Coucou Castor

Salopette uit ottobre 1/2013

Nu ik het vorige week toch over de robotstof had, kan ik daar maar beter over verder gaan. Uit die lap van 90 cm knipte ik het hemd. En bleef ik nog met een restje zitten. Zoals gewoonlijk, want bij alles blijf je nog met restjes zitten. Een restje dat ik besloot om te verwerken in de voering van mijn volgende project: de salopette uit ottobre 1/2013.

Salopettes vind je precies weinig in de winkel. Of ze vallen me niet erg op. Toch vind ik dat eigenlijk wel praktische kledingstukken voor kinderen. Vooral speels, maar ook gemakkelijk om te maken omdat er geen rits in hoeft. In afwachting van de publicatie van charles pants van compagnie M. besloot ik om toch al een salopette te maken.

De stof dateert ook van een stoffenspektakel. Mijn eerste stoffenspektakel. Die van mei 2013. Ik kocht daar 3 meter stof met een jeanslook aan 2 euro per meter. Een beginnersfout want zo spotgoedkoop denk ik dat ik ze niet meer ga kopen. Als ik daarbij mag aankondigen: ik besloot dat het nog goedkoper kon. Natuurlijk betaalde ik de prijs. Dat afpingelen dat durf ik niet. Ik maakte in een ruk 3 broeken uit deze stof. Door de drie patronen gezamenlijk te spelden heb ik me nog vele centimeters stof kunnen besparen. Ik gebruikte hierdoor slechts een lap van 1 meter 65 voor twee broeken en deze salopette. Als mijn wiskunde nog lukt, is dat 1 euro 30 cent per broek qua stof. Nu kan je wel denken what the …. 3 broeken uit dezelfde stof. Ja, daar twijfelde ik ook even aan. Het zijn 3 compleet verschillende modellen, dus ik hoop dat het wel gaat meevallen om altijd dezelfde stof te dragen.

Terug naar deze van ottobre.

Ik begon met de zakken. Die vind ik redelijk groot, maar goed, zo is het model.

salopet

Daarna met middenvoor en middenachter aan elkaar te zetten en het een sierstiksel te geven.

Ook de binnenbeennaad kon al. Als ik het juist interpreteer in het patroon dan had ik dit eerst kunnen doen en daarna middenvoor en co.

salopet

Vervolgens prutste ik aan de schouderbanden. Dat naaien en keren dat werkt bij mij niet echt. Dus streek ik het om en stikte ik het zo op elkaar.

salopet

Dan werd het tijd voor de voering.

Vervolgens de elastiek, zijnaden, zoom, knoopsgaten en de knopen.

salopet

salopet4

Over het eindresultaat: het is een salopette en het lijkt op het model zoals het behoorde te zijn. Voor de prijs ga ik niet sukkelen. Toch ga ik deze niet meer herhalen in een andere maat. Ik hou iets meer van de getailleerde versies. Het combineert zich gelukkig wel mooi met die tweede theoversie. Zeker voor het kind dat het hemd en een stuk van de binnenkant er hetzelfde uit zien. Robotjes aan de binnenkant heeft geholpen om hem enthousiast te krijgen voor de salopette zelf.

Een tweede theo van zonen09

Nadat ik in juni mijn eerste Theo van zonen09 maakte, wist ik dat ik deze nog opnieuw ging maken. De 104 was op de groei gemaakt. Alleen bij een toevallige tussentijdse pasbeurt kwam ik erachter dat het kind al in die 104 gegroeid was. Dus kon ik aan een tweede beginnen.

Omdat ik me volledig liet gaan in de eerste Theo versie met paspel en de hoekjes, besloot ik om deze keer alleen nog de paspel te gebruiken. Een beetje verschil tussen de twee hemden mocht wel. De stof vroeg ook niet om hoekjes. Bij de polkadots kwam dat meer tot zijn recht. Ook de plooi in de rug liet ik achterwege.

