Coucou Castor

Twee warmtekussens uit dubbele restjes

Afgelopen weekend hield ik me bezig met het sorteren van mijn stofresten. Ik vind het moeilijk om stofresten weg te gooien, zelfs de kleinste lapjes want die kunnen bijvoorbeeld ook dienen voor stofknopen. Dus verzamel ik maar en verzamel ik maar. Alleen heb ik tijdelijk weinig plaats om alles te bewaren. Ons appartement moet snel dienen voor een leven met twee kinderen terwijl ons huis nog onder constructie is. De eerste verhuisdozen werden gevuld met zo van die dingen die je niet snel nodig hebt: goed servies – kerstdecoratie – boeken – DVD’s… En nu ook eentje met stofresten.

Ik verdeelde mijn stofresten in drie stapels: wat weg mag, wat in een verhuisdoos mag en wat ik denk dat ik op korte termijn toch nog ga gebruiken. Uit die laatste stapel maakte ik twee warmtekussens. Eentje op vraag van mijn collega en eentje voor eigen gebruik om de inhoud op hittebestendigheid te testen. De warmtekussens werden gevuld met restjes rogge, rijst en kersenpitten.

warmtekussen

Je zal al snel kunnen raden welke ik maakte op vraag en welk kussen ik maakte voor eigen gebruik zeker?! Deze poes die ik nooit of niet meer zou maken werd toch nog een keer gemaakt. Al nam ik mijn voorzorgen: ik speldde immens veel speldjes en ik tekende 1 cm rondom met een verdwijnstift. De stof verschoof dus gelukkig amper. Voor de ene kant gebruikte ik opnieuw rode velours, de andere een dubbele laag geruite katoen. Stiekem vind ik deze versie wat mooier omdat het contrast minder fel is. Voor het tweede kussen nam ik gewoon een langwerpige lap katoen dat ik nog had van het doopsuiker van Lex. Deze werd gevoerd met een lap dat ik nog had van mijn huidig tafellaken.

Restjes van de feestdagen

Nu de feestdagen toch echt officieel zijn gaan liggen, kan ik laten zien welke kleinigheden ik heb gemaakt. De feestdagen die werden bescheiden gevierd. Dit houdt in dat er 3 familiebezoeken waren. De andere officiële dagen zoals kerstavond – oudejaarsavond – nieuwjaarsdag werden in de bouw gespendeerd. En ‘s avonds werd er dan gemakkelijk eten geconsumeerd. Mét hier en daar een beetje extra voor de ontspanning.

Zoals een tartaar van tomaten – olijven en feta

tartaar

Een ajuinsoep met een deksel van bladerdeeg: hét geheim om iedere soep een feestelijkere toets te geven. Kook gewoon de soep zoals je anders zou koken, doe het in een kom, leg er wat bladerdeeg over en zet het een kwartier of iets langer in de oven. Fantastisch!

soep

Mokkabiscuit: buiten dat mijn bakvorm kleiner had moeten zijn was dit ook een geslaagd dessert. En die slagroom dat was een beetje een mislukte poging werken met de spuitzak

dessert

Alle recepten komen uit ons kookboek (de vernieuwde versie).

Nu de feestdagen – de goede voornemens en whatever zijn gepasseerd kan ik hier ook wat nieuws uit de doeken doen. In januari zal ik me wat focussen op de restjes: afwerken van wat onafgewerkt bleef liggen. In februari kondig ik de maand van het ondergoed aan. In maart die van het doopsuiker. In april die van de baby. In mei de culinaire verrassingen en in juni de heropbouw van mama’s klerenkast (onder voorbehoud van voldoende verlies van de zwangerschapskilo’s).

Secret Santa Swap

Vorig jaar deed ik mee met mijn allereerste secret santa swap. Eentje op facebook. Toch bleef ik een beetje gewrongen ermee achter. Ik kreeg weinig imput van wat ik mocht maken. Van die carte blanche ben ik nooit bekomen. Vond de ontvanger het wel echt mooi? Een ding is zeker, het was wel een volwaardig cadeautje. En wat een heerlijke pyjama kreeg Lex ervoor in de plaats. Dit jaar zou ik er geen tijd voor hebben. Werken – studeren – zwanger wezen – verbouwen. Daar heb ik mijn handen al mee vol. Tot ik een editie van een secret santa swap zag waar ik geen nee op kon zeggen. Deze van Tess.

