht goed in elkaar zit, want anders zuigt ie niet helemaal. Het borstschild is wat kort: bij het stoppen met kolven smos ik regelmatig met de laatste melkdruppels.

Hoe kan je een reserve opbouwen?

Een vraag die ik wel eens krijg omdat mensen weten dat ik vaak kolf. Als je er vrij vroeg aan begint kan je met 1 keer kolven dagelijks een potje invriezen. Het meest ideale moment is daarvoor na de voeding waarbij het langste tijd tussen zat. Bij Lex en Mil was dat de eerste ochtendvoeding. Bij Marie de eerste nachtvoeding. Met de freestyle geeft me dat minder dan 10 minuten werk: 5 minuten kolven, het in de diepvries steken en de kolf uitspoelen.

Je kan ook twee kolfbeurten pakken: ’s avonds voor je gaat slapen en ergens in de ochtend. Met kleine beetjes tussendoor kom je er wel. Want hoe meer je probeert, hoe meer je melk aanmaakt. En als het niet lukt dan is dat ook ok. De moeder bij ET had een alien in huis zonder het te weten 😉

Geboortestempels van Marie

Het geboortekaartje van Marie werd verstuurd in een gestempelde kraftbruine enveloppe. De geboortestempels, die maakte ik met veel nauwkeurigheid. Op de voorkant staat het bevertje van het geboortekaartje samen met een tekstballon voor het adres. Op de achterkant stempelde ik ons adres.

Ik testte twee tekstballonnen uit. Uiteindelijk koos ik voor de grootste. Omdat er ook stempels zaten bij haar doopsuiker had ik voldoende stempels om tussen te kiezen welke de mooiste bever was. Voor de achterkant gebruikte ik een adresstempel. Eerder deed ik al twee pogingen tot een adresstempel. Onze lange straatnaam ‘Hagenbroeksesteenweg’ vormde een extra uitdaging. Alsook het juiste lettertype daarvoor vinden. Bij een derde poging was het goed.

Ik koost voor chocoladebruine inkt van Versa Craft. Maar ik twijfelde of B-post het adres in een tekstballon wel zou accepteren. Dus verstuurde ik ook een ander kaartjemet soortgelijke stempels erop. Hij deed er even over, maar het kwam goed. Dat was een grote opluchting want al de enveloppes waren toen al gestempeld.

En nadien vervolledigde ik de set geboortestempels met een naamstempel van Marie. Uiteraard in hetzelfde lettertype als het kaartje. De apricot kleur van versacraft sluit ook goed aan bij de kleur van het kaartje.

Het geboortekaartje van Marie

Het geboortekaartje van Marie daar valt nogal veel over te vertellen. Ik begon er op tijd aan. Namelijk net voor ik zwanger was. Ik deed dat uit voorzorg. Tijdens de zwangerschap werkte ik voltijds. Ik ging terug naar school: fotografie en textielprints ontwerpen. En ondertussen deden we terug zware verbouwingen: de zolder met zware balken, isolatie, gyproc en dergelijke toestanden. En legden we ook ons terras. Ik wist dat ik er tijdens de zwangerschap weinig tijd voor zou hebben. Dus net voor de zwangerschap waren de grote lijnen van het geboortekaartje gezet. Enkel de finishing touch kon ik dus geleidelijk aan tijdens de zwangerschap doen. Dat ging dan over millimeterwerk van iets te verplaatsen en bepalen wat er op de achterkant moest komen.

Vooraan op het geboortekaartje staat Marie haar naam met een Bever-indiaantje. Het idee om er een bever erop zetten, dateert al van bij Lex 6 jaar geleden. Toen liet ik Tom een bever ontwerpen omwille van hun achternaam Bevers. Alez toch een poging tot want 6 jaar geleden lukte het toch niet echt. Nu ging dat zo vlot dat ik hem kon stylen tot een indiaantje. Dat indiaantje liet me toe om subtiel te verwijzen naar derde kind met de 3 gekleurde pluimen. De achtergrond is blauw met een spikkeltje in. Het gebruikte lettertype is ‘lemonade stand’. De naam werd onderlijnd met een pijl met een hartje erdoor.