Over de stof, die kocht ik tussen massa’s anderen op een stoffenspektakel in Mechelen. Ik stond daar zo aan te schuiven voor een stof die ik per sé moest hebben. Tussen haakjes die stof heb ik nog altijd. En hoe dichter ik bij de kassa kwam, viel mijn oog op een restje van deze robotstof. Ik bleef ernaar kijken, want dat lapje moest en zou ik hebben. 90 cm schoot er nog over van deze stof, perfect voor een hemd dus.

Ik was al vertrouwd met het Theo patroon. Het stikken ging vlot. Tot de polsboorden, daar ging het mis. Ze kwamen niet goed uit, dus maakte ik ze opnieuw. En dan zette ik de knoopsgaten aan de verkeerde kant. Chance dat ik ze nog niet opengesneden had. De ervaring leert dat een ongeopend knoopsgat nog losgetornd kan worden. Je ziet het, maar in dit geval komt daar een knoop te staan. Dus valt dat al bij al nog mee. Alleen tussen het plan en het uitvoeren ervan zat wel een kleine maand tussen.

theo

theo1

De combinatie met de flashy groene paspel en de oranje knopen zou ik herhalen. Al zou ik de paspel ook enkel in de borstzak durven gebruiken. En het kind, die is blij met zijn robots.

Een blik in de toekomst

Als je nu toch eens zo een glazen bol kon hebben, zou je er dan in kijken? Moeilijk om te zeggen, eigenlijk liever niet. Ook al is het soms praktischer. Toch gun ik je vandaag een blik in de vooruitzichten van de blog. De voorbije weken vlogen de kinderbroeken onder de naaimachine. Dat vliegen ging soms vanzelf, maar na twee broeken zat er toch een pauze tussen. Ik maakte twee jacob-broeken van zonen09. Ik naaide een broek uit knippie en ook een salopette uit ottobre.

Ook maakte ik een tweede theo-hemd. Daarvan liet ik de prachtige robot-stof al zien op facebook. Het hemd bleef enkele weken liggen op een scheet van het eindresultaat omdat ik de knoopsgaten van de polsboorden aan de verkeerde kant had gezet.

Ik gaf de Ole-jas een tweede poging. Ik besloot het onder begeleiding te naaien tijdens een workshop bij Madeline stoffenmadam in Lier. Alleen een workshop van 9-17u officieel (tot 18u30 non-officieel) waren natuurlijk onvoldoende om tot het eindresultaat te komen. Dus dat staat ook nog in de wachtrij.

In september startte ik terug met naailes – het vierde jaar. Daar kreeg ik een andere naaijuf die me wel beviel. Enthousiast volgde daar redelijk snel een afgewerkte rok van jersey. Want officieel, volgens het boekje, op papier… behoorde ik dat nog niet te kunnen, naaien met jersey.

Ik ontdekte een leuke webshop. Genaamd Mamzel! Ik kon aan de verleiding weerstaan om niks te kopen, tot er een bestelling met collega’s was die persoonlijk werd aangevuld om gratis verzending te bekomen. Ik kocht er twee keukenhulpjes waar ik na een testing graag wat meer over laat weten.

Bovendien kwam er ook nog een nieuwe winkel in Lier. Alez er kwamen er wel meerdere, maar deze trok mijn aandacht. Ik besloot deze winkel, gekend onder de naam De Kast, een bezoek te brengen. Ondanks dat mijn vlam is uitgedoofd om zelf mijn creaties te verkopen, spreken de creaties van anderen me wel aan. Als inspiratie, als extra voor mezelf of in tijden van cadeautjes en tijdsgebrek om zelf aan de slag te gaan.

Kortom, een toekomst die nog veel in petto heeft.

