Coucou Castor

Een geboortestempel, de vergeten walvis

Een geboortestempel die ik maakte was deze mooie voor Jade. Dat ik de stempel maakte kondigde ik hier al eens aan. Helaas werd die daarna uit het oog verloren en is de dag vandaag pas gekomen om hem te posten. Het was een aangename verrassing als we dit langwerpig fleurig kaartje in de bus kregen.

Jade

Een leuke walvis en een schoon lettertype, daar kon ik niet veel anders mee dan een bijpassende geboortestempel van maken. Bij onder andere deze stempel is de nood naar transferpapier toch hoog gebleken. Zoveel moeite om het via de raam in spiegelbeeld te krijgen en dan stukje per stukje overbrengen op de stempel en het daarna uitkerven. Daar zijn zoveel handelingen die onnauwkeurigheden snel doen verschijnen. Zo kan je zien dat de ‘de’ uit Jade ietsje te scheef naar beneden lopen.

Het doopsuiker van drie jaar geleden

Drie jaar geleden kwam mijn lieve zoon Lex ter wereld. Zo fier als een gieter maakte ik tijdens mijn zwangerschap geslachtsneutrale zakjes en poppetjes als doopsuiker. Wie mijn blog al wat langer leest herkent waarschijnlijk deze pittige handenwarmers erin.

doopsuiker

Na een lange zoektocht naar stof heb ik een deel gekocht in Kapellen en een deel in Antwerpen. Ik vond dat destijds echt moeilijk iets geslachtsloos, maar toch iets leuks.

De poppetjes, die ik in het paars en in het bruin maakte. In een massaproductie en met meters teveel aan stof. Het was nog in mijn beginperiode van het naaien. Ik ben er dus nog altijd, gezien mijn gebrek aan technieken toen, heel erg fier op. De zakjes dat was een uitprobeersel qua grootte.

De meter en de peter die ontvingen een uitvergrote versie van zo een pop met een bijhorend voeldoekje. Helaas vind ik daar geen foto van terug.

Voor de presentatie van dit doopsuiker gebruikte ik twee oude pizzadozen, wat oud karton en hetzelfde rode stofje als de sterren. Voor het lekker assorti te maken. Maar eigenlijk ook omdat het last minute-werk was en ik geen kosten wou maken aan de huur of aankoop van zo een speciaal iets om het doopsuiker te presenteren.

Het doopsuiker

Voor het doopsuiker beperkte ik me tot drie soorten:

presentatieboot

– kraftpapieren zakjes met zure beertjes

– stoffen zakjes met broche en perziksnoep

– zelf gevouwen doosjes met een stempel

Beiden zijn we geen liefhebber van snoep. Waar we ook snel over akkoord waren was dat ik het opnieuw zelf mocht maken maar dat ik er niet te veel werk mee mocht hebben. Daarom combineerde ik kraftpapieren zakjes met de andere twee. Ik heb lang gezocht naar kraftpapieren zakjes zonder venster, helaas niet gevonden. Ik kocht ze in de ava, bestempelde ze met een bootstempel en plakte het zakje toe met muntkleurige washitape.

De stoffen zakjes zijn de meest basic zakjes om te naaien. Ik zocht ook heel lang naar stevige donkere muntkleurige stof. Ook deze bleek moeilijk te vinden. Hetgeen ik kocht was wol, wat het moeilijk strijkbaar maakte. De snoep werd in een aparte plastic zak erin gedaan. Op het zakje werd een krimpfoliebroche gespeld. Met die krimpfolie heb ik staan vloeken. Het duurde wel een tijdje eer ik de juiste graden had gevonden. Het moest véél warmer dan op de verpakking stond. Ik heb maar een basic oven met een kapot licht. Dus stond ik er met een zaklamp bootje per bootje apart in de oven te steken. Helaas vond ik ook geen vernis die mijn inkt niet deed uitlopen. Met een lijmpistool bevestigde ik er een broche aan.