De achterkant is effen blauw. Het lettertype is ‘heading smallcase pro’. Er staat een super toepasselijke quote op: ‘geniet van regen, zon en wind. Geniet van het leven, lief kind!’ Verder de klassieke gegevens: naam, geboortedatum, gewicht, lengte, ouders, broers, meter en peter, bezoekgegevens en de geboortelijst. Aangevuld met dezelfde pijl met het hartje van de voorkant en een tipi om het geheel wat frisser te maken.

Omdat ik sindsdien al veel andere kaartjes maakte, lag de druk voor dit kaartje steeds hoger. Zouden de mensen er een Bever in herkennen? Was het papiertype wel flatterend voor het ontwerp? Matchten de kleuren wel? Waren er ondertussen niet al andere leukere ontwerpen van mijn hand? Nu ik het zelf kon ontwerpen, moest ik dan wel weer voor een geslachtsneutraal kaartje gaan? Daarom besloot ik om een speciale proefdruk te maken. Niet zomaar mijn geld verspillen aan 1 enkel proefdrukkaartje, maar gewoon mijn ontwerp verwerken in een bedankkaart. Ik maakte een print van de bever en zette er een cirkel met bedankt op. De achterkant is een gewoon postkaartje. En deze bruikbare proefdruk werkte geruststellend.

Geboortelijst bij Kleine Spruit

Een cliché om te bevestigen: hoe meer kinderen er komen hoe minder bezoek er komt. Feit! We hebben er een tijdje over getwijfeld: een geboortelijst of niet? En waar gingen we die geboortelijst dan leggen? De vorige twee keren deden we dat bij dreambaby. Daar konden we wel wat spullen gebruiken, maar onvoldoende voor een lijst. Tenzij het een meisje werd dan konden er kleren bij op. Maar dan zit je met het probleem van kleren dat er een aankoopverplichting is.

Een tijdje dacht ik dat we een lijst bij Blabloom zouden leggen. Ze hebben een leuk aanbod, ecologisch en een zeer vlotte verzendservice. Maar ook daar weer net niet wegens te weinig wat we écht nog nodig hadden om een lijst mee te kunnen vullen. Dus ging ik een hele andere tour op, een sprong in het onbekende. Ik legde een lijst bij Kleine Spruit, een online geboortelijst met cadeautjes uit alle winkels. Volledig zelf samengesteld dus.

Aangezien we het geslacht niet op voorhand wisten, maakte ik twee lijsten bij Kleine Spruit. Ik dacht dat eerst pas te doen na de geboorte, maar was toch blij dat ik het nog op voorhand had gedaan. Alleen communiceren die twee lijsten niet met elkaar. Het was gemakkelijk geweest om de spullen die je nodig hebt ongeacht het geslacht te kunnen kopiëren van de ene lijst naar de andere. Ook al begon ik zeer laat pas aan de lijst toch liet ik me verrassen door de soldenperiode. Enkel op de meisjeslijst stonden kleren, maar zo goed als alles wat ik uitgekozen had, was ineens niet meer beschikbaar in de juiste maat. Dus moest ik wéér opnieuw kleren zoeken en voorraden checken.

Voordelen bij Kleine Spruit:

  • Gratis
  • Personaliseerbare tekst en look van de lijst
  • Visueel overzicht van de kado’tjes
  • Optie om geld te storten/ het kado aan te kopen
  • Geen aankoopverplichting
  • Een lijst volledig volgens je eigen smaak, goesting, noden
  • Enkel de website doorgeven is voldoende: geen extra logingegevens nodig op het kaartje

Nadelen:

  • Meer werk, zeker bij onbekend geslacht
  • Artikelen kunnen uitverkocht zijn
  • Meer opvolgwerk of iets dat gereserveerd is ook echt betaald is
  • Voor kopers die verschillende kado’s kopen kunnen blijkbaar de betaling niet bundelen omdat ieder artikel een code heeft die je moet vermelden bij de betaling.
  • Geen optie om aan te duiden welke artikels voorkeursartikels zijn

Ook al waren er wat nadelen. Toch ben ik blij dat we de lijst zo hebben samengesteld.

Wat zet je dan bij nummer 3 nog in hemelsnaam op de lijst?