Het festival van de abonnees

Vandaag ben ik naar het festival van de abonnees geweest. Dat zegt je waarschijnlijk niet zoveel. Wel voor mij was het ook een eerste keer. Sinds anderhalf jaar hebben wij een abonnement bij de Zoo van Antwerpen & planckendael. Nee, we hebben er geen twee. Het abonnement geeft gewoon toegang tot beide. Het festival van de abonnee is een dag om een abonnee een blik achter de schermen te geven, misschien om ze te verwennen.

Je kon op voorhand via een quiz een vip-behandeling winnen. Daarmee kon je iets extra speciaals doen zoals eten voorbereiden, voederen, olifanten douchen… Helaas wonnen we niets, maar we besloten er wel een leuke dag van te maken.

Als abonnee mag je altijd een uur voor de openingstijden binnen. Dat is om 9 uur. Onze trein was om twintig voor negen aangekomen, dus om kwart voor negen stonden we aan de inkom én we mochten al binnen. Hoe leuk was dat! Verder hebben we geprofiteerd van enkele gratis ritjes op de draaimolen. Die ritten konden we voordien vermijden. Nu hij erop is geweest, vrees ik wel dat het de volgende keer niet meer gaat lukken. Ook lieten we het kind gratis schminken. Hij werd een mooie olifant. En ik proefde een hapje bij de insectenbar. Er lag een hapje met wormen, eiersalade en selder. Ik heb het niet helemaal opgegeten. Toch anders dan ik verwacht had.

En bij de reptielen kon je een slang aanraken. Daar stond ik met het kind dat eerst wat bang had, maar na een aanmoediging van de verzorger en het goede voorbeeld van mama volgde zijn hand mee. Van een zeer vlugge aanraking tot nog een paar keer deftig strelen.

Tegen de middag was de energie van de kleine op en druppelde het miniem. Dus besloten we voldaan terug te keren.

De ham-champignon kroket

Om mij culinair wat meer uitdaging en swung te geven, nam ik mezelf voor om een creatieve todo te maken voor 2014. Dat kondigde ik al wel eens aan. Die todo bestond uit naaien, haken, juwelen, breien en koken. Ondertussen is daar al veel creatiefs uit verdwenen. Vooral omdat ik het maakte, maar ook twee zaken verdwenen omdat ze ineens dit jaar niet meer van toepassing waren. Het enige dat nog echt op de lijst is blijven staan zijn de culinaire dingen. Ondanks dat ik al wel wat maakte ook. Een schoonzus van mij die maakt zelf lekkere kaaskroketten. En ik maak graag tapas. Dus combineerde ik de twee om een lekkere ham-champignon kroket te maken.

Nu ja één kroket werden 12 kroketten. Een artisanale kroket maken vereist geduld. Die ingrediënten moeten gesneden worden, gebakken, afgekoeld, gerold en nog eens afgekoeld en dan gebakken worden om er vervolgens op te blazen. En pas dan kan je ervan smullen. Dus ik begon er lekker ‘s morgens aan om ‘s middags te smullen.

Voor de juiste hoeveelheid ingrediënten en de juiste baktijden en temperaturen verwijs ik je graag naar het grote boek met hapjes.

Bak de ui in een ruime hoeveelheid boter

ui

Voeg de champignons toe

champignon

Laat het bruin worden met bloem

bloem

Laat het mengsel heel geleidelijk de melk en bouillon opnemen

melk

Roer het tot het lekker dik wordt en meng de ham en peper erdoor

ham

2 uur later kan je van een eetlepel een kroket maken : wentel het door bloem, ei en paneermeel

rollen

Afkoelen – bakken – blazen en smullen!