Drie kaartjes maken dat moest me wel lukken. Dus ik mailde haar dat ik het leuk vond om zo een stressvrije swap te doen. En ze antwoordde: “kon ik maar van alles een stressvrije versie van organiseren”

Wie wilt dat nu niet?

En zo kreeg ik drie adressen van andere blogschrijfsters doorgestuurd. Drie blogs die voor mij onbekend waren. Ook leuk he, nieuwe blogs ontdekken. Ontdekken jullie mee?

Zoals aangekondigd met de verjaardagsstempels, stempelde ik dus ook wenskaarten. De kerstmannen zijn schattig. De armen en buikband waren de moeilijkste stukken. Het lettertype van de happy new year stempel vind ik za-l-ig. Weer zo een stempel dat niet echt iets extra nodig heeft. Enkel de R kon nog een beetje beter denk ik. En bij een andere stak ik een ballon met de boodschap: een knallend 2015 toegewenst. En dat is exact wat ik jullie ook wens. Een bijzonder, fijn, tof, spannend, creatief, heerlijk en knallend 2015!

kaart

 

Tweede verjaardagsstempel

Omdat ik niet wil dat iedereen hetzelfde kaartje krijgt met de verjaardag, of toch niet iedereen binnen hetzelfde gezin, maakte ik nog een tweede verjaardag – stempel. Als je meer wilt weten over de eerste scrol dan heel even naar beneden.

Deze tweede heeft een beetje meer pit vind ik. Omwille van de afwisseling tussen de gedrukte letters en de uitgesneden letters in de banner. In échte stempeltermen noemt dat een negatief stempel. Je krijgt een tekst of een afbeelding door die juist weg te kerven en alles rondom wel te stempelen. Het leuke eraan is dat het volstaat om gewoon een stempel op een papiertje te drukken en er nog wat namen bij op te schrijven zonder extra versiering. Gewoon de simpele, ouderwetse wijze.

Manlief heeft altijd de primeur van wat ik maak. Het voorrecht om iets te zien zonder meer info. Dat gaat zo van kijk eens wat ik vandaag heb gedaan, zonder er iets bij te vertellen. Dat leidt wel eens tot grappige reacties. Oh die stempel is groot! Ah ja dat is de bedoeling, het is voor een kaartje. Aaaaaah.

stempel

Verjaardagsstempel

Verjaardagen en verbouwingen, behalve de drie gemeenschappelijke begin- en eindletters valt er niet veel te combineren. Eind november was het manlief zijn verjaardag. We gingen gewoon werken op kantoor. Hij kreeg een cadeau en ik ging niet naar de naailes omdat hij zich niet goed voelde.

Begin december was het mijn verjaardag. We gingen gewoon werken in het huis. Zo van die jeukende glaswol-isolatie steken. Ik kreeg eten. En de dag nadien voelden we ons beiden kapot. Lang leve de gevolgen van ouderdom!

Toch maakte ik voor de gelegenheid twee grote stempels. Om de verjaardagen van volgend jaar alvast wat op te krikken. Eind november schreef ik me in voor een nieuwe secret santa swap. Eentje om kaartjes te maken voor een ander. Gewoon iets kleins. Nu ja, zelf kaartjes maken dat heb ik nog niet gedaan. Buiten eens een workshop en het coördineren van een huwelijksuitnodiging en een geboorteaankondiging die manlief mocht maken. Dus ja om niet helemaal de mist in te gaan heb ik dan eens geoefend voor verjaardagskaarten.

Vandaag krijg je alvast de eerste stempel te zien. Oh, wat houd ik van kalkpapier! En van washitape én van de achterkant van handgeschept papier.

stempel

stempel

stempel3

 

Charles pants van compagnie M

Ik kondigde eerder al aan dat het kind broeken nodig had. Die zag je hier en hier en ook nog eens hier. Dat er veel broeken uit dezelfde stof gingen volgen dat heb ik ook al wel eens verteld. Dit is de voorlaatste.