krimpfolie

Met de bestempelde kraftpapieren zakken kreeg ik ook bijzonder veel zin om gewoon stempels cadeau te doen. Ik had toch al een schrijnwerker nodig voor de presentatieboot, dus wat houten blokken erbij moest ook nog wel lukken. Ik zocht naar kleinere doosjes in het bruin van kraftpapier, helaas niet te vinden. Dus besloot ik zelf doosjes te vouwen aan de hand van een mal. Dit lukte me, al is met het transport naar het ziekenhuis gebleken dat je dit toch best doet met karton in plaats van met kraftpapier-inpakpapier.

giftbox

stempels

Doopsuiker presentatie: De presentatieboot

Iets wat ik vorige keer compleet over het hoofd zag, bracht ik nu sneller in orde dan het doopsuiker zelf. Doopsuiker presentatie! Minstens even belangrijk. Vorige keer wist ik echt niet wat het nodig had om het te presenteren. Dus werden het opgevulde pizzadozen overtrokken met rode stof. Deze keer bij Mil lag de presentatie iets meer voor de hand. Ik liet gewoon een boot maken. Verder moet je het niet zoeken

Je kan presentatiemateriaal in doopsuikerwinkels of doe het zelf zaken zoals AVA kopen/ huren. Maar met een beetje hulp kan je het ook zelf.

– zoek iemand die handig is met hout: zo kwamen we tot deze basis. Echt zalig zo kwaliteitsvol hout en een blok als staander. Dit zie ik later echt op Mil zijn slaapkamer staan.

presentatieboot

– voorzie de finishing touch zelf: opschuren, verven en de definitieve lijnen

presentatieboot1

Idealiter qua presentatie zou aan de linkerkant ook nog wat doopsuiker staan. De doosjes liggen er normaal plat voor. Alleen voor de foto heb ik ze er even schuin tegen gelegd.

Het geboortekaartje

De zoektocht naar een passend geboortekaartje begon al van rond de 3 maanden zwangerschap. Niet omdat ik per sé een freak daarin ben, maar eerder omdat ik wist dat de maanden die gingen volgen druk genoeg gingen zijn. Met de vorderingen in de verbouwingen wist ik dat dit op de achtergrond zou komen. Ik vond vele schone geboortekaartjes, maar hét kaartje sprong er niet per se uit.

Toffe sites ter inspiratie

Beebee Bazaar

Alsjeblief

Roodborstje

Het lukte maar niet om iets te vinden. Het probleem schuilde zich in het unisex-gehalte, de mogelijkheid om er zelf passend doopsuiker bij te maken en het niet kunnen koppelen van het ongeboren kind aan een specifiek dier. Bij veel geboortekaartjes staan er dieren op, tegenwoordig zijn de vossen populair. Hoe graag ik ook dieren zie vind ik dat echt moeilijk om daar mijn kind bij te associëren. Ook willen ze steeds vaker dat het op voorhand al gedrukt wordt zodat je er met pen de datum, het gewicht en de lengte nog moet opschrijven. Nogal moeilijk als je het geslacht niet wilt weten.

Dus werden het aan de voorkant bootjes, zo van die papieren bootjes die je zelf zou kunnen vouwen. Met wat hulp kon manlief het kaartje volgens strikte instructies samenstellen. Uiteindelijk werd het bij een online drukkerij gedrukt. Daar zijn al meteen 3 voordelen. Je hebt alles zelf in handen (niet de hele tijd mailen om tot het juiste resultaat te komen), het maakloon van het kaartje valt weg, de drukkosten zijn lager. Een nadeel is dat het kaartje net iets later wordt gedrukt dan een normale geboortedruk. Bij Lex deden we dat wel zo het kaartje laten drukken bij een gespecialiseerde zaak. Lex werd geboren op een vrijdag waardoor de kaartjes toch pas verstuurd werden als ik uit het ziekenhuis was. Zo een service is dus niet altijd echt nodig.

geboortekaart

Helaas ging er bij het drukken iets mis, twee P’s werden nogal vol ingekleurd bij alle kaartjes. Ook het aantal was minder dan we besteld hadden. Na een aantal dagen werd het recht gezet. Het mooie aan het kaartje is de eenvoud. Het gemak om met een stempel en krimpfolie er passend doopsuiker bij te maken. En de quote die volledig de lading dekt: ‘when life begins, love never ends’.