kroket

De ontdekking van vandaag: als men in recepten spreekt over broodkruim dan kan dat ook slaan op paneermeel. Waarschijnlijk wisten jullie dat, maar ik dus niet. De ham-champignon kroket smaakt voor mij lekker. Ik vond de hamsmaak feller. Manlief de champignon, omdat hij dit niet zo graag lust. En toch vond hij de kroket ook nog wel ok. Het gaf ergens ook een associatie met prei/kaas. En het ging vlot binnen bij de tweejarige in huis. Ok, gefrituurd is ongezond, maar het kind ziet niet wat hij eigenlijk heeft opgegeten. Ik ben zeer blij dat ze allemaal gelukt zijn en niet open barstte. Ik heb ze gebakken in de frietketel in plaats van een pot met olijfolie. Voor mij passen ze uitstekend bij een tapasavond, maar als echt eten weet ik het niet goed waar ik het moet plaatsen. Het is kroket, maar zonder patat. Het is groente, maar ook vlees en toch van beide niet genoeg.

Kaptrui met kraag SVDHZ

Tijdens de zomer maakte ik een naaistop. Wat betekende dat ik twee maanden lang mijn naaimachine aan de kant schoof. Twee maanden niet naaien heb ik niet lang volgehouden. Maar gelukkig heb ik me er wel aan gehouden om direct dezelfde dag nog mijn naaigerief terug op te bergen. Niet alleen de machines, maar ook de patronen, stofrestjes enzo. Het heeft me ook geleerd om iets meteen af te maken.

Zo maakte ik een short voor Lex, een voetbalshirt dat te snel onder de machine vloog, een rok en comfy pants voor mezelf en twee kaptruien zonder kap voor Lex. Ten gepaste tijden laat ik alles wel een keertje zien. Helaas niet alles tegelijk. Zo zal je misschien hebben gemerkt dat ik mijn blogposts momenteel een keer per week schrijf. Dat ritme wil ik toch zeker nog een aantal maanden behouden, daarna zien we wel verder. Ik snoei enkel in de kwantiteit, hopelijk merk je kwalitatief geen verschil, of zelfs enkel verbeteringen. Dat zou ook tof zijn.

Met de herfst in het vizier wou ik nog T-shirts met lange mouwen maken. Officieel noemt het kaptrui uit SVDHZ. Trui wordt bij mij zo wollig en dik geassocieerd. Dat is het allesbehalve. Zowel in de crèche als de kleuterschool binnenkort is het wel voldoende warm om niet per sé een dikke trui te moeten dragen. Ik koos voor een fantastische Viking stof van lillestoff die ik langere tijd geleden bij Bobby Sewing kocht. Ik ben een fan van de prints van lillestoff omdat Lex zo de gewoonte heeft om enthousiast naar zijn kledingstuk te kijken en op te sommen wat erop staat. Het geeft hem ook de mogelijkheid om extra woorden te leren, zoals Viking. Ik kocht een meter en heb nu nog de helft van de stofbreedte over. Die krijgt binnenkort zijn nieuwe bestemming.

Ik combineerde de stof met wit. Ik ben ook een van die moeders die wit eigenlijk not done vind voor een kind. Dat is toch direct vuil. Ik zag niet echt een andere optie, omdat ik geen matchend oranje heb en ook geen paars-bruine matchende kleur heb gevonden. Toch is het een risico waar ik heel blij mee ben. Het heeft een fris effect dat de kleuren nog steeds tot hun recht blijven komen.

Stap 1: knippen van de stof – panden, mouwen, boorden en kraag

kaptrui-geknipt

Stap 2: schoudernaden stikken + zijkanten van de boorden

kaptrui-schouderpanden

Stap 3: inzetten van de mouwen

kaptrui-mouwen

stap 4: zijnaden + boorden inzetten

kaptrui-zonder-kraag

Stap 5: kraagdelen aan elkaar stikken – spelden op de trui en stikken

kaptrui-kraag-gespeld

Trui voorkant

kaptrui-kraag-voorkant

Trui achterkant

kaptrui-kraag-achterkant

Ik koos voor de versie met de kraag om de simpele reden dat ik minder stof wou verspillen. Want zo een kleine van 2.5 dat zet zijn kap toch nog niet puberaal op. Ik weet het op het moment niet wat ik nu de leukste versie vind: kap of kraag. In combinatie met deze stof ga ik voor kraag! Het wit dat ik gebruikte is ook gewoon tricot in plaats van boordstof. Een budgettaire keuze die ik voor deze truien nog wel eens zal herhalen. Helaas moet ik toegeven dat de kaptruien nog steeds het enigste is dat ik uit SVDHZ heb gemaakt.