Ik maakte een charles pants van compagnie M. Stiekem hoopte ik dat ik die broek mocht testen. Dat hoopte ik stiekem bij meerdere van haar patronen als ik al die pattern tours zag passeren. De charles pants is een broek voor jongens én meisjes. Het is niet alleen een broek, maar ook een short en een salopette. Een meer aansluitende broek zonder rits. Ik maakte de broek uit de jeansstof die ik al eerder gebruikte. En ik werkte het af met een restje van deze timeless treasure stof.

charles

charles

Ik kocht het patroon on line en liet het in het groot afdrukken bij de drukkerij. Daar vroegen ze me of ik het in kleur wou. Wél neen, het lukt me echt wel om die lijntjes te ontrafelen. Een kleurenversie zou me op zijn minst 20 euro gekost hebben. Het patroon wijst zichzelf uit. Het enige dat ik iets te snel heb willen doen zijn de knoopsgaten. Waardoor de voering gewoon opengeknipte gaten zijn in plaats van mee verwerkt in het knoopsgat met de jeansbroek. Het enigste minieme nadeel van dit patroon is dat ik denk dat ze er in de kleuterschool iets minder blij mee zijn om het kind zijn broek na een toiletbeurt terug aan te doen met zulke grote knopen.

charles

charles

 

Een theo van zonen09 van soft cactus

De theo van zonen09, wat kan ik er nog meer over vertellen? Buiten dat ik hem geweldig vind en dat ik nog niet alle opties heb gemaakt?

Wel, laten we zeggen dat ik geluk had dat ik nog wat stof over had toen manlief zijn hemd gestikt was. Nochtans had ik maar een 2,5 meter gekocht bij bobby sewing. Genoeg voor 1 mannenhemd. Voor een ander stoft cactus stofje koos ik voor 3,8 meter zodat er een vader-zoon hemd uit kon. Ach dat kon nu ook. Chance! Want zo kan alle aandacht naar zoonlief gaan zonder dat de foute accenten van manlief zullen opvallen.

Voor deze theo maakte ik nog een maatje groter. Met korte mouwen voor de hete zomer die ons te wachten staat. Ps, mijn weerkundige capaciteiten zijn quasi onbestaande. Ik gebruikte bij dit hemd geen paspel meer. Enkel een kleine linkerborstzak. Een zak waar ik heel content van ben, want het printje loopt door. Iets wat ik ook geprobeerd heb bij beide versies in het algemeen. Opnieuw gebruikte ik gele accenten, maar liet ze aan de binnenkant.

En de zoon, die vindt het geweldig, weer zo een hemd zoals papa. Ik vermoed dat ie zelfs de lelijkste print mooi zou vinden als mama het maar heeft gemaakt en papa ook zo een versie heeft. Bij beide hemden heb ik trouwens eventjes in het begin gevloekt. Ik kreeg die stof na de pre-wasbeurt niet meer goed gevouwen.

theo1

Colette negroni met soft cactus

Er was eens manlief die zei: “vrouw, ik heb zeker 4 hemden nodig!” en die vrouw die antwoordde: “wat vind je van dit stofje en dees?”

Mijn missie, vier mannenhemden werd aangemoedigd met de nieuwe collectie van soft cactus. Helaas waren de stofjes zo populair dat ze al uitverkocht waren nog voor ze in de omloop bleken te zijn.  Op een vrije woensdagochtend ging de vrouw met de bus naar Mortsel. Om daar bij bobby sewing geholpen te worden. Want het werd hoog tijd dat ik die grotere winkel eens ging bewonderen. En Joanna van Bobby Sewing die vroeg: wat ga je ermee maken? Ah ja mannenhemden, welk patroon gebruik je daarvoor? Wél die van Colette Patterns en ja je hebt er ook een in de bijlage van de knipmode een tijdje geleden.

Weet je nog dat ik deze versie van colette heb gemaakt? Wel, dat hemd wordt gedragen. De knopen zijn er gelukkig nog niet afgevlogen. Het enige dat me een beetje stoort is waarom in hemelsnaam heb ik er zakken op gezet? Dat had ik niet moeten doen. Oh ja, de beginknoop was ook te hoog gezet. Ergens tussen zijn verjaardag en ons zevenjarig samenzijn was de volgende colette negroni af. En eigenlijk is deze versie even risicovol geweest als de voorgaande met zijn zakken. Creatief liet ik me gaan. Ik stond minder stil bij de toekomstige drager ervan. In mijn achterhoofd mompelde ik zoiets van die is toch al van ‘t straat. OVERenthousiast werd ik van het feit dat je gewoon exact hetzelfde geel als het geel van het printje erbij kon kopen.