Welkom Mil

Het liet allemaal een beetje op zich wachten: de bevalling, het ontslag uit het ziekenhuis en even tijd vinden om achter de computer te kruipen. Op 25 februari heb ik een flinke zoon op de wereld gezet. Clichématig zou ik zeggen kleine Mil, maar Mil is 55 cm en woog 4 kg. Met zelf flinke koorts en een zoon die moeilijk at, bleven we 2 nachten langer in het ziekenhuis. Ondertussen kolven we alles tot hij op kracht is gekomen. En krijgen we vanaf morgen begeleiding van een vroedvrouw.

Problemen met de voeding daar had ik me niet op voorbereid, bij Lex gaf ik 11 maanden borstvoeding. Elk kind is anders dat weten we ondertussen heel goed. En maar beter ook! Tijdens mijn zwangerschap twijfelde ik erg of ik een elektrische kolf zou aanschaffen. Bij Lex had ik een manuele kolf omdat die goedkoper was en omdat ik het toen nog allemaal niet zo goed wist wat ik van de borstvoeding zou vinden. Op voorhand was dat toch nooit het plan om dat zo lang te geven. In het ziekenhuis kreeg ik de uitleg: een manuele kolf is voor af en toe eens als noodoplossing onderweg. Een elektrische kolf is om de borstvoeding te ondersteunen. Had ik dat maar de eerste keer geweten!

In januari liet ik het al weten dat maart de maand van het doopsuiker is. Ik zal u alles vertellen over het doopsuiker van Mil, de presentatie ervan, het doopsuiker van Lex en misschien hier en daar eens wat over het nieuwe moederschap.

Kleurrijke boxershorts

Van een van de summersea broekjes had ik ook nog een restje liggen. Nu ja het restje was een grote lap. Ik gebruikte het ook voor een babypak dat ik nog niet liet zien. En daar dus van had ik nog een restje. Ik maakte er drie boxershorts uit. Het leek me al bijna onmogelijk om er eentje uit te maken. Dus ik mag echt van geluk spreken dat deze drie parels er nog uit geraakten.

De rode stof was nog een grotere lap. Een restje van een 80 cm dat ik te veel kocht voor een kleedje uit te maken.

rode-onderbroeken

Voor wie de voorbije posts heeft gemist. Dit patroon is nog steeds de hugo boxershort uit ottobre 1/2013.

Boxershorts, het vervolg

Hopelijk ben je de boxershorts nog niet beu. Ik maakte er nog, volgens hetzelfde patroon van ottobre 1/2013. Ik maakte er ook enkele met nog een twee cm extra. Die komen bijna tot aan de knieën. Als je zelf kinderen hebt, herken je het misschien. Maar bij ons duurt de overgang van pyjama naar kledij altijd even. Zo van die langere onderbroeken zijn ideaal voor een rustige overgang. Zeker in zo een toffe stof. Enige nadeel van dit patroon is dat ze in de zomer waarschijnlijk niet onder een korte broek zullen passen. Wie weet krijgen we wel zo een zomer dat alleen dit broekje dragen ook voldoende is. Al is mijn vermoeden groot van niet en dat ik tegen dan al wel nieuwe met kortere pijpen zal moeten maken in een grotere maat.
boxershorts

De zwarte stof in de rechteronderbroek had eigenlijk zwart aan het voorbeen moeten zijn in plaats van aan zijn kruis. Al bij al valt het goed mee en was het zelfs een van de eerste versies dat hij zelf koos om aan te doen.