  • Kleertjes
  • Cadeaubonnen
  • Boeken
  • Speelgoed voor binnen en buiten én voor het hele gezin. Niet het cliché babyspeelgoed
  • Overbroekjes
  • Verse tutten & flesspenen
  • Tot zelfs naaipatronen voor 2 schattige meisjeskleedjes

Ik zei het toch, volledig op eigen maat!

Welkom lieve Marie

En dan nu tijd om over ons Marie te schrijven. Marie besloot op 41 weken & 4 dagen te komen. 11 dagen overtijd. I did it again! Bij een derde zolang overtijd gaan was ongezien. Maar ik ben bijzonder blij dat de gynaecoloog me zolang overtijd liet gaan. Dat hij me zelfs niet heeft ingeleid wanneer hij op verlof ging en ik al een dikke week overtijd was. Zo is Marie toch spontaan kunnen komen.

Dus Marie kwam spontaan en ze kwam bijzonder snel. Een bevalling waarbij ik ook zelf kon vaststellen dat het een meisje was in plaats van een vroedvrouw die eerst vraagt hoe het noemt om dan zelf terug te moeten vragen wat het geworden is. Marie stelde het direct goed. Al merkte ik dat de schrik na Mil zijn voedingsproblemen er nog in zat. Ik had prachtige vroedvrouwen waar ik zelfs bij een derde nog bijzonder veel van geleerd heb. Thuis greep ik eerder dan gepland al naar de kolf: voor de stuwing, voor de controle en voor een voorraadje… Ik had nog geen ervaring met een zomerkindje. Een kind dat om het uur drinkt is even verschieten. Het lag aan de warmte, niet aan de productie.

En thuis had ik alle luxe. Twee begripvolle, liefdevolle jongens. Manlief die met alles hielp. Ik stemde toe op vroedvrouwen aan huis. En tekende in op kraamzorg. In het begin vond ik dat vermoeiend zo vreemden in huis hebben. Gewoon aanwezigheid van anderen, ook al trokken ze vlot hun plan. Maar al snel was ik blij dat ik het werk niet moest verrichten dat zij deden: koken, strijken en de badkamer kuisen.

De eerste weken waren vermoeiend omwille van de warmte. De warmte die me ook toelieten om niets te doen en dus meer te genieten…

Over het geslacht werd veel gespeculeerd. We wisten opnieuw van niets. Heel de wereld ging uit van een meisje. Ik ging uit van een jongen. Dat leek nu eenmaal vertrouwder, praktischer en lekker stoer. Nu Marie er is valt dat allemaal op zijn plaats. En weet dat klein, goedlachs & aandachtig meisje me veel vlugger te ontroeren dan dat de jongens dat deden.

Maar mannekes wat heeft de buitenwereld er een mening over. Hoeveel vreemden dat er iets over kwijt willen. Precies alsof het hebben van een jongen en een meisje enkel en alleen werelds geluk brengt. En hoe cliché het kleurenpallet van de mensen is: al wat geen roos draagt is een jongen. Punt!

Mannetjesstempel

Naast kaartjes ontwerpen heb ik ook wel een liefde voor kaartjes verzamelen. Dat deed ik vroeger intensiever dan nu. Nu wordt de verzameling ook regelmatig gebruikt om een kaartje te sturen. Een kaartje dat al geruime tijd in mijn collectie zit is dit verjaardagskaartje van een houten mannetje. Ik kocht het kaartje bij retroloekie.nl. Dat lijkt nu keeponstyling.com te zijn. Tot nu toe te mooi om al te verzenden. Ie staat te blinken in mijn kaartenrekje op mijn naaikamer. Maar ook een te inspirerend kaartje om niets mee te doen. Dus maakte ik er een mannetjesstempel van.

Omdat het kaartje liggend is past de mannetjesstempel ook perfect op een enveloppe. Ik vind dat wel tof dat de enveloppe echt matcht met de inhoud. Ik gutste de mannetjesstempel met Factis lino. En stempelde hem op de enveloppe met Rich Cocoa Memento Dew Drops inkt. Onderaan gebruikte ik ‘dessert sand’ ook een Memento Dew Drops.