colette

colette

Dus ja ik gebruikte een beetje te snel het geel als belegstuk dat toch een beetje zichtbaar is en als stuk voor de mouwsplit. Redelijk snel vonden we een manier om er toch nog mee te kunnen leven. Of hij houdt de hele dag zijn hoofd wat raar zodat het omhoog blijft staan of hij draagt er een trui op. En beetje per beetje kunnen we er dan aan wennen dat dat geel daar maar wat raar zit te wezen.

colette

colette

Rokje van Mme Zsazsa

Hoeraaa, ik maakte nog eens een rok uit de allemaal rokjesboek van mme ZsaZsa. Sinds ik het boek van manlief gekregen heb, heeft het eigenlijk lang in mijn kast gelegen. Ik maakte wel de wikkelrok en probeerde eens een andere rok van haar. Alleen die andere rok viel veel te groot, waardoor de boek aan de kant geschoven werd. Ook heb ik niemand om kleinere rokken voor de fabriceren. Dus deels is die boek ook niet voor mij van toepassing.

Tot ik terug het wondere voorrecht had om zwanger te wezen. Van mijn vorige zwangerschap herinner ik me dat ik veel te vlug en veel te enthousiast zwangerschapskledij ben beginnen dragen. Ik kocht toen wat op basics op de solden. En daar is het bij gebleven. Zo ongelukkig op het einde van mijn zwangerschap om steeds dezelfde lelijke, saaie kledij te moeten dragen. Diezelfde kledij werd ondertussen terug boven gehaald. Maar hier en daar aangevuld met eens iets anders. Een zelf gemaakte rok bijvoorbeeld. Of niet zwangerschapskledij die wat mee rekt.

Van mijn petit pan Colette ceylon kleed had ik nog een groter restje liggen. Precies genoeg om een mooie rok van te maken. Dat werd gecombineerd met blauwere – petrol boordband. Zeer toevallig bleek de volledige omtrek van de boordband exact wat ik nodig had. Dus in mijn boordband zit geen zijnaad. Daar was ook mijn enige opmerking over de gebruiksaanwijzing van die zwangerschapsrokken uit haar boek opgelost. Het was zo een beetje trek uw plan qua omtrek van die boordband. Ik ben dan schoon de boorden van mijn zwangerschapsbroeken gaan opmeten, daar een gemiddelde van gemaakt om dan eigenlijk gewoon die boordband eens te passen. Want dat leek redelijk snor te zitten.

zsazsarok

De rok is zeer snel klaar: zijnaden, boordband, zoom et voila. Geen nepen, geen onderrok. Geen rits, geen onnodige, onpraktische tralala. Om vrolijk zwanger te zijn :) Met dat Mme zelf zwanger was, las ik op haar blog dat ze er een maxiskirt van gemaakt heeft ook. Gewoon een 40 cm erbij. Dat wil ik ook wel eens proberen.

Jacob de tweede van zonen 09

Gelijk met jacob 1 maakte ik jacob broek nummer twee. Ik kan het niet voldoende benadrukken dat ik die marathon moest doen omdat het kind het echt nodig had. Ik naaide het direct erna, omdat herhaling de beste leeroefening is.

De broek is quasi hetzelfde, behalve hier en daar een klein verschil. Ik liet deze broek 1 cm langer. Ik naaide hem in een donker blauwe katoen. Eentje dat je kan herkennen van mijn mislukte bermuda in de tijd dat naaien nog wat meer voor beginners was. Ook liet ik die nepgulp achterwege, waarom doen alsof als we hem niet nodig hebben.

jacob

Deze versie is even leuk. Iets soberder, maar wel stijlvol. In mijn volgende versie in een grotere maat zal ik eens de plooizakken proberen. Of eentje met een rits. Voor mezelf maakte ik eens twee broeken met rits, nadien zijn het allemaal broeken zonder rits geworden. Toch eens terug uit die comfy-zone stappen. En die jacob, onder de naaisters wordt die wel herkend. De keren dat het kind het niet zelf zegt ‘mama naaien’, wordt het herkend ooh dat is dé jacob broek. Jaja, dat klopt.

jacob