Boxershort, de making of

Zoals aangekondigd laat ik je vandaag zien hoe je zo een Hugo boxershort van ottobre 1/2013 in elkaar zet. Ik heb het gedaan met de overlock, naaimachine en de coverlock. Maar het kan ook perfect met enkel de eerste twee. Misschien ook enkel met de naaimachine, maar dat zou ik toch niet echt aanraden.

Rondom het patroon, behalve de zomen, heb ik 7 mm naad bijgetekend. Met de overlock stik je steeds met de goede panden op elkaar zonder een stukje weg te snijden. Eerst zet je een voorpand aan een voorbeen. Dit doe je voor beide stukken.

boxershort

Nadien krijg je dit resultaat en ga je de gebogen naad van het zwarte voorpand stikken.

boxershort

Dat ziet er zo uit…

boxershort

Daarna ga je het achterpand hieraan zetten door de zijnaden te stikken en de binnenbeennaad.

boxershort

Vervolgens is het tijd voor de tailleband. Met de naaimachine maakte ik de tailleband dicht. Ik liet een kleine opening voor de elastiek er later nog door te rijgen.

boxershort

De tailleband moet je dubbelgevouwen en gelijkmatig spelden. Opletten dat de opening voor de elastiek uiteindelijk aan de binnenkant komt. Best ook middenachter.

boxershort

Daarna is het tijd om de elastiek erin te rijgen met een veiligheidsspeld. De twee uiteindes maak ik met een kleine zigzagsteek vast. De opening kan je met de hand dichtnaaien, maar die stap heb ik overgeslagen.

boxershort

Uiteindelijk nog omzomen en de boxershort is klaar. Het omzomen deed ik met de coverlock, maar het kan dus ook perfect met een tweelingnaald.

boxershort

Boxershort ottobre

Sinds september volg ik een module vrije tijd in de naaischool. Dat is een schooljaar lang werken met rekbare en fijnere stoffen. Eerst wat technieken, een verplichte rok en daarna vrije werkstukken. Voor die vrije werkstukken was het wat zoeken, omdat het zo op het einde van de zwangerschap niet echt de moeite was om iets voor mezelf te maken. Dus maakte ik een pyjama voor de baby en werkte ik een blouse af die al heel lang geknipt lag. En opnieuw moest ik weer iets gaan zoeken.  Ik tekende een vest over, maar vond nog niet de juiste stof. Dus zat ik weer vast. Tot ik besloot om eens een boxershort te maken voor Lex.

Ik gebruikte de Hugo boxershort uit ottobre 1/2013 in maat 98. Ik knipte de boxershort uit restjes vrachtwagenstof die ik hier eerder voor gebruikte. Volgens Lex is het een Bob de Bouwer stof. De onderbroek bestaat uit twee voorpanden, twee voorbenen, een achterpand en een tailleband. In welke volgorde ik ze aan elkaar zet, zal ik in een volgende blogpost wel uitleggen.

boxershort

Voor de zoom van deze onderbroek gebruikte ik voor het allereerst een coverlock. Met de coverlock had ik een beetje hetzelfde gevoel als ik met de overlock had, maar dan van kortere duur. De overlock heb ik lange tijd in de les niet willen gebruiken, omdat ik vond dat je perfect kon naaien met alleen de naaimachine en uit schrik omdat het ook stukken stof kan wegsnijden. Ik zette mij er uiteindelijk over en nu kan ik het leven zonder overlock me niet meer voorstellen. Uit vrees dat ik een derde machine moest gaan aanschaffen gebruikte ik die coverlock maar niet. Dat duurde slechts vier maanden. Ik zag hoe vlot anderen ermee werkte. Dus groeide mijn nieuwsgierigheid. Ondertussen heb ik al meerdere dingen met de coverlock afgewerkt en voorlopig houd ik het vol om er zelf geen te kopen. Stiekem keek ik wel al eens naar de prijzen.