Mustard Dill Dressing

Als er een ding is dat ik deze zomer heb geleerd is het wel salades maken. Manlief eet dat graag. Ik eigenlijk minder. Tot ik na zovele jaren ontdekte dat hij niet per sé bedoelde dat salade  sla moet bevatten. Ik lach wel eens met sla “dat is voor konijnen”. De reden waarom ik weinig sla eet is omdat het gemakkelijk tussen mijn tanden blijft zitten, maar ook omdat een krop veel te veel is voor een gezin met twee volwassenen en een kind net zoveel groenten eet als een ander kind van zijn leeftijd. Maar sinds we beide de juiste definitie van salade hanteren, ben ik verkocht.

Tijdens de laatste soldendag ben ik in Lier op stap gegaan. Voor de verandering eens helemaal voor mezelf. Onder andere kocht ik mustard dill dressing van oil & vinegar. Een flesje van 4,95 euro voor 250 ml culinair genot. Een flesje dat ik op een dikke week, twee weken volledig zelf heb opgebruikt.

boterham

Het past verrassend goed bij een stomme boterham met kaas. En een even stomme boterham met kaas en gekookt ei. Maar ook enorm goed tussen panini met kaas en champignon/ tomaat/ gedroogde tomaat.

pastasalade

En de dressing past ook goed waarvoor het behoort te dienen als dressing bij salade: bv pasta met ei, rucola, jonge kaas, tomaat en gegrilde zalm.

De helicopter tricot broek

Een lange tijd geleden liet ik in deze blogpost zien dat ik een helicopterstof had gekocht. Eentje die ik beter eerst in levende lijve had gezien, want echt heel mooi vond ik het niet. Veel te grote helicopters. Toch bleef de stof niet ongebruikt. Rond de periode dat ik al deze broekjes maakte, maakte ik ook deze broek. Uit dezelfde ottobre 3/2013 komt het patroon easy piece: een driekwart broek in maat 92-122cm. Iets dat dus toch nog in de kast mocht verdwijnen. Soms is stof dus helaas al redelijk oud eer het gebruikt wordt in de zin van onder het naaimachine rolt of effectief gedragen wordt.

Ondertussen past de broek en is het weer er ook naar geschikt om het te dragen. Helemaal mijn favoriet is het niet omdat het zich enkel combineert met grijze/ witte t-shirts. En je kan al raden: kindjes en iets volledig wit dat gaat niet, dus eigenlijk enkel met grijze t-shirts.

easy-piece-voorkant

De verschillen tussen de summer sea en easy piece zijn het aantal patroondelen, de beschikbare maten en het zien van de voor- en achterkant. De summer sea beperkt zich tot maat 92 en kan ik dus niet meer voor Lex maken. Chance dat de easy piece nog lang mee kan dus. Bij de easy piece worden de voor- en de achterkant op de vouw geknipt. Terwijl je bij summer sea een kruisnaad vanachter hebt. Bij easy piece heb je dit niet. Je kan het verhelpen door de naad van  de tailleband in middenachter te zetten. Helaas vergat ik dit bij deze versie en is het dus vaak gokken.

easy-piece2

 

 

Mosselen met curry

In de zomer eet ik normaal veel mosselen. ‘Normaal’ onder tijden dat we op vakantie gaan. Deze zomer was mijn mosselconsumptie redelijk beperkt. Ik had er wel eens goesting in, maar dan was er nog voldoende ander eten in de frigo. Of ik wou het op restaurant wel eens, maar kreeg het niet over mijn hart omdat het té duur wordt aangerekend. Dus at ik het een keer toen het voor me werd gemaakt, vers van de Nederlandse zee. En ik at het ook eens nadat ik het zelf klaarmaakte.