 

3 keer de kaptrui uit stof voor doe het zelvers

Afgelopen zomer besloot ik kledij voor Lex te naaien op de groei. Ik maakte een heel deel billie t-shirts met korte en lange mouwen. Die passen ondertussen. In de kerstvakantie maakte ik 3 kaptruien. Ik gebruikte daarvoor het patroon van de kaptrui uit stof voor doe het zelvers. Ik had maat 134-140 al op patroonpapier omdat ik die al eens maakte voor Lars.

Een kaptrui maken gaat redelijk vlot. Dus het bandwerk duurde niet zo heel lang. Ik probeerde toch drie verschillende versies te maken:

  • Een trui uit donkerblauwe velours van Froy en Dind. Voor de voering van de kap gebruikte ik dunne streepjestricot, ook van Froy en Dind.

  • Een werkman kaptrui met sweater van Lanalotta. Voor de voering van de kap gebruikte ik subtiele groene streepjestricot. En voor de boorden gebruikte ik donkergrijze boordstof.

  • De laatste kaptrui maakte ik uit rekbare jacquard van Madeline De Stoffenmadam. Voor de voering van de kap gebruikte ik zwarte tricot.

Een pasbeurt leerde me dat een maat kleiner mogelijk ook nog wel op de groei kan zijn. Ze verdwenen ergens in de kast alvorens ik de tijd vond om ze te fotograferen. Benieuwd wanneer ze uiteindelijk gaan passen.

Geometrische ooievaar: 2 kaartjes en een stempel

Een van mijn eerste kaartjes die ik liet drukken is de geometrische ooievaar als wenskaartje bij een geboorte. Save voor de eerste 100 geboortes, haha! Het is een kaartje dat ik ontwierp als ik nog lerende was. Eerlijk, de ooievaar is geïnspireerd op een reeds bestaande. Maar, ieder lijntje is zelf getekend. En, de lijnkleur, lijndikte, het inkleuren, welke vlakken wel of niet ingekleurd, het lettertype erbij, de plaats, de grootte… is volledig eigen ontwerp.

Omdat het kaartje regelmatig gebruikt wordt, leek me na een aantal geboortes toch wel verstandig om er een stempel bij te maken. Zodat de enveloppe ook gepimpt kan worden. Ik maakte hem uit een restje harde lino en stempelde met Midnight donker blauwe VersaCraft.

Ik vond hem zo leuk dat ik hem ook verwerkte in een geboortekaartje zelf. Een fris kaartje waarbij ik nog iedere ooievaar zelf positioneerde. De achterkant heeft een leuke A-typische indeling.

 

Het Marcel geboortekaartje met een bijpassende stempel

Marcel zag zijn levenslicht in de binnenspeeltuin. Er is een tijd geweest tijdens de zwangerschap dat ik regelmatig met de jongens naar de binnenspeeltuin ben getrokken. Daar maakte ik dan wel eens stempels of ontwierp ik kaartjes. In niet zwangere toestand speel ik mee, maar met een zekere dikte lukt dat niet meer zo vlot. Dus bleef ik zitten en kon ik me nuttig bezig houden. Marcel is een vrolijk nijlpaard. Een beest dat me wel weet te interesseren in de zoo. Ik zag er ooit eentje het water in lopen en eentje met een pelikaan op zijn rug.

Het Marcel geboortekaartje is een kaartje dat Tom ook zeker een kans had willen geven voor het kaartje van onze derde spruit. Helaas voor hem was ik al te ver gevorderd met dat kaartje om het te vervangen door Marcel. Ook Marcel is nog een fictief kaartje met een olifantendracht tot mei 2020. Een nijlpaard is trouwens maar 7 maanden zwanger. Het transparante, het bootje en de drie vissen maken het kaartje wel lichtjes speels. De grijze tinten gaan heel goed samen met het blauw.

In het verleden maakte ik al wel eens twee nijlpaardstempels die ik schonk voor het goede doel. Een nieuwe stempel van een nijlpaard zag ik zeker wel zitten. Gewoon leuk om wat random stempels te hebben voor verschillende gelegenheden enveloppes/ inpakpapier op te fleuren. En dus gutste ik de contouren van Marcel zijn hoofd uit gom van de Action. En stempelde hem met de kleur ‘cool gray’ van VersaCraft.