Als ik mosselen maak durf ik wel eens mosselen met curry te maken. Een der favorieten. Voor mij gaat mosselen ook niet gepaard met frieten. Eigenlijk mosselen alleen volstaat voor mij. Wat ik er ook bij eet, mijn portie mosselen is sowieso groter dan het bijgerecht. Ik maakte het deze keer met ui, wortel en selder, met mosselkruiden en wijn, met spaghetti en met veel currysaus. Daarbij liet ik me nog inspireren om zelf een mosselsaus te maken. Nu ja met die currysaus is dat eigenlijk niet nodig, maar ik was wel benieuwd naar het zelf fabriceren van mosselsaus.

mosselen

Mosselsaus is iets dat wij, als we mosselen eten, in nogal grote porties consumeren. Dus het zelf kunnen maken interesseerde me wel. Tijdens de zomer lees ik ook meer tijdschriften. Meer, is een kwestie waar ik niet veel moeite voor moet doen. Aangezien ik in niet-zomertijden geen tijdschriften koop. Op uitzonderlijke gevallen na als ik zéér lang onderweg ben. Deze zomer heb ik me laten verleiden door libelle lekker! te kopen.

mosselsaus

In de libelle lekker van augustus 2014 stond op pagina 80 de tip van Ilse dus een recept voor mosselsaus te maken met mosselvocht, mosterd en citroenmayonaise. Ik paste dit aan naar het mosselvocht, gewone mayonaise en een even grote portie mustard dill dressing van oil & vinegar samen met wat gemalen peper. Dit gaf een verrassend zoet sausje dat goed bij de mosselen past.

 

dino-top uit knippie

In mei werd Roos geboren. Het eerste kindje van vrienden. Wegens een groot gebrek aan tijd, andere mooie werkjes en grote verbouwingswerken heb ik het nog niet eerder kunnen posten. De geboorte van Roos werd aangekondigd met een dino-kaartje. En dat verdiende voor mij een dino-cadeautje. Ik ben niet zo een voorstander van kleren als cadeau in kleine maatjes, alleen deze keer ging het niet anders. Mijn lapje stof was te beperkt om iets groot uit te maken.

Een tijd geleden kreeg ik een bon van de banier cadeau van mijn collega’s. Daar kocht ik lapjes stof van. Onder andere dit stofje. 45-55 cm dat is echt piepklein om iets uit te krijgen, maar het is gelukt voor top 2 uit knippie 3/2012.

Foto 1 toont de zijnaden die aan elkaar staan en het biesje dat eraan gespeld is.

dinotop1

Foto 2 toont het biais-gewijs aanzetten van de biezen.

dinotop3

Foto 3 toont het begin van het spelden van de armsbiezen.

dinotop4

Foto 4 toont de afgewerkte biezen en de aangespelde armsbiezen die klaar zijn om nog een laatste keer te stikken.

dinotop2

Enkel de rits vanachter kreeg kamsnaps die er maar net op pasten. Ik was zo gefixeert over het topje uit die stof te krijgen dat ik eventjes de draad kwijt was wat betreft het netjes wegwerken van een rits. Die kamsnaps hadden dus beter kleine, platte drukknopen geweest. Ik ben iets te enthousiast geweest toen ik die kamsnaps kocht met tang. Daar was zo een fantastische actie dat ik zoveel kleurtjes kon kiezen tegen zo een democratische prijs. Al had ik beter de kat uit de boom gekeken.

Foto’s 5 en 6 tonen het eindresultaat langs de voor- en achterkant. Enkel de zoom en de knopen werden niet vermeld bij mijn werkwijze.

dinotop5

dintop6